บทเพลงสรรเสริญ บทที่ 135

บพส. 135:1 ก บพส.104:35

บพส. 135:1 1ก ดู บพส.104:35 คำอธิบาย 1. บทเพลงสรรเสริญบทที่ 135 และ 146—150 เป็นบทเพลงสรรเสริญ “ฮาลีลูยา” เพราะแต่ละบทขึ้นต้นและลงท้ายด้วยคำว่า “ฮาลีลูยา.”

บพส. 135:1 ข ลก.18:11

บพส. 135:1 2ข หัวข้อของบทเพลงสรรเสริญบทที่ 135 คือคำกำชับที่มีต่อเหล่าปุโรหิตที่ปรนนิบัติพระยะโฮวาในพระนิเวศน์ของพระองค์ให้สรรเสริญพระยะโฮวาสำหรับคุณธรรมของพระองค์.
บทเพลงสรรเสริญบทที่ 135—139 ถูกประพันธ์ขึ้นจากทิศทางที่แตกต่างกันเพื่อแสดงออกซึ่งความรู้สึกของผู้ประพันธ์บทเพลงสรรเสริญต่อเบื้องพระพักตร์พระเจ้า. บทเพลงสรรเสริญเหล่านี้เปิดเผยว่าผู้ประพันธ์นั้นใกล้ชิดกับพระเจ้ามากและคำนึงถึงสิทธิประโยชน์ของพระเจ้า. ผู้ประพันธ์บทเพลงสรรเสริญจะต้องเป็นบุคคลที่ชุ่มโชกไปด้วยพระเจ้าและอยู่ในการสถิตอยู่อันศักดิ์สิทธิ์. มีเพียงเช่นนี้พวกเขาจึงมีคุณสมบัติที่จะประพันธ์บทเพลงสรรเสริญที่ใกล้ชิดสนิทสนมเช่นนี้ต่อพระองค์ผู้ที่พวกเขารัก. เช่นเดียวกับผู้ประพันธ์บทเพลงสรรเสริญเหล่านี้ เราก็ควรมีความมุ่งมาดปรารถนาที่จะเป็นบุคคลที่ใกล้ชิดสนิทสนมกับพระเจ้า ไม่เพียงมีชีวิตเป็นอยู่และดำเนินอยู่ในการสถิตอยู่ของพระเจ้าเท่านั้น แต่กระทั่งในตัวของพระเจ้าเองด้วย (1ยฮ.4:15–16).

บพส. 135:2 ก ลก.18:11

บพส. 135:3 ก บพส.100:5; มธ.19:17

บพส. 135:4 ก พบญ.10:15; บพส.105:6; ยอค.20:5

บพส. 135:4 ข อซด.19:5; พบญ.7:6; ตต.2:14

บพส. 135:5 ก บพส.48:1; 1ยฮ.4:4

บพส. 135:7 ก ยรม.10:13; 51:16

บพส. 135:8 ก อซด.12:29; บพส.78:51; 136:10

บพส. 135:9 ก อซด.7:3; พบญ.6:22

บพส. 135:10 ก บพส.136:17-22

บพส. 135:11 ก อฤธ.21:21-35; พบญ.29:7

บพส. 135:12 ก บพส.78:55; กจ.13:19

บพส. 135:14 ก พบญ.32:36; เทียบ ฮร.10:30

บพส. 135:14 1 หรือ พิพากษาพลไพร่ของพระองค์.

บพส. 135:15 กข ข้อ 15-18: บพส.115:4-8, วว.9:20

บพส. 135:15 ค พบญ.4:28; ยซย.37:19

บพส. 135:21 ก บพส.2:6

บพส. 135:21 ข บพส.132:13-14; ยซย.12:6; ยอล.3:21