บทเพลงสรรเสริญ บทที่ 17
คำอธิษฐานกของดาวิด
บพส.
17:1 1โอ พระยะโฮวา ขอทรงสดับฟังความชอบธรรม ขอทรงฟังเสียงร้องทูลของข้าพเจ้า
ขอเงี่ยพระกรรณฟังคำอธิษฐานของข้าพเจ้า ซึ่งไม่ได้มาจากริมฝีปากที่หลอกลวง.
บพส.
17:2 ขอให้การพิพากษาที่มีต่อข้าพเจ้ามาจากเบื้องพระพักตร์พระองค์
ขอพระเนตรของพระองค์ทรงพิจารณาดูสิ่งที่เที่ยงธรรม.
บพส.
17:3 เมื่อพระองค์ทรงกลองใจข้าพเจ้า และเสด็จเยี่ยมเยียนข้าพเจ้าในเวลากลางคืน
เมื่อทรงขทดสอบข้าพเจ้าแล้ว พระองค์จะไม่ทรงพบสิ่งใด.
ข้าพเจ้าตั้งใจแล้วว่าปากของข้าพเจ้าจะมิได้ล่วงละเมิด.
บพส.
17:4 ในเรื่องกิจการของมนุษย์ โดยอาศัยพระคำจากฝีพระโอษฐ์ของพระองค์
ข้าพเจ้าได้รักษาตนให้พ้นจากวิถีทางของคนโหดร้าย.
บพส.
17:5 ย่างก้าวของข้าพเจ้ายึดติดสนิทกับกวิถีทางของพระองค์
ย่างเท้าของข้าพเจ้ามิได้ลื่นไถลไป.
บพส.
17:6 โอ พระเจ้า ข้าพเจ้าร้องเรียกพระองค์ เพราะพระองค์จะทรงตอบข้าพเจ้า
ขอเอียงพระกรรณฟังถ้อยคำของข้าพเจ้าเถิด.
บพส.
17:7 ขอทรงสำแดง1ความเอ็นดูรักใคร่ของพระองค์อย่างอัศจรรย์เถิด
พระองค์ผู้ทรงช่วยบรรดากผู้ลี้ภัย[ในพระองค์]
ให้พ้นจากผู้ที่ลุกขึ้นต่อสู้พวกเขาโดยพระหัตถ์เบื้องขวาของพระองค์.
บพส.
17:8 ขอทรงรักษาข้าพเจ้าดังกแก้วพระเนตร[ของพระองค์]
ขอทรงซ่อนข้าพเจ้าไว้ใต้ขร่มปีกของพระองค์
บพส.
17:9 ให้พ้นจากคนชั่วผู้กดขี่ข้าพเจ้า
และจากศัตรูผู้คอยเข่นฆ่าที่ล้อมข้าพเจ้าไว้.
บพส.
17:10 เขาปิด[ใจ]ของเขาด้วยไขมัน
ปากของเขาพูดจาหยิ่งยโส.
บพส.
17:11 เดี๋ยวนี้เขาล้อมย่างเท้าของ1พวกข้าพเจ้าไว้
ตาของเขาจ้องจะเหวี่ยง[พวกข้าพเจ้า]ลงดิน
บพส.
17:12 เขาเป็นดุจสิงโตที่กระหายอยากจะกัดฉีก
เหมือนดังสิงห์หนุ่มซึ่งซุ่มดักอยู่ในที่ซ่อนเร้น.
บพส.
17:13 โอ พระยะโฮวา ขอทรงลุกขึ้น1ปะทะเขา และทำให้เขาล้มลง
ขอทรงช่วยจิตของข้าพเจ้าให้พ้นจากคนชั่วด้วยดาบของพระองค์
บพส.
17:14 โอ พระยะโฮวา ขอทรงช่วยข้าพเจ้าให้พ้นจากมนุษย์ที่ต้องตายโดยพระหัตถ์ของพระองค์
จากมนุษย์ที่ต้องตายของโลกนี้ ผู้ซึ่งส่วนของเขาอยู่ในชีวิตนี้
ผู้ซึ่งพระองค์ทรงให้ท้องของเขาเต็มไปด้วยทรัพย์ล้ำค่าของพระองค์
พวกเขาอิ่มเอมเพราะเหตุลูกหลานของเขา
และทิ้งความมั่งคั่งบริบูรณ์ไว้แก่ลูกอ่อนของตน.
บพส.
17:15 สำหรับข้าพเจ้านั้น จะเฝ้าดูพระพักตร์ของพระองค์1ในความชอบธรรม
เมื่อข้าพเจ้ากตื่นขึ้น ข้าพเจ้าจะอิ่มหนำด้วยขพระลักษณะของพระองค์.
คำอธิบาย บทเพลงสรรเสริญ บทที่ 17
บพส.
17:1 1 บทเพลงสรรเสริญบทที่ 17—21 เปิดเผยถึงทัศนะของดาวิดเกี่ยวกับมนุษย์ต่อเบื้องพระพักตร์พระเจ้า และเกี่ยวกับฐานะกษัตริย์ของดาวิดต่อเบื้องพระพักตร์พระเจ้า. ทัศนะของเขามีพื้นฐานอยู่บนการถือรักษากฎบัญญัติและหลักการของความดีชั่ว. ในแผนการบริหารแห่งพันธสัญญาใหม่ของพระเจ้า เราไม่ควรถือรักษากฎบัญญัติด้วยตัวของเราเอง แต่ควรดำเนินชีวิตพระคริสต์โดยให้พระองค์ดำเนินชีวิตอยู่ในเรา (ฆต.2:19–20; ฟป.1:21ก).
บพส.
17:3 ก บพส.26:2; 1คนก.29:17; 1ธซ.2:4; 1 Pet. 1:7
บพส.
17:3 ข ซคย.13:9; มลค.3:2-3
บพส.
17:5 ก บพส.44:18
บพส.
17:7 1 ข้อ 7–9 บ่งชี้ถึงทัศนะของดาวิดที่ได้ก้าวหน้าจากความชอบธรรมของตนเองในข้อ 1–6 ไปสู่ความเอ็นดูรักใคร่ของพระเจ้าและการที่พระเจ้าทรงซ่อนเขาไว้ใต้ร่มปีกของพระองค์.
บพส.
17:7 ก บพส.2:12
บพส.
17:8 ก พบญ.32:10; ซคย.2:8
บพส.
17:8 ข นรธ.2:12; บพส.36:7; 57:1; 63:7; 91:4; ลก.13:34
บพส.
17:11 1 ฉบับโบราณบางฉบับอ่านว่า ข้าพเจ้า.
บพส.
17:13 1 ดู บพส.3:7 คำอธิบาย 1.
บพส.
17:15 1 ตอนจบของบทเพลงสรรเสริญบทนี้ ดาวิดได้ยึดเอาพระลักษณะของพระเจ้า (หรือ การสถิตอยู่) มาเป็นความอิ่มหนำของเขา ซึ่งได้แสดงให้เห็นถึงความก้าวหน้าของดาวิด แต่ดาวิดก็ยังคงอยู่ในความชอบธรรมของเขาต่อเบื้องพระพักตร์พระเจ้า. แม้ดาวิดจะกระทำความบาปอย่างใหญ่หลวงที่รับเอานางบัธเซบะมาเป็นภรรยา และฆาตกรรมอูรียาสามีของเธอ (2ซมอ.11) แต่เขาก็ยังโอ้อวดความชอบธรรมของเขา.
บพส.
17:15 ก ยซย.26:19; ดนอ.12:2
บพส.
17:15 ข โยบ 19:26; 1 ยฮ.3:2
