บทเพลงสรรเสริญ บทที่ 3

ก บพส.4–9; 11–32; 34–41; 51–65; 68–70; 86; 101; 103; 108–110; 122; 124; 131; 133; 138–145

ข 2ซมอ.15:14-17

บพส. 3:1 1 บทเพลงสรรเสริญบทที่ 3—7 แสดงถึงทัศนะของดาวิดเกี่ยวกับการดำเนินชีวิตที่อยู่ในธรรม. บทเพลงสรรเสริญบทที่ 3 และ 7 (อาจจะรวมถึง 4—6 ด้วย) ประพันธ์โดยดาวิดในระหว่างการหลีกหนีจากการกบฏของอับซาโลมบุตรชายของท่าน (2ซมอ.15:1—19:8ก) ซึ่งเป็นผลลัพธ์ภายใต้การลงโทษของพระเจ้าเนื่องด้วยความบาปของดาวิดที่ได้ฆาตกรรมอูรียาและแย่งชิงภรรยาของเขามา (2ซมอ.11). คำอธิษฐานของดาวิดในบทเพลงสรรเสริญเหล่านี้ได้กล่าวถึงการที่เขาต้องทนทุกข์, การที่เขาปรารถนาที่จะแก้แค้นเหล่าปรปักษ์ของตน, การที่เขาปรับโทษผู้อื่น, และการที่เขาถือว่าตัวเองชอบธรรมและสมบูรณ์หมดจด ซึ่งสิ่งเหล่านี้เป็นไปตามทัศนะฝ่ายมนุษย์ของเขาและมีเพื่อผลประโยชน์ส่วนตัวของเขาเอง. คำอธิษฐานเหล่านี้เทียบไม่ได้เลยกับคำอธิษฐานของเปาโลใน อฟ.1:15–23 และ 3:14–21 ซึ่งมีเพื่อทำให้แผนการบริหารของพระเจ้าสำเร็จเป็นจริง.

บพส. 3:1 ข

บพส. 3:2 1 แปลตามตรงคือ จิตของข้าพเจ้า.

บพส. 3:2 2 แปลว่า ยกขึ้น! และอาจชี้ถึงช่วงหยุดร้องชั่วคราวเพื่อให้ดนตรีที่เล่นประกอบกันเสียงดังขึ้น.

บพส. 3:3 ก ยนซ.15:1; บพส.28:7; 84:9, 11; 119:114

บพส. 3:3 ข บพส.62:7

บพส. 3:4 ก บพส.2:6; 18:6; 43:3

บพส. 3:7 1 คำอธิษฐานของดาวิดเพื่อแก้เเค้นศัตรูของเขานั้นตรงกันข้ามกับพันธสัญญาใหม่ที่สอนเราให้รักศัตรูของตนและอวยพรแก่ผู้ที่ข่มเหงเรา อีกทั้งอธิษฐานเผื่อพวกเขา (มธ.5:44; ลก.6:27, 35; รม.12:14, 20). ในบทเพลงสรรเสริญ ถ้อยคำเกี่ยวกับการที่ผู้ประพันธ์บทเพลงสรรเสริญเกลียดชังศัตรูของตน, การที่พวกเขาขอให้พระเจ้าแก้แค้นให้พวกเขา, และการที่พวกเขาสาปแช่งผู้อื่นนั้นไม่ใช่พระคำของพระเจ้า แต่เป็นถ้อยคำที่ออกมาจากอารมณ์ทางธรรมชาติของผู้ประพันธ์บทเพลงสรรเสริญในขณะที่พวกเขาสรรเสริญพระเจ้า. ถ้อยคำเหล่านี้ถูกพระวิญญาณของพระเจ้าบันทึกไว้ในพระคัมภีร์อันบริสุทธิ์เพื่อจะบรรลุถึงพระประสงค์ของพระเจ้าในการเปิดโปงสภาพการณ์ฝ่ายวิญญาณของผู้ประพันธ์บทเพลงสรรเสริญว่าแม้ผู้ประพันธ์บทเพลงสรรเสริญจะรักพระเจ้าและแสวงหาพระองค์ แต่อารมณ์ของพวกเขาก็ยังอยู่ฝ่ายธรรมชาติ ไม่ได้อยู่ฝ่ายวิญญาณ.

บพส. 3:8 ก ยนา.2:9; วว.7:10; 19:1