บทเพลงสรรเสริญ บทที่ 130
บพส.
130:1 โอ พระยะโฮวา ข้าพเจ้ากร้องเรียกพระองค์จากส่วนลึก.
บพส.
130:2 โอ องค์พระผู้เป็นเจ้า ขอทรงฟังเสียงของข้าพเจ้า ขอทรงเงี่ยพระกรรณฟังเสียงวิงวอนของข้าพเจ้า.
บพส.
130:3 โอ พระยะโฮวา ถ้าพระองค์จะทรงบันทึกความบาปชั่วไว้ โอ องค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้ใดจะยืนอยู่ได้?
บพส.
130:4 แต่พระองค์มี1กการอภัย เพื่อคนจะ2ยำเกรงพระองค์.
บพส.
130:5 ข้าพเจ้าคอยท่าพระยะโฮวา จิตของข้าพเจ้าคอยท่าอยู่ และข้าพเจ้าเฝ้าหวังในพระคำของพระองค์.
บพส.
130:6 จิตของข้าพเจ้า[คอยท่า]องค์พระผู้เป็นเจ้า ยิ่งกว่าคนยาม[คอย]เวลารุ่งเช้า [ยิ่งกว่า]คนยาม[คอย]เวลารุ่งเช้า.
บพส.
130:7 โอ อิสราเอลเอ๋ย จงเฝ้าหวังในพระยะโฮวา เพราะในพระยะโฮวามีความเอ็นดูรักใคร่ และในพระองค์มีการไถ่อย่างเหลือล้น
บพส.
130:8 และพระองค์เองจะทรงไถ่อิสราเอลกจากความบาปชั่วทั้งสิ้นของเขา.
คำอธิบาย บทเพลงสรรเสริญ บทที่ 130
บพส.
130:1 ก บพส.69:2, 14; พรท.3:55; ยนา.2:2-3
บพส.
130:4 ก ยซย.55:7; ยรม.33:8
บพส.
130:4 1ก บทเพลงสรรเสริญบทที่ 130 เป็นคำสรรเสริญของวิสุทธิชนคนหนึ่งในขณะที่เขาขึ้นไปยังซีโอนในเรื่องที่พระเจ้าทรงอภัยแก่อิสราเอลและเรื่องที่พระองค์ทรงไถ่ (ข้อ 7) อิสราเอลจากความบาปชั่วทั้งสิ้นของพวกเขา. เราไม่ได้ดีไปกว่าผู้ที่ข่มเหงและผู้ที่เกลียดชังซึ่งได้ถูกกล่าวไว้ใน บพส.129. ความไม่ครบสมบูรณ์ของเราจำเป็นต้องได้รับการอภัยจากพระเจ้าและความมลทินของเราจำเป็นต้องได้รับการชำระจากพระองค์ (1ยฮ.1:7, 9).
บพส.
130:4 2 องค์พระผู้เป็นเจ้ายิ่งอภัยแก่เรา เราก็ยิ่งยำเกรงพระองค์ และเราก็ยิ่งรักพระองค์ด้วย (ลก.7:40–47 และข้อ 42 คำอธิบาย 3 กับข้อ 47 คำอธิบาย 1).
บพส.
130:8 ก ตต.2:14; เทียบ 1ปต.1:18
