เอ็กโซโด บทที่ 10

อซด. 10:1 ก อซด.4:21

อซด. 10:2 ก อซด.13:18; พบญ.4:9; บพส.78:5; ยอล.1:3

อซด. 10:2 ข อซด.6:7

อซด. 10:3 ก อซด.3:18

อซด. 10:3 ข 1พกษ. 21:29; 2คนก.7:14; 34:27

อซด. 10:3 ค อซด.5:1

อซด. 10:4 ก ลวต.11:22; สภษ.30:27; ยอล.1:4; วว.9:3

อซด. 10:8 1 ดู 5:2 คำอธิบาย 1.

อซด. 10:9 ก เทียบ อซด.10:24

อซด. 10:9 ข อซด.5:1

อซด. 10:10 1 หรือ เจ้าต้องเฝ้าระวัง เพราะมีภัยอันตรายอยู่ต่อหน้าเจ้า.

อซด. 10:12 ก เทียบ อซด.7:19

อซด. 10:13 ก อซด.4:2

อซด. 10:13 1 ในภัยพิบัติประการที่ 8 พระเจ้าได้ทรงเปลี่ยนแปลงการใช้งานของลมโดยไม่ให้ลมนำอากาศที่สดชื่นมาเพื่อผดุงไว้ซึ่งชีวิต แต่กลับพัดพาฝูงตั๊กแตนให้ปรากฏตัวขึ้นมา เพื่อกลืนกินสิ่งที่เหลือจากภัยพิบัติของลูกเห็บ (5, 15).

อซด. 10:13 ข บพส.78:46; 105:34

อซด. 10:14 ก ยอล.2:2

อซด. 10:15 ก บพส.105:35

อซด. 10:16 ก อซด.9:27

อซด. 10:17 ก อซด.8:8

อซด. 10:20 ก อซด.4:21

อซด. 10:20 ข อซด.3;19

อซด. 10:21 ก อซด.9:22

อซด. 10:21 ข บพส.105:28; วว.8:12; 16:10

อซด. 10:21 1ข ในภัยพิบัติประการที่ 9 พระเจ้าได้ทรงเปลี่ยนแปลงการใช้งานของดวงอาทิตย์ โดยนำความมืดทึบไปสู่ทั่วดินแดนอียิปต์เป็นเวลา 3 วัน (ข้อ 22). ภัยพิบัติที่เกิดจากลูกเห็บ (9:13–35) ฝูงตั๊กแตน (10:1–20) และความมืดทึบเป็นการบ่งชี้ว่าสภาพแวดล้อมของทั่วดินแดนอียิปต์ไม่เหมาะสมแก่การดำเนินชีวิตมนุษย์อีกต่อไป.
เลือดของภัยพิบัติประการแรก (7:15–25) กับความมืดทึบของภัยพิบัติประการที่ 9 ล้วนเป็นเครื่องหมายเล็งถึงความตาย. ด้วยเหตุนี้ ภัยพิบัติ 9 ประการแรกได้เริ่มต้นจากความตายและจบลงด้วยความตาย ซึ่งบ่งชี้ว่าการดำเนินชีวิตของโลกเป็นเรื่องราวของความตายโดยสิ้นเชิง (เทียบ อฟ.2:1–3).

อซด. 10:23 ก อซด.9:4, 6, 26

อซด. 10:24 1 ดู 5:2 คำอธิบาย 1

อซด. 10:24 ก อซด.10:9

อซด. 10:25 ก อซด.3:18

อซด. 10:27 ก อซด.4:21

อซด. 10:27 ข อซด.3:19