โยบ บทที่ 6
(2) คำแก้ต่างของโยบ — 6:1—7:21
โยบ
6:1 แล้วโยบ1ตอบว่า
โยบ
6:2 โอ ข้าอยากให้ชั่งดู1ความทุกข์ใจของข้า
และเอาภัยพิบัติของข้าใส่ในตราชูด้วย!
และเอาภัยพิบัติของข้าใส่ในตราชูด้วย!
โยบ
6:3 บัดนี้ก็จะหนักกว่าทรายในทะเล
เพราะเหตุนี้ ข้าจึงพูดไม่ยั้งคิด.
เพราะเหตุนี้ ข้าจึงพูดไม่ยั้งคิด.
โยบ
6:4 เพราะธนูขององค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ก็อยู่ในตัวข้า
วิญญาณข้าดื่มพิษร้ายของมัน
บรรดาสิ่งน่ากลัวจากพระเจ้าเรียงแถวเข้าหาข้า.
วิญญาณข้าดื่มพิษร้ายของมัน
บรรดาสิ่งน่ากลัวจากพระเจ้าเรียงแถวเข้าหาข้า.
โยบ
6:5 ลาป่าร้องเมื่อมันมีหญ้าหรือ?
วัวตัวผู้ร้องเมื่อมันมีฟางหรือ?
วัวตัวผู้ร้องเมื่อมันมีฟางหรือ?
โยบ
6:6 จะกินของจืดโดยไม่ใส่เกลือได้หรือ?
หรือไข่ขาวจะมีรสชาติอะไร?
หรือไข่ขาวจะมีรสชาติอะไร?
โยบ
6:7 จิตของข้าไม่ยอมแตะต้องของเหล่านั้น
มันเป็นเหมือนอาหารที่ข้ารังเกียจ.
มันเป็นเหมือนอาหารที่ข้ารังเกียจ.
โยบ
6:8 โอ ข้าอยากจะได้ตามที่ทูลขอ
ขอพระเจ้าประทานตามที่ข้าปรารถนา
ขอพระเจ้าประทานตามที่ข้าปรารถนา
โยบ
6:9 คือพระเจ้าพอพระทัยที่จะขยี้ข้า
คือพระองค์จะเหยียดพระหัตถ์และตัดข้าออกเสีย!
คือพระองค์จะเหยียดพระหัตถ์และตัดข้าออกเสีย!
โยบ
6:10 นี่จะเป็นการปลอบโยนใจข้า
ข้าจะเต้นโลด แม้เจ็บปวดแสนสาหัส
เพราะข้ามิได้1ปฏิเสธพระคำของกองค์บริสุทธิ์นั้น.
ข้าจะเต้นโลด แม้เจ็บปวดแสนสาหัส
เพราะข้ามิได้
โยบ
6:11 ข้ามีกำลังอะไรที่ข้าจะคอย?
และอะไรเป็นปลายทางของข้าที่ข้าจะต้องอดทน?
และอะไรเป็นปลายทางของข้าที่ข้าจะต้องอดทน?
โยบ
6:12 กำลังของข้าเป็นกำลังของศิลาหรือ?
เนื้อหนังของข้าเป็นเนื้อหนังทองเหลืองหรือ?
เนื้อหนังของข้าเป็นเนื้อหนังทองเหลืองหรือ?
โยบ
6:13 ข้าไม่มีความช่วยเหลือในตัวข้าหรือ
สติปัญญาก็พรากไปจากข้าแล้วหรือ?
สติปัญญาก็พรากไปจากข้าแล้วหรือ?
โยบ
6:14 บุคคลผู้ใดสิ้นความหวังก็ควรได้รับความเอ็นดูจากเพื่อน
มิเช่นนั้นเขาจะทอดทิ้งความยำเกรงองค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์.
มิเช่นนั้นเขาจะทอดทิ้งความยำเกรงองค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์.
โยบ
6:15 พี่น้องของข้าก็ไร้สัตย์อย่างกลำธารในที่กันดาร
อย่างธารน้ำของลำธารที่ไหลแห้งไป.
อย่างธารน้ำของลำธารที่ไหลแห้งไป.
โยบ
6:16 ซึ่งมืดมัวไปด้วยน้ำแข็ง
และหิมะซ่อนตัวอยู่ในนั้น.
และหิมะซ่อนตัวอยู่ในนั้น.
โยบ
6:17 เมื่อแดดจ้า มันก็หายไป
เมื่อร้อน มันก็แห้งไปจากที่ของมัน
เมื่อร้อน มันก็แห้งไปจากที่ของมัน
โยบ
6:18 กลุ่มคนเดินทางก็หันออกจากทางของตน
พวกเขาขึ้นไปยังที่ร้างเปล่า และพินาศ.
พวกเขาขึ้นไปยังที่ร้างเปล่า และพินาศ.
โยบ
6:19 กลุ่มคนเดินทางแห่งเธมามองหา
กลุ่มคนแห่งซะบาก็รอคอย.
กลุ่มคนแห่งซะบาก็รอคอย.
โยบ
6:20 เพราะพวกเขามั่นใจ จึงต้องอับอาย
เขามาถึงที่นั่นและตกตะลึง.
เขามาถึงที่นั่นและตกตะลึง.
โยบ
6:21 บัดนี้ ท่านทั้งหลายก็เป็นอย่างนั้น
พวกท่านเห็นสิ่งที่สยองขวัญก็กลัว
พวกท่านเห็นสิ่งที่สยองขวัญก็กลัว
โยบ
6:22 ข้าพูดหรือว่า ขอ[ของกำนัล]ข้าหน่อย?
หรือพูดว่า ขอสินบนจากทรัพย์สินของท่านให้ข้า?
หรือพูดว่า ขอสินบนจากทรัพย์สินของท่านให้ข้า?
โยบ
6:23 หรือว่า ขอช่วยข้าให้พ้นจากมือของปฏิปักษ์?
หรือว่า ขอไถ่ข้าจากมือของผู้กดขี่?
หรือว่า ขอไถ่ข้าจากมือของผู้กดขี่?
โยบ
6:24 สอนข้า แล้วข้าจะเงียบ
ขอทำให้ข้าเข้าใจว่าข้าผิดตรงไหน.
ขอทำให้ข้าเข้าใจว่าข้าผิดตรงไหน.
โยบ
6:25 คำเที่ยงตรงมีอำนาจมากจริงๆ!
แต่คำตำหนิของท่านตำหนิอะไร?
แต่คำตำหนิของท่านตำหนิอะไร?
โยบ
6:26 ท่านคิดว่าท่านตำหนิถ้อยคำได้หรือ?
แต่คำกล่าวของคนสิ้นหวังเป็นเพียงลม
แต่คำกล่าวของคนสิ้นหวังเป็นเพียงลม
โยบ
6:27 เออ ท่านทั้งหลายคงจะได้จับฉลากเอาลูกกำพร้า
และต่อรองเอาเพื่อนของท่านเหมือนเป็นสินค้า.
และต่อรองเอาเพื่อนของท่านเหมือนเป็นสินค้า.
โยบ
6:28 แต่บัดนี้ ขอมองดูข้า
เพราะข้าจะไม่โกหกต่อหน้าท่าน.
เพราะข้าจะไม่โกหกต่อหน้าท่าน.
โยบ
6:29 โปรดหันมา อย่าไม่ยุติธรรมเลย
เออ หันมาเถิด ข้ายังชอบธรรมอยู่.
เออ หันมาเถิด ข้ายังชอบธรรมอยู่.
โยบ
6:30 มีความอยุติธรรมใดบนลิ้นข้าหรือ?
เพดานปากของข้าไม่อาจแยกแยะภัยพิบัติหรือ?
เพดานปากของข้าไม่อาจแยกแยะภัยพิบัติหรือ?
คำอธิบาย โยบ บทที่ 6
โยบ
6:1 1 การแก้ต่างเพื่อตัวเองของโยบในบทที่ 6–7 เป็นใจความสำคัญของหนังสือทั้งเล่ม. ในขณะที่โยบแก้ต่างเพื่อตัวเอง เขาได้กล่าวถึงความทุกข์ใจของตนเอง (ข้อ 1–7), ได้ท้าทายพระเจ้า (ข้อ 8–13), กล่าวโทษเพื่อนของเขา (ข้อ 14–23), อ้างความชอบธรรมของตัวเอง (ข้อ 24–30), แสดงตนว่าเขามีการรู้จักพื้นฐานต่อความอนิจจังและจุดจบของชีวิตมนุษย์ (7:1–10), และสรุปลงโดยการกล่าวว่าเขาเกลียดชังชีวิตและอยากตาย (7:11–21). โยบได้ท้าทายพระเจ้าและเพื่อนของเขาให้มอบคำตอบแก่เขา. อย่างไรก็ตามคำตอบสำหรับหนังสือโยบไม่อาจพบได้ในหนังสือเล่มนี้ แต่พบได้ในพันธสัญญาใหม่ (ดู 2:13 คำอธิบาย 1 ย่อหน้า 2 และ 42:17 คำอธิบาย 1).
โยบเป็นเหมือนกับเพื่อนของเขา พวกเขาหยุดอยู่กับการรู้จักถูกผิด แต่ไม่รู้จักแผนการบริหารของพระเจ้า ไม่ตระหนักอย่างถูกต้องถึงพระประสงค์ที่พระเจ้าทรงเนรมิตสร้างมนุษย์. เขากับเพื่อนของเขาขาดไปซึ่งการเปิดเผยอันศักดิ์สิทธิ์และประสบการณ์ที่มีต่อชีวิตอันศักดิ์สิทธิ์. พวกเขาไม่เคยคิดเลยว่าพระเจ้าไม่ทรงมุ่งหมายที่จะทำให้ความครบสมบูรณ์, ความเที่ยงตรง, ความชอบธรรม, และความสมบูรณ์หมดจดของเขาเพิ่มพูนขึ้น. แต่พระเจ้าทรงมุ่งหมายที่จะลิดรอนคุณธรรมฝ่ายมนุษย์ทั้งหมดนี้ที่เขาพอใจไปเสีย เพื่อเขาจะได้แสวงหาและได้รับตัวของพระเจ้าเองเท่านั้น. เขาและเพื่อนของเขาล้วนไม่ได้อยู่ในเส้นทางของต้นไม้แห่งชีวิตซึ่งพระเจ้าทรงกำหนดไว้แก่มนุษย์เลย (ยนซ.2:9, 16–17).
โยบเป็นเหมือนกับเพื่อนของเขา พวกเขาหยุดอยู่กับการรู้จักถูกผิด แต่ไม่รู้จักแผนการบริหารของพระเจ้า ไม่ตระหนักอย่างถูกต้องถึงพระประสงค์ที่พระเจ้าทรงเนรมิตสร้างมนุษย์. เขากับเพื่อนของเขาขาดไปซึ่งการเปิดเผยอันศักดิ์สิทธิ์และประสบการณ์ที่มีต่อชีวิตอันศักดิ์สิทธิ์. พวกเขาไม่เคยคิดเลยว่าพระเจ้าไม่ทรงมุ่งหมายที่จะทำให้ความครบสมบูรณ์, ความเที่ยงตรง, ความชอบธรรม, และความสมบูรณ์หมดจดของเขาเพิ่มพูนขึ้น. แต่พระเจ้าทรงมุ่งหมายที่จะลิดรอนคุณธรรมฝ่ายมนุษย์ทั้งหมดนี้ที่เขาพอใจไปเสีย เพื่อเขาจะได้แสวงหาและได้รับตัวของพระเจ้าเองเท่านั้น. เขาและเพื่อนของเขาล้วนไม่ได้อยู่ในเส้นทางของต้นไม้แห่งชีวิตซึ่งพระเจ้าทรงกำหนดไว้แก่มนุษย์เลย (ยนซ.2:9, 16–17).
โยบ
6:2 1 ดู 3:11 คำอธิบาย 1.
โยบ
6:10 1 หรือ ปกปิด.
โยบ
6:10 ก ลวต.19:2; ยซย.57:15; ฮซอ.11:9
โยบ
6:15 ก ยรม.15:18; เทียบ ยด.12
