บทเพลงสรรเสริญ บทที่ 15

ก หัวข้อบพส.3

บพส. 15:1 1 บทเพลงสรรเสริญบทที่ 15—16 เป็นบทคู่กัน ซึ่งแสดงข้อเปรียบเทียบระหว่างการถือรักษากฎบัญญัติกับการมีส่วนในพระคริสต์. บทเพลงสรรเสริญบทที่ 15 เต็มไปด้วยทัศนะของความดีชั่ว ในขณะที่บทที่ 16 พระคริสต์ผู้เป็นตัวตนนี้ได้มาแทนที่ความดีชั่ว.

บพส. 15:1 2 ชี้ถึงพระนิเวศน์, พระวิหารของพระเจ้า.

บพส. 15:1 ก เทียบ บพส.24:3

บพส. 15:1 ข บพส.2:6; 3:4; 43:3

บพส. 15:2 1 ตามข้อ 2–5 ทัศนะของดาวิดคือมนุษย์ที่ครบสมบูรณ์ตามกฎบัญญัติจะสามารถอาศัยอยู่กับพระเจ้าเพื่อพระทัยปรารถนาและความชอบพระทัยอันดีงามของพระองค์. ดังนั้นข้อ 5 จึงกล่าวว่าผู้ที่กระทำสิ่งดีตามกฎบัญญัติจะไม่หวั่นไหวเป็นนิตย์ (เทียบ 16:8). อย่างไรก็ตาม บทเพลงสรรเสริญบทที่ 16 ได้เปิดเผยว่ามีเพียงพระคริสต์ผู้เป็นมนุษย์พระเจ้าเท่านั้นที่สามารถสนองต่อความปรารถนาของพระเจ้าและทำให้ความชอบพระทัยอันดีงามของพระองค์สำเร็จเป็นจริง (มธ.3:17; 17:5). มีเพียงพระองค์ผู้ทรงเป็นพระเจ้าที่ได้กลายเป็นมนุษย์, ดำเนินชีวิตมนุษย์ที่เต็มไปด้วยคุณลักษณะอันศักดิ์สิทธิ์ที่สำแดงออกมาผ่านคุณธรรมฝ่ายมนุษย์, ทนรับการตาย, การเป็นขึ้น, และการเสด็จสู่สวรรค์ไปถึงเบื้องขวาพระหัตถ์ของพระเจ้าเท่านั้นจึงจะเป็นผู้ที่ครบสมบูรณ์ตามกฎบัญญัติ อีกทั้งสามารถค้างแรมอยู่ในพลับพลาของพระเจ้าและอาศัยร่วมกับพระเจ้าบนภูเขาบริสุทธิ์ของพระองค์. ในแผนการบริหารของพระเจ้า มีเพียงพระคริสต์ผู้เป็นมนุษย์พระเจ้าผู้ทรงเป็นพระบุตรหัวปีของพระเจ้าร่วมกับพี่น้องมากมายของพระองค์ในฐานะบุตรมากมายของพระเจ้าเท่านั้น (รม.8:29) จึงจะสามารถสนองต่อความปรารถนาของพระเจ้าและทำให้ความชอบพระทัยอันดีงามของพระองค์สำเร็จเป็นจริงได้.