บทเพลงสรรเสริญ บทที่ 46
ถึงหัวหน้านักร้อง. กของบุตรหลานโครา ตามทำนอง*อาลาโมท. บทเพลง
บพส.
46:1 1พระเจ้าทรงเป็นกที่ลี้ภัยและเป็นกำลังของเรา เป็นความช่วยเหลือที่พร้อมอยู่ในยามยากลำบาก.
บพส.
46:2 ฉะนั้นเราจะไม่กลัว แม้ว่าแผ่นดินโลกจะแปรเปลี่ยนไป แม้ว่ากภูเขาทั้งหลายจะโคลงเคลงลงสู่สะดือทะเล
บพส.
46:3 แม้ว่าน้ำทะเลคึกคะนองและฟองฟู แม้ว่าภูเขาสั่นสะเทือนเพราะทะเลอลวนนั้น เซลาห์
บพส.
46:4 มี1กแม่น้ำสายหนึ่งซึ่งธารสาขาให้ความยินดีแก่2ขเมืองของพระเจ้า คือที่บริสุทธิ์แห่งคพลับพลาขององค์ผู้สูงสุด.
บพส.
46:5 พระเจ้าสถิตอยู่กท่ามกลางเมือง เมืองนั้นจะ1ไม่สั่นคลอน พอรุ่งอรุณพระเจ้าจะทรงช่วยเมืองนั้นไว้.
บพส.
46:6 บรรดาประชาชาติก็อลหม่าน อาณาจักรทั้งหลายก็สั่นคลอน พระองค์เปล่งพระสุรเสียง แผ่นดินโลกก็ละลายไป.
บพส.
46:7 พระยะโฮวาจอมพลโยธาสถิตกับเราทั้งหลาย พระเจ้าของยาโคบทรงเป็นกที่กำบังอันสูงของเรา. เซลาห์
บพส.
46:8 มาเถิด มาดูพระราชกิจของพระยะโฮวาว่าพระองค์ทรงทำให้เกิดความร้างเปล่าในแผ่นดินโลกอย่างไร.
บพส.
46:9 พระองค์ทรงให้กสงครามสงบจนถึงที่สุดปลายแผ่นดินโลก พระองค์ทรงหักคันธนูและให้หอกหักสะบั้นเสีย พระองค์ทรงเผารถรบเสียด้วยไฟ.
บพส.
46:10 1จงกนิ่งเสีย และรู้เถิดว่า เราคือพระเจ้า เราจะเป็นที่ยกชูท่ามกลางบรรดาประชาชาติ เราจะเป็นที่ยกชูบนแผ่นดินโลก.
บพส.
46:11 พระยะโฮวาจอมพลโยธาสถิตอยู่กับเราทั้งหลาย พระเจ้าของยาโคบทรงเป็นที่กำบังอันสูงของเรา. เซลาห์
คำอธิบาย บทเพลงสรรเสริญ บทที่ 46
บพส.
46:1 1 บทเพลงสรรเสริฐบทที่ 46—48 ได้สรรเสริญพระเจ้าในความยิ่งใหญ่ของพระองค์ โดยเฉพาะในเมืองของพระองค์ คือกรุงเยรูซาเล็ม.
บทเพลงสรรเสริญเหล่านี้เปิดเผยว่าพระเจ้าประทับอยู่ในคริสตจักรในฐานะเมืองของพระองค์,
ที่พำนักของพระองค์อย่างไร สำหรับให้วิสุทธิชนได้รับสุข เพื่อให้พระองค์ได้เป็นกษัตริย์เหนือทั้งแผ่นดินโลกในพระคริสต์.
บพส.
46:1 ก บพส.14:6
บพส.
46:2 ก เทียบ วว.8:8
บพส.
46:4 ก
บพส.
46:4 1ก เป็นเครื่องหมายเล็งถึงการหลั่งไหลตัวของพระเจ้าตรีเอกภาพเองที่อยู่ในพระคริสต์ผ่านพระวิญญาณนั้นมาเป็นชีวิตแก่พลไพร่ของพระองค์ (วว.22:1 และคำอธิบาย 2 และ 3)
บพส.
46:4 ข บพส.48:1, 8; 87:3
บพส.
46:4 2ข กษัตริย์ใน บพส.45 เป็นแบบเล็งถึงพระคริสต์ในฐานะกษัตริย์ ส่วนเมืองในบทเพลงสรรเสริญบทนี้และพูดถึงบ่อยครั้งในพระคัมภีร์ทั้งเล่มเป็นเครื่องหมายเล็งถึงอาณาจักร. ในฐานะกษัตริย์ พระคริสต์ทรงต้องการเมืองที่พระองค์สามารถปกครองและครอบครองเป็นกษัตริย์. เมืองของพระเจ้าคือคริสตจักรที่ได้รับการขยายใหญ่ขึ้น, เพิ่มกำลัง, และก่อสร้างขึ้นในฐานะศูนย์กลางแห่งการปกครองเพื่อการครอบครองเป็นกษัตริย์ของพระเจ้าในอาณาจักรของพระองค์.
คริสตจักรในฐานะพระนิเวศน์ของพระเจ้า (23:6; 26:8; 27:4; 36:8; 1ตธ.3:15) จะต้องได้รับการขยายใหญ่ขึ้นเพื่อกลายเป็นคริสตจักรในฐานะเมือง, อาณาจักรของพระเจ้า (วว.5:9–10). ท้ายที่สุดในแผนการบริหารของพระเจ้า พระนิเวศน์ของพระเจ้าจะกลายเป็นเมืองบริสุทธิ์กรุงเยรูซาเล็มใหม่ ในฐานะที่พำนักที่นิรันดร์ของพระเจ้าและศูนย์กลางแห่งการปกครองของอาณาจักรที่นิรันดร์ของพระองค์ (วว.21:2–3, 22; 22:3).
บพส.
46:4 ค บพส.43:3; 84:1
บพส.
46:5 ก
บพส.
46:5 1 เมืองซึ่งไม่สั่นคลอนนี้คืออาณาจักรที่ไม่อาจสั่นคลอนได้ (ฮร.12:28) ซึ่งก็คือตัวของพระคริสต์พร้อมด้วยการขยายใหญ่ขึ้น ซึ่งเป็นการเพิ่มพูนของพระองค์ (ดนอ.2:34–35, 44, และข้อ 35 คำอธิบาย 3 ย่อหน้า 2).
บพส.
46:7 ก 2ซมอ. 22:3; บพส.9:9; 46:11; 48:3
บพส.
46:9 ก ยซย.2:4; มคา.4:3
บพส.
46:10 1 ถ้อยคำที่พระเจ้าตรัสแก่ประชาชาติที่อลหม่านนี้ (ข้อ 6ก; 2:1–2) เป็นคำพยากรณ์ที่บ่งชี้ว่าเมื่อคริสตจักรได้รับการขยายใหญ่ขึ้น, เพิ่มกำลัง, และก่อสร้างขึ้นเป็นเมืองในฐานะอาณาจักรของพระเจ้า (เทียบ มธ.16:18) พระเจ้าก็จะมีฐานที่จะจัดการกับบรรดาประชาชาติและถือครองทั่วทั้งแผ่นดินโลก (เทียบ ดนอ.2:34–35; วว.19:11–21).
บพส.
46:10 ก เทียบ ฮบฆ.2:20; ซฟย.1:7; ซคย.2:13; วว.8:1
