เอศเธระ บทที่ 7

อธร. 7:1 กษัตริย์กับฮามานจึงเข้าไปในงานเลี้ยงกับพระราชินีเอศเธระ.

อธร. 7:2 ในวันที่สองเมื่ออยู่ที่การเลี้ยงเหล้าองุ่น กษัตริย์ตรัสกับพระนางเอศเธระอีกว่า ราชินีเอศเธระ เธอจะร้องขออะไร? เราจะให้. และเธอจะทูลขออะไร? แม้ถึงกครึ่งอาณาจักรของเราก็จะสำเร็จ[ให้เธอ].

อธร. 7:3 พระราชินีเอศเธระกล่าวตอบว่า ข้าแต่กษัตริย์ ถ้าหม่อมฉันเป็นที่โปรดปรานในสายพระเนตรของพระองค์ และถ้าเป็นที่ชอบพระทัยกษัตริย์ ขอประทานชีวิตของหม่อมฉันตามคำร้องขอของหม่อมฉัน และขอไว้ชีวิตกชนชาติของหม่อมฉันตามคำทูลขอของหม่อมฉัน

อธร. 7:4 เพราะพวกเราถูกขายทั้งหม่อมฉันและชนชาติของหม่อมฉัน ให้ถูกทำลาย ให้ถูกสังหารและให้ถูกทำให้กพินาศ. ถ้าพวกเราถูกขายเพียงให้เป็นทาสชายและหญิง หม่อมฉันก็จะไม่ปริปาก เพราะปรปักษ์นั้นไม่ควรค่าที่จะทำให้กษัตริย์ถูกรบกวน.

อธร. 7:5 กษัตริย์อะหัศวะโรศจึงตรัสกับพระราชินีเอศเธระว่า คนนั้นเป็นใคร? อยู่ที่ไหน? จึงบังอาจคิดทำการเช่นนี้.

อธร. 7:6 และพระนางเอศเธระกล่าวว่า ปรปักษ์และกศัตรูคือฮามานคนชั่วช้าผู้นี้. ฮามานก็ตกใจกลัวต่อพระพักตร์กษัตริย์และพระราชินี.

อธร. 7:7 กษัตริย์ลุกขึ้นจากการเลี้ยงเหล้าองุ่นด้วยพระพิโรธ และเข้าไปในราชอุทยาน และฮามานลุกขึ้นทูลขอชีวิตจากพระราชินีเอศเธระ เพราะเขาเห็นว่ากษัตริย์ทรงมุ่งร้ายต่อเขาแล้ว.

อธร. 7:8 เมื่อกษัตริย์กลับจากราชอุทยานมายังที่ซึ่งมีการเลี้ยงเหล้าองุ่น ฮามานยังหมอบกราบอยู่ที่พระแท่นซึ่งพระนางเอศเธระประทับอยู่นั้น กษัตริย์ตรัสว่า เขายังจะข่มขืนพระราชินีต่อหน้าต่อตาเราในบ้านของเราหรือ? พอคำตรัสนี้หลุดจากพระโอษฐ์ของกษัตริย์ พวกเขาก็มาคลุมหน้าฮามาน.

อธร. 7:9 ฮาระโบนาขันทีคนหนึ่งที่อยู่เบื้องพระพักตร์กษัตริย์ทูลว่า ดูเถิด กตะแลงแกงไม้สูงห้าสิบศอกซึ่งฮามานทำไว้สำหรับมาระดะคายผู้รายงานการดีเพื่อช่วยชีวิตกษัตริย์ก็ยังตั้งอยู่ที่บ้านของฮามาน. กษัตริย์กล่าวว่า แขวนคอเขาบนนั้นแหละ.

อธร. 7:10 พวกเขาก็แขวนคอกฮามานบนตะแลงแกงไม้ซึ่งฮามานเตรียมไว้สำหรับมาระดะคาย. แล้วพระพิโรธของกษัตริย์ก็สงบลง.