บทเพลงสรรเสริญ บทที่ 8

* ความหมายในภาษาเฮ็บรายไม่ชัดเจน ความหมายอาจเป็นเครื่องสายประเภทหนึ่ง.

ก หัวข้อบพส.3

บพส. 8:1 1 บทเพลงสรรเสริญบทที่ 3—7 เปิดเผยถึงทัศนะของดาวิดเกี่ยวกับการดำเนินชีวิตที่อยู่ในธรรม ในขณะที่บทที่ 8 เป็นคำสรรเสริญที่เขาได้รับการดลใจถึงความประเสริฐเลิศของพระคริสต์.

บพส. 8:1 ก บพส.148:13; ยซย.12:4

บพส. 8:1 2 หรือ พระบรมเดชานุภาพ. ในข้อ 9 ก็เช่นเดียวกัน. บทเพลงสรรเสริญบทที่ 3—7 บรรยายถึงสถานการณ์ที่น่าเวทนาและยุ่งเหยิงบนแผ่นดินโลกตามทัศนะฝ่ายมนุษย์ของดาวิด. ทว่าในที่นี้ใน บพส.8 พระนามของพระเยซูผู้ได้กลายเป็นเนื้อหนัง, ตรึงตาย, เป็นขึ้น, เสด็จสู่สวรรค์, และถูกยกชูนั้น (ฟป.2:5–11) ประเสริฐเลิศในแผ่นดินโลกตามการเปิดเผยอันศักดิ์สิทธิ์ และในสายตาของดาวิด สง่าราศีขององค์พระผู้เป็นเจ้าก็อยู่บนฟ้าสวรรค์ทั้งหลาย. ในบทเพลงสรรเสริญบทนี้ แผ่นดินโลกถูกเชื่อมโยงกับฟ้าสวรรค์ และฟ้าสวรรค์ถูกนำลงมายังแผ่นดินโลก ทำให้แผ่นดินโลกกับฟ้าสวรรค์เป็นหนึ่งเดียวกัน (ยนซ.28:12 และคำอธิบาย 2).

บพส. 8:2 ก มธ.21:16

บพส. 8:2 ข มธ.11:25; ลก.10:21

บพส. 8:2 1ข เป็นเครื่องหมายเล็งถึง พลไพร่ของอาณาจักรแห่งสวรรค์ทั้งหลาย ผู้เป็นเหมือนเด็กเล็กๆ (มธ.18:3; 19:14). การช่วยให้รอดขององค์พระผู้เป็นเจ้า รวมถึงการไถ่, การบังเกิดใหม่, การแบ่งแยกบริสุทธิ์, การเปลี่ยนใหม่, และการเปลี่ยนแปลงได้ยับยั้งกิจกรรมฝ่ายมนุษย์ทางธรรมชาติของเราทั้งหมด และทำให้เรากลายเป็นทารกและเด็กที่ยังไม่หย่านมมาสรรเสริญพระองค์.

บพส. 8:2 2 ฉบับเซ็บทัวจินต์แปลว่า ทำให้คำสรรเสริญครบสมบูรณ์ (เทียบ มธ.21:16).

บพส. 8:2 3 เป็นเครื่องหมายเล็งถึงซาตานผู้เป็นปรปักษ์ของพระเจ้าในอาณาจักรของพระเจ้า, เป็นศัตรูของพระเจ้าที่อยู่ภายนอกอาณาจักรของพระเจ้า, และเป็นผู้แก้แค้นที่เดินเวียนไปมาบนแผ่นดินโลก (เทียบ โยบ 1:7; 1ปต.5:8). บนฟ้าสวรรค์ทั้งหลายมีความเจิดจรัสของพระเจ้า และบนแผ่นดินโลกมีพระนามที่ประเสริฐเลิศของพระเยซู แต่ระหว่างแผ่นดินโลกกับฟ้าสวรรค์ทั้งหลายมีเหล่าปรปักษ์, ศัตรู, และผู้แก้แค้น (อฟ.2:2; 6:12). องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงตั้งกำลังขึ้นจากปากของทารกและเด็กที่ยังไม่หย่านม (ผู้ที่เยาว์วัยที่สุด, เล็กน้อยที่สุด, และอ่อนแอที่สุด) มาทำให้การสรรเสริญนั้นครบสมบูรณ์ เพื่อยับยั้งผู้ที่อยู่ด้านลบทั้งสามประเภทนี้. ในบทเพลงสรรเสริญบทนี้ การสรรเสริญที่ครบสมบูรณ์นั้นครอบคลุมถึงการสรรเสริญสง่าราศีขององค์พระผู้เป็นเจ้าที่อยู่บนฟ้าสวรรค์ทั้งหลาย, ความประเสริฐเลิศของพระองค์บนแผ่นดินโลก (ข้อ 1), และการกลายเป็นเนื้อหนังของพระองค์, การดำเนินชีวิตมนุษย์, การตาย, การเป็นขึ้น, การเสด็จสู่สวรรค์, และอาณาจักรที่จะมาถึง (ข้อ 4–8). ถ้าจะมีการสรรเสริญองค์พระผู้เป็นเจ้าอย่างครบสมบูรณ์เช่นนี้ก็จะต้องมีกำลัง. การสำเร็จสุดยอดที่สูงส่งในการงานแห่งการไถ่ขององค์พระผู้เป็นเจ้าก็คือการเพิ่มกำลังแก่ผู้ที่อ่อนแอและเล็กน้อยที่สุด และกระทำให้คำสรรเสริญที่ออกมาจากปากของพวกเขาครบสมบูรณ์.

บพส. 8:3 1 ในที่นี้มุมมองของดาวิดในเวลากลางคืน (บ่งชี้โดยดวงจันทร์และดวงดาว) ได้หันเปลี่ยนจากการมองที่แผ่นดินโลกไปใคร่ครวญฟ้าสวรรค์ทั้งหลาย. เมื่อดาวิดหันออกจากแผ่นดินโลกที่มืดมนไปยังดวงจันทร์และดวงดาวบนฟ้าสวรรค์ทั้งหลาย เขาก็มองเห็นการเนรมิตสร้างของพระเจ้าและความเป็นระเบียบอันศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ในจักรวาล. เป้าหมายขององค์พระผู้เป็นเจ้าในการไถ่ของพระองค์คือการหันมุมมองของเราจากแผ่นดินโลกที่มืดมนและยุ่งเหยิงไปสู่ฟ้าสวรรค์ทั้งหลายที่สว่างไสวและเป็นระเบียบ.

บพส. 8:3 ก ยนซ.1:16

บพส. 8:4 ก โยบ 7:17; บพส.144:3; ฮร.2:6-8

บพส. 8:4 1ก มนุษย์เป็นคู่หมายศูนย์กลางของพระเจ้าในการเนรมิตสร้างของพระองค์ เพื่อมาทำให้แผนการบริหารของพระองค์สำเร็จสมบูรณ์ ทำให้พระทัยปรารถนาของพระองค์สำเร็จเป็นจริง. สิ่งที่ได้ประพันธ์ไว้ในข้อ 4–6 ซึ่งเกี่ยวกับมนุษย์นั้น ก่อนอื่นได้ยกอ้างมาจาก ยนซ.1:26–28 แล้วจากนั้นก็ยังถูกอ้างถึงใน ฮร.2:6–8. พระคำทั้งสามตอนนี้ได้เปิดเผยถึงมนุษย์ในสามระยะ: ระยะแรก มนุษย์ที่พระเจ้าทรงเนรมิตสร้างขึ้นในการเนรมิตสร้างของพระเจ้าใน ยนซ.1:26; ระยะที่สอง มนุษย์ที่ถูกซาตานจับไปเป็นเชลยในการตกต่ำของมนุษย์ใน บพส.8:4; และระยะที่สาม พระคริสต์ผู้เป็นมนุษย์ในการกลายเป็นเนื้อหนังของพระองค์ เพื่อมาสำเร็จการไถ่ของพระเจ้าใน ฮร.2:6. มนุษย์เช่นนี้คือผู้ที่พระเจ้าทรงระลึกถึงในแผนการบริหารของพระองค์และเสด็จมาเยี่ยมเยียนในการกลายเป็นเนื้อหนังของพระองค์.

บพส. 8:4 2 ก่อนอื่นพระเจ้าผู้สถิตในฟ้าสวรรค์ทั้งหลายได้ทรงระลึกถึงมนุษย์; จากนั้นพระองค์ก็เสด็จมาเยี่ยมเยียนมนุษย์โดยได้กลายเป็นมนุษย์ผ่านการกลายเป็นเนื้อหนังของพระองค์ (ข้อ 5ก; ยฮ.1:14; ฟป.2:7). เช่นนี้พระองค์ก็ได้นำฟ้าสวรรค์ทั้งหลายลงมาสู่แผ่นดินโลก และนำแผ่นดินโลกเชื่อมต่อกับฟ้าสวรรค์ทั้งหลาย ทำให้ทั้งสองกลายเป็นหนึ่งเดียวกัน (ยฮ.1:51).

บพส. 8:5 1 ชี้ถึงพระเยซูผู้เป็นมนุษย์ในการกลายเป็นเนื้อหนังของพระองค์ พร้อมด้วยการดำเนินชีวิตมนุษย์ของพระองค์ที่มีเพื่อการตายที่ครอบคลุมสรรพสิ่งของพระองค์ (ฮร.2:7, 9ก). ดู ฮร.2:9 คำอธิบาย 1

บพส. 8:5 2 ภาษาเฮ็บรายคือ อีโลฮิม (elohim) ซึ่งปกติแปลว่า พระเจ้า. การแปลในที่นี้แปลตามฉบับเซ็บทัวจินต์ (เทียบ ฮร.2:7).

บพส. 8:5 3 ชี้ถึงการเป็นขึ้นของพระคริสต์ ที่ซึ่งพระองค์ทรงได้รับสง่าราศี (ยฮ.7:39ข; ลก.24:26), และการเสด็จสู่สวรรค์ของพระองค์ ที่ซึ่งพระองค์ทรงได้รับเกียรติยศ (กจ.2:33–36; 5:31ก). ในที่นี้ได้บ่งชี้เป็นนัยถึงการตายที่ครอบคลุมสรรพสิ่งของพระคริสต์ (ฮร.2:9) ซึ่งมาก่อนการเป็นขึ้นและเสด็จสู่สวรรค์ของพระองค์.
ข้อนี้ได้บรรยายถึงขั้นตอนทั้งหมดที่พระเจ้าตรีเอกภาพต้องผ่านในพระคริสต์: การกลายเป็นเนื้อหนัง, การดำเนินชีวิตมนุษย์, การตาย, การเป็นขึ้น, และการเสด็จสู่สวรรค์. ในตอนจบของขั้นตอนนี้ พระองค์ทรงสำเร็จสุดยอดเป็นพระวิญญาณผู้ประทานชีวิต (1กธ.15:45ข) เพื่อที่จะถูกระบายลมปราณเข้าสู่ผู้เชื่อของพระองค์และเทลงบนผู้เชื่อของพระองค์ (ยฮ.20:22; กจ.2:17). ดังนั้นพระเจ้าทรงเยี่ยมเยียนมนุษย์ผ่านขั้นตอนที่ยาวนาน และโดยขั้นตอนอันยาวนานนี้ พระองค์ได้ทรงกลายเป็นพระวิญญาณผู้ประทานชีวิตเพื่อเข้าถึงมนุษย์และเข้าสู่มนุษย์มาอาศัยอยู่กับมนุษย์ (ยฮ.14:17, 20).

บพส. 8:6 ก ยนซ.1:26, 28; ยนซ.9:2

บพส. 8:6 1ก ข้อ 6–8 ชี้เฉพาะถึงอาณาจักรพันปี ที่ซึ่งพระคริสต์ผู้เป็นมนุษย์จะปกครองเหนือสิ่งทรงสร้างทั้งปวง และชี้ถึงการฟื้นสภาพในอาณาจักร. ก่อนอื่นถ้อยคำนี้ได้สำเร็จเป็นจริงในอาดาม (ยนซ.1:26–28) แต่กลับถูกทำลายไปเพราะเหตุการตกต่ำของมนุษย์. ถ้อยคำนี้จะสำเร็จเป็นจริงอย่างครบบริบูรณ์ในพระคริสต์พร้อมกับพระกายของพระองค์ ซึ่งก็คือเหล่าผู้มีชัยชนะในอาณาจักรพันปี ซึ่งเป็นยุคแห่งการฟื้นสภาพ (วว.20:4–6; มธ.19:28; ยซย.11:6–9; 65:25).

บพส. 8:6 ข 1กธ. 15:27; อฟ.1:22; ฮร.2:8

บพส. 8:6 ค มธ.22:44; 1กธ. 15:25

บพส. 8:9 1 ในข้อนี้ ผู้ประพันธ์บทเพลงสรรเสริญได้พิจารณาว่าแผ่นดินโลกนั้นประเสริฐเลิศเหมือนกับฟ้าสวรรค์ ดังที่ได้บ่งชี้ไว้ในคำอธิษฐานช่วงแรกขององค์พระผู้เป็นเจ้าใน มธ.6:9–10. ในอาณาจักรพันปี แผ่นดินโลกจะมีความประเสริฐเลิศ เพราะความประเสริฐเลิศแห่งพระนามของพระคริสต์ได้เติมเต็มแผ่นดินโลก. ในเวลานั้น แผ่นดินโลกและฟ้าสวรรค์ทั้งหลายจะเป็นหนึ่งกันอย่างครบถ้วน.