เอศเธระ บทที่ 9

อธร. 9:1 ในวันที่สิบสามเดือนสิบสองคือเดือนอะดาร วันที่จะปฏิบัติตามพระบัญชาและกฤษฎีกาของกษัตริย์ ในวันนั้นเองที่ศัตรูของคนยิวหวังจะปกครองเหนือคนยิว แต่กกลับกลายเป็นวันที่คนยิวได้ปกครองเหนือพวกที่เกลียดชังพวกเขา

อธร. 9:2 คนยิวได้ชุมนุมกันตามเมืองต่างๆ ในทุกมณฑลของกษัตริย์อะหัศวะโรศ เพื่อจะลงมือฆ่าบรรดาคนที่หาทางทำร้ายพวกเขา. ไม่มีใครต่อต้านพวกเขาได้ เพราะความกลัวคนยิวครอบงำชนทุกชาติ

อธร. 9:3 เจ้านายทั้งปวงของมณฑลและขุนนาง และพวกผู้ว่าราชการและเจ้าหน้าที่โครงการหลวงก็ช่วยคนยิวด้วย เพราะความกลัวมาระดะคายครอบงำพวกเขา.

อธร. 9:4 เพราะมาระดะคายเป็นใหญ่อยู่ในวังของกษัตริย์ และชื่อเสียงของท่านเลื่องลือไปทั่วทุกมณฑล เพราะชายที่ชื่อมาระดะคายนั้นยิ่งใหญ่ขึ้นทุกที.

อธร. 9:5 คนยิวจึงโจมตีศัตรูทั้งหมดของตนด้วยดาบ ฆ่าและทำลายและกระทำแก่ผู้ที่เกลียดชังพวกเขาตามใจชอบ.

อธร. 9:6 ในซูซัรเมืองหลวง คนยิวได้ฆ่าและทำลายเสียห้าร้อยคน.

อธร. 9:7 ได้ฆ่าฟัรชัรดาธา, ดาโฟล, อัศฟาธา,

อธร. 9:8 และโฟราธา, อะดัลยา, อะรีดาธา,

อธร. 9:9 และฟารมัศธา, อะซาย, อาริดาย, และวายซาธา

อธร. 9:10 คือพวกเขาได้ฆ่าบุตรชายทั้งสิบของฮามานบุตรฮามะดาธา ศัตรูของคนยิว แต่ไม่ได้ลงมือริบกข้าวของ.

อธร. 9:11 ในวันนั้นจำนวนคนที่ถูกฆ่าในซูซัรเมืองหลวงก็ถูกนำมารายงานต่อหน้ากษัตริย์.

อธร. 9:12 กษัตริย์จึงตรัสกับพระราชินีเอศเธระว่า คนยิวได้ฆ่าและทำลายเสียห้าร้อยคนในซูซัรเมืองหลวง รวมทั้งบุตรชายทั้งสิบคนของฮามานด้วย. ในมณฑลที่เหลืออยู่ของกษัตริย์ พวกเขาได้ทำอะไรกัน? บัดนี้เธอจะร้องขออะไร? เราจะให้เธอ. คำทูลขอของเธอมีอะไรต่อไปอีกบ้าง? เราก็จะทำให้สำเร็จ[เพื่อเธอ].

อธร. 9:13 พระนางเอศเธระกล่าวว่า ถ้าเป็นที่ชอบพระทัยกษัตริย์ ในวันพรุ่งนี้ ขอให้คนยิวที่อยู่ในซูซัรได้ทำตามกฤษฎีกาของวันนี้ และขอให้แขวนคอบุตรชายทั้งสิบของฮามานบนตะแลงแกงไม้.

อธร. 9:14 กษัตริย์จึงทรงบัญชาให้ทำเช่นนั้น มีกฤษฎีกาออกในซูซัร และพวกเขาแขวนคอบุตรทั้งสิบคนของฮามาน.

อธร. 9:15 คนยิวที่อยู่ในซูซัรชุมนุมกันในวันที่สิบสี่ เดือนอะดารด้วย และได้ฆ่าสามร้อยคนในซูซัร แต่พวกเขาไม่ได้ลงมือริบกข้าวของ.

อธร. 9:16 ส่วนคนยิวอื่นๆ ซึ่งอยู่ในมณฑลต่างๆ ของกษัตริย์ก็ชุมนุมกันเพื่อปกป้องชีวิตของตนให้พ้นจากศัตรู. และพวกเขาฆ่าผู้ที่เกลียดชังพวกเขาเสียเจ็ดหมื่นห้าพันคน แต่ไม่ได้ลงมือริบข้าวของ.

อธร. 9:17 [เหตุนี้เกิดขึ้น]ในวันที่สิบสามเดือนอะดาร และในวันที่สิบสี่พวกเขาก็พักสงบ และกระทำให้วันนั้นเป็นวันกินเลี้ยงและวันยินดี.

อธร. 9:18 แต่คนยิวที่อยู่ในซูซัรชุมนุมกันในวันที่สิบสามและวันที่สิบสี่ และพักสงบในวันที่สิบห้า กระทำให้วันนั้นเป็นวันกกินเลี้ยงและวันยินดี.

อธร. 9:19 เพราะฉะนั้น คนยิวในชนบทที่อยู่ตามเมืองรอบนอกได้กระทำให้วันที่สิบสี่ของเดือนอะดารเป็นวันยินดีและวันกินเลี้ยง และเป็นวันรื่นเริง และเป็นวันที่ส่งของขวัญไปให้กันและกัน.

อธร. 9:20 และมาระดะคายบันทึกเหตุการณ์เหล่านี้และส่งจดหมายไปยังคนยิวทั้งหมด ผู้อยู่ในมณฑลทั้งปวงของกษัตริย์อะหัศวะโรศ ทั้งใกล้และไกล

อธร. 9:21 กำชับพวกเขาให้ถือรักษาวันที่สิบสี่เดือนอะดาร และวันที่สิบห้าเดือนเดียวกันทุกๆ ปี

อธร. 9:22 เป็นวันที่คนยิวได้พักสงบจากศัตรูของตน และเป็นเดือนที่กเปลี่ยนความโศกเศร้าเป็นความชื่นชมยินดี และการคร่ำครวญเป็นความรื่นเริงให้แก่พวกเขา และให้พวกเขาถือรักษาเป็นวันเลี้ยงฉลองและวันยินดี เป็นวันที่ส่งของขวัญแก่กันและกัน และให้ของขวัญแก่ขคนจน.

อธร. 9:23 คนยิวจึงตกลงทำตามที่พวกเขาเริ่มต้นไว้แล้ว และตามที่มาระดะคายเขียนไปถึงพวกเขา[ให้กระทำนั้น].

อธร. 9:24 เพราะฮามานบุตรฮามะดาธา ชนชาติอาฆาฆ ศัตรูของคนยิวทั้งปวง ได้ปองร้ายต่อคนยิวเพื่อทำลายพวกเขาและได้ทอดกฟูระ คือสลาก เพื่อล้างผลาญและทำลายพวกเขา

อธร. 9:25 แต่เมื่อ1พระนางเอศเธระเข้าเฝ้าต่อพระพักตร์กษัตริย์ พระองค์ทรงบัญชาเป็นลายลักษณ์อักษรให้แผนการร้ายซึ่งฮามานได้คิดต่อคนยิวนั้นกลับตกลงบนศีรษะของเขาเอง และให้ตัวเขากับบุตรของเขาถูกแขวนคอบนตะแลงแกงไม้.

อธร. 9:26 เพราะฉะนั้น พวกเขาจึงเรียกวันเหล่านี้ว่าฟูริม ตามชื่อ ฟูระ. เนื่องด้วยทุกถ้อยคำที่เขียนไว้ในจดหมายนี้ และสิ่งที่คนยิวพบเห็นในเรื่องนี้ อีกทั้งสิ่งที่เกิดขึ้นกับพวกเขา

อธร. 9:27 คนยิวจึงก่อตั้งและสร้างธรรมเนียมของพวกเขาเอง และเชื้อสายของพวกเขา และทุกคนที่เข้าสนิทเป็นคนยิว จะถือรักษาสองวันนี้ดังที่บันทึกไว้ และตามวันเวลาที่กำหนดไว้ทุกปีไม่เว้นเลย

อธร. 9:28 และสัญญาว่าจะจดจำวันดังกล่าวนี้ และถือรักษาตลอดทุกชั่วอายุ ทุกตระกูล ทุกมณฑลและทุกเมือง วันเทศกาลฟูริมนี้จะไม่เลิกถือในท่ามกลางคนยิว หรือการระลึกถึงวันเหล่านี้จะไม่สิ้นสุดไปในเชื้อสายของพวกเขาเลย.

อธร. 9:29 แล้วพระราชินีเอศเธระบุตรหญิงของอะบีฮายิน พร้อมกับมาระดะคายคนยิว ได้เขียนด้วยอำนาจทั้งหมดเพื่อรับรองจดหมายฉบับที่สองนี้เรื่องเทศกาลฟูริมอย่างหนักแน่น.

อธร. 9:30 มาระดะคายก็ส่งจดหมายไปถึงยิวทั้งปวงในหนึ่งร้อยยี่สิบเจ็ดมณฑลในอาณาจักรของอะหัศวะโรศเป็นถ้อยคำแห่งสันติสุขและจริงใจ.

อธร. 9:31 และให้ถือเทศกาลฟูริมตามกำหนดเวลา ดังที่มาระดะคายคนยิวและพระราชินีเอศเธระได้ตั้งขึ้นสำหรับคนยิว และตามที่พวกเขาตั้งไว้สำหรับตนเองและสำหรับเชื้อสายของพวกเขาเกี่ยวกับการอดอาหารและการคร่ำครวญของพวกเขา.

อธร. 9:32 พระบัญชาของพระนางเอศเธระได้รับรองเรื่องเทศกาลฟูริมนี้ และได้มีบันทึกไว้ในหนังสือ.