เอ็กโซโด บทที่ 1
หัวข้อหลัก: พระคริสต์ทรงเป็นการไถ่ การช่วยและการหล่อเลี้ยงแห่งพลไพร่ของพระเจ้า และเป็นสื่อกลางสำหรับการนมัสการและปรนนิบัติพระเจ้า เพื่อให้เขาได้ก่อสร้างเข้าด้วยกันกับพระเจ้าในพระองค์ และให้เขาได้พบปะ สามัคคีธรรม และเป็นที่อาศัยกันและกันกับพระเจ้า
ผู้เขียน: โมเซ (มก.12:26 และลก.20:37; อ้างอิง อซด.3:6; มก.7:10; อ้างอิง อซด.20:12) เป็นผู้เขียนหนังสือเบญจบรรณ (พบญ.31:9, 24; ลก. 24:27, 44; ยฮ.1:45; 5:46; กจ.28:23; 2กธ.3:15).
เวลาที่เขียน: ประมาณ 1490 ปี ก่อนคริสตศักราช (เทียบ 1พกษ.6:1) หรือปีที่ 2 ที่ชนชาติอิสราเอลออกจากอียิปต์ หลังจากพลับพลาถูกตั้งขึ้นแล้ว (40:17).
สถานที่เขียน: ป่ากันดารหรือภูเขาซีนาย (19:1–2; 34:27–29).
ช่วงเวลาที่ได้ครอบคลุมถึง: เริ่มตั้งแต่ประมาณ 1706 ปี ก่อนคริสตศักราช คือปีที่ยาโคบได้ไปยังอียิปต์ (1:1) จนถึง 1490 ปี ก่อนคริสตศักราช หรือหลังจากชนชาติอิสราเอลออกจากอียิปต์ 1 ปี (40:17) หนังสือทั้งเล่มนี้ส่วนใหญ่ครอบคลุมระยะเวลาประมาณ 1 ปี (12:2; 19:1; 40:17).
1:1–22