บทเพลงสรรเสริญ บทที่ 102

บพส. 102:1 ก บพส.39:12

บพส. 102:1 1 บทเพลงสรรเสริญบทที่ 102—106 รวมเป็นกลุ่มหนึ่ง. หัวข้อของบทเพลงสรรเสริญบทที่ 102 บ่งชี้ว่าบทนี้เป็นคำอธิษฐานของผู้ทุกข์ยาก, ผู้ที่ทนทุกข์. ผู้ประพันธ์บทเพลงสรรเสริญ ซึ่งเป็นผู้อยู่ในธรรมนั้นกำลังทนทุกข์เพราะซีโอนกับพระวิหารและเมืองบริสุทธิ์ถูกทำลายล้างและถูกล้างผลาญ. บทเพลงสรรเสริญบทนี้แบ่งออกเป็นสามส่วน: ข้อ 1–11 กล่าวถึงการทนทุกข์และความทุกข์ยาก; ข้อ 12–22 กล่าวถึงการก่อสร้างซีโอนขึ้นใหม่ ซึ่งก็คือการฟื้นสภาพพระวิหารและเมืองบริสุทธิ์ที่ถูกทำลายไป; และ ข้อ 23–28 เปิดเผยถึงองค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงดำรงอยู่ชั่วนิรันดร์ในการเป็นขึ้นของพระองค์. บทเพลงสรรเสริญบทนี้ได้กล่าวถึงพระคริสต์ ซึ่งได้ถูกบ่งชี้โดยข้อเท็จจริงที่ข้อ 25–27 ถูกอ้างถึงใน ฮร.1:10–12.

บพส. 102:3 ก ยก.4:14

บพส. 102:6 ก ยซย.34:11; ซฟย.2:14

บพส. 102:7 ก เทียบ มก.14:33-37

บพส. 102:7 ข บพส.84:3

บพส. 102:7 1ข ความทุกข์ยากของผู้ประพันธ์บทเพลงสรรเสริญชี้ถึงความทุกข์ยากของพระคริสต์ (ข้อ 6–8). ข้อนี้เป็นข้อที่พิเศษซึ่งได้กล่าวถึงการทนทุกข์ของพระคริสต์ในเรื่องที่พระองค์ทรงร้อนใจเพื่อพระนิเวศน์ของพระเจ้า (ยฮ.2:17; บพส.69:9). ในที่นี้พระคริสต์ถูกเปรียบเหมือนนกกระจอกโดดเดี่ยวบนหลังคาบ้าน ซึ่งชี้ถึงดาดฟ้าบ้านของชาวยิวที่ผู้คนมักขึ้นไปอธิษฐาน (กจ.10:9). กรณีนี้บ่งชี้ว่าในเวลาที่องค์พระเยซูเจ้าอยู่บนแผ่นดินโลก อาจมีหลายครั้งในช่วงเวลากลางคืนที่พระองค์ทรงเฝ้าระวังและอธิษฐานเหมือนนกที่โดดเดี่ยวตัวหนึ่งบนหลังคาบ้าน (มธ.14:23; ลก.6:12) โดยไม่คำนึงถึงสิทธิประโยชน์ของพระองค์เอง แต่คำนึงถึงสิทธิประโยชน์ของพระเจ้าและพระนิเวศน์ของพระเจ้า.
ในด้านแบบเล็ง ก่อนอื่นบทเพลงสรรเสริญบทที่ 102 ได้ชี้ถึงการทนทุกข์ของพระคริสต์ โดยเฉพาะการตายของพระองค์. การทนทุกข์ของพระคริสต์สำเร็จสุดยอดอยู่ในการตายของพระองค์ และโดยอาศัยการตายของพระองค์ คริสตจักรซึ่งเป็นบ้านของพระเจ้าก็ได้ก่อกำเนิดขึ้นมา. ในที่สุด คริสตจักรซึ่งเป็นบ้านของพระเจ้าก็ได้กลายเป็นเมืองของพระเจ้า, อาณาจักรของพระเจ้า (มธ.16:18–19; รม.14:17; อฟ.2:19).

บพส. 102:11 ก 1คนก.29:15; โยบ 8:9; บพส. 109:23; 144:4

บพส. 102:11 ข ยก.1:11; 1ปต.1:24

บพส. 102:12 ก พรท.5:19

บพส. 102:12 ข อซด.3:15; บพส.135:13

บพส. 102:13 ก บพส.2:6

บพส. 102:13 1ก บทเพลงสรรเสริญบทนี้เปิดเผยถึงการตายของพระคริสต์และการที่พระองค์ทรงดำรงอยู่ในการเป็นขึ้น (ข้อ 23–28 และข้อ 25 คำอธิบาย1). ผลผลิตที่ได้จากการตายและการเป็นขึ้นของพระคริสต์ก็คือคริสตจักร ซึ่งมีแบบเล็งโดยซีโอนพร้อมด้วยบ้านของพระเจ้าและเมืองของพระเจ้า (ฆต.4:26; ฮร.12:22–23). ซีโอนเป็นศูนย์กลางของกรุงเยรูซาเล็ม (ข้อ 16, 21) และในบทเพลงสรรเสริญบทนี้ ซีโอนเป็นแบบเล็งถึงคริสตจักรอันเป็นศูนย์กลางแห่งอาณาจักรของพระเจ้า (มธ.16:18–19 และข้อ 19 คำอธิบาย 2). ดู บพส.48:2 คำอธิบาย 1.

บพส. 102:13 ข บพส.75:2; ยซย.40:2

บพส. 102:14 ก บพส.48:13; นฮย.4:2; พรท.4:1; เทียบ มก.13:1

บพส. 102:14 1 ในข้อนี้ ศิลาเป็นแบบเล็งถึงผู้เชื่อทั้งหลายผู้เป็นวัสดุในการก่อสร้างคริสตจักร (1ปต.2:5) และผงคลีดินเป็นแบบเล็งถึงฐานของคริสตจักร. เราควรชื่นชอบในทุกอวัยวะของคริสตจักรและนิยมชมชอบฐานของคริสตจักร ซึ่งก็คือฐานแห่งความเป็นหนึ่ง (พบญ.12:5–28; 14:23–25; ยฮ.17:11, 21–23; 1กธ.1:10–13ก; อฟ.4:3–6; วว.1:11).

บพส. 102:16 ก บพส.51:18; 147:2

บพส. 102:16 1ก การก่อสร้างซีโอนขึ้นใหม่ในที่นี้เป็นแบบเล็งถึงการก่อสร้างคริสตจักรขึ้นใหม่. ประวัติศาสตร์ของอิสราเอลเป็นภาพบรรยายถึงประวัติศาสตร์ของคริสตจักร (1กธ.9:24—10:11). หลังจากที่อิสราเอลได้ดำรงอยู่บนแผ่นดินโลกไปช่วงเวลาหนึ่ง ก็ได้ผ่านช่วงเวลาของการถูกทำลายล้างและถูกล้างผลาญ อีกทั้งชนชาติอิสราเอลก็ถูกกวาดไปเป็นเชลยในบาบิโลน (2พกษ.24—25). ทำนองเดียวกัน คริสตจักรก็ก่อกำเนิดขึ้นมาผ่านการตายของพระคริสต์และในการเป็นขึ้นของพระคริสต์ แล้วหลังจากที่คริสตจักรได้ดำรงอยู่บนแผ่นดินโลกไปช่วงระยะเวลาหนึ่งก็ได้ตกต่ำลง (ดู 2ตธ.1:1 คำอธิบาย 1, 2ปต.1:3 คำอธิบาย 1, และ วว.2:4 คำอธิบาย 2) และในที่สุดก็ถูกล้างผลาญไป. หนังสือวิวรณ์แสดงให้เห็นว่าบาบิโลนใหญ่นั้นเป็นปฏิปักษ์กับคริสตจักร (วว.17:1–6). ท้ายที่สุดบาบิโลนใหญ่จะล่มสลาย (วว.17:16; 18:2) และคริสตจักรจะถูกก่อตั้งขึ้นอย่างครบบริบูรณ์ (วว.21:2—22:5).

บพส. 102:16 ข บพส.2:6

บพส. 102:16 ค บพส.138:5; ยซย.60:1-2

บพส. 102:19 ก บพส.11:4; 14:2; 33:13-14

บพส. 102:21 ก บพส.22:22; ฮร.2:12

บพส. 102:21 1ก ข้อ 21–22 บ่งชี้ว่าประชาชาติและอาณาจักรทั้งหมดจะกล่าวสรรเสริญและนมัสการพระยะโฮวาผ่านซีโอนที่ถูกก่อตั้งและฟื้นสภาพ (เป็นเครื่องหมายเล็งถึงคริสตจักร). การก่อสร้างคริสตจักรที่ถูกทำลายล้างไปขึ้นใหม่ ซึ่งมีแบบเล็งโดยการก่อสร้างซีโอนขึ้นใหม่นั้น (ข้อ 16) จะทำให้ประชาชาติทั้งหมดหันสู่องค์พระผู้เป็นเจ้า และอาณาจักรของโลกนี้จะกลายเป็นอาณาจักรของพระเจ้าและของพระคริสต์ (วว.11:15).

บพส. 102:21 ข บพส.2:6

บพส. 102:22 ก บพส.22:27; ซคย.8:20-21

บพส. 102:25 ก ข้อ 25-27: ฮร.1:10-12

บพส. 102:25 1ก ข้อ 25–27 ซึ่งถูกอ้างถึงใน ฮร.1:10–12 นั้นกล่าวถึงพระคริสต์ทรงดำรงอยู่ต่อไปในการเป็นขึ้นของพระองค์. พระคริสต์ทรงเป็นกุญแจที่ทำให้แผ่นดินโลกหันสู่องค์พระผู้เป็นเจ้าเพราะเหตุการดำรงอยู่ที่นิรันดร์ไม่เปลี่ยนแปลงของพระองค์ (วว.1:18; ฮร.13:8). การทนทุกข์ของพระคริสต์ (ข้อ 6–8) มีเพื่อการไถ่ และการไถ่ของพระองค์มีเพื่อก่อกำเนิดคริสตจักรอันเป็นบ้านของพระเจ้าและเมืองของพระเจ้า (ยฮ.19:34 และคำอธิบาย). ในการเป็นขึ้นของพระคริสต์, โดยการเป็นขึ้นของพระคริสต์, และผ่านการเป็นขึ้นของพระคริสต์นั้น คริสตจักรจะดำรงอยู่ต่อไปและจะสำเร็จสุดยอดในการฟื้นสภาพ (ข้อ 12–22; มธ.19:28; กจ.3:21) ซึ่งในเวลานั้นทั้งแผ่นดินโลกและพลเมืองของประชาชาติทั้งหมดจะหันสู่องค์พระผู้เป็นเจ้า (ข้อ 21-22; ยซย. 2:2–3; ซคย.8:20–22).

บพส. 102:25 ข โยบ 38:4, 6; บพส.24:2; ซคย.12:1

บพส. 102:25 ค ยนซ.1:1; บพส.96:5

บพส. 102:26 ก 2ปต.3:10, 12; วว.21:1

บพส. 102:26 ข ฮร.12:27

บพส. 102:26 ค ยซย.51:6; ฮร.1:11

บพส. 102:27 ก มลค.3:6; ยก.1:17