โยบ บทที่ 42

โยบ 42:2 ก มธ.19:26; มก.10:27; 14:36; ลก18:27

โยบ 42:3 ก โยบ 35:16; 38:2

โยบ 42:3 ข บพส.139:6

โยบ 42:4 ก โยบ 38:3; 40:7

โยบ 42:5 ก มธ.5:8

โยบ 42:5 1ก ถ้าว่าตามพันธสัญญาใหม่แล้ว การมองเห็นพระเจ้านั้นเท่ากับการได้รับพระเจ้า. การได้รับพระเจ้าก็คือการต้อนรับองค์ประกอบ, ชีวิต, และนิสัยของพระองค์เข้ามาเพื่อเราจะถูกก่อรูปด้วยพระเจ้า. ผู้ที่พระเจ้าทรงไถ่, บังเกิดใหม่, แบ่งแยกบริสุทธิ์, เปลี่ยนแปลง, ถอดแบบ, และให้ได้รับสง่าราศีนั้นจะได้เห็นพระพักตร์พระเจ้า (วว.22:4). การมองเห็นพระเจ้าจะเปลี่ยนแปลงเรา (2กธ.3:18; เทียบ 1ยฮ.3:2) เนื่องจากในการมองเห็นพระเจ้านั้น เราจะต้อนรับองค์ประกอบของพระองค์เข้าสู่ภายในเราและองค์ประกอบเก่าๆ ของเราก็จะถูกขจัดออกไป. ขั้นตอนของระบบสิ่งใหม่ทดแทนสิ่งเก่านี้ก็คือการเปลี่ยนแปลง (รม.12:2). การมองเห็นพระเจ้าคือการถูกเปลี่ยนแปลงไปเหมือนกับพระฉายาของพระคริสต์ ซึ่งก็คือมนุษย์พระเจ้า เพื่อเราจะสำแดงพระเจ้าในชีวิตและเป็นตัวแทนในอำนาจของพระองค์.

โยบ 42:6 1 เรายิ่งมองเห็นพระเจ้า, รู้จักพระเจ้า, และรักพระเจ้า เราก็ยิ่งเกลียดชังตัวเอง ยิ่งปฏิเสธตัวเอง (มธ.16:24; ลก.9:23; 14:26).

โยบ 42:6 ก มธ.11:21

โยบ 42:7 1 โยบบอกว่าการทนทุกข์ที่เขาได้รับนั้นไม่ใช่เป็นมาจากการพิพากษาของพระเจ้า นี่คือการกล่าวที่ถูกต้อง. โยบมีความรู้สึกในมโนธรรมของเขาว่า เขาไม่ได้ทำสิ่งใดที่พระเจ้าจะต้องมาพิพากษาหรือลงโทษเขา. ถึงกระนั้นก็ตามเขาก็ยังคงประสบกับการทนทุกข์และเขาต้องการที่จะค้นหาถึงสถาพการณ์ระหว่างเขากับพระเจ้า. อย่างไรก็ตาม เพื่อนทั้งสามคนของโยบยังคงยืนกรานว่าการทนทุกข์ที่โยบได้ประสบนั้นเป็นข้อพิสูจน์ว่าเขาได้ทำบางสิ่งผิดและถูกพระเจ้าพิพากษา. ดังนั้นพระเจ้าจึงเสด็จมาปรับโทษเพื่อนทั้งสามคนและแก้ต่างให้กับโยบในระดับหนึ่ง.
ทว่าโยบกลับขาดไปซึ่งการเปิดเผยอันศักดิ์สิทธิ์ ไม่ทราบถึงพระประสงค์ของพระเจ้าว่าทรงมาจัดการกับพลไพร่ของพระองค์ เพราะทรงประสงค์ให้พวกเขาได้รับพระองค์, มีส่วนในพระองค์, ครอบครองพระองค์, และรับสุขพระองค์ซึ่งไม่ใช่รับสุขสิ่งของเรื่องราวอย่างอื่น จนกระทั่งการรับสุขของพวกเขาบรรลุถึงขั้นที่ครบบริบูรณ์ (ฟป.3:7–14; 2กธ.4:16–17) ดังที่การเปิดเผยอันศักดิ์สิทธิ์ได้ถูกเปิดเผยจนบรรลุถึงจุดสุดยอดในพันธสัญญาใหม่ ซึ่งก็คือพลไพร่ของพระองค์จะสำเร็จสุดยอดกลายเป็นกรุงเยรูซาเล็มใหม่ (วว.21:2—22:5).

โยบ 42:8 ก โยบ 1:5; ยนซ.8:20

โยบ 42:8 ข ยนซ.20:7; 1ซมอ.12:23; ยก.5:16; 1ยฮ.5:16

โยบ 42:9 1 ในขณะที่พระเจ้าทรงตอบโยบ พระองค์ไม่ได้ใส่ใจถึงอะลีฮูเลย เพราะแม้ทัศนะของเขาจะไม่ผิด แต่ก็ไม่ได้บรรลุถึงระดับมาตรฐานที่สุดยอดของพระเจ้า.

โยบ 42:10 ก เทียบ บพส.14:7; 126:1; ยอค.16:53

โยบ 42:10 1 แปลตามตรงคือ การถูกจับเป็นเชลย.

โยบ 42:10 ข ยซย.40:2; 61:7; ซคย.9:12; ยก.5:11; เทียบ มก.10:30

โยบ 42:10 2ข พระพรฝ่ายวัตถุทั้งหมดที่พระเจ้าทรงอวยพรแก่โยบนั้นมีเพื่อแสดงให้โยบเห็นถึงความเอ็นดูรักใคร่และความสัตย์ซื่อที่พระเจ้าทรงมีต่อเขาในช่วงบั้นปลาย. กรณีนี้บ่งชี้ว่าพระเจ้าทรงครบสมบูรณ์และพระกรุณาในการจัดการกับผู้ที่รักพระองค์. กระทั่งในทุกวันนี้ หลังจากที่พระเจ้าทรงจัดการกับเราโดยมาลิดรอนหรือทำให้เราสูญสลายไป และหลังจากที่พระประสงค์ของพระองค์ถูกกระทำให้สำเร็จสมบูรณ์แล้ว พระองค์ก็ยังทรงประทานพระพรฝ่ายวัตถุให้แก่เรา. อย่างไรก็ตาม พระประสงค์ของพระเจ้าในการจัดการกับพลไพร่ของพระองค์นั้นไม่ได้มีเพื่อประทานพระพรฝ่ายวัตถุให้แก่พวกเขา แต่มีเพื่อประทานตัวของพระองค์เองให้แก่พวกเขา มาเป็นส่วนที่นิรันดร์ของเขาเพื่อจะสำเร็จสุดยอดเป็นกรุงเยรูซาเล็มใหม่. การรวบยอด, การสรุปรวมที่ครอบคลุมทุกสิ่งแห่งพระพรอันศักดิ์สิทธิ์ที่พระเจ้าประทานให้แก่พลไพร่ของพระองค์ทั้งหมดก็คือพระวิญญาณผู้ประทานชีวิตที่ครอบคลุมสรรพสิ่ง ซึ่งเป็นการสำเร็จสุดยอดของพระเจ้าตรีเอกภาพที่ผ่านขั้นตอน (ฆต.3:14).

โยบ 42:12 ก ยก.5:11

โยบ 42:12 ข โยบ 1:3

โยบ 42:13 ก โยบ 1:2

โยบ 42:17 1 หนังสือโยบทั้งสี่สิบสองบทได้ให้คำถามที่สำคัญแก่เราไว้สองส่วน: พระประสงค์ของพระเจ้าในการเนรมิตสร้างมนุษย์คืออะไร และพระประสงค์ของพระเจ้าในการจัดการกับผู้ที่พระองค์ทรงเลือกสรรคืออะไร? พระคัมภีร์ทั้งเล่มจำต้องมาตอบคำถามนี้. โดยเฉพาะพันธสัญญาใหม่ได้ให้คำตอบที่ยาวแก่คำถามของโยบ. คำตอบนี้ก็คือแผนการบริหารที่นิรันดร์ของพระเจ้าตามความชอบพระทัยอันดีงามของพระองค์ ซึ่งก็คือการแจกจ่ายตัวของพระองค์เองในตรีเอกภาพอันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ — ในพระบิดา, ในพระบุตร, และในพระวิญญาณ —เข้าสู่ผู้ที่พระองค์ทรงเลือกสรรและไถ่ไว้ผ่านการกลายเป็นเนื้อหนัง, การดำเนินชีวิตมนุษย์, การตรึงตาย, การเป็นขึ้น, และการเสด็จสู่สวรรค์ของพระองค์ อีกทั้งการเทลงมาของพระวิญญาณนั้น เพื่อจะทำให้พวกเขาทุกคนกลายเป็นเหมือนกับพระองค์ในชีวิตและนิสัย แต่ไม่มีส่วนในฐานันดรความเป็นพระเจ้า, ทำให้พวกเขากลายเป็นผลิตภัณฑ์ถอดแบบของพระองค์มาสำแดงพระองค์ (รม.8:28–29 และคำอธิบาย). ผลลัพธ์ของการแจกจ่ายอันศักดิ์สิทธิ์เช่นนี้ก็คือคริสตจักรในฐานะพระกายของพระคริสต์, คนใหม่, และกายอินทรีย์ของพระเจ้าตรีเอกภาพ. กายอินทรีย์นี้จะสำเร็จสุดยอดเป็นกรุงเยรูซาเล็มใหม่ ซึ่งเป็นการขยายใหญ่ขึ้น, การเพิ่มพูนของพระเจ้าที่กลายเป็นเนื้อหนัง บรรลุถึงการสำเร็จสุดยอดอย่างครบบริบูรณ์ ซึ่งก็คือความบริบูรณ์ของพระเจ้าตรีเอกภาพ (อฟ.3:19) เพื่อพระองค์จะได้สำแดงตัวของพระองค์เองอย่างเป็นกลุ่มชนในการผสมกลมกลืนระหว่างสภาพพระเจ้ากับสภาพมนุษย์ของพระองค์ไปตราบชั่วนิรันดร์. นี่คือการเปิดเผยอันศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ในพันธสัญญาใหม่ ซึ่งเป็นคำตอบให้กับการทนทุกข์ของโยบ และเป็นคำตอบให้กับคำถามที่ยิ่งใหญ่เกี่ยวกับพระประสงค์ของพระเจ้าในการเนรมิตสร้างมนุษย์และในการจัดการกับผู้ที่พระองค์ทรงเลือกสรร.