บทเพลงสรรเสริญ บทที่ 45

* อาจชี้ถึงทำนองทั่วไปในสมัยนั้น.

** ดูคำอธิบายหัวข้อ บพส.32

ก หัวข้อ บพส.42

*** ศัพท์ภาษาเฮ็บรายเป็นเพศหญิง บ่งชี้ว่าความรักในที่นี้เป็นความรักระหว่างชายหญิง. ถ้าพิจารณาตาม พพร.1:14–15 พระคริสต์ทรงเป็นที่รักของเรา และเราก็เป็นคนรักของพระองค์. หัวข้อของบทเพลงสรรเสริญบทนี้ก็คือความรัก และทำนองก็ถูกเรียกว่า “ดอกลิลลี่.” ทั้งความรักและดอกลิลลี่ในที่นี้ชี้ถึงวิสุทธิชน ซึ่งเป็นคนรักขององค์พระเยซูเจ้า. ดอกลิลลี่ชี้ถึงการดำเนินชีวิตที่บริสุทธิ์หมดจด, เรียบง่าย, และมีใจเดียวในการเชื่อพึ่งพระเจ้า (มธ.6:28). บทเพลงสรรเสริญบทนี้ได้บรรยายถึงการดำเนินชีวิตที่บริสุทธิ์หมดจดและเรียบง่ายพร้อมด้วยความรักใคร่ที่มีต่อองค์พระผู้เป็นเจ้า.

บพส. 45:1 ก เทียบ โยบ 32:18-20; ยรม.20:9

บพส. 45:1 ข บพส.2:6; 24:7-10

บพส. 45:1 1ข บทเพลงสรรเสริญบทที่ 45 คือคำสรรเสริญที่มีต่อพระคริสต์ผู้เป็นกษัตริย์ ซึ่งมีซะโลโมเป็นแบบเล็ง. ช่วงแรกคือข้อ 1–8 นั้นเป็นคำสรรเสริญเกี่ยวกับตัวของพระคริสต์เอง ช่วงที่สองคือข้อ 9–15 เป็นคำสรรเสริญเกี่ยวกับพระราชินี ซึ่งเป็นภรรยาของกษัตริย์ ส่วนช่วงที่สามคือข้อ 16–17 เป็นคำสรรเสริญเกี่ยวกับเหล่าบุตรของกษัตริย์ ซึ่งก็คือเจ้านายทั้งหลาย.
ข้อ 1–8 เป็นคำสรรเสริญที่มีต่อพระคริสต์ผู้เป็นกษัตริย์จากสี่ทิศ: ความงามของพระองค์ (ข้อ 2), ชัยชนะของพระองค์ (ข้อ 3–5), อาณาจักรของพระองค์ (ข้อ 6–7), และคุณธรรมของพระองค์ (ข้อ 8). ในคำสรรเสริญนี้มีสองคู่ที่สมดุลกันคือ ความงามของพระคริสต์กับชัยชนะของพระองค์ และอาณาจักรของพระคริสต์กับคุณธรรมของพระองค์. ความงามของพระคริสต์ถูกทำให้สมดุลโดยชัยชนะของพระองค์พร้อมกับข้อเรียกร้องของชัยชนะนั้น (เทียบ มธ.5:20; 25:14–30; ยฮ.15:2, 6) และอาณาจักรของพระองค์ ซึ่งเป็นผลลัพธ์ของชัยชนะของพระองค์นั้นถูกทำให้สมดุลโดยความหวานชื่นแห่งคุณธรรมของพระองค์.

บพส. 45:1 ค 2ซมอ.23:2

บพส. 45:1 2ค ถ้าเรามีความรักใคร่ต่อองค์พระเยซูเจ้า ลิ้นของเราจะเป็นเหมือนปากกาของนักเขียนที่ชำนาญ ซึ่งเชี่ยวชาญในการเขียนความรักและคำสรรเสริญของเรา.

บพส. 45:2 ก พพร.5:10-16

บพส. 45:2 1ก ก่อนอื่นองค์พระเยซูเจ้าเสด็จมาหาเราในด้านความงามของพระองค์ เพื่อมาดึงดูดเราให้ไปหาพระองค์. ความรักที่เรามีต่อพระองค์นั้นเป็นผลลัพธ์จากการที่พระองค์สำแดงความงามของพระองค์แก่เรา และจากการที่เรารับสุขพระองค์ในความงามของพระองค์.

บพส. 45:2 ข ลก.4:22

บพส. 45:2 ค รม.9:5

บพส. 45:3 1 ทั้งพระบรมเดชานุภาพและความเจิดจรัสของพระคริสต์ล้วนเป็นเครื่องหมายแห่งชัยชนะของพระองค์. พระคริสต์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ได้ทรงชัยชนะเหนือศัตรูทั้งหมดของพระองค์ และได้รับมาซึ่งชัยชนะแล้ว (อฟ.4:8; วว.5:5). ความเจิดจรัสคือการสำแดงออกของสง่าราศี. ในขณะที่พระคริสต์อยู่บนแผ่นดินโลก พระองค์ทรงสำแดงความเจิดจรัสของพระองค์เพียงแค่ครั้งเดียว คือในเวลาที่เมื่อพระองค์ทรงเปลี่ยนรูปลักษณะบนภูเขา (มธ.17:1–2). หลังจากที่พระองค์ทรงเป็นขึ้นและเสด็จสู่สวรรค์ พระองค์ก็ทรงสำแดงตัวของพระองค์เองในความเจิดจรัสและพระบรมเดชานุภาพของพระองค์แก่เปาโล (กจ.26:3–15) และโยฮัน (วว.1:9–20). ในการเสด็จมาครั้งที่สองของพระคริสต์ พระองค์จะทรงฉายส่องเหนือแผ่นดินโลกเพื่อทำให้แผ่นดินโลกสว่างไสวด้วยความเจิดจรัสแห่งสง่าราศีของพระองค์ (วว.18:1).

บพส. 45:4 1 ไม่ว่าสถานการณ์บนแผ่นดินโลกจะเป็นอย่างไร พระคริสต์ก็ยังทรงรถม้าไปอย่างมีชัยชนะ, อย่างรุ่งโรจน์ (กจ.5:31). ตั้งแต่วันที่พระองค์เสด็จสู่สวรรค์ พระองค์ก็เริ่มทรงรถม้า และพระองค์ก็จะยังคงทรงรถม้าต่อไปจนกว่าจะเสด็จกลับมาในชัยชนะ (วว.19:11–16).

บพส. 45:4 ก เทียบ ซคย.9:9

บพส. 45:4 2ก หรือ ความอ่อนสุภาพแห่งความชอบธรรม.

บพส. 45:4 3 “สอน...แก่พระองค์” ในที่นี้ควรหมายความว่า สำแดง...แก่พระองค์.

บพส. 45:4 4 กิจอันน่าเกรงขามของพระคริสต์ครอบคลุมถึงการตรึงตาย, การเป็นขึ้น, และการเสด็จสู่สวรรค์ของพระองค์. ทุกสิ่งที่พระคริสต์ทรงกระทำ ไม่ว่าจะเล็กหรือใหญ่ ล้วนแต่น่าเกรงขามทั้งสิ้น.

บพส. 45:6 ก ข้อ 6-7: ฮร.1:8-9

บพส. 45:6 1ก ดู ฮร.1:8 คำอธิบาย 1 ย่อหน้า 1.

บพส. 45:6 ข บพส. 89:36-37; 93:2; ลก.1:32-33

บพส. 45:6 2 คทาเป็นเครื่องหมายเล็งถึงอำนาจ. ความเที่ยงตรงในข้อนี้และความชอบธรรมในข้อ 7 มีความเกี่ยวข้องกับอำนาจ (89:14ก).

บพส. 45:6 3 อาณาจักรของพระคริสต์เป็นผลลัพธ์จากชัยชนะของพระองค์ (ดนอ.2:34–35; 7:13–14; มธ.28:18; วว.19:11—20:6).

บพส. 45:7 1 ดู ฮร.1:8 คำอธิบาย 1 ย่อหน้า 1.

บพส. 45:7 2 น้ำมันแห่งความยินดีเป็นเครื่องหมายเล็งถึงพระวิญญาณของพระเจ้าที่ผสมผสานรวมกันและสำเร็จสุดยอด (อซด.30:23–25 และข้อ 25 คำอธิบาย 1) ส่วนบรรดาพระสหายของพระองค์เป็นเครื่องหมายเล็งถึงผู้เชื่อทั้งหลายของพระคริสต์ (ดู ฮร.1:9 คำอธิบาย 2). อำนาจ, พระที่นั่ง, และคทาของพระคริสต์ รวมถึงสิ่งอื่นๆ ทั้งหมดที่มีความเกี่ยวข้องกับอาณาจักรล้วนแต่อยู่ภายใต้การชโลมของพระวิญญาณนั้น ซึ่งบ่งชี้ว่าอำนาจและอาณาจักรของพระคริสต์เป็นเรื่องราวฝ่ายวิญญาณอย่างสิ้นเชิง (รม.14:17; ดู ลก.17:20 คำอธิบาย 2 และ 17:21 คำอธิบาย 1). พระองค์ทรงได้รับการชโลมโดยมีจุดประสงค์เพื่ออาณาจักร.

บพส. 45:8 1 ฉลองพระองค์ในที่นี้เป็นเครื่องหมายเล็งถึงคุณธรรมของพระคริสต์ ซึ่งเป็นการสำแดงออกของคุณลักษณะอันศักดิ์สิทธิ์ (ยซย.6:1 และคำอธิบาย 2); มดยอบและกฤษณาเป็นเครื่องหมายเล็งถึงความหวานชื่นแห่งการตายของพระคริสต์ (ยฮ.19:39–40) ส่วนคัศซะยะนั้นเป็นเครื่องหมายเล็งถึงความหอมหวนและฤทธิ์เดชที่ทำการขับไล่แห่งการเป็นขึ้นของพระคริสต์ (ดู อซด.30:25 คำอธิบาย 1). คุณธรรมทั้งหมดของพระคริสต์ถูกเติมเต็มด้วยรสชาติ, ความหอมหวนแห่งการตายและการเป็นขึ้นของพระองค์.

บพส. 45:8 ก พพร.1:13; 4:6, 14; 5:13; มธ.2:11; ยฮ.19:39; เทียบ 2กธ.2:14

บพส. 45:8 2 หมู่พระตำหนักในที่นี้เป็นเครื่องหมายเล็งถึงคริสตจักรท้องถิ่นทั้งหลาย; งาช้างซึ่งเป็นเหมือนกระดูกนั้นเป็นเครื่องหมายเล็งถึงชีวิตแห่งการเป็นขึ้นของพระคริสต์ที่ไม่อาจแตกหักได้ (ยฮ.19:36 และคำอธิบาย 2); และเครื่องสายเป็นเครื่องหมายเล็งถึงการสรรเสริญที่หวานชื่นกลมเกลียว. คริสตจักรท้องถิ่นทั้งหลายซึ่งงดงามในสายพระเนตรขององค์พระผู้เป็นเจ้าและเป็นการสำแดงของพระองค์นั้นถูกก่อสร้างขึ้นด้วยชีวิตแห่งการเป็นขึ้นของพระคริสต์. การสรรเสริญที่ทำให้พระองค์ยินดีย่อมมาจากคริสตจักรท้องถิ่นทั้งหลาย. ฉลองพระองค์ของพระคริสต์ซึ่งก็คือคุณธรรมของพระองค์ได้ก่อกำเนิดคริสตจักรมาเป็นการสำแดงของพระองค์ (เทียบ 1ปต.2:9). ทั้งฉลองพระองค์ของพระองค์และคริสตจักรก็เต็มไปด้วยความหวานชื่น.

บพส. 45:9 1 ข้อ 9–15 ได้สรรเสริญพระคริสต์ผู้เป็นกษัตริย์โดยการสรรเสริญพระราชินีพร้อมกับหมู่ราชธิดาของกษัตริย์และเหล่าหญิงพรหมจารีย์ (ข้อ 14).

บพส. 45:9 2 หมู่ราชธิดาของกษัตริย์เป็นเครื่องหมายเล็งถึงผู้เชื่อทั้งหลายของพระคริสต์ในด้านฝ่ายกษัตริย์ของพวกเขา ส่วนเหล่าสตรีผู้สูงศักดิ์ (หรือมีเกียรติ, มีสง่าราศี) นั้นเป็นเครื่องหมายเล็งถึงผู้เชื่อทั้งหลายของพระคริสต์ในด้านเกียรติยศและความสง่าผ่าเผยของพวกเขา. ผู้เชื่อทั้งหลายอย่างเราในฐานะผู้ที่บังเกิดจากกษัตริย์นั้นมีสถานภาพฝ่ายกษัตริย์ที่มีเกียรติ. การที่เราประพฤติตนตามสถานภาพนี้ก็คือการถวายสง่าราศีแด่พระคริสต์ (อฟ.4:1; 2ธซ.1:11–12).

บพส. 45:9 3 เป็นเครื่องหมายเล็งถึงคริสตจักร โดยเฉพาะเหล่าผู้มีชัยชนะในฐานะภรรยาเพียงหนึ่งเดียวของพระคริสต์. ใน วว.19:7 และ 9ก ภรรยาของพระเมษโปดกก็คือเจ้าสาวแห่งกลุ่มชนซึ่งประกอบขึ้นด้วยผู้เชื่อที่มีชัยชนะที่ได้รับเชิญไปยังงานเลี้ยงสมรสของพระเมษโปดก (ดู 19:7 คำอธิบาย 2 และ 19:9 คำอธิบาย 1). ในทำนองเดียวกัน พระราชินีในบทเพลงสรรเสริญบทนี้ก็ไม่ได้เป็นเครื่องหมายเล็งถึงปัจเจกชน แต่นางเป็นเครื่องหมายเล็งถึงกายจริงแห่งกลุ่มชนที่ประกอบขึ้นด้วยบรรดาสหายทั้งหมดของนาง: หมู่ราชธิดาของกษัตริย์ในฐานะเหล่าสตรีผู้สูงศักดิ์ และหญิงพรหมจารีในฐานะสหายของนาง (ข้อ 14). ดังนั้นในบทเพลงสรรเสริญบทนี้ กษัตริย์ซะโลโมกับภรรยาและภรรยาน้อยมากมายของท่าน ซึ่งเป็นเจ้าหญิง, เป็นราชธิดาของกษัตริย์ต่างชาติ (1พกษ.11:1, 3) จึงถูกใช้ในแง่บวกเพื่อเป็นแบบเล็งถึงพระคริสต์ในฐานะกษัตริย์ร่วมกับภรรยาแห่งกลุ่มชนของพระองค์ ซึ่งก็คือคริสตจักร (ยฮ.3:29; อฟ.5:24–25, 31–32) ที่ประกอบขึ้นด้วยผู้เชื่อทั้งหลายของพระองค์จากทุกตระกูล, ทุกภาษา, ทุกชาติ, และทุกประเทศ (วว.5:9).
ในข้อ 8 คริสตจักรมีแบบเล็งโดยหมู่พระตำหนักงาช้าง ซึ่งเป็นสิ่งก่อสร้าง และในข้อนี้ คริสตจักรได้กลายเป็นรูปภาพของพระราชินี ซึ่งเป็นภรรยา. ในพระคัมภีร์ทั้งเล่ม รูปภาพสองรูปนี้ — สิ่งก่อสร้างและเจ้าสาว — ได้ถูกใช้เพื่อเป็นเครื่องหมายเล็งถึงคริสตจักร (เทียบ ยนซ.2:22 และคำอธิบาย). ด้านหนึ่ง คริสตจักรเป็นสิ่งก่อสร้าง, พระนิเวศน์ของพระเจ้า (1ตธ.3:15) และอีกด้านหนึ่ง คริสตจักรก็เป็นเจ้าสาว, ภรรยาของพระคริสต์ (2กธ.11:2).

บพส. 45:9 4 การที่พระราชินีปกคลุมพระองค์ด้วยทองคำเป็นเครื่องหมายเล็งว่าคริสตจักรได้สำแดงพระนิสัยอันศักดิ์สิทธิ์ให้ปรากฏ. “ทองคำ” ที่ปกคลุมคริสตจักรก็คือพระคริสต์ผู้ศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งเป็นความชอบธรรมของผู้เชื่อทั้งหลายเพื่อให้พวกเขาได้รับการโปรดให้ชอบธรรม (ลก.15:22; 1กธ.1:30). นี่ก็คือการปกคลุมชั้นแรกของคริสตจักร.

บพส. 45:10 1 ราชธิดาก็คือพระราชินีซึ่งเป็นเครื่องหมายเล็งถึงคริสตจักร ส่วนชนชาติของพระนางและบ้านบิดาของพระนางนั้นเป็นเครื่องหมายเล็งถึงความสัมพันธ์ตามธรรมชาติของคริสตจักร. พระคำนี้สอดคล้องกับพระคำขององค์พระผู้เป็นเจ้าเกี่ยวกับการปฏิเสธความสัมพันธ์ตามธรรมชาติ ใน มธ.10:37 และ ลก. 14:26.

บพส. 45:10 ก เทียบ นรธ. 1:16-17

บพส. 45:11 1 ความงามของพระราชินีเป็นเครื่องหมายเล็งถึงคุณธรรมของพระคริสต์ที่สำแดงออกมาผ่านคริสตจักร. บทเพลงสรรเสริญบทนี้ไม่เพียงสรรเสริญพระคริสต์ในสิ่งที่เป็นของพระองค์โดยตรงเท่านั้น แต่ยังสรรเสริญในสิ่งที่เป็นของพระองค์โดยอ้อมด้วย ดังที่ได้ปรากฏเป็นที่ประจักษ์ผ่านคริสตจักรของพระองค์และผู้มีชัยชนะของพระองค์. การที่เราพูดถึงคริสตจักรและผู้เชื่อทั้งหลายในด้านที่ดีก็เป็นคำสรรเสริญแด่พระคริสต์ด้วยเช่นกัน.

บพส. 45:11 2 ในข้อ 1 พระคริสต์ทรงเป็นกษัตริย์, ในข้อ 2 พระองค์ทรงเป็นมนุษย์, ในข้อ 6 พระองค์ทรงเป็นพระเจ้า, และในข้อนี้ พระองค์ทรงเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้า. ในฐานะองค์พระผู้เป็นเจ้าของคริสตจักร พระคริสต์ไม่เพียงคู่ควรที่จะรับความรักจากคริสตจักร แต่ยังคู่ควรที่จะได้รับการนมัสการจากคริสตจักรด้วย.

บพส. 45:12 1 บุตรีแห่งเมืองตุโรเป็นเครื่องหมายเล็งถึงผู้คนในโลกที่เจริญรุ่งเรือง. ส่วนเศรษฐีผู้มั่งมีท่ามกลางพลไพร่เป็นเครื่องหมายเล็งถึงชนชั้นสูงผู้มั่งคั่งร่ำรวย แต่ไม่ได้รับความโปรดปรานจากพระเจ้า (เทียบ 1กธ.1:26–28). การขอความโปรดปรานจากพระราชินีเป็นเครื่องหมายเล็งถึงพระคุณของพระเจ้าที่คริสตจักรได้รับสุข. ดังที่ได้บ่งชี้ในข้อนี้ คนมั่งมีจะมายังคริสตจักรเพื่อรับพระคุณของพระเจ้า.

บพส. 45:13 1 ราชธิดาของกษัตริย์ก็คือพระราชินี ซึ่งเป็นเครื่องหมายเล็งถึงคริสตจักร และการที่พระนางทรงสง่าราศีอยู่ในที่ประทับอย่างกษัตริย์นั้นเป็นเครื่องหมายเล็งถึงคริสตจักรที่มีสง่าราศี (อฟ.5:27) ซึ่งได้ยึดพระคริสต์เป็นที่อาศัยอย่างกษัตริย์ของตน. ก่อนอื่นผู้เชื่อในพระคริสต์อย่างเรายึดพระคริสต์เป็นที่อาศัยของเรา จากนั้นเราก็จะกลายเป็นที่อาศัยของพระองค์ (ยฮ.15:4; 14:3, 20, 23).

บพส. 45:13 ก ยซย.61:10; วว.19:8

บพส. 45:13 2 เป็นเครื่องหมายเล็งถึงพระคริสต์ผู้ได้ถูกจัดการผ่านการทนทุกข์มากมายและผ่านการตายและการเป็นขึ้น เพื่อกลายเป็นความชอบธรรมของคริสตจักรมาสนองข้อเรียกร้องอันชอบธรรมของพระเจ้า ให้คริสตจักรได้รับการโปรดให้ชอบธรรมต่อเบื้องพระพักตร์พระเจ้า (1กธ.1:30). ด้วยเหตุนี้ การงานแห่งการถักทอขึ้นด้วยทองคำจึงได้ชี้อีกครั้งถึงการปกคลุมชั้นแรกของเรา คือพระคริสต์ผู้ทรงเป็นความชอบธรรมของเรา ผู้ทรงโปรดให้เราชอบธรรม — ซึ่งมีทองคำจากเมืองโอฟีร์ในข้อ 9 เป็นเครื่องหมายเล็ง (ดูข้อ 9 คำอธิบาย 4). เทียบ อซด.28:39 คำอธิบาย 1.

บพส. 45:14 1 ฉลองพระองค์อีกชุดหนึ่ง ซึ่งเป็นการปกคลุมชั้นที่สองของพระนาง เป็นเครื่องหมายเล็งว่าคริสตจักรจะถูกนำไปยังพระคริสต์ผู้เป็นกษัตริย์โดยสวมใส่ความชอบธรรมทั้งสิ้นแห่งการประพฤติของเหล่าวิสุทธิชน เพื่อสนองข้อเรียกร้องของพระคริสต์ ให้ทั้งคู่ได้สมรสกัน (วว.19:8 และคำอธิบาย 2; มธ.22:11–12 และข้อ 11 คำอธิบาย 1). พระราชินีในบทเพลงสรรเสริญบทนี้มีฉลองพระองค์สองชุด. ฉลองพระองค์ชุดแรก “ทองคำจากเมืองโอฟีร์” (ข้อ 9) ซึ่งถักทอขึ้นด้วยทองคำนั้น (ข้อ 13) สอดคล้องกับพระคริสต์ผู้เป็นความชอบธรรมในด้านทัศนะภายนอกของเรา ซึ่งมีไว้สำหรับการโปรดให้ชอบธรรมของเรา. ฉลองพระองค์ชุดที่สองซึ่งเป็นเครื่องทรงลายปักนั้นสอดคล้องกับพระคริสต์ผู้ได้ถูก “ปัก” เข้าสู่เราโดยการงานแห่งการเปลี่ยนแปลงของพระวิญญาณนั้น และดำเนินชีวิตออกมาจากเราในฐานะความชอบธรรมในด้านทัศนะภายในของเรา ซึ่งมีไว้สำหรับชัยชนะของเรา. ฉลองพระองค์ชุดแรกถูกสวมใส่บนตัวเราเพื่อเราจะสามารถยืนอยู่ต่อเบื้องพระพักตร์พระเจ้าได้ (ลก.15:22) ในขณะที่ฉลองพระองค์ชุดที่สองถูกถักทอเข้าสู่อุปนิสัยของเรา, ถูกปักเข้าสู่สิ่งที่เราเป็น เพื่อเราจะสามารถยืนอยู่เบื้องหน้ากษัตริย์ได้.

บพส. 45:14 2 เป็นเครื่องหมายเล็งถึงวิสุทธิชนที่มีชัยชนะที่ได้รับเชิญมายังงานเลี้ยงสมรสของพระคริสต์ (วว.19:9).

บพส. 45:14 ก พพร.1:3; 6:8; มธ.25:1

บพส. 45:15 ก พพร.1:4

บพส. 45:15 1 เป็นเครื่องหมายเล็งว่าวิสุทธิชนที่มีชัยชนะจะเข้าสู่กรุงเยรูซาเล็มใหม่ ซึ่งก็คือพระราชวังของพระคริสต์ (วว.3:12) ด้วยความชื่นชมยินดีและความเปรมปรีดิ์. ก่อนอื่นบทเพลงสรรเสริญบทนี้ได้กล่าวถึงที่ประทับ (ข้อ 13) จากนั้นก็กล่าวถึงพระราชวัง. เมื่อพระคริสต์กลายมาเป็นที่อาศัยของเรา เราก็จะกลายเป็นที่ประทับของพระองค์ — ที่อาศัยซึ่งกันและกัน (ยฮ.15:4). เนื่องจากพระคริสต์ทรงเป็นกษัตริย์ และเราเป็นพระราชินี ในที่สุดที่อาศัยซึ่งกันและกันนี้ก็จะกลายเป็นพระราชวัง ซึ่งมีเครื่องหมายเล็งถึงโดยกรุงเยรูซาเล็มใหม่. อันที่จริงกรุงเยรูซาเล็มใหม่ก็คือพระเจ้าตรีเอกภาพที่ถูกกระทำเข้าสู่ผู้เชื่อทั้งหลายและได้ผสมกลมกลืนกับพวกเขาจนกลายเป็นกายจริงกายเดียว คือที่อาศัยซึ่งกันและกันระหว่างพระเจ้ากับผู้ที่พระองค์ทรงไถ่ไว้ไปตราบชั่วนิรันดร์ (วว.21:3, 22 และ ข้อ 22 คำอธิบาย 2).

บพส. 45:16 1 ข้อ 16–17 ได้สรรเสริญพระคริสต์ผู้เป็นกษัตริย์โดยการสรรเสริญเหล่าบุตรของพระองค์. “บรรพบุรุษ” ในที่นี้เป็นเครื่องหมายเล็งถึงบรรพบุรุษของพระคริสต์ที่อยู่ในเนื้อหนัง, “เหล่าบุตร” เป็นเครื่องหมายเล็งถึงเหล่าผู้มีชัยชนะของพระคริสต์ในฐานะพงศ์พันธุ์ของพระองค์, และ “เจ้านาย” เป็นเครื่องหมายเล็งถึงเหล่าผู้มีชัยชนะของพระคริสต์ในฐานะกษัตริย์ร่วมกับพระองค์ซึ่งจะมาครอบครองเหนือบรรดาประชาชาติด้วยกันกับพระองค์ (วว.2:26; 20:4, 6).
บทเพลงสรรเสริญบทนี้ได้นำเสนอมุมมองที่ครบถ้วน, รูปภาพที่ครบบริบูรณ์ถึงความงามของพระคริสต์ ซึ่งอยู่ในตัวของพระคริสต์เอง (ข้อ 1–8) ดังที่ได้เปิดเผยไว้ในหนังสือกิตติคุณสี่เล่ม; ในคริสตจักร ซึ่งเป็นภรรยาของพระองค์ (ข้อ 9–15) ดังที่ได้เปิดเผยไว้ในหนังสือจดหมาย; และในเหล่าบุตรทั้งหมดของพระองค์ ซึ่งก็คือผู้มีชัยชนะในฐานะเจ้านาย (ข้อ 16–17) ดังที่เห็นได้ในหนังสือวิวรณ์.

บพส. 45:16 ก 2ตธ.2:12; วว.5:10; 20:4, 6

บพส. 45:17 ก บพส. 72:17-19; มลค.1:11

บพส. 45:17 1ก พระนามของพระคริสต์จะเป็นที่ระลึกถึงตลอดทุกชั่วอายุผ่านวิสุทธิชนที่มีชัยชนะ และพระคริสต์จะได้รับการสรรเสริญโดยประชาชาติผ่านวิสุทธิชนที่มีชัยชนะและร่วมครอบครองด้วยกันกับพระองค์.
* อาจชี้ถึงเสียงโซปราโน (เสียงร้องสูงสุด)