บทเพลงสรรเสริญ บทที่ 126
บพส.
126:1 เมื่อพระยะโฮวาทรงให้พวกที่1ตกเป็นเชลยกกลับมายังซีโอน เราก็เป็นเหมือนคนที่ฝันไป.
บพส.
126:2 ในเวลานั้นปากของเราได้หัวเราะอย่างเต็มที่ และลิ้นของเราได้เปล่งเสียงโห่ร้องยินดี. ในเวลานั้นพวกเขาพูดกันท่ามกลางบรรดาประชาชาติว่า พระยะโฮวาทรงกระทำ1กการใหญ่เพื่อพวกเขา.
บพส.
126:3 พระยะโฮวาทรงกระทำการใหญ่เพื่อพวกเรา เราจึงมีความยินดี.
บพส.
126:4 โอ พระยะโฮวา ขอทรงให้ข้าพเจ้าทั้งหลาย1กลับจากการเป็นเชลย อย่างธารน้ำไหลที่ทางใต้.
บพส.
126:5 ผู้ที่หว่านด้วยกน้ำตาจะได้ขเก็บเกี่ยวด้วยเสียงโห่ร้องยินดี.
บพส.
126:6 ผู้ที่ร่ำไห้แบก1เมล็ดข้าวออกไปหว่านก็จะแบกฟ่อนข้าวของเขากลับมาด้วยเสียงโห่ร้องยินดีอย่างไม่ต้องสงสัย.
คำอธิบาย บทเพลงสรรเสริญ บทที่ 126
บพส.
126:1 ก บพส.14:7
บพส.
126:1 1 แปลตามตรงคือ กลับมา; ไม่ใช่คำเดียวกับในข้อ 4.
บพส.
126:2 ก 1ซมอ.12:24; บพส. 71:19; ลก.1:49
บพส.
126:2 1ก บทเพลงสรรเสริญบทที่ 126 เป็นคำสรรเสริญของเชลยที่กลับมาในขณะที่พวกเขาขึ้นไปยังซีโอนในเรื่องการใหญ่ที่พระยะโฮวาทรงกระทำเพื่อพวกเขา.
บพส.
126:4 1 แม้พลไพร่บางส่วนจะกลับมา แต่ยังมีอีกหลายคนก็ยังตกเป็นเชลยอยู่; ดังนั้นผู้ประพันธ์บทเพลงสรรเสริญจึงอธิษฐานเผื่อพวกเขา.
บพส.
126:5 ก บพส.80:5; เทียบ ยรม.31:9
บพส.
126:5 ข ฆต.6:9
บพส.
126:6 1 อาจชี้ถึงเหล่าเชลย. ในแง่ของมนุษย์ การตกไปเป็นเชลยยังต่างแดนนั้นเป็นเรื่องที่ทนทุกข์. อย่างไรก็ตามในแง่ของพระเจ้า สิ่งนี้เป็นการหว่านผ่านการที่พวกเขาประกาศเรื่องของพระเจ้าแก่ชาวต่างชาติ. ผลลัพธ์จึงทำให้ชาวต่างชาติ (ฟ่อนข้าว) จำนวนหนึ่งถูกนำมาสู่พระเจ้าผ่านเชลยเหล่านี้. กรณีนี้บ่งชี้ว่าเหล่าเชลยได้หว่านเมล็ดพันธุ์แห่งการรู้จักพระเจ้าในท่ามกลางพวกนอกศาสนา. เทียบ นรธ.1:16 คำอธิบาย 2.
