2 พงศาวดารกษัตริย์ บทที่ 25
43. กรุงเยรูซาเล็มถูกยึดและคนยูดาถูกเนรเทศ — 2พกษ.25:1–21
2พกษ.
25:1 กและอยู่มาเมื่อวันที่สิบ เดือนสิบ ปีที่เก้าที่ซิดคียาครอบครอง นะบูคัศเนซัรกษัตริย์แห่งบาบิโลนได้ยกมาพร้อมกับกองทัพทั้งสิ้นของท่านเพื่อโจมตีขกรุงเยรูซาเล็ม ได้ตั้งค่ายและสร้างคกำแพงล้อมไว้รอบเมืองนั้น.
2พกษ.
25:2 กรุงนั้นจึงถูกล้อมอยู่ถึงปีที่สิบเอ็ดแห่งกษัตริย์ซิดคียา.
2พกษ.
25:3 เมื่อถึงวันที่เก้าของเดือนที่สี่ เกิดกการกันดารอาหารรุนแรงในกรุงนั้น ไม่มีอาหารให้แก่พลไพร่ของดินแดน.
2พกษ.
25:4 แล้วกรุงนั้นก็แตก ทหารทั้งสิ้นหนีออกไปในเวลากลางคืนตามทางประตูเมือง ระหว่างกำแพงทั้งสองซึ่งอยู่ริมอุทยานของกษัตริย์ ในขณะที่ชนชาติเคเซ็ดได้ล้อมรอบเมือง และกษัตริย์ก็ไปตามทางมุ่งไปอะระบาห์.
2พกษ.
25:5 แต่กองทัพของชนชาติเคเซ็ดได้ไล่ตามกษัตริย์ และมาทันท่านในที่ราบเมืองยะริโฮ และกองทัพทั้งสิ้นของท่านก็กระจัดกระจายไปจากท่าน.
2พกษ.
25:6 แล้วกพวกเขาจึงจับกษัตริย์ แล้วนำขึ้นมายังกษัตริย์แห่งบาบิโลนที่เมืองริบลา และพวกเขาได้ประกาศคำพิพากษาต่อกษัตริย์แห่งยูดา.
2พกษ.
25:7 พวกเขาได้ประหารชีวิตบรรดาบุตรชายของซิดคียาต่อหน้าสายตาของท่าน แล้วควักกดวงตาของซิดคียาออก และมัดท่านด้วยโซ่ตรวนทองเหลือง แล้วพาท่านไปยังบาบิโลน.
2พกษ.
25:8 เมื่อวันที่เจ็ด เดือนที่ห้า ซึ่งเป็นปีที่สิบเก้าของกษัตริย์นะบูคัศเนซัรกษัตริย์แห่งบาบิโลน นะบูซาระดานผู้บัญชาการทหารองครักษ์ข้าราชการคนหนึ่งของกษัตริย์แห่งบาบิโลนได้มายังกรุงเยรูซาเล็ม.
2พกษ.
25:9 ท่านได้เผากพระนิเวศน์ของพระยะโฮวา พระราชวัง และบ้านเรือนทั้งหมดของเยรูซาเล็ม ท่านเผาบ้านใหญ่ทุกหลังด้วยไฟ.
2พกษ.
25:10 และกองทัพชนชาติเคเซ็ดทั้งหมดผู้อยู่กับผู้บัญชาการทหารองครักษ์ได้กทลายกำแพงรอบเยรูซาเล็มลง.
2พกษ.
25:11 และพลไพร่ที่เหลืออยู่ซึ่งอยู่ในเมือง และคนหลบหนีซึ่งกหลบหนีไปหากษัตริย์แห่งบาบิโลน พร้อมกับฝูงชนที่เหลืออยู่นั้น นะบูซาระดานผู้บัญชาการทหารองครักษ์ได้ขกวาดเอาไปเสีย.
2พกษ.
25:12 แต่ผู้บัญชาการทหารองครักษ์ได้ละกคนจนที่สุดของดินแดนไว้ให้เป็นคนทำสวนองุ่นและเป็นคนทำไร่ไถนา.
2พกษ.
25:13 กและขเสาทองเหลือง ซึ่งอยู่ในพระนิเวศน์ของพระยะโฮวา และคแท่นกับงอ่างสาครทองเหลือง ซึ่งอยู่ในพระนิเวศน์ของพระยะโฮวานั้น ชนชาติเคเซ็ดได้ทุบเป็นชิ้นๆ และขนเอาทองเหลืองไปยังบาบิโลน.
2พกษ.
25:14 พวกเขาขนหม้อ พลั่ว และกรรไกรตัดไส้ตะเกียง และถ้วย และกภาชนะทองเหลืองทั้งหมดซึ่งใช้ในงานปรนนิบัติไปเสีย.
2พกษ.
25:15 ทั้งถาดรองกับชาม สิ่งใดที่ทำด้วยทองคำหรือเงิน ผู้บัญชาการทหารองครักษ์ก็ขนเอาไป.
2พกษ.
25:16 ส่วนเสาสองต้น อ่างสาครหนึ่งใบ และแท่นซึ่งซะโลโมสร้างสำหรับพระนิเวศน์ของพระยะโฮวานั้น ทองเหลืองของภาชนะเหล่านี้ก็หนักเกินกว่าที่จะชั่งได้.
2พกษ.
25:17 1เสาต้นหนึ่งกสูงสิบแปดศอก และมีบัวคว่ำทองเหลืองบนเสา บัวคว่ำนั้นสูงสามศอก มีตาข่ายกับลูกทับทิมที่ล้วนเป็นทองเหลืองอยู่บนบัวคว่ำโดยรอบ และเสาต้นที่สองพร้อมกับตาข่ายก็เหมือนกัน.
2พกษ.
25:18 กและผู้บัญชาการทหารองครักษ์ก็จับซะรายามหาปุโรหิต และซะฟันยาปุโรหิตรอง กับผู้เฝ้าประตูสามคนไปด้วย.
2พกษ.
25:19 และจากเมืองนั้นท่านได้จับขันทีซึ่งเป็นผู้ดูแลกองทัพกับที่ปรึกษาของกษัตริย์อีกห้าคนที่พบในเมืองนั้น และอาลักษณ์ซึ่งเป็นผู้บัญชาการกองทัพผู้เกณฑ์พลไพร่ของดินแดน และพลไพร่ของดินแดนอีกหกสิบคนซึ่งพบในเมือง.
2พกษ.
25:20 และนะบูซาระดานผู้บัญชาการทหารองครักษ์ได้จับคนเหล่านี้และนำมายังกษัตริย์แห่งบาบิโลนที่ริบลา.
2พกษ.
25:21 และกษัตริย์แห่งบาบิโลนได้โจมตีพวกเขา และประหารชีวิตพวกเขาเสียที่ริบลาในดินแดนฮามัธ ยูดาจึงถูก1กวาดเอาไปจากดินแดนของตน.
44. การปกครองของฆะดัลยา — 2พกษ.25:22–26
2พกษ.
25:22 ท่านตั้งกฆะดัลยาบุตรอะฮีคาม บุตรซาฟานให้ปกครองเหนือพลไพร่ผู้เหลืออยู่ในดินแดนยูดา ผู้ซึ่งนะบูคัศเนซัรกษัตริย์แห่งบาบิโลนได้เหลือไว้.
2พกษ.
25:23 กเมื่อบรรดาผู้บังคับบัญชาพลรบทั้งตัวเขาทั้งหลาย และคนของเขาได้ยินว่า กษัตริย์แห่งบาบิโลนแต่งตั้งฆะดัลยาให้[ปกครองพวกเขา] พวกเขามาหาฆะดัลยาที่มิศพา คนเหล่านี้คือยิศมาเอลบุตรนะธันยา และโยฮานานบุตรคารียา และซะรายาบุตรธัลฮูเม็ธชาวนะโตฟา และยาซันยาบุตรคนตระกูลมาอะคา ทั้งตัวพวกเขาและคนของเขา
2พกษ.
25:24 และฆะดัลยาก็ปฏิญาณแก่พวกเขาและคนของเขาว่า อย่ากลัวข้าราชการของชนชาติเคเซ็ดเลย จงอาศัยในดินแดนและปรนนิบัติกษัตริย์แห่งบาบิโลน แล้วท่านก็จะอยู่เย็นเป็นสุข.
2พกษ.
25:25 แต่ในเดือนที่เจ็ด กยิศมาเอลบุตรนะธันยา บุตรอะลีซามา ผู้เป็นเชื้อสายของกษัตริย์ได้เข้ามาพร้อมกับชายสิบคน ได้โจมตีและฆ่าฆะดัลยาและคนยิวกับชนชาติเคเซ็ดผู้อยู่กับท่านที่มิศพาเสีย.
2พกษ.
25:26 แล้วพลไพร่ทั้งสิ้น ทั้งผู้น้อย และผู้ใหญ่ และผู้บังคับบัญชาพลรบได้ลุกขึ้น และไปยังอียิปต์เพราะเขากลัวชนชาติเคเซ็ด.
40. การครอบครองของยะโฮยาคิน (ต่อ) — 2พกษ.25:27–30
2พกษ.
25:27 กและอยู่มาในปีที่สามสิบเจ็ดที่ยะโฮยาคินกษัตริย์แห่งยูดาถูกกวาดไป ในเดือนที่สิบสอง เมื่อวันที่ยี่สิบเจ็ดของเดือนนั้น ในปีที่เอวิลมะโรดัดกษัตริย์แห่งบาบิโลนขึ้นเป็นกษัตริย์ ท่านได้ปล่อยยะโฮยาคินกษัตริย์แห่งยูดาพ้นจากเรือนจำ.
2พกษ.
25:28 ท่านกล่าวแก่ยะโฮยาคินอย่างเมตตา และให้ที่นั่งที่สูงกว่าบรรดาที่นั่งของบรรดากษัตริย์ที่อยู่ในกรุงบาบิโลนกับท่าน.
2พกษ.
25:29 ยะโฮยาคินจึงได้ถอดเครื่องแต่งกายของนักโทษออก และได้รับประทานที่โต๊ะเสวยของกษัตริย์เป็นประจำทุกวันตลอดชีวิตของท่าน.
2พกษ.
25:30 ส่วนค่าเลี้ยงชีพที่จำเป็นนั้นก็ได้รับจากกษัตริย์เสมอ วันละหนึ่งส่วนเสมอไปตลอดชีวิตของท่าน.
คำอธิบาย 2 พงศาวดารกษัตริย์ บทที่ 25
2พกษ.
25:1 ก ข้อ 1–12: ยรม.39:1–10; 52:4–16
2พกษ.
25:1 ข ยรม.34:1–2; ยอค.24:2
2พกษ.
25:1 ค ยอค.21:22; 26:8
2พกษ.
25:3 ก เทียบ พรท.4:9–10
2พกษ.
25:6 ก ยรม.32:4
2พกษ.
25:7 ก เทียบ ยอค.12:13
2พกษ.
25:9 ก 2คนก.36:19; เทียบ ยรม.17:27; ฮซอ.8:14; อมศ.2:5; บพส.79:1
2พกษ.
25:10 ก นฮย.1:3
2พกษ.
25:11 ก 2พกษ.24:12
2พกษ.
25:11 ข 2คนก.36:20
2พกษ.
25:12 ก 2พกษ.24:14; ยรม.40:7
2พกษ.
25:13 ก ข้อ 13–17: ยรม.52:17–23
2พกษ.
25:13 ข 1พกษ.7:15; ยรม.27:19
2พกษ.
25:13 ค 1พกษ.7:27
2พกษ.
25:13 ง 1พกษ.7:23; 2พกษ.16:17
2พกษ.
25:14 ก เทียบ อซด.27:3; 1พกษ.7:45–51
2พกษ.
25:17 1 สำหรับรายละเอียดเกี่ยวกับเสา ดูคำอธิบายใน 1พกษ.7:15–22.
2พกษ.
25:17 ก เทียบ 1พกษ.7:15–18; 2คนก.3:15
2พกษ.
25:18 ก ข้อ 18–21: ยรม.52:24–27
2พกษ.
25:21 1 ชนชาติอิสราเอลละทิ้งพระเจ้าและไปติดตามรูปเคารพ ดังนั้นพระเจ้าจึงทรงทำให้พวกเขากระจัดกระจายไปยังนานาประเทศ; แต่ในความรักที่นิรันดร์ของพระองค์นั้น (ยรม.31:3) พระองค์ก็จะทรงนำพวกเขากลับมายังดินแดนบรรพบุรุษของพวกเขา. แม้ว่ากรุงเยรูซาเล็มและพระวิหารจะถูกทำลายไปและพลไพร่ของพระเจ้าก็ถูกกวาดต้อนไปเป็นเชลย แต่พระเจ้าก็ยังคงนำพวกเขากลับมาจากการเป็นเชลย (ดู เอษรา) เพื่อที่จะรักษาลำดับวงศ์ของพระคริสต์ไว้สิบสี่ชั่วอายุ “ตั้งแต่ต้องถูกกวาดไปเป็นเชลยยังกรุงบาบิโลนจนถึงพระคริสต์” (มธ.1:17). พระเจ้าทรงพระกรุณาต่อดาวิด, ซะโลโม, และชนชาติอิสราเอลเพื่อที่จะรักษาเส้นทางลำดับวงศ์ของพระคริสต์ ให้พระคริสต์สามารถเข้าสู่สภาพมนุษย์ และเพื่อรักษาพลไพร่กลุ่มหนึ่งไว้ให้พวกเขามาถือครองดินแดนของอิมมานูเอล (ยซย.8:8) ทำให้พระคริสต์สามารถก่อตั้งอาณาจักรของพระองค์บนแผ่นดินโลกได้. โดยอาศัยการที่พวกเขากลับมาจากการเป็นเชลย แผ่นดินงามก็ได้รับการฟื้นฟู และพระเจ้าก็ได้ทำให้จุดมุ่งหมายของพระองค์สำเร็จลุล่วง คือการนำตัวของพระองค์เองที่อยู่ในตรีเอกภาพอันศักดิ์สิทธิ์มาเข้าสู่สภาพมนุษย์และก่อตั้งอาณาจักรฝ่ายวิญญาณของพระองค์.
เนื่องด้วยความพ่ายแพ้ของอิสราเอลและการพิพากษาของพระเจ้า เส้นทางลำดับวงศ์ของพระคริสต์จึงกลายเป็นเส้นทางที่บอบบางมาก แต่ในอำนาจสิทธิ์ขาดของพระเจ้านั้น เส้นทางนี้ก็ไม่เคยถูกตัดขาด. ราชวงศ์ของดาวิดถูกทำลาย แต่พระเจ้าก็รักษาเชื้อสายของดาวิดไว้เพื่อพระองค์จะสามารถกลายมาเป็นมนุษย์ผ่านการกลายเป็นเนื้อหนัง (ดูคำอธิบายใน มธ.1:16 คำอธิบาย 2 และ มธ.2:23 คำอธิบาย 3). เรื่องนี้ได้นำพระเจ้ามายังมนุษย์ นำพระเจ้าเข้าสู่สภาพมนุษย์ และได้หันเปลี่ยนยุคสมัยของทั้งจักรวาล ซึ่งรวมถึงฟ้าสวรรค์ทั้งหลายด้วย.
เนื่องด้วยความพ่ายแพ้ของอิสราเอลและการพิพากษาของพระเจ้า เส้นทางลำดับวงศ์ของพระคริสต์จึงกลายเป็นเส้นทางที่บอบบางมาก แต่ในอำนาจสิทธิ์ขาดของพระเจ้านั้น เส้นทางนี้ก็ไม่เคยถูกตัดขาด. ราชวงศ์ของดาวิดถูกทำลาย แต่พระเจ้าก็รักษาเชื้อสายของดาวิดไว้เพื่อพระองค์จะสามารถกลายมาเป็นมนุษย์ผ่านการกลายเป็นเนื้อหนัง (ดูคำอธิบายใน มธ.1:16 คำอธิบาย 2 และ มธ.2:23 คำอธิบาย 3). เรื่องนี้ได้นำพระเจ้ามายังมนุษย์ นำพระเจ้าเข้าสู่สภาพมนุษย์ และได้หันเปลี่ยนยุคสมัยของทั้งจักรวาล ซึ่งรวมถึงฟ้าสวรรค์ทั้งหลายด้วย.
2พกษ.
25:22 ก ยรม.39:14; 40:5
2พกษ.
25:23 ก ข้อ 23–24: ยรม.40:7–9
2พกษ.
25:25 ก ยรม.40:14–15
2พกษ.
25:27 ก ข้อ 27–30: ยรม.52:31–34