บทเพลงสรรเสริญ บทที่ 48

ก หัวข้อ บพส.42

บพส. 48:1 ก บพส. 77:13; 95:3; 96:4; 135:5; 145:3; 147:5; 1ยฮ.4:4

บพส. 48:1 1ก บทเพลงสรรเสริญบทนี้เป็นจุดสูงสุดแห่งการเปิดเผยเกี่ยวกับเมืองของพระเจ้า. มีเพียงในเมือง ซึ่งเป็นเครื่องหมายเล็งถึงคริสตจักรที่เข้มแข็งและขยายใหญ่ขึ้นเท่านั้น พระเจ้าจึงจะทรงยิ่งใหญ่และสมควรได้รับการสรรเสริญอย่างยิ่ง (เทียบ อฟ.3:20–21).

บพส. 48:1 ข บพส.46:4; 87:3

บพส. 48:1 2ข คำว่า “ภูเขาอันบริสุทธิ์ของพระองค์” ในที่นี้กับคำว่า “เมืองของพระเจ้า” เป็นคำที่อ้างอิงถึงเรื่องเดียวกัน ซึ่งบ่งชี้ว่าภูเขาก็คือเมือง. ทั้งภูเขาและเมืองล้วนเป็นเครื่องหมายเล็งถึงอาณาจักรของพระเจ้า.

บพส. 48:1 ค บพส.2:6; 87:1; ซคย.8:3

บพส. 48:2 ก บพส.50:2; พรท.2:15

บพส. 48:2 ข บพส.2:6

บพส. 48:2 1ข ซีโอนคือเมืองของกษัตริย์ดาวิด (2ซมอ.5:7) เป็นศูนย์กลางของกรุงเยรูซาเล็มอันเป็นสถานที่ก่อสร้างพระวิหารซึ่งเป็นที่ประทับของพระเจ้าบนแผ่นดินโลก (9:11; 74:2; 76:2ข; 135:21; ยซย.8:18). ซีโอนที่อยู่ในกรุงเยรูซาเล็มเป็นแบบเล็งถึงกลุ่มชนของผู้มีชัยชนะ ซึ่งก็คือมนุษย์พระเจ้าที่ได้รับการสำเร็จและสุกงอมที่อยู่ในคริสตจักรในฐานะกรุงเยรูซาเล็มฝ่ายสวรรค์ (ฮร.12:22; วว.14:1–5). ในฐานะที่ซีโอนเป็นจุดเด่นและความงดงามของกรุงเยรูซาเล็มซึ่งเป็นเมืองบริสุทธิ์ (ข้อ 2; 50:2) ซีโอนจึงเป็นแบบเล็งถึงเหล่าผู้มีชัยชนะซึ่งเป็นจุดสุดยอด, ศูนย์กลาง, การยกระดับ, การเพิ่มกำลัง, การเพิ่มความอุดมสมบูรณ์, ความงดงาม, และความเที่ยงแท้ของคริสตจักร (ข้อ 2, 11–12; 20:2; 53:6ก; 87:2). ผู้มีชัยชนะในฐานะซีโอนคือความเที่ยงแท้แห่งพระกายของพระคริสต์ และเป็นผู้ที่ทำให้การก่อสร้างพระกายในคริสตจักรท้องถิ่นทั้งหลายสำเร็จสุดยอด เพื่อนำมาซึ่งเมืองบริสุทธิ์ที่สำเร็จสุดยอด คือกรุงเยรูซาเล็มใหม่ อันเป็นที่บริสุทธิ์สุดที่สุดยอด ในฐานะที่ประทับของพระเจ้าในโลกนิรันดร์ (วว.21:1–3, 16, 22). ในฟ้าสวรรค์ใหม่และแผ่นดินโลกใหม่ ทั้งกรุงเยรูซาเล็มใหม่จะกลายเป็นซีโอน โดยที่ผู้เชื่อทั้งหมดล้วนเป็นผู้มีชัยชนะ (วว.21:7 และคำอธิบาย 1).

บพส. 48:2 ค บพส.2:6; 87:1; ซคย.8:3

บพส. 48:2 ง ซคย.14:16; มธ.5:35

บพส. 48:3 1 เมืองเป็นเครื่องหมายเล็งถึงคริสตจักรแห่งจักรวาลในฐานะอาณาจักรของพระเจ้า (มธ.16:18–19) และพระราชวังทั้งหลายที่อยู่ภายในเมืองก็เป็นเครื่องหมายเล็งถึงคริสตจักรท้องถิ่นทั้งหลาย. พระเจ้าทรงเป็นที่รู้จักในท่ามกลางคริสตจักรท้องถิ่นทุกแห่งของคริสตจักรแห่งจักรวาล.

บพส. 48:3 ก บพส.9:9

บพส. 48:8 ก บพส.87:5; ยซย.2:2; มคา.4:1

บพส. 48:10 ก อซด.34:5; พบญ. 28:58; บพส. 113:3; มลค.1:11, 14

บพส. 48:11 ก บพส.2:6

บพส. 48:11 ข บพส.97:8

บพส. 48:12 ก บพส.2:6

บพส. 48:12 1 หอคอยและป้อมปราการ (ข้อ 13) มีไว้สำหรับสู้รบกับศัตรูเพื่อปกป้องเมือง ส่วนพระราชวังทั้งหลาย (ข้อ 13) มีไว้สำหรับเป็นที่ประทับของกษัตริย์. ทั้งหมดนี้บ่งชี้ถึงการใช้งานต่างๆ ของคริสตจักร (อฟ.6:10–20; 2:20–22).

บพส. 48:13 ก บพส.122:7

บพส. 48:13 ข บพส. 22:30; 78:4, 6

บพส. 48:14 ก บพส.23:3

บพส. 48:14 1ก ในการรับสุขที่มีต่อพระเจ้าในเมืองนั้น พระเจ้าทรงเป็นที่ลี้ภัยของเรา (46:1), ที่กำบังของเรา (46:7), และผู้นำทางของเรา. การรับสุขที่มีต่อพระเจ้านี้ถูกกระทำผ่านพระคริสต์, ในพระคริสต์, และด้วยกันกับพระคริสต์ อีกทั้งเป็นประสบการณ์ที่อยู่ในคริสตจักรแห่งจักรวาลในฐานะพระกายของพระคริสต์และในคริสตจักรท้องถิ่นทั้งหลายในฐานะการสำแดงของพระกาย.
บทเพลงสรรเสริญบ่งชี้ว่าก่อนอื่นเราต้องมีประสบการณ์ต่อพระคริสต์. จากนั้นพระคริสต์ก็จะนำเราเข้าสู่คริสตจักรท้องถิ่นเพื่อมารับสุขพระเจ้า (23:6). เมื่อคริสตจักรในฐานะพระนิเวศน์ของพระเจ้าได้รับการขยายใหญ่ขึ้นและเพิ่มกำลัง คริสตจักรก็จะกลายเป็นเมือง — อาณาจักรเพื่อให้พระเจ้าปกครองและครอบครองเป็นกษัตริย์ (มธ.16:18–19). ในคริสตจักรในฐานะพระนิเวศน์นั้น เรารับสุขพระเจ้าในด้านที่ประทับของพระองค์. ส่วนในคริสตจักรในฐานะเมือง เรารับสุขพระเจ้าในด้านการปกครองและการครอบครองของพระองค์.