บทเพลงสรรเสริญ บทที่ 127

ก หัวข้อ บพส.120

ข หัวข้อ บพส.72

บพส. 127:1 1 บทเพลงสรรเสริญบทที่ 127 เป็นคำสรรเสริญของวิสุทธิชนในขณะที่พวกเขาขึ้นไปยังซีโอนในเรื่องที่พระยะโฮวาทรงดูแลและอวยพระพรแก่พลไพร่ของพระองค์.

บพส. 127:1 ก เทียบ บพส. 51:18; 147:2; 1กธ.3:9

บพส. 127:1 2 ถ้าองค์พระผู้เป็นเจ้าไม่ได้ทรงก่อสร้างคริสตจักรอันเป็นพระนิเวศน์ของพระเจ้า (มธ.16:18) คนเหล่านั้นที่ทำการก่อสร้าง (1กธ.3:10–12; อฟ.4:11–12, 16) ก็ตรากตรำอย่างไร้ประโยชน์. ถ้าองค์พระผู้เป็นเจ้าไม่ได้ทรงเฝ้ารักษาเมือง หรือเฝ้ารักษาคริสตจักรอันเป็นอาณาจักร (มธ.16:18–19; รม.14:17) คนเหล่านั้นที่เฝ้ายามสำหรับคริสตจักร (กจ.20:28–31) ก็เฝ้าระวังอย่างไร้ประโยชน์.

บพส. 127:1 ข เทียบ 1กธ.15:58

บพส. 127:1 ค บพส.121:3-5

บพส. 127:2 1 ถ้าองค์พระผู้เป็นเจ้าไม่ได้ทรงกระทำสิ่งใดเพื่อเรา ทุกสิ่งที่เราทำก็ไร้ประโยชน์. เราต้องตรากตรำในองค์พระผู้เป็นเจ้าและโดยพระคุณของพระองค์ (1กธ.15:10, 58; กซ. 1:28–29) แต่ผลลัพธ์จะเป็นอย่างไรนั้นไม่ได้ขึ้นอยู่กับการตรากตรำของเรา แต่ขึ้นอยู่กับการดูแลและการอวยพระพรของพระเจ้า. เราต้องเชื่อพึ่งในพระองค์และพักสงบในพระองค์ แทนที่จะเหน็ดเหนื่อยลำบากและดิ้นรนในตัวของเราเอง เพราะพระองค์ประทานให้แก่ผู้ที่พระองค์ทรงรักในขณะที่เขานอนหลับ.

บพส. 127:3 ก บพส.128:3-4

บพส. 127:3 1ก เราควรเป็นแต่เพียงบิดาที่ดีซึ่งให้กำเนิดบุตร แทนที่จะไปดิ้นรนโดยไม่เชื่อพึ่งในองค์พระผู้เป็นเจ้า. เราไม่อาจได้รับอะไรมากมายโดยการตรากตรำของเราเอง แต่เราสามารถให้กำเนิดบุตรฝ่ายวิญญาณได้ (เทียบ 1กธ.4:15). นอกจากพระเจ้าจะทรงดูแลเราแล้ว พระองค์ยังทรงอวยพรเราด้วยการเพิ่มพูน, ด้วยบุตรอีกด้วย. การเพิ่มพูนไม่ได้ขึ้นอยู่กับสิ่งที่เราทำ แต่ขึ้นอยู่กับว่าพระเจ้าประทานมากเท่าใด. ทั้งการดูแลและการอวยพรนั้นล้วนมาจากพระองค์.