2 ซามูเอล บทที่ 6
(2) ดาวิดคำนึงถึงที่พักอาศัยของพระเจ้าบนแผ่นดินโลก — 6:1—7:29
ก. ดูแลที่อาศัยของหีบพันธสัญญาของพระเจ้า — 6:1–23
2ซมอ.
6:1 ดาวิดรวบรวมคนทั้งปวงในอิสราเอลที่ถูกคัดแล้วอีกครั้งหนึ่งได้สามหมื่นคน.
2ซมอ.
6:2 กและดาวิดก็ลุกขึ้นไปกับพลไพร่ทั้งสิ้นที่อยู่กับท่านจากบาลายูดา เพื่อนำ1ขหีบ[พันธสัญญา]ของพระเจ้าขึ้นมาจากที่นั่น ซึ่งเรียกตามพระนาม คือพระนามของพระยะโฮวาจอมพลโยธาผู้ประทับระหว่างคคะรูบิม.
2ซมอ.
6:3 และพวกเขาก็เอากเกวียนใหม่บรรทุกหีบ[พันธสัญญา]ของพระเจ้า และนำออกมาจากบ้านของขอะบีนาดาบซึ่งอยู่บนเนินเขา. และอุซากับอาฮีโยพวกบุตรชายของอะบีนาดาบก็ขับเกวียนใหม่เล่มนั้น.
2ซมอ.
6:4 และบรรทุกหีบ[พันธสัญญา]ของพระเจ้า นำมาจากบ้านของอะบีนาดาบซึ่งอยู่บนเนินเขา และอาฮีโยเดินนำหน้าหีบนั้น.
2ซมอ.
6:5 ดาวิดกับวงศ์วานทั้งสิ้นของอิสราเอลก็ร่าเริงลิงโลดกันอยู่ต่อเบื้องพระพักตร์พระยะโฮวาด้วยเครื่องดนตรีทำด้วยไม้สนไซเพรส และด้วยพิณเขาคู่และพิณใหญ่ รำมะนา กรับ และฉาบ.
2ซมอ.
6:6 และเมื่อมาถึงลานนวดข้าวของนาโคน อุซาก็ยื่นมือออกไปประคองหีบ[พันธสัญญา]ของพระเจ้าไว้เพราะโคสะดุด.
2ซมอ.
6:7 และพระพิโรธของพระยะโฮวาก็พลุ่งขึ้นต่ออุซา และพระเจ้าทรงประหารเขาที่นั่นเพราะเหตุ1ความผิดของเขา เขาจึง2เสียชีวิตอยู่ข้างหีบ[พันธสัญญา]ของพระเจ้า.
2ซมอ.
6:8 และดาวิดก็กริ้ว เพราะพระยะโฮวาทรงประหารอุซาอย่างฉับพลัน จึงเรียกสถานที่นั้นว่า 1เพเร็ศอุซาจนถึงทุกวันนี้.
2ซมอ.
6:9 ในวันนั้นดาวิดก็เกรงกลัวพระยะโฮวาและกล่าวว่า หีบ[พันธสัญญา]ของพระยะโฮวาจะมาถึงเราได้อย่างไร?
2ซมอ.
6:10 ดังนั้นดาวิดจึงไม่ยอมย้ายหีบ[พันธสัญญา]ของพระยะโฮวาเข้าไปใน1เมืองของดาวิดให้อยู่กับตน แต่ดาวิดได้ให้เลี้ยวไปที่บ้านของโอเบ็ดอะโดมชาวฆัธ.
2ซมอ.
6:11 หีบ[พันธสัญญา]ของพระยะโฮวาก็คงอยู่ที่บ้านของโอเบ็ดอะโดมชาวฆัธสามเดือน และพระยะโฮวาทรงกอวยพรโอเบ็ดอะโดมและครอบครัวของเขาทุกคน.
2ซมอ.
6:12 มีคนไปบอกกษัตริย์ดาวิดว่า พระยะโฮวาทรงอวยพรวงศ์วานของโอเบ็ดอะโดม และทุกสิ่งที่เป็นของเขานั้นเนื่องด้วยหีบ[พันธสัญญา]ของพระเจ้า. กดังนั้นดาวิดจึงขึ้นไปนำหีบ[พันธสัญญา]ของพระเจ้าจากบ้านของโอเบ็ดอะโดมมาถึงขเมืองของดาวิดด้วยความชื่นชมยินดี.
2ซมอ.
6:13 และเมื่อผู้หามหีบ[พันธสัญญา]ของพระยะโฮวาเดินไปได้หกก้าว ดาวิดก็ถวายโคตัวหนึ่งกับลูกโคอ้วนพีตัวหนึ่ง.
2ซมอ.
6:14 และดาวิดก็เต้นรำต่อเบื้องพระพักตร์พระยะโฮวาด้วยสุดกำลังของพระองค์ และดาวิดคาด1กเอโฟดผ้าป่านอยู่.
2ซมอ.
6:15 ดังนั้นดาวิดและวงศ์วานทั้งสิ้นของอิสราเอลจึงนำหีบ[พันธสัญญา]ของพระยะโฮวาขึ้นมาด้วยเสียงโห่ร้องและด้วยเสียงเป่าแตร.
2ซมอ.
6:16 ขณะเมื่อหีบ[พันธสัญญา]ของพระยะโฮวาเข้ามาถึงเมืองของดาวิด มีคัลธิดาของซาอูลก็มองออกมาที่ช่องหน้าต่าง เห็นกษัตริย์ดาวิดกระโดดโลดเต้นต่อเบื้องพระพักตร์พระยะโฮวา นางก็ดูหมิ่นดาวิดในใจ.
2ซมอ.
6:17 พวกเขานำหีบ[พันธสัญญา]ของพระยะโฮวาเข้ามาตั้งในที่ซึ่งจัดเตรียมไว้ตรงกลางกกระโจมซึ่งดาวิดตั้งไว้. และดาวิดก็ถวายเครื่องบูชาเผาและขเครื่องบูชาสันติสุขต่อเบื้องพระพักตร์พระยะโฮวา.
2ซมอ.
6:18 และเมื่อดาวิดเสร็จสิ้นจากการถวายเครื่องบูชาเผาและเครื่องบูชาสันติสุขแล้ว ท่านก็อวยพรพลไพร่ในพระนามของพระยะโฮวาจอมพลโยธา.
2ซมอ.
6:19 และแจกขนมปังคนละแผ่น 1เนื้อคนละก้อน และขนมองุ่นแห้งคนละชิ้นแก่พลไพร่ทั้งปวง คือพลไพร่อิสราเอลทั้งหมดทั้งชายและหญิง แล้วพลไพร่ทั้งปวงต่างก็กลับไปยังบ้านของตน.
2ซมอ.
6:20 และดาวิดก็กลับไปอวยพรแก่วงศ์วานของตน แต่มีคัลธิดาของซาอูลออกมาพบดาวิดและกล่าวว่า วันนี้กษัตริย์แห่งอิสราเอลได้เกียรติยศอย่างยิ่งใหญ่ทีเดียวที่ได้ถอดเครื่องทรงวันนี้ต่อหน้าพวกสาวใช้ของเหล่าข้าราชการของท่าน อย่างกับนักเลงคนหนึ่งแก้ผ้าอย่างไม่มีความละอาย!
2ซมอ.
6:21 และดาวิดตอบมีคัลว่า เป็นสิ่งที่ทำต่อเบื้องพระพักตร์พระยะโฮวา ผู้ทรงกเลือกเราให้อยู่เหนือบิดาของเจ้า และเหนือวงศ์วานทั้งสิ้นของท่าน เพื่อทรงแต่งตั้งให้เราเป็นผู้ปกครองเหนือพลไพร่ของพระยะโฮวา เหนืออิสราเอล เราจึงร่าเริงลิงโลดต่อเบื้องพระพักตร์พระยะโฮวา.
2ซมอ.
6:22 เราจะยอมถูกดูหมิ่นยิ่งกว่านี้ และเราจะเป็นคนต่ำต้อยในสายตาเรา แต่พวกสาวใช้ที่เจ้าพูดถึงนั้น เราจะเป็นผู้ที่เขาถือว่าควรได้รับเกียรติ.
2ซมอ.
6:23 และมีคัลธิดาของซาอูลก็ไม่มีบุตรจนถึงวันสิ้นชีวิต.
คำอธิบาย 2 ซามูเอล บทที่ 6
2ซมอ.
6:2 ก ข้อ 2-11: 1คนก.13:6-14
2ซมอ.
6:2 ข 2คนก.1:4
2ซมอ.
6:2 1ข พระเจ้าทรงกระทำทุกสิ่งเพื่อดาวิด พระองค์ทรงแต่งตั้งเขาเป็นกษัตริย์และยกชูอาณาจักรของเขาเพื่อทำให้พระประสงค์ของพระองค์สำเร็จเป็นจริง. ในเวลานี้เอง ดาวิดเริ่มคิดถึงเรื่องของที่ประทับของพระเจ้าบนแผ่นดินโลก. ในขณะที่เขาอาศัยอยู่ในวังแห่งต้นสนสีดาร์ แต่หีบพันธสัญญาซึ่งเป็นตัวแทนของพระเจ้านั้นกลับยังไม่มีที่อาศัย (7:2). ดาวิดไม่อาจรับสถานการณ์เช่นนี้ได้ เขาจึงตัดสินใจที่จะเคลื่อนย้ายหีบพันธสัญญาของพระเจ้าไปยังที่อาศัยถาวร. กรณีนี้บ่งชี้ว่าใจของดาวิดนั้นตั้งอยู่บนพระนิเวศน์ของพระเจ้า ซึ่งก็คือที่พักอาศัยของพระเจ้านั่นเอง. ทุกสิ่งที่พระเจ้าทรงกระทำเพื่อเราและทุกสิ่งที่พระองค์ประทานแก่เราควรจะมีเพื่อให้เราคำนึงถึงการก่อสร้างที่ประทับของพระเจ้าบนแผ่นดินโลกอย่างสิ้นเชิง. การที่พระเจ้าทรงมีพระนิเวศน์บนแผ่นดินโลกนั้นทำให้ซาตานศัตรูของพระองค์ได้รับความอัปยศอย่างยิ่งใหญ่. ตลอดทุกชั่วอายุ ซาตานเพียรพยายามที่จะหลอกใช้, แย่งชิง, และครอบงำแผ่นดินโลก. ผลลัพธ์ทำให้ในแง่หนึ่งพระเจ้าได้ถูกขับไล่ไปจากแผ่นดินโลกแล้ว. นั่นคือสถานการณ์ในสมัยของดาวิด. อย่างไรก็ตามดาวิดนั้นเป็นอยู่เพื่อพระเจ้า เขาเป็นหนึ่งกับพระเจ้าและเป็นผู้ที่สอดคล้องกับพระเจ้า. ในฐานะบุคคลที่สอดคล้องกับพระทัยของพระเจ้า (1ซมอ.13:14) ดาวิดปรารถนาที่จะตระเตรียมสถานที่ซึ่งพระเจ้าสามารถประทับบนแผ่นดินโลกได้.
2ซมอ.
6:2 ค อซด.25:22; 1ซมอ.4:4; บพส.80:1
2ซมอ.
6:3 ก เทียบ 1ซมอ.6:7
2ซมอ.
6:3 ข 1ซมอ.7:1
2ซมอ.
6:7 1 ความหมายในภาษาเฮ็บรายไม่ชัดเจน.
2ซมอ.
6:7 2 พลไพร่อิสราเอลอาจได้รับอิทธิพลจากชนชาติฟะลิศตีมในการเคลื่อนย้ายหีบพันธสัญญาโดยการใช้เกวียนเป็นสื่อกลาง (ข้อ 3–6; เทียบ 1ซมอ.6:7–14). หีบพันธสัญญาควรจะถูกหามโดยคนเลวี (อฤธ.4:15; 7:9; 1คนก.15:2). พระเจ้าไม่ทรงปรับโทษชนชาติฟะลิศตีมซึ่งอยู่ฝ่ายโลกในการใช้เกวียนมาเคลื่อนย้ายหีบพันธสัญญา แต่พระองค์ไม่อาจจะอดกลั้นต่อการกระทำเช่นนี้โดยพลไพร่ของพระองค์ได้. ภายใต้อำนาจสิทธิ์ขาดของพระเจ้านั้น พระองค์ทำให้โคสะดุด และเมื่ออุซายื่นมือออกไปประคองหีบพันธสัญญาด้วยความปรารถนาดี เขาก็ถูกประหารในทันที. เมื่อมือฝ่ายธรรมชาติ, มือของมนุษย์นั้นสัมผัสกับสิ่งของที่ศักดิ์สิทธิ์ก็จะนำมาซึ่งพระพิโรธของพระเจ้า.
2ซมอ.
6:8 1 แปลว่า การทะลวงเหนืออุซา
2ซมอ.
6:10 1 นี่ก็คือซีโอนเมืองส่วนตัวของดาวิด ซึ่งเป็นศูนย์กลางของกรุงเยรูซาเล็มซึ่งเป็นเมืองแห่งสาธารณชน (5:7).
2ซมอ.
6:11 ก 1คนก.26:4-5
2ซมอ.
6:12 ก ข้อ 12ข-19: 1คนก.15:25–16:3
2ซมอ.
6:12 ข 2ซมอ.5:7; 1พกษ.8:1
2ซมอ.
6:14 ก 1ซมอ.2:18; 22:18
2ซมอ.
6:14 1ก ดาวิดสวมเครื่องแต่งกายคือเอโฟด ซึ่งมีเพียงปุโรหิตเท่านั้นที่สามารถสวมใส่ได้. ในเวลานั้นเขาเป็นทั้งกษัตริย์และก็เป็นปุโรหิตด้วย. ในแง่หนึ่งเขาได้ฝ่าฝืนต่อการกำหนดอันศักดิ์สิทธิ์ แต่ในอีกแง่หนึ่งนี่เป็นเรื่องที่ถวายความนับถือและถวายสง่าราศีแด่พระเจ้า.
2ซมอ.
6:17 ก 1คนก.15:1; 2คนก.1:4
2ซมอ.
6:17 ข เทียบ 1พกษ.8:62-63
2ซมอ.
6:19 1 ความหมายในภาษาเฮ็บรายไม่ชัดเจน; บางฉบับเข้าใจว่าเป็นเหล้าองุ่นหนึ่งส่วน บางฉบับเข้าใจว่าเป็นขนมอินทผลัม.
2ซมอ.
6:21 ก 1ซมอ.13:14
