บทเพลงสรรเสริญ บทที่ 91

บพส. 91:1 1 บทเพลงสรรเสริญบทที่ 91 กล่าวถึงการที่วิสุทธิชนประสานสนิทกับพระคริสต์ในการที่พระองค์ทรงยึดพระเจ้าเป็นที่อาศัยของพระองค์ (ดูข้อ 9 คำอธิบาย 1). ในการที่พวกเขาประสานสนิทกับพระคริสต์นั้น วิสุทธิชนได้ทำให้พระยะโฮวาองค์ผู้สูงสุดกลายเป็นที่พำนักของพวกเขา อาศัยอยู่ในที่ลับลี้ของพระองค์และอาศัยอยู่ใต้ร่มปีกของพระองค์ (ข้อ 1–9). นี่ก็คือการเป็นหนึ่งกับพระเจ้าอย่างแท้จริง. ในที่นี้เราถูกก่อรูปด้วยพระองค์ และเรากับพระเจ้าก็ร่วมดำเนินชีวิตเป็นหนึ่งเดียวกัน.

บพส. 91:1 ก บพส.27:5; 31:20; ยซย.32:2

บพส. 91:1 ข บพส.36:7; 121:5

บพส. 91:1 2 ภาษาเฮ็บรายคือ เอลชัดได. ดู ยนซ.17:1 คำอธิบาย 2.

บพส. 91:2 ก บพส.14:6

บพส. 91:4 ก บพส.36:7; มธ.23:37; ลก.13:34

บพส. 91:4 ข บพส.2:12

บพส. 91:9 1 คำว่า “ท่าน” ในข้อ 9–13 ชี้ถึงพระคริสต์ ซึ่งมีข้อพิสูจน์โดยข้อเท็จจริงที่ว่า ซาตานได้ยกข้อ 11–12 ในบทนี้มาใช้ใน มธ.4:6 โดยชี้ถึงพระคริสต์. กรณีนี้บ่งชี้ว่าในบทเพลงสรรเสริญบทนี้ พระคริสต์ได้ทรงยึดพระเจ้ามาเป็นที่พำนักของพระองค์, ที่อาศัยของพระองค์. ดังนั้นไม่เพียงโมเซเท่านั้นที่ยึดพระเจ้าเป็นที่อาศัยของเขา (90:1) แต่กระทั่งองค์พระเยซูเจ้าก็ได้ยึดพระเจ้าพระบิดามาเป็นที่พำนักของพระองค์ในขณะที่พระองค์อยู่บนแผ่นดินโลก. โมเซผู้มอบกฎบัญญัติกับพระคริสต์ผู้ประทานพระคุณล้วนได้ยึดพระเจ้ามาเป็นที่อาศัย, ที่พำนักของตนเหมือนกัน. ดังนั้นวิสุทธิชน (มีโมเซเป็นตัวแทน) กับพระคริสต์จึงได้ประสานสนิทเป็นหนึ่งเดียวกัน.
การประสานสนิทกับพระคริสต์นั้นไม่เพียงเป็นการประสานสนิทกับพระองค์ในการตาย, การเป็นขึ้น, และการเสด็จสู่สวรรค์ของพระองค์เท่านั้น แต่ยังประสานสนิทกับการที่พระองค์ยึดพระเจ้าเป็นที่พำนักของพระองค์ด้วย. ถ้าเราจะประสานสนิทกับพระคริสต์ในการตาย, การเป็นขึ้น, และการเสด็จสู่สวรรค์ของพระองค์ เราก็ต้องอาศัยอยู่ในพระคริสต์ (ยฮ.15:4) และการอาศัยอยู่ในพระคริสต์ก็ไม่เพียงแค่คงอยู่ในพระองค์เท่านั้น แต่ยังเป็นการอาศัยอยู่ในพระองค์, ยึดพระองค์เป็นทุกสิ่งของเรา.

บพส. 91:9 ก บพส.14:6

บพส. 91:9 ข บพส.71:3; 90:1

บพส. 91:11 ก ข้อ 11-12: มธ.4:6; ลก.4:10-11

บพส. 91:11 ข อซด.23:20; บพส.34:7; มธ.18:10; กจ.12:11

บพส. 91:11 1ข ในการประสานสนิทกับพระคริสต์ เราอยู่ภายใต้การดูแลรักษาของเหล่าทูตสวรรค์ (มธ.4:11; กจ.12:7–10; ฮร.1:13–14) อีกทั้งได้รับการปกป้องให้พ้นจากซาตานและวิญญาณชั่ว (ข้อ 13 และคำอธิบาย).

บพส. 91:13 1 ในที่นี้ซาตานถูกเปรียบเหมือนสิงโตที่กัดกินพลไพร่ของพระเจ้า (1ปต.5:8) และงูที่พ่นพิษใส่พลไพร่ของพระเจ้า (วว.12:9).

บพส. 91:13 ก ลก.10:19

บพส. 91:14 1 คำว่า “เขา” ในข้อ 14–16 ก็ยังชี้ถึงพระคริสต์ (เทียบข้อ 9 คำอธิบาย 1). ข้อพระคำเหล่านี้เป็นคำพยากรณ์ถึงพระคริสต์. พระคริสต์ทรงรักพระเจ้าพระบิดา (ยฮ.14:31); พระองค์ได้ทรงถูกตั้งไว้บนที่สูง ถูกยกชูขึ้นไปยังที่สูงสุดของฟ้าสวรรค์ (ฟป.2:9–11); และบัดนี้พระองค์ทอดพระเนตรเห็นการช่วยให้รอดของพระเจ้าในชีวิตที่ยืนยาวของพระองค์ที่อยู่ในการเป็นขึ้น (ข้อ 16; วว.1:18ก). ในเรื่องราวทั้งหมดนี้ เราควรจะประสานสนิทกับพระคริสต์. จากนั้นเราก็จะดำเนินชีวิตร่วมกับพระองค์และรักพระเจ้า. เช่นนี้เราก็จะได้รับการยกชู และเราก็จะได้เห็นการช่วยให้รอดของพระเจ้าในชีวิตที่ยืนยาวของเรา.

บพส. 91:16 ก บพส.21:4