2 พงศาวดารกษัตริย์ บทที่ 4

2พกษ. 4:1 ภรรยาของคนหนึ่งในเหล่าศิษย์ของผู้เผยพระวจนะร้องทุกข์ต่ออะลีซาว่า ผู้รับใช้ของท่าน[คือ]สามีของฉันเสียชีวิตแล้ว และท่านทราบอยู่แล้วว่าผู้รับใช้ของท่านเกรงกลัวพระยะโฮวา. แต่เจ้าหนี้ได้มาเพื่อจะเอากลูกสองคนของฉันไปเป็นทาสของเขา.

2พกษ. 4:2 แล้วอะลีซาตอบนางว่า บอกเราว่าจะให้เราทำอะไรแก่เจ้า? เจ้ามีอะไรอยู่ในบ้านบ้าง? นางตอบว่า สาวใช้ของท่านไม่มีอะไรในบ้าน นอกจากกน้ำมันขวดหนึ่ง.

2พกษ. 4:3 แล้วท่านกล่าวว่า เธอจงออกไปนอกบ้าน ขอยืมภาชนะเปล่าจากเพื่อนบ้านทุกคน อย่ายืมมาน้อย

2พกษ. 4:4 แล้วจงเข้าบ้าน ปิดประตูขังตัวเองและบุตรชายไว้ แล้วเทน้ำมันใส่ภาชนะเหล่านี้ทั้งหมด เมื่อแต่ละใบเต็มแล้วก็ตั้งไว้ต่างหาก.

2พกษ. 4:5 นางก็ไปจากท่าน และปิดประตูขังตัวเองกับบุตรชายของนางไว้ บุตรส่งภาชนะให้นาง และนางก็เทน้ำมัน.

2พกษ. 4:6 เมื่อภาชนะ1เต็มหมดแล้วนางจึงบอกบุตรว่า เอาภาชนะอีกใบหนึ่งมาให้แม่ แต่เขาตอบนางว่า ไม่มีภาชนะแล้ว. และน้ำมันก็หยุดไหล.

2พกษ. 4:7 นางก็ไปเรียนให้คนของพระเจ้าทราบ. และท่านกล่าวว่า จงไปขายน้ำมัน แล้วเอาเงินชำระหนี้ของเจ้า เงินที่เหลือนั้นเจ้ากับบุตรชายของเจ้าจงใช้เลี้ยงชีวิต.

2พกษ. 4:8 วันหนึ่งอะลีซาผ่านไปยังเมืองซูเนม ที่ซึ่งหญิงมั่งมีคนหนึ่งอาศัยอยู่ และนางได้เรียนเชิญท่านรับประทานอาหาร. ฉะนั้นเมื่อท่านผ่านไปทางนั้นเมื่อไร ท่านก็แวะเข้าไปรับประทานอาหารที่นั่น.

2พกษ. 4:9 และนางบอกสามีของนางว่า ฉันเห็นว่าชายคนนี้ที่เดินผ่านบ้านเราบ่อยๆ นั้นเป็น1คนของพระเจ้าที่บริสุทธิ์.

2พกษ. 4:10 ขอให้เราทำห้องเล็กไว้บนดาดฟ้าสำหรับท่าน วางเตียงนอน โต๊ะ เก้าอี้ และตะเกียงไว้ให้ท่าน เพื่อว่าเมื่อท่านมาหาเรา ท่านจะได้เข้าไปพักในห้องนั้น.

2พกษ. 4:11 วันหนึ่งท่านมาที่นั่น แวะขึ้นไปในห้องชั้นบนนั้น และนอนอยู่ที่นั่น.

2พกษ. 4:12 ท่านจึงบอกกเฆฮะซีคนใช้ของท่านว่า ไปเรียกหญิงชาวซูเนมคนนี้มา. เมื่อเขาเรียกนาง นางก็มายืนอยู่ต่อหน้าท่าน.

2พกษ. 4:13 ท่านจึงบอกแก่เฆฮะซีว่า จงบอกนางว่า เธอลำบากมากมายอย่างนี้เพื่อเรา จะให้เราทำอะไรเพื่อเธอบ้าง? มีอะไรจะให้ทูลกษัตริย์เพื่อเธอหรือไม่? หรือจะให้พูดอะไรกับผู้บัญชาการกองทัพ? นางตอบว่า ฉันอาศัยอยู่ในท่ามกลางพี่น้องของฉัน[ไม่มีเรื่องอะไร].

2พกษ. 4:14 และท่านกล่าวว่า ถ้าอย่างนั้นจะให้ทำอะไรเพื่อนาง? เฆฮะซีตอบว่า แท้จริงนางไม่มีบุตรชายและสามีของนางก็ชราแล้ว.

2พกษ. 4:15 ท่านจึงบอกว่า ไปเรียกนางมา. และเมื่อเขาไปเรียกนาง นางก็มายืนอยู่ที่ประตู.

2พกษ. 4:16 ท่านกล่าวว่า เมื่อถึงเวลานี้ในกปีหน้า เธอจะได้อุ้มบุตรชายคนหนึ่ง. และนางตอบว่า คนของพระเจ้า เจ้านายของฉัน อย่าหลอกสาวใช้ของท่านเลย.

2พกษ. 4:17 และหญิงนั้นก็ตั้งครรภ์และคลอดบุตรชายคนหนึ่ง เมื่อถึงเวลานั้นในปีต่อมาตามที่อะลีซาบอกนาง.

2พกษ. 4:18 เมื่อเด็กนั้นโตขึ้น วันหนึ่งเขาออกไปหาบิดาของเขาในท่ามกลางคนเกี่ยวข้าว.

2พกษ. 4:19 เขาบอกบิดาว่า โอย หัวของฉัน หัวของฉัน. บิดาจึงสั่งคนใช้ว่า อุ้มเขาไปหาแม่.

2พกษ. 4:20 เมื่อคนใช้อุ้มเขามาให้มารดา เด็กนั้นก็นั่งอยู่บนตักมารดาจนเที่ยงวัน แล้วก็เสียชีวิต.

2พกษ. 4:21 นางจึงอุ้มเขาขึ้นไปวางไว้บนที่นอนของคนของพระเจ้า และปิดประตูเสีย แล้วไปข้างนอก.

2พกษ. 4:22 นางก็ไปเรียกสามีของนางกล่าวว่า ขอส่งคนใช้คนหนึ่งกับลาตัวหนึ่งมาให้ฉัน เพื่อฉันจะรีบไปหาคนของพระเจ้า และกลับมาอีก.

2พกษ. 4:23 และเขาถามว่า วันนี้จะไปหาท่านทำไม? นี่ไม่ใช่วันต้นเดือนหรือวันซะบาโต. นางตอบว่า ไม่เป็นไรสบายดี.

2พกษ. 4:24 แล้วนางผูกอานลาและสั่งคนใช้ว่า จงเร่งลาไปเร็วๆ อย่าชะลอฝีเท้า นอกจากฉันสั่ง.

2พกษ. 4:25 แล้วนางก็ออกเดินทาง. และมาถึงคนของพระเจ้าที่กภูเขาคาระเมล. เมื่อคนของพระเจ้าเห็นนางมาแต่ไกล ท่านก็พูดกับเฆฮะซีคนใช้ของท่านว่า หญิงชาวซูเนมอยู่ที่โน่น.

2พกษ. 4:26 จงวิ่งไปรับนาง และถามนางว่า เธอสบายดีหรือ? สามีของเธอสบายดีหรือ? เด็กสบายดีหรือ? นางตอบว่า สบายดี.

2พกษ. 4:27 เมื่อนางมาพบคนของพระเจ้าที่ภูเขาแล้ว นางก็เข้าไปกอดเท้าของท่าน. เฆฮะซีจึงเข้ามาจะผลักนางออกไป แต่คนของพระเจ้ากล่าวว่า ปล่อยนางเถิด เพราะจิตของนางมีความระทมขมขื่น และพระยะโฮวาทรงซ่อนเรื่องนี้ไว้จากเรา ไม่ทรงแจ้งให้เราทราบ.

2พกษ. 4:28 แล้วนางจึงเรียนว่า ฉันขอลูกจากเจ้านายของฉันหรือ? ฉันไม่ได้พูดหรือว่า กอย่าหลอกดิฉันเลย?

2พกษ. 4:29 ท่านจึงสั่งเฆฮะซีว่า กคาดเอวของเจ้า แล้วถือไม้เท้าของเราไว้ในมือของเจ้า และไปเถิด. ถ้าเจ้าพบใคร ขอย่าทักทายเขา และถ้าใครทักทายเจ้า ก็อย่าตอบ. และจงควางไม้เท้าของเราบนหน้าของเด็กนั้น.

2พกษ. 4:30 แล้วมารดาของเด็กนั้นกล่าวว่า พระยะโฮวาทรงพระชนม์อยู่และตัวท่านเองมีชีวิตอยู่แน่ฉันใด ฉันจะไม่ไปจากท่านฉันนั้น. ดังนั้นท่านจึงลุกขึ้นตามนางไป.

2พกษ. 4:31 เฆฮะซีได้ล่วงหน้าไปก่อน และวางไม้เท้าบนหน้าของเด็กนั้น แต่ไม่มีเสียงหรือผลสะท้อน. เขาจึงกลับมาพบท่านและเรียนท่านว่า เด็กนั้นยังไม่ตื่น.

2พกษ. 4:32 เมื่ออะลีซาเข้าไปในบ้าน ท่านเห็นเด็กนอนตายอยู่บนที่นอนของท่าน.

2พกษ. 4:33 ท่านจึงเข้าไปข้างใน แล้วกปิดประตูอยู่กับเด็กนั้นสองต่อสอง และได้อธิษฐานต่อพระยะโฮวา.

2พกษ. 4:34 แล้วท่านขึ้นไปกนอนทับเด็ก ให้ปากทับปาก ตาทับตา และมือทับมือ เมื่อท่านเหยียดตัวของท่านบนเขา เนื้อตัวของเด็กนั้นก็อุ่นขึ้นมา.

2พกษ. 4:35 แล้วท่านก็ลงมาและเดินไปมาในบ้านครั้งหนึ่ง แล้วขึ้นไปเหยียดตัวของท่านบนเขาอีก เด็กนั้นก็จามเจ็ดครั้ง และเด็กนั้นก็1ลืมตาของตน.

2พกษ. 4:36 แล้วท่านก็เรียกเฆฮะซีและกล่าวว่า ไปเรียกหญิงชาวซูเนมคนนี้มา. เขาจึงไปเรียกนาง. และเมื่อนางมาถึงท่านแล้ว ท่านกล่าวว่า จงอุ้มลูกของเธอขึ้นเถิด.

2พกษ. 4:37 นางจึงเข้ามาก้มตัวลงที่เท้าของท่านกราบลงถึงดิน. แล้วนางก็อุ้มกบุตรของนางขึ้นและออกไปข้างนอก.

2พกษ. 4:38 เมื่ออะลีซากลับมาที่ฆีละฆาล ดินแดนนั้นเกิดกกันดารอาหาร. และเมื่อเหล่าศิษย์ของผู้เผยพระวจนะนั่งอยู่ต่อหน้าท่าน. ท่านก็บอกคนใช้ของท่านว่า จงตั้งหม้อใบใหญ่และต้มอาหารให้เหล่าศิษย์ของผู้เผยพระวจนะ.

2พกษ. 4:39 คนหนึ่งออกไปเก็บผักที่ทุ่งนา และพบไม้เถาป่าเถาหนึ่ง เขาเด็ดน้ำเต้าป่าจากเถานั้นจนเต็มตัก กลับมาหั่นใส่ในหม้อต้มอาหารโดยไม่ทราบว่าเป็นผลอะไร.

2พกษ. 4:40 แล้วพวกเขาตักออกให้คนเหล่านั้นกิน. ขณะกำลังกินอาหารอยู่นั้น เขาร้องขึ้นว่า โอ คนของพระเจ้า มีพิษที่ทำให้ถึงตายอยู่ในหม้อนั้น. และพวกเขาก็กินกันไม่ได้.

2พกษ. 4:41 และท่านกล่าวว่า จงเอา1แป้งมา. แล้วท่านก็ใส่แป้งลงในหม้อ และบอกว่า จงตักออกให้คนเหล่านั้นกิน. และไม่มีอันตรายอยู่ในหม้อนั้น.

2พกษ. 4:42 มีชายคนหนึ่งมาจากบาละซาลีซา เขานำขนมปังแห่งผลสุกงอมรุ่นแรก ซึ่งก็คือขนมบาร์เลย์ยี่สิบก้อน และรวงข้าวใหม่ใส่กระสอบของเขามาให้คนของพระเจ้า และอะลีซากล่าวว่า กจงให้คนเหล่านั้นกิน.

2พกษ. 4:43 แต่คนใช้ของท่านตอบว่า ข้าพเจ้าจะตั้งอาหารเพียงเท่านี้ให้คนหนึ่งร้อยคนกินกันได้อย่างไร? ท่านจึงกล่าวว่า จงให้คนเหล่านั้นกินเถิด เพราะพระยะโฮวาตรัสดังนี้ว่า เขาทั้งหลายจะต้องกินและยังเหลืออีก.

2พกษ. 4:44 เขาจึงตั้งอาหารไว้ต่อหน้าเขาทั้งหลาย พวกเขาได้กิน และยัง1เหลืออยู่จริงตามพระคำของพระยะโฮวา