2 ซามูเอล บทที่ 2
2. พลไพร่ถวายมงกุฎให้เป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรของพระเจ้าบนแผ่นดินโลก — 2ซมอ.2:1—24:25
(1) พลไพร่ถวายมงกุฎให้ — 2:1—5:25
ก. เผ่ายูดาถวายมงกุฎให้ — 2:1—4:12
2ซมอ.
2:1 หลังจากเหตุการณ์นี้ ดาวิดกทูลถามพระยะโฮวาว่า ข้าพเจ้าควรขึ้นไปยังเมืองหนึ่งของยูดาหรือไม่? และพระยะโฮวาตรัสตอบท่านว่า จงขึ้นไปเถิด. ดาวิดทูลว่า ข้าพเจ้าควรขึ้นไปที่ไหน? พระองค์ตรัสว่า ที่เมืองขเฮ็บโรน.
2ซมอ.
2:2 ดาวิดจึงขึ้นไปที่นั่นพร้อมกับกภรรยาทั้งสองของท่านด้วยคือ อาฮีโนอำชาวยิศเรเอลและอะบีฆายิลภรรยาของนาบาลชาวคาระเมล.
2ซมอ.
2:3 และดาวิดก็นำคนที่อยู่กับท่านขึ้นไป ทุกคนพาครอบครัวของพวกเขาไปด้วย และพวกเขาก็อาศัยอยู่ในเมืองต่างๆ ของเฮ็บโรน.
2ซมอ.
2:4 และคนยูดาก็มา1ชโลมดาวิดให้เป็นกกษัตริย์เหนือวงศ์วานยูดา. มีคนมาบอกดาวิดว่า คนขยาเบศฆีละอาดเป็นผู้ฝังซาอูลไว้.
2ซมอ.
2:5 ดาวิดใช้ทูตไปหาคนยาเบศฆีละอาดนั้นพูดกับพวกเขาว่า ขอพระยะโฮวาทรงอวยพระพรพวกท่าน ที่ท่านแสดงความกรุณานี้ต่อซาอูลเจ้านายของพวกท่าน และได้ฝังท่านไว้.
2ซมอ.
2:6 บัดนี้ขอพระยะโฮวาสำแดงความกรุณาและความสัตย์ซื่อต่อพวกท่าน และข้าพเจ้าจะ1ตอบแทนความดีนี้ต่อพวกท่านเพราะสิ่งนี้ที่ท่านได้ทำ.
2ซมอ.
2:7 บัดนี้ขอให้มือของพวกท่านเข้มแข็ง และขอให้พวกท่านกล้าหาญเถิด เพราะว่าซาอูลเจ้านายของพวกท่านสิ้นชีวิตแล้ว และวงศ์วานยูดาได้ชโลมข้าพเจ้าไว้เป็นกษัตริย์เหนือพวกเขา.
2ซมอ.
2:8 ฝ่ายกอับเนรบุตรเนรแม่ทัพของกองทัพซาอูลได้พา1อีซะโบเซ็ธบุตรชายของซาอูลข้ามไปที่เมืองมาฮะนายิม.
2ซมอ.
2:9 และได้ตั้งท่านให้เป็นกษัตริย์เหนือเมืองฆีละอาด และเหนือคนอาซูร คนยิศเรเอล คนเอ็ฟรายิม คนเบ็นยามิน และชนชาติอิสราเอลทั้งหมด.
2ซมอ.
2:10 อีซะโบเซ็ธบุตรชายของซาอูลเริ่มเป็นกษัตริย์เหนืออิสราเอลเมื่อมีอายุสี่สิบปี และท่านครอบครองอยู่สองปี. แต่วงศ์วานยูดาติดตามดาวิด.
2ซมอ.
2:11 เวลาที่ดาวิดเป็นกษัตริย์เหนือวงศ์วานยูดาในเฮ็บโรนนั้นนานกเจ็ดปีกับหกเดือน.
2ซมอ.
2:12 อับเนรบุตรเนรและคนรับใช้ของอีซะโบเซ็ธบุตรชายของซาอูลได้ออกจากมาฮะนายิมไปยังเมืองฆิบโอน.
2ซมอ.
2:13 และกโยอาบบุตรนางซะรูยากับคนรับใช้ของดาวิดก็ออกไปพบกับพวกเขาที่สระเมืองฆิบโอน. และพวกเขาก็นั่งที่ขอบสระข้างนี้ อีกพวกหนึ่งข้างโน้น.
2ซมอ.
2:14 อับเนรจึงพูดกับโยอาบว่า ขอให้พวกคนหนุ่มลุกขึ้นต่อสู้ชิงชัยกันต่อหน้าเราเถิด. และโยอาบตอบว่า ให้พวกเขาลุกขึ้นเถิด.
2ซมอ.
2:15 พวกเขาก็ลุกขึ้นข้ามไปตามจำนวนที่นับไว้ ฝ่ายเบ็นยามินและฝ่ายอีซะโบเซ็ธบุตรชายของซาอูลมีสิบสองคน ฝ่ายพวกคนรับใช้ของดาวิดก็มีสิบสองคน.
2ซมอ.
2:16 ต่างฝ่ายก็ต่างจับศีรษะคู่ต่อสู้แน่น และปักดาบเข้าที่สีข้างของคู่ต่อสู้ล้มตายด้วยกัน. เขาจึงเรียกที่นั่นว่าเฮลขัทฮัสซูริม ซึ่งอยู่ในฆิบโอน.
2ซมอ.
2:17 การสู้รบในวันนั้นดุเดือดยิ่งนัก อับเนรและคนอิสราเอลก็แพ้ไปต่อหน้าทหารของดาวิด.
2ซมอ.
2:18 บุตรชายทั้งสามของนางซะรูยาก็อยู่ที่นั่นคือ กโยอาบ อะบีซัย และอะซาเฮล. ฝ่ายอะซาเฮลนั้นฝีเท้าเร็วอย่างกับละมั่งป่า.
2ซมอ.
2:19 และอะซาเฮลก็ไล่ตามอับเนรไป เมื่อตามไปนั้นก็ไม่ได้เลี้ยวไปทางขวา หรือทางซ้ายจากการไล่ตามอับเนร.
2ซมอ.
2:20 อับเนรเหลียวหลังมาพูดว่า นั่นอะซาเฮลหรือ? เขาตอบว่า ข้าเอง.
2ซมอ.
2:21 อับเนรจึงบอกเขาว่า จงเลี้ยวไปทางขวาหรือทางซ้าย และจับเอาคนหนุ่มคนหนึ่ง แล้วก็ริบเอาเสื้อเกราะของเขามา. แต่อะซาเฮลไม่ยอมละจากการไล่ตามอับเนร.
2ซมอ.
2:22 อับเนรจึงบอกอะซาเฮลอีกครั้งหนึ่งว่า จงหันกลับจากการไล่ตามข้า. จะให้ข้าฆ่าฟันเจ้าให้ล้มลงดินทำไมเล่า? แล้วข้าจะเงยหน้าดูโยอาบพี่ชายของเจ้าได้อย่างไร?
2ซมอ.
2:23 แต่เขาก็ปฏิเสธที่จะหันกลับ เพราะฉะนั้น อับเนรก็เอาปลายหอกกแทงท้อง อะซาเฮล หอกก็ทะลุออกข้างหลังของเขา. เขาก็ล้มลงตายอยู่ที่นั่น. และทุกคนซึ่งมาเห็นที่ซึ่งอะซาเฮลล้มตายก็ยืนนิ่งอยู่.
2ซมอ.
2:24 แต่โยอาบกับอะบีซัยไล่ตามอับเนรไป. ดวงอาทิตย์ก็ตกเมื่อเขาทั้งสองมาถึงเนินเขาอำมา ซึ่งอยู่ข้างหน้าฆีอัคตามทางไปป่ากันดารแห่งฆิบโอน.
2ซมอ.
2:25 และคนเบ็นยามินก็ชุมนุมกันตามอับเนรไป กลายเป็นกองกำลังกองหนึ่ง ยืนอยู่บนยอดเขา.
2ซมอ.
2:26 แล้วอับเนรร้องถามโยอาบว่า จะให้ดาบล้างผลาญเรื่อยไปเป็นนิตย์หรือ? ท่านไม่ทราบหรือว่าสุดท้ายจะกลายเป็นความขมขื่น? อีกนานสักเท่าใดท่านจึงจะสั่งพวกพลไพร่ของท่านให้หันกลับจากการไล่ตามพี่น้องของพวกเขา?
2ซมอ.
2:27 และโยอาบจึงกล่าวว่า พระเจ้าทรงพระชนม์อยู่แน่ฉันใด ถ้าท่านไม่พูดขึ้นมา เช้าวันนี้พวกพลไพร่ก็จะขึ้นไป แต่ละคนจะเลิกไล่ตามพวกพี่น้องของเขา.
2ซมอ.
2:28 โยอาบจึงเป่าแตรขึ้น พวกพลไพร่ทั้งปวงก็ยืนนิ่งไม่ไล่ตามอิสราเอล และไม่สู้รบกันอีกต่อไป.
2ซมอ.
2:29 อับเนรกับคนของท่านก็เดินทางตลอดคืนนั้นผ่านอะระบา. เขาข้ามแม่น้ำจอร์แดน ไปทั่ว1บิธโรน และมาถึงมาฮะนายิม.
2ซมอ.
2:30 โยอาบก็กลับจากการไล่ตามอับเนร. และเมื่อท่านรวบรวมพลไพร่ทั้งหมด คนรับใช้ของดาวิดก็ขาดไปสิบเก้าคนไม่นับอะซาเฮล.
2ซมอ.
2:31 แต่คนรับใช้ของดาวิดฆ่าคนเบ็นยามินและคนของอับเนรตายไปสามร้อยหกสิบคน.
2ซมอ.
2:32 และพวกเขายกอะซาเฮลไปฝังไว้ในอุโมงค์ของบิดาของเขา ซึ่งอยู่ที่เมืองเบ็ธเลเฮม. โยอาบและพวกของท่านก็เดินทางตลอดคืนและมาถึงเมืองเฮ็บโรนเมื่อรุ่งสาง.
คำอธิบาย 2 ซามูเอล บทที่ 2
2ซมอ.
2:1 ก 1ซมอ.22:10; 23:2, 4; 2ซมอ.5:19
2ซมอ.
2:1 ข 2ซมอ.2:11; ยฮซ.14:13; 1ซมอ.30:31
2ซมอ.
2:2 ก 1ซมอ.25:42-43
2ซมอ.
2:4 1 ดู 5:3 คำอธิบาย 1.
2ซมอ.
2:4 ก 2ซมอ.5:3; กจ.13:22
2ซมอ.
2:4 ข วนฉ.21:8; 1ซมอ.11:1; 31:11
2ซมอ.
2:6 1 แปลตามตรงคือ ทำความดีนี้แก่ท่าน.
2ซมอ.
2:8 ก 1ซมอ.14:50
2ซมอ.
2:8 1 แปลว่า ผู้ที่อับอาย. ในที่นี้ตั้งใจเปลี่ยนชื่อเรียกของเขาจากชื่อเดิมว่า เอ็ศบาละ ใน 1คนก.8:33.
2ซมอ.
2:11 ก 2ซมอ.5:5; 1คนก.3:4
2ซมอ.
2:13 ก 2ซมอ.8:16
2ซมอ.
2:18 ก 1คนก.2:16
2ซมอ.
2:23 ก เทียบ 2ซมอ.3:27
2ซมอ.
2:29 1 ความหมายในภาษาเฮ็บรายไม่ชัดเจน; บางฉบับแปลว่า ช่วงเช้า.