บทเพลงสรรเสริญ บทที่ 31

ก ข้อ 1-3: เทียบ บพส. 71:1-3

บพส. 31:1 ก ข้อ 1-3: เทียบ บพส. 71:1-3

บพส. 31:1 ข บพส.2:12

บพส. 31:1 1 ในบทเพลงสรรเสริญบทนี้ ดาวิดได้กล่าวถึงการที่พระเจ้าทรงช่วยเขาให้รอดจากความทุกข์ร้อน. อย่างไรก็ตาม การช่วยให้รอดของพระเจ้าที่มีต่อผู้เชื่อทั้งหลายในพันธสัญญาใหม่นั้นไม่ได้เป็นการช่วยให้รอดจากความทุกข์ร้อนเป็นหลัก. ในการช่วยให้รอดของพระเจ้านั้น พระองค์ทรงค้ำจุนและเพิ่มกำลังผู้เชื่อทั้งหลายในความทุกข์ร้อนของพวกเขา เพื่อพวกเขาจะได้ดำเนินชีวิตพระคริสต์และสำแดงพระคริสต์ใหญ่ขึ้น (ฟป.1:19–21ก).

บพส. 31:2 ก บพส.18:2

บพส. 31:2 2ก ดาวิดเห็นว่าพระเจ้าทรงเป็นศิลาเพื่อมาคุ้มกันเขาเป็นการส่วนตัว แต่องค์พระเยซูเจ้าตรัสว่าพระองค์ทรงเป็นศิลาเพื่อมาก่อสร้างคริสตจักร (มธ.16:18).

บพส. 31:5 ก ลก.23:46; ยฮ.19:30; กจ.7:59; 1ปต.4:19

บพส. 31:5 1ก องค์พระเยซูเจ้าตรัสถ้อยคำนี้ในช่วงท้ายขณะที่พระองค์ทรงถูกตรึงบนกางเขน (ลก.23:46; เทียบ ยฮ.19:30).

บพส. 31:6 1 หรือ รูปเคารพที่ว่างเปล่า.

บพส. 31:9 1 ความทุกข์ร้อนของดาวิดครอบคลุมถึงความระทม (ข้อ 9), ความทุกข์โศก (ข้อ 10), และการถูกเยาะเย้ย (ข้อ 11) จากผู้ที่เป็นปฏิปักษ์กับเขา. ผู้เชื่อทั้งหลายที่ติดตามองค์พระผู้เป็นเจ้าในวันนี้ก็ต้องทนทุกข์กับความทุกข์ร้อนมากมายเช่นเดียวกัน ซึ่งรวมถึงการข่มเหง (2กธ.6:4–5; 2ตธ.3:12). อย่างไรก็ตาม ในพันธสัญญาใหม่ อัครทูตเปาโลไม่ได้บ่นว่าถึงความทุกข์ร้อนของเขา (เทียบ กซ.1:24). แต่เขากล่าวว่าสรรพสิ่งร่วมมือซึ่งกันและกันเพื่อให้เขาได้รับประโยชน์ คือให้เขาผู้เป็นหนึ่งในบุตรมากมายของพระเจ้าจะถูกถอดแบบตามพระฉายาแห่งพระบุตรหัวปีของพระเจ้า (รม.8:28–29).

บพส. 31:10 ก ยซย.53:3

บพส. 31:13 ก ยรม.20:10

บพส. 31:13 ข มธ.26:3-4; 27:1

บพส. 31:14 ก บพส.22:9; ฮร.2:13

บพส. 31:15 ก ยฮ.7:6-8

บพส. 31:16 ก อฤธ.6:25; บพส.67:1; 80:3, 7, 19; 119:135; ดนอ.9:17

บพส. 31:19 ก บพส.2:12

บพส. 31:20 ก บพส.27:5; 91:1

บพส. 31:23 ก พบญ. 30:16

บพส. 31:24 1 หรือ คอยท่า.