บทเพลงสรรเสริญ บทที่ 53
ถึงหัวหน้านักร้อง: ตามทำนอง*มาหะลัท **มัสคิลบทหนึ่งกของดาวิด
บพส.
53:1 1กคนโง่รำพึงในใจตนว่า ไม่มีพระเจ้า. เขาทั้งหลายก็เสื่อมเสียและกระทำกิจอันน่าสะอิดสะเอียน ขไม่มีผู้ใดที่ทำความดี.
บพส.
53:2 พระเจ้าทอดพระเนตรลงมาจากฟ้าสวรรค์ดูบุตรทั้งหลายของมนุษย์ ว่าจะมีผู้ใดบ้างที่มีความเข้าใจ มีผู้ใดบ้างที่กแสวงหาพระเจ้า.
บพส.
53:3 เขาทั้งหลายหันเหไปหมด บิดเบือนด้วยกันทั้งสิ้น. ไม่มีผู้ใดทำดีเลย ไม่มีสักคนเดียว.
บพส.
53:4 บรรดาผู้กระทำความบาปชั่วไม่มีความรู้หรือ? คือผู้ที่กินพลไพร่ของเรา[อย่าง]กินอาหาร และไม่ได้ร้องเรียกพระเจ้า.
บพส.
53:5 ในที่ซึ่งไม่มีความหวาดกลัวนั้น เขาทั้งหลายจะอยู่ที่นั่นอย่างหวาดกลัวยิ่งนัก เพราะพระเจ้าจะทรงทำให้กระดูกของคนที่ตั้งค่ายสู้เจ้ากระจัดกระจาย. เจ้าจะทำให้พวกเขาอับอาย เพราะพระเจ้าทรงปฏิเสธละทิ้งเขา.
บพส.
53:6 ขอให้การช่วยให้รอดของอิสราเอลออกมาจากซีโอน! เมื่อพระเจ้าทรงให้พลไพร่ของพระองค์หันกลับจากการเป็นเชลย ยาโคบจะเปรมปรีดิ์ อิสราเอลจะชื่นชมยินดี.
คำอธิบาย บทเพลงสรรเสริญ บทที่ 53
บพส.
53:1 ก ข้อ 1-6: บพส. 14:1-7
บพส.
53:1 1ก บทเพลงสรรเสริญที่ทำการสอนนี้ชี้ถึงสมัยที่ดาวิดถูกชาวต่างชาติโจมตี. ดังนั้นบุคคลที่ถูกกล่าวถึงในข้อ 1–5 จึงชี้ถึงชาวต่างชาติ. ข้อ 1–3 ได้ถูกเปาโลอ้างถึงใน รม.3:10–12 ซึ่งชี้ถึงมนุษย์ทุกคน.
บพส.
53:1 ข รม.3:12
บพส.
53:2 ก เทียบ บพส.10:4; รม.3:11
