บทเพลงสรรเสริญ บทที่ 40

ก หัวข้อ บพส.3

บพส. 40:3 ก บพส.33:3; วว.5:9; 14:3

บพส. 40:4 ก บพส.2:12

บพส. 40:4 1ก หรือ มีความสุข.

บพส. 40:5 ก บพส.139:17-18; ยซย.55:8

บพส. 40:6 ก ข้อ 6-8: ฮร.10:5-7

บพส. 40:6 1ก อันที่จริงถ้อยคำในข้อ 6–8 เป็นคำตรัสของพระคริสต์ที่เปาโลได้อ้างอิงถึงใน ฮร.10:5–7. คำพยากรณ์ในข้อ 6–8 เป็นหนึ่งในการเปิดเผยที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเกี่ยวกับพระคริสต์ผู้ครอบคลุมสรรพสิ่งในการมอบหมายที่พระเจ้าทรงมอบแก่พระคริสต์ในการเสด็จมาครั้งแรกของพระองค์ผ่านการกลายเป็นเนื้อหนัง ซึ่งก็คือการขจัดทิ้งไปซึ่งเครื่องสัตวบูชาในพันธสัญญาเดิมและตั้งพระองค์เองขึ้น, ในพระวรกายของพระองค์, เป็นเครื่องบูชาแห่งพันธสัญญาใหม่ (ดู ฮร.10:7 คำอธิบาย 2 และ 10:9 คำอธิบาย 1). กรณีนี้ก็เพื่อที่จะสิ้นสุดแผนการบริหารแห่งพันธสัญญาเดิมของพระเจ้าและเริ่มต้นแผนการบริหารแห่งพันธสัญญาใหม่ของพระเจ้า ซึ่งในแผนการบริหารแห่งพันธสัญญาใหม่นี้ พระคริสต์ได้มาแทนที่เครื่องบูชาทั้งปวง รวมถึงมนุษย์, เรื่องราว, สิ่งของทั้งหมดด้วย (เทียบ มธ.17:4–8; กซ.2:16–17; 3:10–11).
คำพยากรณ์ในข้อ 6–8 เกี่ยวกับพระคริสต์นั้นเป็นเป้าหมายและจุดหมายแห่งการเปิดเผยของพระคริสต์ที่อยู่ใน บพส.2, 8, 16 และ 22—24. ในคำพยากรณ์นี้ พระคริสต์เสด็จมาผ่านการกลายเป็นเนื้อหนังของพระองค์ เพื่อจะสิ้นสุดแผนการบริหารเดิมของพระเจ้า และเริ่มต้นแผนการบริหารใหม่ของพระเจ้า ซึ่งก็คือแผนการบริหารแห่งพันธสัญญาใหม่ของพระองค์ โดยการมาแทนที่เครื่องสัตวบูชาและตั้งพระองค์เองขึ้นเป็นเครื่องบูชาเพียงหนึ่งเดียวแห่งพันธสัญญาใหม่. ในฐานะเครื่องบูชาเช่นนี้ พระคริสต์ทรงเป็นปัจจัยในการตั้งแผนการบริหารแห่งพันธสัญญาใหม่ของพระเจ้า (มธ.26:28) เพื่อพระองค์จะทรงเป็นศูนย์กลางและการแพร่หลายของแผนการบริหารนี้ ในการก่อกำเนิดและก่อสร้างคริสตจักร ในฐานะพระกายอินทรีย์ของพระองค์ ซึ่งจะสำเร็จสุดยอดเป็นกรุงเยรูซาเล็มใหม่. ดังนั้น พระคริสต์จึงได้ทรงหันเปลี่ยนยุคสมัยเพื่อการสำเร็จสุดยอดแห่งสิ่งทรงสร้างใหม่ของพระเจ้าที่ออกมาจากสิ่งทรงสร้างเก่า (2กธ.5:17; ฆต.6:15). การหันเปลี่ยนยุคสมัยของพระองค์นั้นยิ่งใหญ่กว่าการเนรมิตสร้างจักรวาลที่ได้กล่าวไว้ใน ยนซ.1 เสียอีก.

บพส. 40:6 ข 1ซมอ.15:22; บพส. 51:16; มธ.9:13; มก.12:33

บพส. 40:6 2ข เครื่องบูชามีเพื่อความบาปแห่งนิสัยกับความบาปแห่งการประพฤติต่อเบื้องพระพักตร์พระเจ้า ส่วนเครื่องบรรณาการมีไว้เพื่อการสามัคคีธรรมกับพระเจ้า. ทั้งสองสิ่งนี้เป็นองค์ประกอบที่ก่อตั้งขึ้นเป็นพันธสัญญาเดิม และพันธสัญญาเดิมก็เป็นศูนย์กลางและการแพร่หลายแห่งแผนการบริหารในยุคพันธสัญญาเดิม. การที่พระเจ้าไม่ทรงพอพระทัยและไม่ทรงเรียกร้องเครื่องบูชาและเครื่องบรรณาการนั้นชี้ให้เห็นถึงการสิ้นสุดแผนการบริหารของพระองค์ในยุคพันธสัญญาเดิม. นี่คือความสำคัญและความยิ่งใหญ่ของคำพยากรณ์นี้.

บพส. 40:6 3 เปาโลได้ยกอ้างข้อความนี้ใน ฮร.10:5 ว่า “พระองค์ทรงจัดเตรียมกายไว้สำหรับข้าพเจ้า.” การเจาะหูของทาสบ่งชี้ถึงการที่นายเรียกร้องให้ทาสต้องเชื่อฟัง (อซด.21:6). กรณีนี้บ่งชี้ว่าพระเจ้าทรงเรียกร้องการเชื่อฟังจากพระคริสต์ผู้ทรงเป็นทาสของพระเจ้าในสภาพมนุษย์ของพระองค์ (ฟป.2:7). การเชื่อฟังที่เปาโลได้พูดถึงใน ฟป.2:8 นี้คือการที่พระองค์ทรงกระทำตามน้ำพระทัยของพระเจ้าโดยการเป็นเครื่องบูชาและเครื่องบรรณาการในการตรึงตายของพระองค์ในเนื้อหนัง (ร่างกาย) (กซ.1:22; ฮร.10:7–10). บนพื้นฐานของเรื่องนี้ เปาโลก็ได้ตีความการเจาะหูไปเป็นการจัดเตรียมกาย ซึ่งพระคริสต์ได้ทรงถวายพระองค์เองแด่พระเจ้าเป็นเครื่องบูชาและเครื่องบรรณาการ เพื่อมาแทนที่เครื่องบูชาและเครื่องบรรณาการที่เป็นสัตว์ในพันธสัญญาเดิม.

บพส. 40:6 ค อซด.21:6; โยบ 33:16; 36:10, 15; ยซย.50:4-5

บพส. 40:7 1 บ่งชี้ถึงการเสด็จมาครั้งแรกของพระคริสต์ผ่านการกลายเป็นเนื้อหนังของพระองค์ เพื่อตั้งพินัยกรรม (พันธสัญญา) ใหม่โดยตัวของพระองค์เองผู้ทรงเป็นเครื่องบูชาและเครื่องบรรณาการที่ทำการตั้งพันธสัญญา (มธ.26:28).

บพส. 40:7 2 การกล่าวถึงหนังสือม้วนบ่งชี้ว่าพระคริสต์จะทรงกระทำตามน้ำพระทัยของพระเจ้าเพื่อทำให้แผนการบริหารแห่งพันธสัญญาใหม่ของพระเจ้าสำเร็จสมบูรณ์ตามคำพยากรณ์ในพันธสัญญาเดิมเกี่ยวกับพระองค์ (ลก.24:27, 44, 46; ยฮ.5:39, 46).

บพส. 40:8 ก บพส. 37:31; ยรม.31:33

บพส. 40:9 ก บพส. 22:25; 35:18

บพส. 40:13 ก ข้อ 13-17: บพส. 70:1-5

บพส. 40:14 ก บพส.35:4

บพส. 40:15 ก บพส.35:21, 25; มก.15:29

บพส. 40:16 ก บพส.34:3