นะเฮมยา บทที่ 5
8. การแก้ไขปัญหาภายใน —5:1–19
(1) พลไพร่บ่นว่าเรื่องที่ขุนนางและผู้ปกครองเก็บดอกเบี้ยจากพลไพร่ — ข้อ 1–5
นฮย.
5:1 มีเสียงกร้องของพลไพร่และภรรยาของเขาอย่างเกรียวกราวกล่าวโทษพี่น้องพวกยิว
นฮย.
5:2 เพราะมีบางคนกล่าวว่า เรามีคนเป็นจำนวนมาก ทั้งลูกชายและลูกสาวของเรา ขอให้เราได้ข้าวเพื่อเราจะรับประทานและมีชีวิตอยู่ได้.
นฮย.
5:3 และมีคนกล่าวว่า เราต้องกจำนองไร่นาของเรา สวนองุ่นของเรา และบ้านเรือนของเรา เพื่อจะได้ข้าวในท่ามกลางการกันดารอาหารนี้.
นฮย.
5:4 และคนอื่นๆ กล่าวว่า เราได้ขอยืมเงินมาเป็นค่าภาษีแก่กษัตริย์ โดยจำนองนาและสวนองุ่นของเรา.
นฮย.
5:5 เนื้อของเราเป็นเหมือนเนื้อพี่น้องของเรา ลูกของเราก็เหมือนลูกของเขา และเราก็ยังจะให้ลูกชายและลูกสาวของเรากเป็นทาส ลูกสาวของเราบางคนได้เป็นทาสแล้วและเราก็ไม่มีกำลัง[ที่จะช่วยเขา] เพราะนาและสวนองุ่นของเราเป็นของคนอื่นไปแล้ว.
(2) คำต่อว่าและคำตัดสินของนะเฮมยา — ข้อ 6–13
นฮย.
5:6 เมื่อข้าพเจ้าได้ยินเสียงร้องของเขาและถ้อยคำเหล่านี้ ข้าพเจ้าก็โกรธมาก.
นฮย.
5:7 ข้าพเจ้าตรึกตรองในใจแล้วก็ต่อว่าพวกขุนนางและผู้ปกครอง ข้าพเจ้าพูดกับพวกเขาว่า พวกท่านต่างคนต่าง[ให้ยืมโดย]คิดกดอกเบี้ยกับพี่น้องของตน! และข้าพเจ้าก็เรียกประชุมใหญ่มากล่าวโทษพวกเขา.
นฮย.
5:8 และข้าพเจ้ากล่าวแก่เขาว่า เราได้กไถ่พวกยิวพี่น้องของเราผู้ถูกขายไปยังนานาประเทศกลับคืนมาด้วยสุดความสามารถของเรา. แต่พวกท่านกลับขายพี่น้องของท่าน เพื่อเขาจะได้ถูกขายให้แก่เราหรือ? คนทั้งหลายก็นิ่งอยู่ พูดไม่ออก.
นฮย.
5:9 ข้าพเจ้าจึงว่า สิ่งที่พวกท่านกระทำอยู่นั้นไม่ดี ท่านควรจะดำเนินในกความยำเกรงพระเจ้าของเรา เพื่อ[ป้องกัน]การด่าประณามของประชาชาติซึ่งเป็นศัตรูของเราไม่ใช่หรือ?
นฮย.
5:10 นอกจากนั้น ข้าพเจ้ากับพี่น้องของข้าพเจ้าและคนรับใช้ของข้าพเจ้ายังให้เขายืมเงินและยืมข้าวด้วย. ขอให้เราเลิก[การให้ยืมโดย]คิดดอกเบี้ยนั้นเสียเถิด.
นฮย.
5:11 ในวันนี้ กขอจงคืนไร่นา, สวนองุ่น, สวนมะกอกเทศ, และเรือนของเขา และส่วนหนึ่งในร้อยของเงิน, ข้าว, เหล้าองุ่นใหม่, และน้ำมันใหม่ ซึ่งท่านได้รีดเอาเป็นดอกเบี้ยจากพวกเขาเสีย.
นฮย.
5:12 แล้วพวกเขาพูดว่า เราจะคืน[สิ่งเหล่านี้] และจะไม่เรียกร้องสิ่งใดๆ จากเขาทั้งหลาย เราจะทำตามที่ท่านพูด. และข้าพเจ้าก็เรียกบรรดาปุโรหิตมา และให้รับคำปฏิญาณจากเขาทั้งหลายว่า เขาจะกระทำตามที่เขาสัญญาแล้วนั้น.
นฮย.
5:13 ข้าพเจ้าก็กสะบัดชาย[เสื้อ]ของข้าพเจ้าด้วย และพูดว่า ดังนั้นแหละ ถ้าคนใดไม่ได้กระทำตามสัญญานี้ ขอพระเจ้าทรงสะบัดเขาเสียจากเรือนของเขาและจากทรัพย์สมบัติของเขา ให้เขาถูกสลัดออกแล้วไปตัวเปล่า. และชุมนุมชนทั้งปวงกล่าวว่า ขเอเมน และพวกเขาสรรเสริญพระยะโฮวา. แล้วพลไพร่ก็กระทำตามที่เขาสัญญาไว้.
(3) แบบอย่างที่ดีของนะเฮมยา — ข้อ 14–19
นฮย.
5:14 ยิ่งกว่านั้นอีก ตั้งแต่เวลาที่[กษัตริย์]แต่งตั้งให้ข้าพเจ้าเป็นผู้ว่าราชการในดินแดนยูดา ตั้งแต่ปีที่ยี่สิบจนปีที่สามสิบสองแห่งกกษัตริย์อะระธาสัศธา สิบสองปีด้วยกัน ข้าพเจ้าหรือพี่น้องของข้าพเจ้า1ไม่ได้รับประทานอาหารจากตำแหน่งผู้ว่าราชการ.
นฮย.
5:15 ผู้ว่าราชการคนก่อนๆ ข้าพเจ้า ได้วางภาระหนักไว้บนพลไพร่ นอกเหนือจากเงินสี่สิบเชกไกละแล้ว ยังเอาอาหารและเหล้าองุ่นไปจากเขา กระทั่งข้าราชการของเขาก็ได้กดขี่พลไพร่. แต่ข้าพเจ้าไม่ได้กระทำเช่นนั้น เพราะกความยำเกรงพระเจ้า.
นฮย.
5:16 ข้าพเจ้ายังทำการสร้างกำแพงเสมอ. และเราไม่ได้ซื้อไร่นาเลย และคนรับใช้ของข้าพเจ้าทั้งสิ้นก็ชุมนุมกันทำงานที่นั่น.
นฮย.
5:17 ยิ่งกว่านั้น ข้าพเจ้ามีคนหนึ่งร้อยห้าสิบคนร่วมสำรับกับข้าพเจ้า คือพวกยิวและผู้ปกครองนอกเหนือจากบรรดาผู้ที่มาอยู่กับพวกเราจากประชาชาติซึ่งอยู่รอบเรา.
นฮย.
5:18 สิ่งที่เตรียมไว้ในวันหนึ่งๆ มีโคหนึ่งตัว [และ]แกะที่คัดเลือกแล้วหกตัว เป็ดไก่เขาก็จัดไว้ให้ข้าพเจ้าด้วย ยังมีเหล้าองุ่นมากมายในทุกๆ สิบวัน. แม้จะมากอย่างนี้ ข้าพเจ้าก็ไม่ได้เรียกร้องเอาส่วนอาหารจากตำแหน่งผู้ว่าราชการ เพราะว่าการปรนนิบัตินั้นหนักสำหรับพลไพร่เหล่านี้อยู่แล้ว.
นฮย.
5:19 โอ พระเจ้าของข้าพเจ้า ขอทรงระลึกถึงสิ่งสารพัดที่ข้าพเจ้าได้ทำเพื่อพลไพร่เหล่านี้ให้เกิดผลดีเถิด.
คำอธิบาย นะเฮมยา บทที่ 5
นฮย.
5:1 ก เทียบ อซด.2:23; 3:7, 9; ยซย.5:7
นฮย.
5:3 ก เทียบ ลวต.25:35-39; พบญ.15:7-8
นฮย.
5:5 ก 2พกษ.4:1; มธ.18:25; อซด.21:7; เทียบ ลวต.25:39
นฮย.
5:7 ก อซด.22:25; ลวต.25:37; บพส.15:5, ยอค.22:12
นฮย.
5:8 ก ลวต.25:47-49
นฮย.
5:9 ก ลวต.25:36; 1ซมอ.12:14; นฮย.5:15; กจ.9:31
นฮย.
5:11 ก เทียบ ลวต.25:10
นฮย.
5:13 ก กจ.18:6; เทียบ มก.6:11; ลก9:5; กจ.13:51
นฮย.
5:13 ข พบญ.27:15; 1คนก.16:36; นฮย.8:6; บพส.106:48; 1กธ.14:16; วว.22:21
นฮย.
5:14 ก นฮย.2:1
นฮย.
5:14 1 นะเฮมยา ซึ่งเป็นผู้ว่าราชการในตำแหน่งของกษัตริย์นั้น เป็นบุคคลที่มีใจบริสุทธิ์เพื่อการก่อสร้างกำแพงกรุงเยรูซาเล็มขึ้นใหม่ เพื่อทำให้แผนการบริหารของพระเจ้าสำเร็จลุล่วง. เขาไม่เห็นแก่ตัว, ไม่แสวงหาผลประโยชน์ของตัวเอง, และไม่ดำเนินตามราคะตัณหาฝ่ายเนื้อหนังเหมือนอย่างกษัตริย์หลายองค์ของอิสราเอลและยูดา. ดังนั้นเขาจึงเป็นผู้ที่มีคุณสมบัติที่จะรับสุขส่วนที่ดีที่สุด ซึ่งก็คือฐานะกษัตริย์แห่งแผ่นดินงามที่พระเจ้าทรงสัญญาไว้กับผู้ที่พระองค์ทรงเลือกสรร. แต่เขาไม่แสวงหาสิ่งใดเพื่อตัวเอง กลับให้พลไพร่ยืมเงินและอาหารโดยไม่คิดดอกเบี้ย (ข้อ 10) และเขาเลี้ยงดูผู้อื่นเพื่อมาก่อสร้างกำแพง. ผลลัพธ์จึงทำให้พระเจ้าทรงใช้เขาและช่วยเหลือเขาให้สำเร็จการงานแห่งการก่อสร้างกำแพงกรุงเยรูซาเล็มขึ้นใหม่ (6:15—7:4). นะเฮมยาเป็นแบบอย่างถึงสิ่งที่ผู้นำในท่ามกลางพลไพร่ของพระเจ้าควรจะเป็น (เทียบ 1ตธ.3:2–7).
นฮย.
5:15 ก นฮย.5:9
