2 ซามูเอล บทที่ 24

2ซมอ. 24:1 กพระพิโรธของพระยะโฮวาพลุ่งขึ้นต่ออิสราเอลอีกครั้งหนึ่ง 1ซาตานดลใจดาวิดให้ไปต่อสู้พวกเขากล่าวว่า จงไปขนับชนชาติอิสราเอลและคนยูดา.

2ซมอ. 24:2 กษัตริย์จึงกล่าวแก่โยอาบแม่ทัพซึ่งอยู่กับท่านว่า จงไปให้ทั่วอิสราเอลทุกเผ่า ตั้งแต่เมืองกดานถึงบะเอระซาบา และจงนับจำนวนพลไพร่ เพื่อเราจะได้ทราบจำนวนของพลไพร่.

2ซมอ. 24:3 แต่โยอาบกล่าวแก่กษัตริย์ว่า ขอพระยะโฮวาพระเจ้าของท่านทรงเพิ่มพลไพร่ที่มีอยู่อีกร้อยเท่าให้สายตาของกษัตริย์เจ้านายของข้าพเจ้าได้เห็น เหตุใดกษัตริย์เจ้านายของข้าพเจ้าจึงปรารถนาที่จะทำเรื่องนี้?

2ซมอ. 24:4 แต่ถ้อยคำของกษัตริย์มีชัยชนะเหนือโยอาบและบรรดาผู้บังคับบัญชากองทัพ. โยอาบกับบรรดาผู้บังคับบัญชาของกองทัพจึงออกไปจากเบื้องหน้ากษัตริย์ เพื่อจะนับพลไพร่อิสราเอล.

2ซมอ. 24:5 พวกเขาข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปและตั้งค่ายในเมืองอะโรเอลด้านขวาของเมืองที่อยู่กลางหุบเขาแม่น้ำ ไปทางฆาดจนถึงยาเซร.

2ซมอ. 24:6 แล้วพวกเขาก็มายังฆีละอาดและมาถึงดินแดนธัคธีมโฮดซี และพวกเขามาถึงเมืองดานยาอัน อ้อมไปถึงซีโดน.

2ซมอ. 24:7 และมาถึงที่กำบังเข้มแข็งแห่งเมืองตุโร และเมืองทั้งหมดของชนชาติฮีวี และของชนชาติคะนาอัน และพวกเขาออกไปทางใต้ของยูดาที่เมืองบะเอระซาบา.

2ซมอ. 24:8 เมื่อพวกเขาไปทั่วดินแดนนั้นแล้ว พวกเขาจึงมายังกรุงเยรูซาเล็มเมื่อสิ้นเก้าเดือนกับยี่สิบวัน.

2ซมอ. 24:9 และโยอาบก็ถวายจำนวนพลไพร่ที่นับได้แก่กษัตริย์. ในอิสราเอลมีผู้แกล้วกล้าที่ชักดาบได้แปดแสนคน และคนยูดามีห้าแสนคน.

2ซมอ. 24:10 เมื่อนับจำนวนพลไพร่เสร็จแล้ว กใจของดาวิดก็สำนึกผิด. และดาวิดทูลต่อพระยะโฮวาว่า ข้าพเจ้าได้ขทำบาปใหญ่หลวงในเรื่องซึ่งข้าพเจ้าได้กระทำนี้ ข้าแต่พระยะโฮวา แต่ขอพระองค์ทรงขจัดความบาปชั่วของผู้รับใช้ของพระองค์ เพราะข้าพเจ้ากระทำการอย่างโง่เขลายิ่งนัก.

2ซมอ. 24:11 และเมื่อดาวิดลุกขึ้นในตอนเช้า พระคำของพระยะโฮวาก็มายังกฆาดผู้เผยพระวจนะ ซึ่งเป็นผู้ทำนายของดาวิดว่า

2ซมอ. 24:12 จงไปบอกดาวิดว่า พระยะโฮวาตรัสดังนี้ว่า เราเสนอสามประการให้เจ้า จงเลือกเรื่องหนึ่งจากสามประการนี้ เพื่อเราจะได้ทำต่อเจ้า.

2ซมอ. 24:13 ฆาดจึงเข้าเฝ้าดาวิดและบอกท่านถึงเรื่องเหล่านี้. เขากล่าวแก่ท่านว่า จะให้เกิดกกันดารอาหารในดินแดนของท่านเจ็ดปี หรือท่านจะยอมหนีต่อหน้าปรปักษ์ของท่านเป็นเวลาสามเดือนในขณะที่เขาไล่ตามท่าน หรือจะให้โรคระบาดเกิดขึ้นในดินแดนของท่านสามวัน? บัดนี้ขอท่านตรึกตรองดูว่าจะให้ข้าพเจ้ากลับไปทูลสิ่งใดต่อพระองค์ผู้ทรงใช้ข้าพเจ้ามา.

2ซมอ. 24:14 ดาวิดจึงกล่าวแก่ฆาดว่า เราเป็นทุกข์ยิ่งนัก ขอให้พวกเราตกเข้าไปอยู่ในพระหัตถ์ของพระยะโฮวา เพราะกพระเมตตาของพระองค์ใหญ่ยิ่งนัก แต่ขออย่าให้เราตกเข้าไปในเงื้อมมือของมนุษย์เลย.

2ซมอ. 24:15 ดังนั้นพระยะโฮวาจึงทรงให้กโรคระบาดเกิดขึ้นในอิสราเอล ตั้งแต่เวลาเช้าจนสิ้นเวลาที่กำหนด และมีเจ็ดหมื่นคนท่ามกลางพลไพร่ที่ตายตั้งแต่เมืองดานถึงบะเอระซาบา.

2ซมอ. 24:16 และเมื่อทูตสวรรค์ยื่นมือออกเหนือกรุงเยรูซาเล็มเพื่อทำลายเมืองนั้น พระยะโฮวาทรงกกลับพระทัยเรื่องเหตุร้ายนั้นจึงตรัสแก่ทูตสวรรค์ผู้กำลังทำลายพลไพร่ว่า พอแล้ว ยั้งมือของเจ้าไว้. ฝ่ายทูตของพระยะโฮวาก็อยู่ที่ขลานนวดข้าวของอะราวนาคนยะบูศ.

2ซมอ. 24:17 เมื่อดาวิดเห็นกทูตสวรรค์ผู้กำลังสังหารพลไพร่นั้น ท่านก็ทูลพระยะโฮวาว่า เป็นข้าพเจ้าเองที่กระทำบาป ข้าพเจ้าเองกระทำการชั่วร้าย. แต่บรรดาแกะเหล่านี้ได้ทำอะไร? ขอพระหัตถ์ของพระองค์อยู่เหนือข้าพเจ้าและวงศ์วานบรรพบุรุษของข้าพเจ้าเถิด.

2ซมอ. 24:18 ในวันนั้นฆาดก็เข้ามาเฝ้าดาวิดกล่าวแก่ท่านว่า ขอโปรดขึ้นไปสร้างแท่นบูชาถวายแด่พระยะโฮวาบน1กลานนวดข้าวของอะราวนาคนยะบูศ.

2ซมอ. 24:19 ดาวิดก็ขึ้นไปตามคำของฆาดตามที่พระยะโฮวาทรงบัญชา.

2ซมอ. 24:20 เมื่ออะราวนามองออกมาเห็นกษัตริย์และบรรดาข้าราชการของท่านกำลังมาหาตน. อะราวนาก็ออกไปก้มกราบลงซบหน้าถึงดินต่อกษัตริย์.

2ซมอ. 24:21 และอะราวนาทูลว่า เหตุใดกษัตริย์เจ้านายของข้าพเจ้าจึงมาหาผู้รับใช้ของท่าน? ดาวิดกล่าวว่า เรามาซื้อลานนวดข้าวจากท่าน เพื่อสร้างแท่นบูชาถวายแด่พระยะโฮวา เพื่อโรคระบาดจะกระงับเสียจากท่ามกลางพลไพร่.

2ซมอ. 24:22 อะราวนาจึงกล่าวแก่ดาวิดว่า ขอกษัตริย์เจ้านายของข้าพเจ้ารับสิ่งที่ท่านเห็นชอบขึ้นถวาย. ดูเถิด ที่นี่มีโคสำหรับเครื่องบูชาเผาและกอุปกรณ์นวดข้าวกับแอกสำหรับโคเป็นฟืน.

2ซมอ. 24:23 ข้าแต่กษัตริย์ ของทั้งสิ้นนี้อะราวนาขอถวายแด่กษัตริย์. และอะราวนากล่าวแก่กษัตริย์อีกว่า ขอพระยะโฮวาพระเจ้าของท่านทรงกยินดีรับท่านไว้.

2ซมอ. 24:24 แต่กษัตริย์กล่าวแก่อะราวนาว่า ไม่ได้ แต่เราต้องซื้อจากท่านจริงๆ ตามราคานั้น เราจะถวายเครื่องบูชาเผาแด่พระยะโฮวาพระเจ้าของเรา โดยที่เราไม่เสียอะไรเลยนั้นไม่ได้. ดาวิดจึงซื้อลานนวดข้าวกับโคเป็นเงินห้าสิบเชกไกละ.

2ซมอ. 24:25 ดาวิดก็กสร้างแท่นบูชาถวายแด่พระยะโฮวาที่นั่น และถวายเครื่องบูชาเผากับเครื่องบูชาสันติสุข. พระยะโฮวาทรงสดับคำวิงวอนเพื่อดินแดนนั้น และโรคระบาดก็ถูกระงับเสียจากอิสราเอล.