โยบ บทที่ 17

โยบ 17:1 วิญญาณข้ากแตกดับ วันเวลาของข้าก็จบลง
หลุมศพพร้อมสำหรับข้าแล้ว.

โยบ 17:2 แน่ละ คนมักเยาะเย้ยก็อยู่กับข้านี่เอง
และดวงตาข้าก็จ้องอยู่ที่การยั่วยุของเขา.

โยบ 17:3 ขอทรงวางมัดจำเพื่อข้าพเจ้ากับพระองค์เอง
มีผู้ใดเล่าจะ1ประกันให้ข้าพเจ้า?

โยบ 17:4 เพราะพระองค์ทรงปิดซ่อนใจเขาไว้จากความเข้าใจ
ฉะนั้นพระองค์จะไม่ทรงยกชู[เขา]

โยบ 17:5 ผู้ที่ประณามเพื่อนเพื่อจะได้ส่วนแบ่ง
ดวงตาลูกหลานของเขาจะมืดมัวไป.

โยบ 17:6 พระองค์ทรงทำให้ข้าเป็นกคำพูดเยาะเย้ยของชนชาติทั้งหลาย
และเป็นผู้ที่เขาถ่มน้ำลายรดหน้า.

โยบ 17:7 ดวงตาของข้ามืดมัวด้วยความโศกสลด
และอวัยวะทั้งสิ้นของข้าก็เหมือนกับเงา.

โยบ 17:8 คนเที่ยงตรงจะตกตะลึงด้วยเรื่องนี้
และคนไร้ผิดจะถูกเร่งเร้าขึ้นต่อสู้คนที่ดูหมิ่นพระเจ้า.

โยบ 17:9 คนชอบธรรมจะยึดมั่นอยู่กับทางของเขา
และผู้มีกมือสะอาดก็จะแข็งแรงยิ่งขึ้น.

โยบ 17:10 แต่ท่านทุกคน จงกลับมาอีก
ข้าจะไม่พบคนมีปัญญาในท่ามกลางพวกท่าน.

โยบ 17:11 วันเวลาของข้าก็ผ่านไป โครงการของข้าก็แตกหัก
คือความคิดในใจของข้านั้น.

โยบ 17:12 เขาทั้งหลายเปลี่ยนกลางคืนให้เป็นกลางวัน
เขาพูดต่อหน้าความมืดว่า ความสว่างนั้นใกล้เข้ามาแล้ว.

โยบ 17:13 ถ้าข้าจะรอคอยกแดนมรณาให้เป็นบ้านของข้า
ถ้าข้าจะกางที่นอนออกในความมืด

โยบ 17:14 ถ้าข้าพูดกับหลุม[มรณะ]ว่า เจ้าเป็นพ่อของข้า
และพูดกับหนอนว่า [เจ้าเป็น]แม่ของข้า และ พี่สาวของข้า

โยบ 17:15 แล้วความหวังของข้าอยู่ที่ไหนเล่า?
ผู้ใดจะเห็นความหวังของข้า?

โยบ 17:16 มันจะลงไปสู่กลอนประตูแดนมรณา
ในเวลานั้น [เราได้]พักสงบในกผงคลีดินแล้ว.