1 โครนิกา บทที่ 13

1คนก. 13:1 ดาวิดหารือกับนายพัน นายร้อย และผู้นำทุกๆ คน.

1คนก. 13:2 ดาวิดกล่าวแก่ชุมนุมชนอิสราเอลทั้งปวงว่า ถ้าท่านทั้งหลายเห็นดีด้วยและถ้าเป็นมาจากพระยะโฮวาพระเจ้าของพวกเรา ก็ให้พวกเราใช้คนไปทุกแห่ง ไปยังพี่น้องของพวกเราผู้ที่เหลืออยู่ในดินแดนอิสราเอลทั้งสิ้น และบรรดาคนที่อยู่กับพวกเขาคือบรรดาปุโรหิตและคนเลวี ผู้ซึ่งอยู่ในเมืองของเขากับดินแดนที่มีทุ่งหญ้าโดยรอบ เพื่อให้เขาทั้งหลายชุมนุมกันมาหาพวกเรา.

1คนก. 13:3 และให้พวกเรานำกหีบ[พันธสัญญา]แห่งพระเจ้าของพวกเรากลับมายังพวกเราอีก เพราะในสมัยของซาอูล พวกเราไม่ได้ทูลถามพระเจ้าต่อหน้าหีบ[พันธสัญญา].

1คนก. 13:4 ชุมนุมชนทั้งสิ้นนั้นก็ตกลงที่จะทำตามเพราะเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ถูกต้องในสายตาของพลไพร่ทั้งหมด.

1คนก. 13:5 เพราะฉะนั้นดาวิดจึงชุมนุมอิสราเอลทั้งสิ้นตั้งแต่1ซีโฮรแห่งอียิปต์ ถึงทางเข้าเมืองฮามัธ เพื่อจะได้นำหีบ[พันธสัญญา]แห่งพระเจ้ามาจากคิริยัธ‍ยะ‌อา‌ริม.

1คนก. 13:6 กและดาวิดขึ้นไปกับอิสราเอลทั้งสิ้นจากบาลาคือคิริยัธ‍ยะ‌อา‌ริมซึ่งเป็นของยูดา เพื่อนำหีบ[พันธสัญญา]ของพระเจ้าขึ้นมาจากที่นั่น คือของพระยะโฮวาจอมพลโยธาผู้ประทับระหว่างคะรูบิม อันเป็นหีบที่เรียกตามพระนาม.

1คนก. 13:7 และพวกเขาก็เอาเกวียนใหม่บรรทุกหีบ[พันธสัญญา]ของพระเจ้าจากบ้านของอะบีนาดาบ และอุซากับอาฮีโยก็ขับเกวียนนั้น.

1คนก. 13:8 ดาวิดกับอิสราเอลทั้งสิ้นก็ร่าเริงลิงโลดกันอยู่ต่อเบื้องพระพักตร์พระเจ้าด้วยกำลังทั้งหมดของเขา ด้วยเพลง, พิณเขาคู่, พิณใหญ่, รำมะนา, ฉาบ, และแตร.

1คนก. 13:9 และเมื่อมาถึงลานนวดข้าวของคีโดน อุซาก็ยื่นมือออกไปประคองหีบ[พันธสัญญา]ของพระเจ้าไว้เพราะโคสะดุด.

1คนก. 13:10 และพระพิโรธของพระยะโฮวาก็พลุ่งขึ้นต่ออุซา และพระเจ้าทรงประหารเขา เพราะเขายื่นมือออกไปกประคองหีบ[พันธสัญญา] และเขาเสียชีวิตอยู่ที่นั่นต่อเบื้องพระพักตร์พระเจ้า.

1คนก. 13:11 และดาวิดก็กริ้ว เพราะพระยะโฮวาทรงประหารอุซาอย่างฉับพลัน เขาจึงเรียกสถานที่นั้นว่าเพเร็ศอุซาจนถึงทุกวันนี้.

1คนก. 13:12 ในวันนั้นดาวิดก็เกรงกลัวพระยะโฮวาและกล่าวว่า เราจะนำหีบ[พันธสัญญา]ของพระเจ้ามาถึงเราได้อย่างไร?

1คนก. 13:13 ดังนั้นดาวิดจึงไม่ได้ย้ายหีบ[พันธสัญญา]เข้าไปในเมืองของดาวิดให้อยู่กับตน แต่ดาวิดได้ให้เลี้ยวไปที่บ้านของโอเบ็ดอะโดมชาวฆัธ.

1คนก. 13:14 หีบ[พันธสัญญา]ของพระเจ้าก็คงอยู่ในบ้านของโอเบ็ดอะโดมและอยู่ในบ้านของเขาสามเดือน และพระยะโฮวาทรงอวยพรบ้านของโอเบ็ดอะโดมและทุกสิ่งที่เขามีอยู่.