โยบ บทที่ 1

โยบ 1:1 1 โยบเป็นหนังสือแห่งการตอบโต้ของบุคคลที่อยู่ในธรรมถึงเรื่องจุดประสงค์แห่งการทนทุกข์ของวิสุทธิชน ซึ่งก็คือพระประสงค์ที่พระเจ้าทรงจัดการกับพลไพร่ของพระองค์. หนังสือเล่มนี้เขียนในรูปแบบของบทกวี ยกเว้นบทที่ 1 กับ 2 และ 11 ข้อสุดท้ายของบทที่ 42. โยบเป็นหนังสือเล่มแรกของหนังสือบทกวีห้าเล่มในพระคัมภีร์ อีกสี่เล่มได้แก่ บทเพลงสรรเสริญ, สุภาษิต, ท่านผู้ประกาศ, และบทเพลงไพเราะ.
หนังสือโยบถูกเขียนขึ้นในช่วงแรกเริ่มที่การเปิดเผยอันศักดิ์สิทธิ์กำลังก้าวหน้าไป (ดู 2:13 คำอธิบาย 1 ย่อหน้า 2) ซึ่งยังไม่มีการเปิดเผยที่ชัดเจนเกี่ยวกับพระประสงค์ของพระเจ้าในการจัดการกับพลไพร่ของพระองค์. การเปิดเผยนี้ไม่ได้ถูกประทานให้แก่โยบ แต่ได้ประทานให้แก่เปาโล. ดังที่ได้เปิดเผยไว้ในหนังสือจดหมายของเปาโล พระประสงค์ของพระเจ้าในการจัดการกับเราก็คือการลิดรอนทุกสิ่งของเราและทำให้ตัวเราสูญสลายไป เพื่อเราจะได้รับพระเจ้ามากยิ่งขึ้น (ฟป.3:8; 2กธ.4:16). เทียบ ยนซ.42:2 คำอธิบาย 1 และ บพส.73:26 คำอธิบาย 1.

โยบ 1:1 2 อูศเป็นเมืองหนึ่งในอะโดม (พรท.4:21).

โยบ 1:1 ก ยอค.14:14, 20; ยก.5:11

โยบ 1:1 3ก ชื่อนี้แปลว่า “ถูกเกลียดชัง” หรือ “ถูกข่มเหง” ซึ่งก็สอดคล้องกับความเกลียดชังและการข่มเหงที่โยบต้องทนทุกข์จากซาตานศัตรูของพระเจ้า.

โยบ 1:1 ข ยนซ.6:9; 17:1; พบญ.18:13; 2ซมอ.22:24; โยบ 1:8; 2:3; 9:20; ลก1:6

โยบ 1:1 4ข การเป็นผู้ที่ครบสมบูรณ์มีความสัมพันธ์กับมนุษย์ภายใน ส่วนการเป็นผู้ที่เที่ยงตรงมีความสัมพันธ์กับมนุษย์ภายนอก. นอกจากจะเป็นผู้ที่ครบสมบูรณ์ทางภายในและเที่ยงตรงทางภายนอกแล้ว โยบยังเป็นผู้ที่ยำเกรงพระเจ้าในด้านบวก และหันหลีกจากความชั่วร้ายในด้านลบด้วย. อย่างไรก็ตาม พระเจ้าไม่เพียงแต่เนรมิตสร้างมนุษย์ให้มายำเกรงพระองค์และไม่กระทำผิดใดๆ เท่านั้น. แต่พระเจ้ายังเนรมิตสร้างมนุษย์ตามพระฉายาและลักษณะของพระองค์เองเพื่อให้มนุษย์มาสำแดงพระเจ้า (ยนซ.1:26 และคำอธิบาย). การสำแดงพระเจ้าสูงส่งกว่าการยำเกรงพระเจ้าและการหันหลีกจากความชั่วร้าย.
โยบเป็นผู้ที่สมบูรณ์หมดจด (2:3, 9; 27:5; 31:6). ความสมบูรณ์หมดจดคือการสรุปรวมของความครบสมบูรณ์และความเที่ยงตรง. สำหรับโยบแล้ว ความสมบูรณ์หมดจดคือการสำแดงออกโดยรวมของสิ่งที่เขาเป็น. ในด้านลักษณะนิสัยนั้น ท่านเป็นผู้ที่ครบสมบูรณ์และเที่ยงตรง และในด้านศีลธรรมนั้น ท่านเป็นคนที่มีมาตรฐานแห่งความสมบูรณ์หมดจดที่สูงส่ง.

โยบ 1:2 ก โยบ 42:13

โยบ 1:5 ก ยนซ.8:20; โยบ 42:8

โยบ 1:5 1ก เนื่องจากการกินดื่มจนเกินเลยในงานเลี้ยงอาจทำให้บุตรทั้งหลายของเขาตกอยู่ในฝ่ายโลก ดังนั้นโยบซึ่งเป็นบิดาที่อยู่ในธรรมจึงให้บุตรทั้งหลายของเขาได้รับการแบ่งแยกบริสุทธิ์หลังเสร็จสิ้นงานเลี้ยง. เขาถวายเครื่องบูชาเผาเพื่อพวกเขาเรื่อยมา.

โยบ 1:5 2 แปลตามตรงคือ สรรเสริญ อาจเป็นการใช้สำหรับการสาปแช่งอย่างสละสลวย. ข้อ 11 และ 2:5, 9 ก็เช่นเดียวกัน.

โยบ 1:6 ก โยบ 2:1; 38:7; บพส.89:6; เทียบ ยนซ.6:2, 4

โยบ 1:6 1ก บุตรชายทั้งหลายของพระเจ้าก็คือเหล่าทูตสวรรค์ (เทียบ 1พกษ.22:19–23; บพส.89:5–7). ภาพเหตุการณ์ในข้อ 6–8 บรรยายถึงการประชุมหนึ่งในสองครั้งที่จัดขึ้นในสวรรค์เกี่ยวกับโยบ. สิ่งที่โยบได้บรรลุถึงในความครบสมบูรณ์, ความเที่ยงตรง, และความสมบูรณ์หมดจดของเขานั้นล้วนแต่เป็นความว่างเปล่าอนิจจัง. สิ่งนี้ไม่ได้ทำให้พระประสงค์ของพระเจ้าสำเร็จเป็นจริงหรือทำให้ความปรารถนาของพระเจ้าอิ่มหนำเลย. ดังนั้นพระเจ้าจึงทรงห่วงใยโยบด้วยความรัก และจัดการประชุมขึ้นในสวรรค์สองครั้งว่าจะจัดการกับโยบอย่างไร (ข้อ 6–8; 2:1–3).

โยบ 1:6 ข 1พกษ.22:19

โยบ 1:6 ค 1คนก.21:1; ซคย.3:1; วว.12:9; มธ.4:10; 2กธ.11:14; ลก22:31

โยบ 1:6 2ค แปลตามตรงคือ ซาตานนั้น, ปรปักษ์นั้น. นอกจากนี้จนถึง 2:7 ก็เช่นเดียวกัน. ดู มธ.4:10 คำอธิบาย 1.

โยบ 1:6 3 หลังจากที่ซาตานกบฏต่อพระเจ้า พระเจ้าก็ได้ปรับโทษและกระทั่งลงโทษซาตาน (ดูคำอธิบายใน ยซย.14:12–15 และ ยอค.28:12–19). แต่ตามสติปัญญาและอำนาจสิทธิ์ขาดของพระเจ้า พระองค์ไม่ได้ทรงปฏิบัติการพิพากษาของพระองค์บนตัวของซาตาน. พระเจ้ายังคงประทานระยะเวลาที่จำกัดช่วงหนึ่ง เพื่อให้มันไปกระทำบางสิ่งมาตอบสนองต่อความต้องการทางด้านลบในการทำให้แผนการบริหารของพระองค์สำเร็จเป็นจริง. พระเจ้าไม่สามารถและจะไม่ทรงเรียกร้องให้ผู้ใดในหมู่ทูตสวรรค์ที่ดีของพระองค์ซึ่งมีอยู่มากมายไปทำเรื่องที่จำเป็นซึ่งจะทำให้โยบเสียหาย เพื่อจะลิดรอนทุกสิ่งไปจากเขา เพื่อเขาจะเป็นผู้ที่เต็มไปด้วยพระเจ้า. ซาตานเป็นเพียงผู้เดียวในจักรวาลนี้ที่สามารถและจะสำเร็จความมุ่งหมายของพระเจ้าในการลิดรอนทรัพย์สมบัติและความสำเร็จในทางศีลธรรมของโยบ. ดังนั้นภาพเหตุการณ์ในที่นี้และในบทที่ 2 จึงแสดงว่าซาตานยังคงถูกปล่อยให้เป็นอิสระเพื่อพระเจ้าจะได้ทรงใช้มันอย่างมีจุดประสงค์มาเป็นเครื่องมืออันน่าเกลียดชัง ให้พระเจ้าจัดการกับผู้ที่พระองค์ทรงรักอย่างเข้มงวด.
หลังจากสมัยของโยบผ่านไป 2,000 ปี พระเยซูคริสต์ได้ทรงทำลายซาตานผ่านการตายของพระองค์บนกางเขน (ฮร.2:14). อย่างไรก็ตาม ซาตานก็ยังไม่ถูกยึดสิทธิในการเข้ามาสู่เบื้องพระพักตร์พระเจ้า (เทียบ วว.12:10). สิทธินี้จะถูกยึดคืนในตอนเริ่มต้นของภัยพิบัติใหญ่. เมื่อเหล่าผู้มีชัยชนะถูกรับขึ้นไปยังพระที่นั่งของพระเจ้า ซาตานก็จะถูกเหวี่ยงจากสวรรค์ลงมายังแผ่นดินโลก (วว.12:5, 7–9). ตั้งแต่นั้นเป็นต้นไป ซาตานก็จะไม่มีสิทธิเข้ามาสู่เบื้องพระพักตร์ของพระเจ้าอีก.

โยบ 1:7 ก โยบ 2:2; 1ปต.5:8

โยบ 1:8 1 มีเพียงพระเจ้าทรงทราบว่าโยบมีความต้องการ — เขาไม่มีพระเจ้าอยู่ภายในเขา. การที่พระเจ้าทรงโอ้อวดกับซาตานถึงความครบสมบูรณ์และความเที่ยงตรงของโยบนั้น (ข้อ 8; 2:3) พระองค์ทรงมุ่งหมายให้ซาตานกระทำบางสิ่งเพื่อพระเจ้า เพื่อมาสนองความต้องการของโยบ. ซาตานซึ่งเป็นทูตสวรรค์ที่ชั่วร้ายนั้นยินดีที่จะทำในสิ่งที่ไม่มีทูตสวรรค์ที่ดีองค์ใดยอมทำ และมันก็ตอบรับคำมอบหมายที่ไร้เกียรตินี้ทันที (ข้อ 12; 2:6). ดู ข้อ 6 คำอธิบาย 3 ย่อหน้า 1.

โยบ 1:8 ก โยบ 1:1

โยบ 1:9 ก โยบ 2:4; วว.12:10

โยบ 1:9 1 ทัศนคติที่ชั่วร้ายของซาตานในเรื่องการจัดการของพระเจ้าที่ทรงมีต่อพลไพร่ที่แสวงหาพระองค์นั้นมีพื้นฐานอยู่บนหลักการของผลได้ผลเสียทางการค้าของมัน. ซาตานเป็นนักธุรกิจ เป็นพ่อค้า (ยอค.28:16, 18; เทียบ วว.18:11–19) และแนวคิดของมันก็เป็นไปตามหลักการทางการค้าของมัน. มันไม่รู้ว่าพระประสงค์ของพระเจ้าในการจัดการกับผู้ที่รักพระองค์นั้นก็เพื่อที่จะให้พวกเขาได้รับพระองค์จนถึงระดับที่ครบบริบูรณ์ที่สุด เหนือกว่าการสูญเสียทุกสิ่งที่พวกเขามีนอกเหนือจากพระองค์ (ฟป.3:7–8) เพื่อพระองค์จะถูกสำแดงออกผ่านพวกเขา ซึ่งจะทำให้พระประสงค์ที่พระองค์ทรงเนรมิตสร้างมนุษย์ได้สำเร็จเป็นจริง (ยนซ.1:26).

โยบ 1:10 ก เทียบ บพส.3:3; 34:7

โยบ 1:12 1 ดังที่ได้เห็นในประสบการณ์ของทั้งโยบและเปาโล พระเจ้าทรงจัดแจงความทุกข์ยากบางอย่างให้แก่ผู้ที่พระองค์ทรงเลือกสรรเพื่อมาสำเร็จพวกเขา. แม้ว่าความทุกข์ยากเหล่านี้จะเป็นการจัดแจงของพระเจ้า ความทุกข์ยากเหล่านี้ก็ไม่ได้มาจากพระเจ้า แต่มาจากซาตาน (เทียบ 2กธ.12:7–9). ถ้าพระเจ้าไม่ทรงขีดเส้นเพื่อรักษาผู้ที่รักพระองค์ให้ดำรงชีวิตอยู่ต่อไป เพื่อพวกเขาจะได้รับพระองค์จนถึงที่สุดมาทำให้พระองค์อิ่มหนำอย่างครบบริบูรณ์แล้ว ซาตานก็จะโจมตีเพื่อที่จะทำลายผู้ที่รักพระเจ้าจนถึงที่สุดตามนิสัยที่โหดร้ายของมัน. หลังจากที่พระเจ้าทรงพิพากษาซาตาน พระเจ้ายังคงอนุญาตให้มันมีอิสระในการฟ้องร้อง, โจมตี, ทำลาย, ข่มเหง, และเข่นฆ่าวิสุทธิชนของพระองค์ เพื่อพระเจ้าจะได้ทรงใช้มันในระดับหนึ่งมาทำให้พระประสงค์ที่เฉพาะเจาะจงของพระองค์สำเร็จเป็นจริง (2กธ.4:16–17). อย่างไรก็ตาม พระเจ้าทรงจำกัดมันไว้ในขีดจำกัดที่พระองค์ทรงอนุญาตเสมอ (เทียบ 1กธ.10:13).
ซาตานโจมตีโยบสองขั้น (ข้อ 13–19; 2:7) ซึ่งได้วางฐานรากให้พระเจ้าทำให้การเปลี่ยนแปลงอันสง่าราศีบนตัวของโยบให้สำเร็จสมบูรณ์ และเพื่อให้โยบได้ประสบการณ์กับการไปมาหาสู่อันลับลึกในความสัมพันธ์ระหว่างเขากับพระเจ้าผู้ลับลึก.

โยบ 1:16 1 ตรงกันข้ามกับรายงานนี้ ไฟนี้รวมถึงพายุใหญ่ในข้อ 19 เป็นภัยพิบัติทางธรรมชาติที่ซาตานใช้มาปลุกปั่น.

โยบ 1:21 ก ผปก.5:15; เทียบ บพส.49:17; 1ตธ.6:7

โยบ 1:21 ข เทียบ ยนซ.3:19; บพส.90:3; ผปก.12:7

โยบ 1:21 ค ผปก.5:19; ยก.1:17

โยบ 1:22 ก โยบ 2:10