บทเพลงสรรเสริญ บทที่ 146

บพส. 146:1 ก บพส.104:35

บพส. 146:1 1ก ดู บพส.104:35 คำอธิบาย 1. บทเพลงสรรเสริญบทที่ 146—150 ล้วนแต่ขึ้นต้นและลงท้ายด้วยคำว่า “ฮาลีลูยา.” บทเพลงสรรเสริญห้าบทนี้อาจถือได้ว่าเป็นคำสรรเสริญที่สำเร็จสุดยอด ซึ่งสอดคล้องกับคำสรรเสริญในตอนท้ายของหนังสือวิวรณ์ (วว.19:1–6). บทเพลงสรรเสริญบทที่ 146 กล่าวถึงคำสรรเสริญที่มีต่อพระยะโฮวาสำหรับการครอบครองของพระองค์จากซีโอน (ข้อ 10).
ในฉบับเซ็บทัวจินต์ มีหัวข้ออธิบายซึ่งบ่งชี้ว่า บพส.146—148 นั้นประพันธ์ขึ้นโดยฮาฆีและซะคาระยา ซึ่งประพันธ์ขึ้นหลังจากที่พวกเขากลับมาจากเป็นเชลยแล้ว. การที่พลไพร่ของพระเจ้ากลับมาจากการเป็นเชลยนั้นเป็นการปลดปล่อยและการฟื้นสภาพครั้งยิ่งใหญ่ (ดู เอษราและนะเฮมยา).

บพส. 146:2 ก บพส.63:4; 104:33

บพส. 146:3 ก บพส.118:9

บพส. 146:3 1ก ข้อ 3-4 ได้แสดงถึงเบื้องหลังของบทเพลงสรรเสริญบทนี้. ฮาฆีและซะคาระยาเกิดอยู่ในดินแดนที่ตกเป็นเชลย พวกเขาได้เห็นกษัตริย์บาบิโลนและเปอร์เซีย. นี่คือสาเหตุที่พวกเขากล่าวว่าเราไม่ควรเชื่อพึ่งในพวกเจ้านาย.

บพส. 146:5 ก บพส.121:2; 124:8

บพส. 146:6 ก อซด.20:11; กจ.4:24; วว.14:7

บพส. 146:8 ก ยซย.35:5; กจ.26:18

บพส. 146:10 ก บพส.10:16; วว.11:15