บทเพลงสรรเสริญ บทที่ 36
ถึงหัวหน้านักร้อง. กของดาวิดผู้รับใช้ของพระยะโฮวา
บพส.
36:1 การล่วงละเมิดของคนชั่วได้พูดอยู่ในใจของ1เขา กในแววตาของเขาไม่มีขความเกรงกลัวพระเจ้า.
บพส.
36:2 เพราะเขายกยอตัวเองในสายตาของตนว่า ไม่มีผู้ใดพบ[และ]รังเกียจความบาปชั่วของเขา.
บพส.
36:3 ถ้อยคำจากปากของเขาก็ชั่วร้ายและหลอกลวง เขาเลิกประพฤติอย่างฉลาดและเลิกทำความดี.
บพส.
36:4 เขาวางแผนชั่วเมื่ออยู่บนที่นอน เขายืนบนทางที่ไม่ดี เขามิได้ปฏิเสธละทิ้งความชั่ว.
บพส.
36:5 1โอ พระยะโฮวา กความเอ็นดูรักใคร่ของพระองค์อยู่ในฟ้าสวรรค์ ความสัตย์ซื่อของพระองค์ไปถึงท้องฟ้า.
บพส.
36:6 ความชอบธรรมของพระองค์เป็นเหมือนภูเขาทั้งหลายของพระเจ้า คำตัดสินของพระองค์เป็น[เหมือน]ที่ลึกยิ่ง โอ พระยะโฮวา พระองค์ทรงปกป้องรักษามนุษย์และสัตว์.
บพส.
36:7 โอ พระเจ้า ความเอ็นดูรักใคร่ของพระองค์ล้ำค่ายิ่งนัก บุตรทั้งหลายของมนุษย์จึงกลี้ภัยอยู่ใต้ร่มขปีกพระองค์.
บพส.
36:8 พวกเขาอิ่มหนำด้วย1กความอุดมบริบูรณ์แห่ง2พระนิเวศน์ของพระองค์ และพระองค์ทรงให้เขาดื่มจากขแม่น้ำแห่งความสุขเกษมของพระองค์.
บพส.
36:9 ด้วยกต้นน้ำแห่งขชีวิตดำรงอยู่กับพระองค์ ในความสว่างของพระองค์ เราทั้งหลายจึงได้เห็นความสว่าง.
บพส.
36:10 ขอทรงให้ความเอ็นดูรักใคร่ของพระองค์ดำรงอยู่เรื่อยไปแก่ผู้ที่รู้จักพระองค์ และความชอบธรรมของพระองค์แก่คนใจเที่ยงตรง.
บพส.
36:11 ขออย่าให้เท้าของคนจองหองเหยียบย่ำข้าพเจ้า และอย่าให้มือของคนชั่วขับไล่ข้าพเจ้าไปเสีย.
บพส.
36:12 แล้วบรรดาผู้ทำความบาปชั่วก็ล้มอยู่ที่นั่น เขาถูกเหวี่ยงลง และลุกขึ้นอีกไม่ได้.
คำอธิบาย บทเพลงสรรเสริญ บทที่ 36
บพส.
36:1 1 ฉบับโบราณบางฉบับอ่านว่า ข้าพเจ้า.
บพส.
36:1 ก รม.3:18
บพส.
36:1 ข ลก.18:2
บพส.
36:5 1 ข้อ 5–10 เป็นคำสรรเสริญของดาวิดที่มีต่อพระเจ้าสำหรับความเอ็นดูรักใคร่, ความสัตย์ซื่อ, และความชอบธรรมของพระองค์ ผสมกับการรับสุขที่มีต่อพระเจ้าในพระนิเวศน์ของพระองค์. อย่างไรก็ตาม การสรรเสริญเช่นนี้เกิดขึ้นหลังจากที่ดาวิดได้ฟ้องร้องคนชั่ว (ข้อ 1–4) ซึ่งแสดงให้เห็นอีกครั้งหนึ่งถึงการปะปนระหว่างทัศนะของมนุษย์กับทัศนะอันศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ในบทเพลงสรรเสริญ (ดู บพส.1:1 คำอธิบาย 1 ย่อหน้า 2, 3).
บพส.
36:5 ก บพส.57:10
บพส.
36:7 ก บพส.2:12
บพส.
36:7 ข นรธ.2:12; บพส.17:8; 57:1; 61:4; 91:4
บพส.
36:8 ก บพส.63:5; ยซย.25:6
บพส.
36:8 1ก แปลตามตรงคือ ไขมัน. คำนี้ชี้เฉพาะถึง (ไขมันที่ถูกเผาเป็น) ขี้เถ้าของเครื่องสัตวบูชา (Strong, สตรอง). ดังนั้นความอุดมบริบูรณ์แห่งพระนิเวศน์ของพระเจ้าจึงมาจากเครื่องสัตวบูชา, เครื่องบูชา ซึ่งล้วนเป็นแบบเล็งถึงพระคริสต์ผู้ครอบคลุมสรรพสิ่ง (ฮร.10:5–10). ด้วยเหตุนี้ความอุดมบริบูรณ์แห่งพระนิเวศน์ของพระเจ้าจึงชี้ถึงความอุดมสมบูรณ์ของพระคริสต์ (อฟ.3:8). ไขมันที่ถูกเผาเป็นขี้เถ้าของเครื่องบูชาเป็นเครื่องหมายเล็งถึงสิ่งที่พระคริสต์ทรงกระทำสำเร็จสมบูรณ์ผ่านการตายของพระองค์ (เทียบ ลวต.4:12 คำอธิบาย 1 และ ลวต.6:10 คำอธิบาย 1).
ข้อ 8–9 เปิดเผยถึงตรีเอกภาพอันศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ในการแจกจ่ายอันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์มาเป็นการรับสุขของพลไพร่ของพระเจ้าในพระนิเวศน์ของพระองค์. ความอุดมบริบูรณ์ชี้ถึงพระคริสต์พระบุตร; แม่น้ำแห่งความสุขเกษมอันศักดิ์สิทธิ์ชี้ถึงพระวิญญาณนั้นผู้เป็นแม่น้ำของน้ำแห่งชีวิต (ยฮ.7:37–39; วว.22:1); และต้นน้ำแห่งชีวิตกับความสว่าง (ข้อ 9) ชี้ถึงพระบิดาผู้เป็นต้นกำเนิดของชีวิตและความสว่าง (ยฮ.1:4; 1ยฮ.1:5; วว.21:23; 22:1–2, 5). ข้อพระคำเหล่านี้บ่งชี้ว่ากระทั่งในกาลสมัยของกฎบัญญัติ ซึ่งอยู่ก่อนหน้ากาลสมัยของพระคุณในพันธสัญญาใหม่นั้น วิสุทธิชนที่แสวงหาก็ได้รับสุขพระเจ้าตรีเอกภาพอยู่ในที่ประทับของพระองค์บนแผ่นดินโลก. ยิ่งกว่านั้นยังบ่งชี้ว่าพระคัมภีร์ทั้งเล่มถูกเขียนขึ้นตามนิมิตที่คอยควบคุม ซึ่งก็คือพระเจ้าตรีเอกภาพทรงกระทำตัวของพระองค์เองเข้าสู่ผู้ที่พระองค์ทรงเลือกสรรและไถ่ไว้ เพื่อมาเป็นชีวิตและการหล่อเลี้ยงแห่งชีวิตของพวกเขา เพื่อจะซาบซ่านทั้งตัวของพวกเขาด้วยตรีเอกภาพอันศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งก็คือด้วยพระบิดาผู้เป็นต้นน้ำ, พระบุตรผู้เป็นความอุดมบริบูรณ์, และพระวิญญาณนั้นผู้เป็นแม่น้ำ.
ข้อ 8–9 เปิดเผยถึงตรีเอกภาพอันศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ในการแจกจ่ายอันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์มาเป็นการรับสุขของพลไพร่ของพระเจ้าในพระนิเวศน์ของพระองค์. ความอุดมบริบูรณ์ชี้ถึงพระคริสต์พระบุตร; แม่น้ำแห่งความสุขเกษมอันศักดิ์สิทธิ์ชี้ถึงพระวิญญาณนั้นผู้เป็นแม่น้ำของน้ำแห่งชีวิต (ยฮ.7:37–39; วว.22:1); และต้นน้ำแห่งชีวิตกับความสว่าง (ข้อ 9) ชี้ถึงพระบิดาผู้เป็นต้นกำเนิดของชีวิตและความสว่าง (ยฮ.1:4; 1ยฮ.1:5; วว.21:23; 22:1–2, 5). ข้อพระคำเหล่านี้บ่งชี้ว่ากระทั่งในกาลสมัยของกฎบัญญัติ ซึ่งอยู่ก่อนหน้ากาลสมัยของพระคุณในพันธสัญญาใหม่นั้น วิสุทธิชนที่แสวงหาก็ได้รับสุขพระเจ้าตรีเอกภาพอยู่ในที่ประทับของพระองค์บนแผ่นดินโลก. ยิ่งกว่านั้นยังบ่งชี้ว่าพระคัมภีร์ทั้งเล่มถูกเขียนขึ้นตามนิมิตที่คอยควบคุม ซึ่งก็คือพระเจ้าตรีเอกภาพทรงกระทำตัวของพระองค์เองเข้าสู่ผู้ที่พระองค์ทรงเลือกสรรและไถ่ไว้ เพื่อมาเป็นชีวิตและการหล่อเลี้ยงแห่งชีวิตของพวกเขา เพื่อจะซาบซ่านทั้งตัวของพวกเขาด้วยตรีเอกภาพอันศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งก็คือด้วยพระบิดาผู้เป็นต้นน้ำ, พระบุตรผู้เป็นความอุดมบริบูรณ์, และพระวิญญาณนั้นผู้เป็นแม่น้ำ.
บพส.
36:8 2 พระนิเวศน์ของพระเจ้าในที่นี้ชี้ถึงพระวิหารในพันธสัญญาเดิม ซึ่งเป็นแบบเล็งของคริสตจักรในฐานะพระกายของพระคริสต์ในพันธสัญญาใหม่ (ดู ยฮ.14:2 คำอธิบาย 1). ในที่สุด พระนิเวศน์ของพระเจ้าจะสำเร็จสุดยอดเป็นกรุงเยรูซาเล็มใหม่ในฟ้าสวรรค์ใหม่และแผ่นดินโลกใหม่ (วว.21:3, 22). ในการดำเนินชีวิตคริสตจักรที่ถูกต้อง เรารับสุขพระคริสต์เป็นความอุดมบริบูรณ์, พระวิญญาณนั้นเป็นแม่น้ำ, และพระบิดาเป็นต้นน้ำแห่งชีวิตกับความสว่าง (ข้อ 9). ในที่สุด การรับสุขนี้จะนำพาเราไปสู่การรับสุขต้นไม้แห่งชีวิต, แม่น้ำของน้ำแห่งชีวิต, และความสว่างแห่งชีวิตในกรุงเยรูซาเล็มใหม่ (วว.22:1–2, 5).
บพส.
36:8 ข บพส.46:4; ยฮ. 7:37-38; วว.22:1
บพส.
36:9 ก บพส.87:7; ยซย.12:3; ยรม.2:13; ยฮ.4:14; 19:34; วว.7:17
บพส.
36:9 ข บพส. 16:11; 2ปต.1:3