บทเพลงสรรเสริญ บทที่ 25

ก หัวข้อ บพส.3

บพส. 25:1 1 บทเพลงสรรเสริญบทนี้เป็นหนึ่งในบทเพลงสรรเสริญที่ประพันธ์ตามลำดับตัวอักษรหรือโคลงกระทู้. ดู บพส.9:1 คำอธิบาย 1. บทเพลงสรรเสริญบทที่ 25—41 แสดงให้เห็นถึงการปะปนในการแสดงออกทางอารมณ์ของผู้ประพันธ์บทเพลงสรรเสริญในการรับสุขที่เขามีต่อพระเจ้าในพระนิเวศน์ของพระเจ้า. การรับสุขที่มีต่อพระคริสต์ ดังที่ได้บรรยายไว้ใน บพส.2, 8, 16, และ 22—24 ได้นำผู้ประพันธ์บทเพลงสรรเสริญไปสู่การรับสุขอีกขั้นหนึ่ง ซึ่งก็คือการรับสุขพระเจ้าในพระนิเวศน์ของพระเจ้า. แม้ว่าพระเจ้าจะเป็นฝ่ายจักรวาลและอยู่ทุกหนทุกแห่ง แต่พระองค์ก็ทรงอาศัยในพระนิเวศน์ เพื่อมนุษย์จะได้ติดต่อกับพระองค์และรับสุขพระองค์ (23:6; 27:4). ในพันธสัญญาเดิม พระนิเวศน์ของพระเจ้า, ที่ประทับของพระองค์อยู่ทั้งในสวรรค์ (1พกษ.8:30ข, 39ก, 43ก) และในพระวิหารบนภูเขาซีโอน (บพส.76:2ข; 135:21; ยซย.8:18). พระนิเวศน์ทางกายภาพของพระเจ้าในพันธสัญญาเดิมเป็นแบบเล็งของพระนิเวศน์ฝ่ายวิญญาณของพระองค์ในพันธสัญญาใหม่ (1ปต.2:5). ก่อนอื่นพระนิเวศน์ของพระเจ้าในพันธสัญญาใหม่คือพระคริสต์ในฐานะพลับพลาของพระเจ้าและพระวิหารของพระเจ้า (ยฮ.1:14; 2:21; กซ.2:9); ประการที่สอง พระนิเวศน์ของพระเจ้าคือคริสตจักร ซึ่งก็คือการขยายใหญ่ขึ้นของพระคริสต์ในฐานะพระวิหารที่ขยายใหญ่ขึ้นของพระเจ้า (1กธ.3:16; อฟ.2:21–22; 1ตธ.3:15; ฮร.3:6). ในช่วงสำเร็จสุดยอด พระนิเวศน์ของพระเจ้าจะกลายเป็นกรุงเยรูซาเล็มใหม่ ซึ่งเป็นส่วนที่ประกอบขึ้นด้วยผู้ที่พระเจ้าทรงไถ่ในฐานะพลับพลา (วว.21:2–3) เพื่อพระเจ้าจะอาศัยอยู่ในผู้ที่พระองค์ทรงไถ่ และรับสุขพวกเขา อีกทั้งยังประกอบขึ้นด้วยตัวของพระเจ้าพระผู้ไถ่เองในฐานะพระวิหาร (วว.21:22) เพื่อให้ผู้ที่พระองค์ทรงไถ่อาศัยอยู่ในพระองค์และรับสุขพระองค์ — การอาศัยในกันและกันระหว่างพระเจ้ากับมนุษย์ เพื่อการรับสุขซึ่งกันและกันของพวกเขา. เรารับสุขพระเจ้าในพระนิเวศน์ของพระองค์โดยการอยู่ในพระคริสต์และอยู่ในคริสตจักรในยุคนี้ และในที่สุดก็อยู่ในกรุงเยรูซาเล็มใหม่ในยุคหน้าและในโลกนิรันดร์.

บพส. 25:1 ก บพส.86:4; 143:8

บพส. 25:2 ก 2กธ.1:9

บพส. 25:2 ข ยซย.49:23; รม.9:33; 10:11; ฟป.1:20

บพส. 25:4 ก อซด. 33:13; บพส. 27:11; 103:7

บพส. 25:7 1 ในข้อนี้ และข้อ 11, 18 ดาวิดขอให้พระเจ้าอย่าทรงระลึก แต่ทรงอภัยความบาปของเขา, การล่วงละเมิดของเขา, และความบาปชั่วอันใหญ่โตของเขา. การสารภาพบาปของเรากับการอภัยบาปของพระเจ้าเป็นธรณีประตู (ทางเข้า) ของยุคพันธสัญญาใหม่ (มธ.3:1–2; มก.1:4–5; กจ.10:43; ฮร.8:12; 1ยฮ.1:9).

บพส. 25:10 1 ชี้ถึงกฎบัญญัติพร้อมกับพระบัญญัติสิบประการ, บทบัญญัติ, และกฎเกณฑ์. ดู อซด.20:1 คำอธิบาย 1 และ ลก.1:6 คำอธิบาย 4.

บพส. 25:11 ก บพส.23:3; 1ยฮ.2:12

บพส. 25:13 1 ดู บพส.1:3 คำอธิบาย 1.

บพส. 25:13 ก บพส.37:9

บพส. 25:14 ก โยบ 29:4; สภษ.3:32

บพส. 25:14 1ก ในที่นี้ดาวิดกล่าวถึงคำปรึกษาอันใกล้ชิดสนิทสนมของพระยะโฮวาพร้อมกับพันธสัญญา (กฎบัญญัติ) ซึ่งได้บ่งชี้ถึงการปะปนในการแสดงออกทางอารมณ์ของเขา. การแสดงออกที่ปะปนเช่นนี้ยังเห็นได้ในข้อ 15-18ก กับ 21 ด้วย.

บพส. 25:17 1 ฉบับอื่นอ่านว่า ความยากลำบากในใจของข้าพเจ้าก็ขยายมากขึ้น ขอทรงนำข้าพเจ้าออกมา.

บพส. 25:21 1 ดู บพส.18:20 คำอธิบาย 1.