บทเพลงสรรเสริญ บทที่ 131
บพส.
131:1 โอ พระยะโฮวา 1ใจของข้าพเจ้ามิได้เย่อหยิ่ง และตาของข้าพเจ้ามิได้ยโส ข้าพเจ้ามิได้ไปยุ่งกับเรื่องใหญ่โต หรือเรื่องอัศจรรย์เกินตัวของข้าพเจ้า.
บพส.
131:2 แต่ข้าพเจ้าได้สงบและทำให้จิตของข้าพเจ้าสงบเงียบเป็นแน่ อย่าง1กเด็กที่หย่านมแล้วอยู่ที่[อก]มารดาของตน จิตของข้าพเจ้าอยู่ภายในข้าพเจ้าอย่างเด็กที่หย่านมแล้ว.
บพส.
131:3 โอ อิสราเอลเอ๋ย จงเฝ้าหวังในพระยะโฮวาตั้งแต่บัดนี้สืบไปเป็นนิตย์.
คำอธิบาย บทเพลงสรรเสริญ บทที่ 131
บพส.
131:1 1 บทเพลงสรรเสริญบทที่ 131 เป็นคำสรรเสริญของวิสุทธิชนคนหนึ่งขณะที่เขาขึ้นไปยังซีโอนในเรื่องใจที่ถ่อมลงและจิตที่สงบเงียบของเขา (ข้อ 2) ต่อเบื้องพระพักตร์พระยะโฮวา. นี่คือผลลัพธ์ของการให้อภัยและการไถ่ของพระเจ้าที่ได้กล่าวไว้ในบพส.130.
บพส.
131:2 ก มธ.18:3; 1กธ.14:20
บพส.
131:2 1ก ผู้ประพันธ์บทเพลงสรรเสริญได้หย่านม ซึ่งก็คือได้ถูกตัดขาดจากทุกสิ่งที่นอกเหนือจากองค์พระผู้เป็นเจ้าแล้ว (เทียบ บพส.73). เมื่อเรากลายเป็นผู้ที่ถ่อมลง, สงบลง, เงียบสงบ, และหย่านมแล้วเหมือนกับผู้ประพันธ์บทเพลงสรรเสริญ เราก็จะสามารถแนะนำผู้อื่นให้เฝ้าหวังในพระเจ้า (ข้อ 3).
