1 พงศาวดารกษัตริย์ บทที่ 11
(10) จุดจบที่น่าเวทนาแห่งประวัติศาสตร์ของอิสราเอล — 11:1–43ก
ก. การตกต่ำของซะโลโม — ข้อ 1–8
1พกษ.
11:1 กษัตริย์ซะโลโม1รักหญิงชาวกต่างชาติหลายคน นอกจากธิดาของฟาโรห์แล้ว ยังมีหญิงชนชาติโมอาบ หญิงชนชาติอำโมน หญิงชนชาติอะโดม หญิงชนชาติซีโดน และหญิงชนชาติเฮ็ธ
1พกษ.
11:2 ซึ่งเป็นชนชาติที่พระยะโฮวาตรัสกับชนชาติอิสราเอลว่า พวกเจ้ากอย่าได้เข้าไปท่ามกลางพวกเขา หรืออย่าให้พวกเขาเข้ามาท่ามกลางพวกเจ้า เพราะพวกเขาจะหันใจของพวกเจ้าไปตามพระต่างๆ ของเขาอย่างแน่นอน. ซะโลโมติดพันหญิงเหล่านี้ด้วยความรัก.
1พกษ.
11:3 ท่านมีมเหสีเจ็ดร้อยคน และนางสนมสามร้อยคน และบรรดาภรรยาของท่านก็หันใจของท่านไปเสีย.
1พกษ.
11:4 ต่อมาเมื่อซะโลโมชราแล้ว บรรดาภรรยาของท่านได้หันใจของท่านไปตามพระอื่นๆ และท่านกไม่ได้มีใจที่ครบสมบูรณ์ต่อพระยะโฮวาพระเจ้าของท่าน ไม่เหมือนอย่างใจของดาวิดบิดาของท่าน.
1พกษ.
11:5 เพราะซะโลโมดำเนินตามเจ้าแม่อัศธาโรธพระของชนชาติซีโดน และตามพระมิลโคมของชนชาติอำโมนซึ่งเป็นสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียน.
1พกษ.
11:6 ซะโลโมจึงกระทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยะโฮวา และไม่ได้กติดตามพระยะโฮวาอย่างสุดใจ ดังที่ดาวิดบิดาของท่านได้กระทำมาแล้วนั้น.
1พกษ.
11:7 แล้วซะโลโมได้ก่อสร้าง1แท่นสูงบนภูเขาที่อยู่ตรงข้ามกรุงเยรูซาเล็มสำหรับพระคีโมศของโมอาบซึ่งเป็นสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียน และสำหรับพระโมเล็คของชนชาติอำโมนซึ่งเป็นสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียน.
1พกษ.
11:8 ท่านกระทำอย่างนั้นเพื่อภรรยาชาวต่างชาติทั้งหมดของท่านผู้ได้เผาเครื่องหอมและถวายเครื่องสัตวบูชาแก่บรรดาพระของพวกนาง.
ข. การลงโทษของพระเจ้า — ข้อ 9–40
(ก) พระเจ้าทรงพระพิโรธซะโลโมและตัดสินพระทัยพรากอาณาจักรไปจากท่านและมอบให้แก่ข้าราชการของท่าน (การแตกแยกของอาณาจักรอิสราเอล) — ข้อ 9–13
1พกษ.
11:9 1พระยะโฮวาทรงพระพิโรธซะโลโม เพราะใจของท่านได้หันไปจากพระยะโฮวาพระเจ้าแห่งอิสราเอลผู้ทรงกปรากฏแก่ท่านสองครั้งแล้ว
1พกษ.
11:10 และได้ทรงบัญชาท่านเกี่ยวกับเรื่องนี้ว่าท่านอย่าได้ไปติดตามพระอื่น แต่ท่านไม่ได้ถือรักษาพระบัญชาของพระยะโฮวา.
1พกษ.
11:11 เพราะฉะนั้นพระยะโฮวาจึงตรัสกับซะโลโมว่า เพราะเจ้าได้กระทำเช่นนี้ และเจ้าไม่ได้ถือรักษาพันธสัญญาและบทบัญญัติของเรา ซึ่งเราได้บัญชาเจ้า เราจะกพรากอาณาจักรไปเสียจากเจ้าอย่างแน่นอน และยกให้แก่ข้าราชการของเจ้า.
1พกษ.
11:12 อย่างไรก็ดีเพื่อเห็นแก่ดาวิดบิดาของเจ้า เราจะไม่ทำในสมัยของเจ้า แต่เราจะพรากออกจากมือบุตรชายของเจ้า.
1พกษ.
11:13 แต่เราจะไม่พรากอาณาจักรไปเสียทั้งหมด เราจะให้1กเผ่าหนึ่งแก่บุตรชายของเจ้า เพราะเห็นแก่ดาวิดผู้รับใช้ของเรา และเพราะเห็นแก่เยรูซาเล็มซึ่งเราได้เลือกไว้.
(ข) การปฏิบัติการแห่งการลงโทษของพระเจ้า — ข้อ 14–40
1พกษ.
11:14 พระยะโฮวาทรงให้ปรปักษ์เกิดขึ้นต่อสู้ซะโลโม คือฮะดัดชนชาติอะโดม เขาเป็นเชื้อสายกษัตริย์แห่งอะโดม.
1พกษ.
11:15 เพราะเมื่อดาวิดอยู่ในกอะโดมนั้น โยอาบผู้บัญชาการกองทัพได้ขึ้นไปฝังผู้ที่ถูกฆ่า และได้ฆ่าชายทุกคนในอะโดมเสีย
1พกษ.
11:16 เพราะโยอาบและชนชาติอิสราเอลทั้งสิ้นคงอยู่ที่นั่นหกเดือน จนกว่าเขาจะได้ฆ่าผู้ชายทุกคนในอะโดม.
1พกษ.
11:17 แต่ฮะดัดได้หนีไปอียิปต์ พร้อมกับชนชาติอะโดมบางคนผู้เป็นข้าราชการของบิดาของท่าน เวลานั้นฮะดัดยังเป็นเด็กเล็กๆ อยู่.
1พกษ.
11:18 พวกเขายกออกจากมิดยานมายังฟาราน นำคนจากฟารานเข้าไปยังอียิปต์กับเขาทั้งหลาย และเข้าเฝ้าฟาโรห์กษัตริย์แห่งอียิปต์ผู้ได้ให้บ้านหลังหนึ่งแก่ฮะดัด และกำหนดให้ได้รับเสบียงอาหาร และประทานที่ดินให้แก่เขาด้วย.
1พกษ.
11:19 และฮะดัดเป็นที่โปรดปรานในสายตาของฟาโรห์ ฟาโรห์จึงยกน้องสาวภรรยาของท่านเอง คือน้องสาวของราชินีธาฟะเนศให้เป็นภรรยาของเขา.
1พกษ.
11:20 และน้องสาวของธาฟะเนศก็ให้กำเนิดบุตรชายแก่ฮะดัดคือฆะนุบัธ และธาฟะเนศให้เขาหย่านมในวังของฟาโรห์ และฆะนุบัธอยู่ในวังของฟาโรห์ในท่ามกลางบุตรชายของฟาโรห์.
1พกษ.
11:21 และเมื่อฮะดัดอยู่ในอียิปต์ได้ยินว่า ดาวิดกล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของท่านแล้ว และโยอาบผู้บัญชาการกองทัพก็สิ้นชีวิตแล้ว ฮะดัดจึงกล่าวแก่ฟาโรห์ว่า โปรดให้ข้าพเจ้าไป และข้าพเจ้าจะกลับไปยังดินแดนของข้าพเจ้า.
1พกษ.
11:22 แต่ฟาโรห์กล่าวแก่เขาว่า ท่านอยู่กับเรา ท่านขาดอะไรหรือ? ท่านจึงเสาะหาที่จะกลับไปยังดินแดนของท่าน. และเขากล่าวว่า ไม่ขาดอะไร แต่ขอให้ข้าพเจ้าไปเถิด.
1พกษ.
11:23 พระเจ้าทรงให้ปรปักษ์อีกคนหนึ่งเกิดขึ้นต่อสู้ซะโลโม คือระโซนบุตรของเอละยาดา ผู้ที่หนีไปจากฮะดัดเอะเซ็รกษัตริย์แห่งกโซบาเจ้านายของตน.
1พกษ.
11:24 เมื่อดาวิดเข่นฆ่าชาวโซบานั้น ระโซนได้รวบรวมผู้คนให้อยู่กับเขา และได้กลายเป็นหัวหน้ากองปล้น พวกเขาไปยังเมืองดาเมเซ็กอาศัยอยู่ที่นั่น และครอบครองเมืองดาเมเซ็ก.
1พกษ.
11:25 นอกเหนือจากเหตุร้ายที่ฮะดัดได้กระทำ ระโซนก็เป็นปรปักษ์ของอิสราเอลตลอดสมัยของซะโลโม และเขาเกลียดชังอิสราเอล และได้ครอบครองเหนือซีเรีย.
1พกษ.
11:26 กยาราบะอามบุตรนะบาตคนเอ็ฟรายิมจากเมืองซะเรดา ข้าราชการคนหนึ่งของซะโลโม มารดาของท่านเป็นหญิงม่ายชื่อซะรูยา เขาได้ยกมือขึ้นต่อต้านกษัตริย์ด้วย.
1พกษ.
11:27 สาเหตุที่เขายกมือขึ้นต่อต้านกษัตริย์เป็นดังนี้คือซะโลโมได้สร้าง1มิโล และอุดรอยแยก[กำแพง]เมืองของดาวิดบิดาของท่าน.
1พกษ.
11:28 ยาราบะอามเป็นผู้ที่มีความสามารถ เมื่อซะโลโมเห็นว่าชายหนุ่มคนนี้เป็นคนขยัน จึงตั้งให้ดูแลแรงงานทั้งสิ้นที่ถูกเกณฑ์มาจากวงศ์วานของโยเซฟ.
1พกษ.
11:29 ต่อมาในเวลานั้นเมื่อยาราบะอามออกไปจากกรุงเยรูซาเล็ม กอะฮียาผู้เผยพระวจนะชาวซีโลได้พบเขากลางทาง. อะฮียาสวมเสื้อใหม่ตัวหนึ่ง และทั้งสองคนก็อยู่ลำพังในทุ่งนา.
1พกษ.
11:30 แล้วอะฮียาก็จับเสื้อใหม่ที่สวมอยู่กฉีกออกเป็นสิบสองชิ้น.
1พกษ.
11:31 และเขาพูดกับยาราบะอามว่า ท่านจงเอาไปสิบชิ้น เพราะพระยะโฮวาพระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสดังนี้ว่า เรากำลังจะพรากอาณาจักรไปจากมือของซะโลโม และจะยกสิบเผ่าให้แก่เจ้า
1พกษ.
11:32 (แต่เขาจะมีเผ่าหนึ่งเพราะเห็นแก่ดาวิดผู้รับใช้ของเรา และเพราะเห็นแก่เยรูซาเล็มเมืองซึ่งเรากเลือกจากเผ่าทั้งหมดของอิสราเอล)
1พกษ.
11:33 เพราะพวกเขาทอดทิ้งเรา ไปนมัสการเจ้าแม่อัศธาโรธพระของชนชาติซีโดน, คีโมศพระของโมอาบ, และมิลโคมพระของชนชาติอำโมน และไม่ดำเนินในทางของเราโดยการกระทำสิ่งที่เที่ยงตรงในสายตาของเรา อีกทั้งไม่ถือรักษาบทบัญญัติและกฎเกณฑ์ของเราเหมือนอย่างที่ดาวิดบิดาของเขาได้กระทำ.
1พกษ.
11:34 อย่างไรก็ตาม เราจะไม่ยึดอาณาจักรทั้งหมดไปจากมือของเขา แต่เราจะให้เขาเป็นผู้นำตลอดชีวิตของเขา เพราะเห็นแก่ดาวิดผู้รับใช้ของเราคือผู้ที่เราเลือกไว้และผู้ที่ได้ถือรักษาบัญญัติและบทบัญญัติของเรา.
1พกษ.
11:35 แต่เราจะยึดอาณาจักรไปจากมือบุตรชายของเขา และจะยกสิบเผ่าให้แก่เจ้า
1พกษ.
11:36 เราจะยกเผ่าหนึ่งให้แก่บุตรชายของเขา เพื่อดาวิดผู้รับใช้ของเราจะมีกประทีปดวงหนึ่งต่อหน้าเราในเยรูซาเล็มเสมอ คือเมืองซึ่งเราเลือกไว้เพื่อสถาปนานามของเราไว้.
1พกษ.
11:37 เราจะรับเอาตัวเจ้า และเจ้าจะครอบครองตามที่1ใจของเจ้าปรารถนาทุกประการ และเจ้าจะเป็นกษัตริย์เหนืออิสราเอล.
1พกษ.
11:38 และถ้าเจ้าเชื่อฟังทุกสิ่งที่เราบัญชาเจ้า และดำเนินในทางทั้งหลายของเรา และกระทำสิ่งที่เที่ยงตรงในสายตาของเรา โดยการถือรักษาบทบัญญัติและบัญญัติของเรา เหมือนอย่างดาวิดผู้รับใช้ของเราได้กระทำ เราก็จะอยู่กับเจ้า และจะสร้างวงศ์วานที่มั่นคงแก่เจ้า เหมือนที่เราได้สร้างให้ดาวิด และเราจะยกอิสราเอลให้แก่เจ้า.
1พกษ.
11:39 เพราะเหตุนี้ เราจะให้ความทุกข์ใจแก่เชื้อสายของดาวิด แต่ไม่ใช่ตลอดไป.
1พกษ.
11:40 ดังนั้นซะโลโมจึงหาช่องทางที่จะประหารยาราบะอามเสีย แต่ยาราบะอามได้ลุกขึ้นหนีไปอียิปต์ ไปยังกซีซัคกษัตริย์แห่งอียิปต์ และอยู่ในอียิปต์จนกระทั่งซะโลโมสิ้นชีวิต.
(ค) ซะโลโมสิ้นชีวิตหลังจากครอบครองเหนืออิสราเอลทั้งหมดเป็นเวลาสี่สิบปี — ข้อ 41–43ก
1พกษ.
11:41 กส่วนพระราชกิจนอกนั้นของซะโลโม และทุกสิ่งที่ท่านกระทำ และสติปัญญาของท่าน ได้บันทึกไว้ในหนังสือพระราชกิจของซะโลโมไม่ใช่หรือ?
1พกษ.
11:42 และเวลาที่ซะโลโมครอบครองในกรุงเยรูซาเล็มเหนืออิสราเอลทั้งสิ้นนั้นคือสี่สิบปี.
1พกษ.
11:43 และซะโลโม1ล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษของท่าน และถูกฝังไว้ในเมืองของดาวิดบิดาของท่าน.
2. การครอบครองของระฮับอามเหนือยูดาและยาราบะอามเหนืออิสราเอล — 1พกษ.11:43ข–14:31ก
(1) ระฮับอามครอบครองต่อจากซะโลโม — 11:43ข
และระฮับอามบุตรชายของท่านก็ขึ้นครอบครองแทนท่าน.
คำอธิบาย 1 พงศาวดารกษัตริย์ บทที่ 11
1พกษ.
11:1 1 ซะโลโมตกต่ำในเรื่องการปล่อยตัวไปตามราคะตัณหาของเขาโดยการไปรักหญิงชาวต่างชาติหลายคน (ข้อ 1–3), ในเรื่องการละทิ้งพระเจ้าผู้ทรงปรากฏแก่เขาสองครั้ง (ข้อ 9ข), และในเรื่องการกราบไหว้รูปเคารพของชาวต่างชาติผ่านการล่อลวงของหญิงชาวต่างชาติที่เขารัก (ข้อ 4–8).
1พกษ.
11:1 ก นฮย.13:26; เทียบ พบญ.17:17
1พกษ.
11:2 ก เทียบ พบญ.7:3–4
1พกษ.
11:4 ก เทียบ 1พกษ.8:61; 15:3, 14
1พกษ.
11:6 ก เทียบ อฤธ.14:24; ยฮซ.14:8, 14
1พกษ.
11:7 1 สถานที่ซึ่งชาวต่างชาติกราบไหว้รูปเคารพของพวกเขา. เมื่อชนชาติอิสราเอลเข้าไปในดินแดนคะนาอันและถือครองดินแดนนั้น พระเจ้าก็ทรงบัญชาพวกเขาให้ทำลายแท่นสูงทั้งหมดของบรรดาชนชาติทั้งหลาย (อฤธ.33:52). ในที่นี้ซะโลโมผู้ได้ก่อสร้างพระวิหารตามความปรารถนาของพระเจ้าบนฐานแห่งความเป็นหนึ่งของพลไพร่ของพระเจ้านั้น กลับเป็นผู้ที่นำหน้าในการก่อสร้างแท่นสูงขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง. แท่นสูงเหล่านี้มีความเกี่ยวข้องกับการล่วงประเวณีและการกราบไหว้รูปเคารพ. การที่ซะโลโมตั้งแท่นสูงขึ้นมานั้นมีความสัมพันธ์เป็นอย่างยิ่งกับการที่เขาปล่อยตัวไปตามราคะตัณหาไปรักหญิงชาวต่างชาติหลายคน. ดู 12:31 คำอธิบาย 2.
1พกษ.
11:9 1 หลังจากที่ซะโลโมตกต่ำ พระเจ้าก็เสด็จมาลงโทษและตีสอนเขา. พระเจ้าทรงพระพิโรธซะโลโมและตัดสินพระทัยที่จะพรากอาณาจักรไปจากเขาและยกให้แก่ผู้รับใช้ของเขา (ข้อ 9–13). อย่างไรก็ตามเพราะเห็นแก่ดาวิด พระเจ้าจึงไม่ทรงกระทำเรื่องนี้ในสมัยของซะโลโม แต่จะทรงกระทำในสมัยของบุตรชายของเขา (ข้อ 12, 34). ยิ่งไปกว่านั้นเพราะเห็นแก่ดาวิดและกรุงเยรูซาเล็มที่พระเจ้าทรงเลือกสรรไว้ พระเจ้าจึงทรงรักษาหนึ่งเผ่าไว้สำหรับบุตรชายของซะโลโม (ข้อ 13, 32–33, 35–36).
1พกษ.
11:9 ก 1พกษ.3:5; 9:2; 2คนก.1:7
1พกษ.
11:11 ก 1พกษ.11:31, 35; 14:8
1พกษ.
11:13 ก 1พกษ.11:32, 36; 12:20
1พกษ.
11:13 1ก อาณาจักรของผู้ที่พระเจ้าทรงเลือกสรรได้ถูกแบ่งออกเป็นสองอาณาจักร คืออาณาจักรทางตอนใต้ ซึ่งก็คืออาณาจักรยูดาอันประกอบด้วยสองเผ่า กับอาณาจักรทางตอนเหนือ ซึ่งก็คืออาณาจักรอิสราเอลอันประกอบด้วยสิบเผ่า (ข้อ 30–32). ยูดาเป็นอาณาจักรที่แท้จริง แต่อิสราเอลเป็นอาณาจักรที่แตกแยกในการทรยศ. การแตกแยกท่ามกลางผู้ที่พระเจ้าทรงเลือกสรรนั้นส่งผลให้เกิดความสับสนวุ่นวาย ซึ่งจะเกิดขึ้นควบคู่กับการแตกแยกเสมอ (ยนซ.11:7–9). ดู มธ.1:7 คำอธิบาย 1.
1พกษ.
11:15 ก 2ซมอ.8:14; 1คนก.18:12–13
1พกษ.
11:21 ก 1พกษ.2:10
1พกษ.
11:23 ก 2ซมอ.8:3, 5
1พกษ.
11:26 ก 1พกษ.12:2; 2คนก.13:6
1พกษ.
11:27 1 หรือ ป้อม.
1พกษ.
11:29 ก 1พกษ.12:15; 14:2; 15:29; 2คนก.9:29
1พกษ.
11:30 ก เทียบ 1ซมอ.15:27; 2พกษ.2:12
1พกษ.
11:32 ก 1พกษ.14:21; พบญ.12:5
1พกษ.
11:36 ก 2ซมอ.21:17; 1พกษ.15:4; 2พกษ.8:19; 2คนก.21:7
1พกษ.
11:37 1 แปลตามตรงคือ จิต.
1พกษ.
11:40 ก 1พกษ.14:25; 2คนก.12:2–9
1พกษ.
11:41 ก ข้อ 41–43: 2คนก.9:29–31
1พกษ.
11:43 1 ซะโลโมสิ้นชีวิต (ข้อ 41–43) อยู่ในความผิดหวังอันเศร้าหมอง. สง่าราศีของเขาร่วงโรยไปเหมือนกับดอกหญ้า (มธ.6:29; 1ปต.1:24) และการงานที่เจิดจรัสของเขากลายเป็น “อนิจจังท่ามกลางอนิจจัง” ดังที่เขาได้กล่าวไว้ (พรท.1:2). อย่างไรก็ตามสิ่งที่พระเจ้าทรงกระทำผ่านตัวเขาซึ่งเป็นแบบเล็งถึงพระคริสต์นั้นก็ยังคงดำรงอยู่เป็นนิตย์ (ดู 2:1 คำอธิบาย 1).
ภายใต้ความสว่างแห่งชีวิตฝ่ายวิญญาณนั้นจะเห็นได้อย่างชัดเจนว่าซะโลโมเป็นผู้ที่มีสติปัญญา แต่ไม่ใช่มนุษย์ฝ่ายวิญญาณ เขาเป็นผู้ที่มีศักยภาพ แต่ไม่ใช่มนุษย์แห่งชีวิต สติปัญญาของเขานั้นเป็นของประทาน แต่ไม่มีขนาดของชีวิต. การงานที่เขาได้กระทำให้สำเร็จสมบูรณ์นั้นเป็นหลักฐานที่พิสูจน์ว่าศักยภาพของเขามาจากสติปัญญาที่พระเจ้าประทานให้เป็นของประทาน แต่ไม่ได้เป็นที่ประจักษ์ถึงความสามารถอันเกิดจากความสุกงอมในชีวิตอันศักดิ์สิทธิ์. หากศักยภาพแยกออกจากชีวิตแล้วก็เป็นเหมือนงูที่มีพิษร้ายต่อพลไพร่ของพระเจ้า แต่ชีวิตนั้นเป็นเหมือนนกพิราบที่นำชีวิตไปหล่อเลี้ยงแก่พลไพร่ของพระเจ้า. เทียบ นรธ.4:18 คำอธิบาย 1.
การรับสุขของซะโลโมที่มีต่อแผ่นดินงามได้บรรลุถึงระดับสูงสุดผ่านของประทานที่พระเจ้าประทานแก่เขา. อย่างไรก็ตามเนื่องจากเขามีขนาดแห่งการสุกงอมของชีวิตฝ่ายวิญญาณเพียงเล็กน้อย เขาจึงถูกตัดขาดจากการรับสุขที่มีต่อแผ่นดินงามที่อยู่ในแผนการบริหารของพระเจ้า เพราะเขาได้ปล่อยตัวไปตามราคะตัณหาของเขา. ดาวิดบิดาของเขาซึ่งเป็นผู้ที่สอดคล้องกับพระทัยของพระเจ้านั้นก็ล้มเหลวในความบาปที่น่าสะอิดสะเอียนและน่ารังเกียจนี้เช่นเดียวกัน (2ซมอ.11). ความล้มเหลวของซะโลโมเนื่องด้วยการล่อลวงของซาตานในครั้งนี้หนักหนากว่าบิดาของเขามากนัก. เรื่องนี้ทำให้ลูกหลานของเขาต้องสูญเสียดินแดนไปมากกว่าเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ และทำให้ในท่ามกลางพลไพร่ที่พระเจ้าทรงเลือกสรรต้องทนทุกข์กับความแตกแยกและความสับสนวุ่นวายไปหลายชั่วอายุ. ท้ายที่สุดพวกเขาก็ได้สูญเสียดินแดนที่พระเจ้าประทานให้และตกเป็นเชลยในดินแดนของชาวต่างชาติที่กราบไหว้รูปเคารพ. ประเทศอิสราเอลในวันนี้ก็ยังต้องทนทุกข์อยู่เพราะเหตุความล้มเหลวของซะโลโม. เรื่องนี้จำต้องเป็นคำเตือนและสัญญาณเตือนแก่เราเป็นอย่างยิ่ง! เราจำต้องระมัดระวัง. กระทั่งความล้มเหลวเพียงเล็กน้อยในการปล่อยตัวไปตามราคะตัณหาก็สามารถทำลายคริสตจักรและประหารความเจิดจรัสในด้านต่างๆ ของการดำเนินชีวิตคริสตจักรได้.
ภายใต้ความสว่างแห่งชีวิตฝ่ายวิญญาณนั้นจะเห็นได้อย่างชัดเจนว่าซะโลโมเป็นผู้ที่มีสติปัญญา แต่ไม่ใช่มนุษย์ฝ่ายวิญญาณ เขาเป็นผู้ที่มีศักยภาพ แต่ไม่ใช่มนุษย์แห่งชีวิต สติปัญญาของเขานั้นเป็นของประทาน แต่ไม่มีขนาดของชีวิต. การงานที่เขาได้กระทำให้สำเร็จสมบูรณ์นั้นเป็นหลักฐานที่พิสูจน์ว่าศักยภาพของเขามาจากสติปัญญาที่พระเจ้าประทานให้เป็นของประทาน แต่ไม่ได้เป็นที่ประจักษ์ถึงความสามารถอันเกิดจากความสุกงอมในชีวิตอันศักดิ์สิทธิ์. หากศักยภาพแยกออกจากชีวิตแล้วก็เป็นเหมือนงูที่มีพิษร้ายต่อพลไพร่ของพระเจ้า แต่ชีวิตนั้นเป็นเหมือนนกพิราบที่นำชีวิตไปหล่อเลี้ยงแก่พลไพร่ของพระเจ้า. เทียบ นรธ.4:18 คำอธิบาย 1.
การรับสุขของซะโลโมที่มีต่อแผ่นดินงามได้บรรลุถึงระดับสูงสุดผ่านของประทานที่พระเจ้าประทานแก่เขา. อย่างไรก็ตามเนื่องจากเขามีขนาดแห่งการสุกงอมของชีวิตฝ่ายวิญญาณเพียงเล็กน้อย เขาจึงถูกตัดขาดจากการรับสุขที่มีต่อแผ่นดินงามที่อยู่ในแผนการบริหารของพระเจ้า เพราะเขาได้ปล่อยตัวไปตามราคะตัณหาของเขา. ดาวิดบิดาของเขาซึ่งเป็นผู้ที่สอดคล้องกับพระทัยของพระเจ้านั้นก็ล้มเหลวในความบาปที่น่าสะอิดสะเอียนและน่ารังเกียจนี้เช่นเดียวกัน (2ซมอ.11). ความล้มเหลวของซะโลโมเนื่องด้วยการล่อลวงของซาตานในครั้งนี้หนักหนากว่าบิดาของเขามากนัก. เรื่องนี้ทำให้ลูกหลานของเขาต้องสูญเสียดินแดนไปมากกว่าเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ และทำให้ในท่ามกลางพลไพร่ที่พระเจ้าทรงเลือกสรรต้องทนทุกข์กับความแตกแยกและความสับสนวุ่นวายไปหลายชั่วอายุ. ท้ายที่สุดพวกเขาก็ได้สูญเสียดินแดนที่พระเจ้าประทานให้และตกเป็นเชลยในดินแดนของชาวต่างชาติที่กราบไหว้รูปเคารพ. ประเทศอิสราเอลในวันนี้ก็ยังต้องทนทุกข์อยู่เพราะเหตุความล้มเหลวของซะโลโม. เรื่องนี้จำต้องเป็นคำเตือนและสัญญาณเตือนแก่เราเป็นอย่างยิ่ง! เราจำต้องระมัดระวัง. กระทั่งความล้มเหลวเพียงเล็กน้อยในการปล่อยตัวไปตามราคะตัณหาก็สามารถทำลายคริสตจักรและประหารความเจิดจรัสในด้านต่างๆ ของการดำเนินชีวิตคริสตจักรได้.
