2 โครนิกา บทที่ 30
(2) ฟื้นฟูเทศกาลปัศคา — 30:1—31:1
2คนก.
30:1 ฮิศคียาใช้คนไปถึง1อิสราเอลและยูดาทั้งหมด และยังเขียนจดหมายถึงเอ็ฟรายิมกับมะนาเซด้วย [บอกให้เขาทั้งหลาย]มายังพระนิเวศน์ของพระยะโฮวาที่กรุงเยรูซาเล็ม เพื่อถือกเทศกาลปัศคาถวายแด่พระยะโฮวาพระเจ้าของอิสราเอล.
2คนก.
30:2 เพราะว่ากษัตริย์, พวกเจ้าหน้าที่ของท่าน, และชุมนุมชนทั้งหมดในกรุงเยรูซาเล็มได้ปรึกษากันที่จะถือเทศกาลปัศคาในกเดือนที่สอง
2คนก.
30:3 เนื่องจากเขาทั้งหลายไม่สามารถถือปัศคาได้ตามกำหนด[เดือนแรก] เพราะพวกปุโรหิตยังไม่สามารถแบ่งแยกตัวให้บริสุทธิ์เพียงพอแก่จำนวน และพลไพร่ก็ไม่ได้ชุมนุมกันในกรุงเยรูซาเล็ม.
2คนก.
30:4 เรื่องนี้จึงเป็นสิ่งที่กษัตริย์และชุมนุมชนทั้งหมดเห็นว่าถูกต้อง.
2คนก.
30:5 เขาทั้งหลายจึงจัดทำคำประกาศออกไปทั่วอิสราเอล ตั้งแต่บะเอระซาบาถึงดาน เรียกร้องพลไพร่ให้มาถือเทศกาลปัศคาถวายแด่พระยะโฮวาพระเจ้าแห่งอิสราเอลที่กรุงเยรูซาเล็ม เพราะพวกเขาไม่ได้ถือกัน1เป็นเวลานานตามที่เขียนไว้.
2คนก.
30:6 คนเดินหนังสือจึงออกไปทั่วอิสราเอลและยูดา ตามบัญชาของกษัตริย์ และถือหนังสือจากกษัตริย์และพวกเจ้าหน้าที่ของท่านที่ว่า พวกเจ้าผู้เป็นบุตรหลานอิสราเอลเอ๋ย จงกกลับมาหาพระยะโฮวา พระเจ้าของอับราฮาม ยิศฮาค และอิสราเอล เพื่อพระองค์จะทรงหันกลับมายังคนที่เหลืออยู่ของพวกท่าน ซึ่งหนีรอดจากเงื้อมมือของบรรดากษัตริย์แห่งขอัสซีเรีย.
2คนก.
30:7 อย่าเป็นเหมือนบรรพบุรุษและพี่น้องของพวกท่านผู้ล่วงละเมิดต่อพระยะโฮวาพระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของพวกเขา พระองค์จึงทรงทำให้พวกเขารกร้างว่างเปล่าตามที่พวกท่านเห็นอยู่.
2คนก.
30:8 บัดนี้อย่าคอแข็งเหมือนอย่างบรรพบุรุษของท่านทั้งหลาย แต่จงมอบตัวท่านแด่พระยะโฮวา จงมายังสถานที่บริสุทธิ์ของพระองค์ ซึ่งพระองค์ได้ทรงแบ่งแยกให้บริสุทธิ์เป็นนิตย์ และจงปรนนิบัติพระยะโฮวาพระเจ้าของท่าน เพื่อพระพิโรธอันแรงกล้าของพระองค์จะหันไปจากท่านทั้งหลาย.
2คนก.
30:9 เพราะถ้าท่านทั้งหลายกลับมาหาพระยะโฮวา พี่น้องและลูกหลานของพวกท่านจะได้รับความกรุณาต่อหน้าพวกที่จับเขาไปเป็นเชลย และจะได้กลับมายังดินแดนนี้อีก เพราะพระยะโฮวาพระเจ้าของท่านทรงมีพระคุณและพระกรุณา ถ้าพวกท่านกลับมาหาพระองค์ พระองค์จะไม่หันพระพักตร์ไปจากพวกท่าน.
2คนก.
30:10 คนเดินหนังสือจึงผ่านไปตามเมืองต่างๆ ในดินแดนเอ็ฟรายิมและมะนาเซ ไกลไปจนถึงซะบูโลน แต่คนทั้งหลายต่างก็หัวเราะเยาะและเย้ยหยันพวกเขา.
2คนก.
30:11 มีเพียงบางคนจากอาเซ็ร, มะนาเซ, และซะบูโลนที่ถ่อมตัวลงและมายังกรุงเยรูซาเล็ม.
2คนก.
30:12 พระหัตถ์ของพระเจ้าก็ทรงอยู่เหนือยูดาด้วย เพื่อประทานให้พวกเขามีกใจเดียวที่จะกระทำตามสิ่งที่กษัตริย์และพวกเจ้าหน้าที่ได้บัญชาไว้ตามพระคำของพระยะโฮวา.
2คนก.
30:13 พลไพร่จำนวนมากมาชุมนุมกันในกรุงเยรูซาเล็ม เพื่อถือกเทศกาลกินขนมปังไร้เชื้อในเดือนที่สอง เป็นการชุมนุมที่ยิ่งใหญ่มาก.
2คนก.
30:14 เขาทั้งหลายลุกขึ้นกำจัดแท่นบูชาที่อยู่ในกรุงเยรูซาเล็ม รวมทั้งแท่นสำหรับเผาเครื่องหอมทั้งหมด และขนไปทิ้งในลำธารคิดโรน.
2คนก.
30:15 และเขาทั้งหลายฆ่า[ลูกแกะ]ปัศคาในวันที่สิบสี่ของกเดือนที่สอง. บรรดาปุโรหิตและคนเลวีรู้สึกละอายใจ เพราะฉะนั้นพวกเขาจึงแบ่งแยกตัวให้บริสุทธิ์ และนำเครื่องบูชาเผามาในพระนิเวศน์ของพระยะโฮวา.
2คนก.
30:16 เขาทั้งหลายเข้าประจำตำแหน่งที่เคยอยู่ ตามกฎบัญญัติของโมเซคนของพระเจ้า ปุโรหิตก็เอาเลือดซึ่ง[รับ]จากมือของคนเลวีมาประพรม.
2คนก.
30:17 เพราะคนจำนวนมากในชุมนุมชนนั้นยังไม่ได้แบ่งแยกตัวให้บริสุทธิ์ ฉะนั้นคนเลวีจึงต้องฆ่า[ลูกแกะ]ปัศคาแทนทุกคนที่ไม่กสะอาด ทำให้พวกเขาแบ่งแยกบริสุทธิ์ต่อพระยะโฮวา.
2คนก.
30:18 เพราะว่าในคนจำนวนมากมายนั้น มีคนเป็นอันมากซึ่งมาจากเอ็ฟรายิม, มะนาเซ, ยิศซาคาร, และซะบูโลนที่ยังไม่ได้ชำระตัวให้บริสุทธิ์ แต่พวกเขาก็รับประทาน[ลูกแกะ]ปัศคาแม้ขัดต่อ[ข้อบัญญัติ]ที่กกำหนดไว้ ดังนั้นฮิศคียาจึงอธิษฐานเผื่อพวกเขาว่า ขอพระยะโฮวาผู้ประเสริฐทรงปกปิดบาปแก่ทุกๆ คน.
2คนก.
30:19 ผู้ได้เตรียมใจที่จะแสวงหาพระเจ้า คือพระยะโฮวาพระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของพวกเขา ถึงแม้ว่าไม่ได้เป็นไปตาม[กฎเกณฑ์ของ]ความบริสุทธิ์แห่งสถานที่บริสุทธิ์นี้.
2คนก.
30:20 พระยะโฮวาทรงฟังฮิศคียาและทรง1เยียวยารักษาพลไพร่.
2คนก.
30:21 แล้วชนชาติอิสราเอลที่อยู่ในกรุงเยรูซาเล็มก็ถือกเทศกาลกินขนมปังไร้เชื้อเจ็ดวันด้วยความชื่นชมยินดีอย่างยิ่ง และคนเลวีกับปุโรหิตก็สรรเสริญพระยะโฮวาทุกทุกวัน ด้วยเครื่องดนตรีที่ส่งเสียงดังถวายแด่พระยะโฮวา.
2คนก.
30:22 ฮิศคียากล่าวหนุนใจคนเลวีทุกคนที่แสดงทักษะอันดีใน[การปรนนิบัติ]พระยะโฮวา พลไพร่จึงรับประทานอาหารในเทศกาลเลี้ยงที่กำหนดไว้นั้นเจ็ดวัน และถวายสัตวบูชาเป็นเครื่องบูชาสันติสุข ทั้งเทิดทูนพระยะโฮวาพระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของพวกเขา.
2คนก.
30:23 แล้วชุมนุมชนทั้งหมดก็ตกลงกันที่จะถือ[เทศกาลเลี้ยง]ต่ออีกเจ็ดวัน พวกเขาจึงถือ[เทศกาลเลี้ยง]ต่ออีกเจ็ดวันด้วยความชื่นชมยินดี.
2คนก.
30:24 เพราะฮิศคียากษัตริย์แห่งยูดาได้กให้โคตัวผู้หนึ่งพันตัว และแกะเจ็ดพันตัวแก่ชุมนุมชนเป็นเครื่องบูชา และพวกผู้นำก็ให้โคตัวผู้หนึ่งพันตัว และแกะหนึ่งหมื่นตัวแก่ชุมนุมชน ปุโรหิตจำนวนมากมายก็แบ่งแยกตัวให้บริสุทธิ์.
2คนก.
30:25 ชุมนุมชนทั้งหมดของยูดากับบรรดาปุโรหิตทั้งคนเลวี และชุมนุมชนทั้งหมดซึ่งมาจากอิสราเอล รวมทั้งผู้ค้างแรมที่มาจากดินแดนอิสราเอลและที่อาศัยอยู่ในยูดาต่างก็ชื่นชมยินดี
2คนก.
30:26 จึงมีความชื่นชมยินดีอย่างยิ่งในกรุงเยรูซาเล็ม เพราะตั้งแต่สมัยของกซะโลโมบุตรชายของดาวิดกษัตริย์แห่งอิสราเอลก็ไม่เคยมีอย่างนี้ในกรุงเยรูซาเล็มเลย.
2คนก.
30:27 แล้วบรรดาปุโรหิตซึ่งเป็นคนเลวีก็ลุกขึ้นกอวยพรพลไพร่ เสียงของพวกเขาก็เป็นที่ทรงสดับฟัง และคำอธิษฐานก็ขึ้นไปยังขสถานที่บริสุทธิ์ของพระองค์ในฟ้าสวรรค์.
คำอธิบาย 2 โครนิกา บทที่ 30
2คนก.
30:1 1 ฮิศคียาไม่เพียงส่งจดหมายไปยังชาวยูดาเท่านั้น แต่ยังส่งจดหมายไปยังชนชาติอิสราเอลทั้งหมดด้วยเพื่อที่จะรักษาไว้ซึ่งความเป็นหนึ่งของพลไพร่ที่พระเจ้าทรงเลือกสรร (ข้อ 1ก, 6ก). ท่านขอให้พลไพร่ทุกคนทั้งจากอิสราเอลและยูดามายังกรุงเยรูซาเล็ม ซึ่งเป็นสถานที่ตั้งของพระนิเวศน์ของพระเจ้า มาถือเทศกาลปัศคาเพื่อย้ำเตือนให้พวกเขารักษฐานหนึ่งเดียวในการนมัสการพระเจ้าท่ามกลางอิสราเอลทั้งหมด (ข้อ 1ข; เทียบ พบญ.12:5, 11, 13–14). ฮิศคียาตระหนักว่าการรักษาฐานหนึ่งเดียวไว้นั้นเป็นสิ่งที่ทำให้พระเจ้าชอบพระทัย.
2คนก.
30:1 ก เทียบ 2คนก.35:6
2คนก.
30:2 ก อฤธ.9:10–11; เทียบ อซด.12:2
2คนก.
30:5 1 หรือ ด้วยจำนวนคนมากๆ
2คนก.
30:6 ก ยซย.55:7; ยรม.4:1; ฮซอ.6:1; 14:2; ยอล.2:12–13
2คนก.
30:6 ข 2พกษ.15:19, 29
2คนก.
30:12 ก กจ.4:32
2คนก.
30:13 ก เทียบ อซด.12:15–20; 2คนก.30:21
2คนก.
30:15 ก 2คนก.30:2; เทียบ อซด.12:2; 2คนก.29:17
2คนก.
30:17 ก ยฮ.11:55
2คนก.
30:18 ก เทียบ อซด.12:43–49
2คนก.
30:20 1 พลไพร่จำนวนมากได้กินลูกแกะปัศคาโดยที่ไม่ได้ชำระตัวให้บริสุทธิ์ ผลลัพธ์จึงทำให้พวกเขาป่วย (ข้อ 18–20). นี่คือแบบเล็งของผู้เชื่อในพันธสัญญาใหม่ที่มีส่วนในโต๊ะขององค์พระผู้เป็นเจ้าอย่างไม่สมควร (1กธ.11:27–31).
2คนก.
30:21 ก อซด.12:15–20; 13:6–7; อษร.6:22
2คนก.
30:24 ก เทียบ 2คนก.35:7–9
2คนก.
30:26 ก เทียบ 2คนก.7:8–10
2คนก.
30:27 ก เทียบ อฤธ.6:23–26
2คนก.
30:27 ข พบญ.26:15; บพส.68:5
