บทเพลงสรรเสริญ บทที่ 118

บพส. 118:1 1 ในบทเพลงสรรเสริญบทที่ 118 ผู้ที่พระเจ้าทรงเลือกสรรได้ขอบพระคุณพระเจ้าสำหรับความดีอันเหลือล้นและความเอ็นดูรักใคร่ที่นิรันดร์ของพระองค์ (ข้อ 1–21, 27–29) ซึ่งนำไปสู่พระคริสต์ผู้เป็นศิลาหัวมุมเพื่อการก่อสร้างของพระเจ้า (ข้อ 22–26).

บพส. 118:5 ก กจ.2:21

บพส. 118:5 ข 2ซมอ.22:20; โยบ 36:16; บพส. 18:19; 31:8

บพส. 118:6 ก บพส.56:4, 11; ฮร.13:6

บพส. 118:8 ก บพส.2:12

บพส. 118:13 1 ตามฉบับโบราณบางฉบับ; ข้อความภาษาเฮ็บรายอ่านว่า เจ้า (หรือศัตรู) ได้ผลักข้าพเจ้าอย่างแรง.

บพส. 118:14 ก อซด.15:2; ยซย.12:2

บพส. 118:14 1 ดู ยซย.12:2 คำอธิบาย 1.

บพส. 118:15 ก อซด.15:6; บพส.44:3; 98:1; 110:1

บพส. 118:19 ก มธ.7:14

บพส. 118:20 ก วว.21:27; 22:14

บพส. 118:22 ก ข้อ 22-23: มธ.21:42; มก. 12:10-11; ลก.20:17; กจ.4:11; 1ปต.2:7

บพส. 118:22 1ก ดู มธ.21:42 คำอธิบาย 1, กจ.4:11 คำอธิบาย 1 กับ 2, และ 1ปต.2:7 คำอธิบาย 2.

บพส. 118:22 2 หรือ ศิลาหัวมุมเอก. ดู มธ.21:42 คำอธิบาย 2, อฟ.2:20 คำอธิบาย 3, 1ปต.2:4 คำอธิบาย 1, และ 1ปต.2:7 คำอธิบาย 1. พระคริสต์ผู้เป็นศิลาหัวมุมมีเพื่อการก่อสร้างคริสตจักรในยุคพันธสัญญาใหม่. ในแผนการบริหารแห่งพันธสัญญาใหม่ของพระเจ้า พระคริสต์ในฐานะศิลาหัวมุมในการช่วยให้รอดที่มีต่อเรานั้น (กจ.4:10–12) อันดับแรกทรงทำให้เรากลายเป็นศิลาที่มีชีวิตเพื่อการก่อสร้างพระนิเวศน์ฝ่ายวิญญาณของพระเจ้า (มธ.16:16–18; ยฮ.1:42; 1ปต.2:2–6) จากนั้นในขั้นตอนที่พระองค์ทรงเปลี่ยนแปลงเรา (รม.12:2ก; 2กธ.3:18) ก็ทรงก่อสร้างเราขึ้นเป็นที่ประทับของพระเจ้า (อฟ.2:19–22) เพื่อพระองค์จะทรงทำให้แผนการบริหารที่นิรันดร์ของพระเจ้าสำเร็จลุล่วงเพื่อความชอบพระทัยอันดีงามของพระเจ้า (1:9; 3:9–11).

บพส. 118:22 ข ยซย.28:16; อฟ.2:20; 1ปต.2:6

บพส. 118:24 ก ยฮ.20:19; วว.1:10

บพส. 118:24 1ก วันนี้คือวันแห่งการเป็นขึ้นของพระคริสต์. ในวันที่พระองค์ทรงเป็นขึ้นนั้น องค์พระเยซูเจ้าทรงถูกพระเจ้าทำให้เป็นศิลาหัวมุม. พระเจ้าทรงเลือกสรรพระคริสต์ในนิรันดร์กาลในอดีตให้เป็นศิลาหัวมุมสำหรับการก่อสร้างฝ่ายวิญญาณของพระเจ้า (1ปต.1:20; 2:4). จากนั้นเหล่าผู้นำชาวยิวในฐานะช่างก่อก็ได้ปฏิเสธละทิ้งพระองค์อย่างถึงที่สุด จนถึงขั้นที่พวกเขาได้ตรึงพระองค์ไว้ที่กางเขน (มธ.21:38–42ก). พระเจ้าทรงเลือกสรรพระคริสต์ให้เป็นศิลาหัวมุมอีกเป็นครั้งที่สองในการเป็นขึ้นของพระคริสต์ (กจ. 4:10–11) ซึ่งเป็นการยืนยันถึงการเลือกสรรเมื่อแรกเริ่มที่พระองค์ทรงมีต่อพระคริสต์ในนิรันดร์กาลในอดีต. หลังจากที่พระเจ้าทรงให้พระคริสต์เป็นขึ้นแล้ว พระองค์ก็ทรงยกชูพระองค์ขึ้นสู่สวรรค์ทั้งหลาย (ลก.24:51; กจ.1:9). การที่พระคริสต์เสด็จสู่สวรรค์ขึ้นสู่ซีโอนที่อยู่ในสวรรค์ทั้งหลาย (วว.14:1) เป็นการยืนยันที่ก้าวไปอีกขั้นหนึ่งว่า พระเจ้าทรงเลือกสรรพระองค์ให้เป็นศิลาหัวมุม (ยซย.28:16; 1ปต.2:6). ทั้งการเป็นขึ้นและการเสด็จสู่สวรรค์ของพระคริสต์ล้วนพิสูจน์และยืนยันว่าพระองค์ทรงเป็นผู้ที่พระเจ้าทรงเลือกสรรให้เป็นศิลาหัวมุมก้อนแรกเพื่อการก่อสร้างของพระเจ้า.
ในฐานะศิลาที่ครอบคลุมสรรพสิ่ง พระคริสต์ทรงเป็นศูนย์กลางแห่งการเคลื่อนไหวของพระเจ้าเพื่อการก่อสร้างที่พำนักที่นิรันดร์ของพระองค์ (มธ.21:42, 44; ซคย.3:9, เทียบ วว.5:5–6; กจ.4:10–12; ยซย.28:16; อฟ.2:19–22; 1ปต.2:4–8; ดนอ.2:34–35; ซคย.4:7; วว.21:11, เทียบ 4:3). ทุกสิ่งที่พระคริสต์ทรงเป็น, ทุกสิ่งที่พระองค์ทรงกระทำสำเร็จ, และทุกสิ่งที่พระองค์กำลังกระทำอยู่ล้วนสืบเนื่องมาจากข้อเท็จจริงที่ว่าพระองค์ทรงเป็นศิลาหัวมุม. เนื่องจากพระองค์ทรงเป็นศิลาหัวมุม พระองค์จึงสามารถตายแทนเรา, เราสามารถร่วมตรึงตายกับพระองค์, มีชีวิตเป็นขึ้นมาอีกร่วมกันกับพระองค์, เป็นขึ้นร่วมกันกับพระองค์, และร่วมประทับด้วยกันกับพระองค์ในขอบเขตแห่งสวรรค์ทั้งหลาย อีกทั้งทำให้พระองค์สามารถช่วยเราให้รอด, เปลี่ยนแปลงเราไปเป็นเพชรพลอย, และก่อสร้างเราเข้าด้วยกันเป็นที่พำนักของพระเจ้า ซึ่งก็คือพระวิหารที่มีเพียงหนึ่งเดียวของพระเจ้าในจักรวาล.

บพส. 118:25 1 ภาษาเฮ็บรายคือ “โฮชิอา–นา” (hoshiah-na) ซึ่งเป็นรากศัพท์ของ “โฮซันนา” (hosanna) ในพันธสัญญาใหม่ (มธ.21:9; มก.11:9–10; ยฮ.12:13).

บพส. 118:25 ก บพส.20:9; มธ.21:9-10; มก. 11:9-10; ยฮ.12:13

บพส. 118:25 2 ไม่ใช่เล็งถึงความจำเริญฝ่ายวัตถุ แต่เป็นพระพรฝ่ายสวรรค์, ฝ่ายวิญญาณ, และศักดิ์สิทธิ์ที่พระเจ้าตรีเอกภาพประทานแก่เราดังที่ได้บรรยายไว้ใน อฟ.1:3–14 (ดูคำอธิบายในที่นั่น) ซึ่งได้มาถึงเราโดยการที่พระคริสต์ทรงเป็นศิลาหัวมุม (ข้อ 22).

บพส. 118:26 1 พระคริสต์เสด็จมาในพระนามของพระยะโฮวาสองครั้ง. ครั้งแรกถูกกล่าวถึงใน มธ.21:5–11. หลังจากนั้นพระองค์ก็ถูกชาวยิวปฏิเสธละทิ้ง. เมื่อพระองค์เสด็จมาครั้งที่สอง ชาวยิวจะต้อนรับพระองค์อย่างอบอุ่นอีกครั้งหนึ่งด้วยถ้อยคำเหล่านี้ (มธ.23:39).
* บทเพลงสรรเสริญบทที่ 119 เป็นบทเพลงสรรเสริญที่ประพันธ์ตามลำดับตัวอักษร หรือโคลงกระทู้ (โคลงที่แยกรวมได้). ตัวอักษรตัวแรกของแต่ละกลุ่มซึ่งมี 8 ข้อนั้นจะเรียงตามลำดับพยัญชนะภาษาเฮ็บราย. ดังนั้นทั้ง 22 ตอนของบทเพลงสรรเสริญบทนี้จึงสอดคล้องกับตัวอักษร 22 ตัวในพยัญชนะภาษาเฮ็บราย. นอกจากนี้ทุกข้อในแต่ละตอนก็จะเริ่มต้นด้วยตัวอักษรภาษาเฮ็บรายตัวเดียวกัน.

บพส. 118:26 ก มธ.21:9; 23:39; มก.11:9; ลก.13:35; 19:38; ยฮ.12:13

บพส. 118:27 ก อซด.27:2