2 ซามูเอล บทที่ 19

2ซมอ. 19:1 มีคนแจ้งแก่โยอาบว่า ดูเถิด กษัตริย์ร่ำไห้และไว้ทุกข์เพื่ออับซาโลม.

2ซมอ. 19:2 ชัยชนะในวันนั้นจึงกลายเป็นการไว้ทุกข์ของพลไพร่ทั้งปวง เพราะในวันนั้นพวกพลไพร่ได้ยินว่า กษัตริย์เศร้าใจเรื่องบุตรชายของท่าน.

2ซมอ. 19:3 ในวันนั้นพวกพลไพร่แอบเข้ามาในเมืองอย่างกับพวกพลไพร่ที่ละอายใจแอบมาเมื่อหนีศึกกลับมา.

2ซมอ. 19:4 กษัตริย์คลุมหน้าของท่านและร้องไห้เสียงดังว่า โอ อับซาโลมบุตรของเราเอ๋ย! โอ อับซาโลมบุตรของเรา บุตรของเรา!

2ซมอ. 19:5 โยอาบก็เข้ามาหากษัตริย์ในวังกล่าวว่า วันนี้ท่านได้ทำให้คนรับใช้ทั้งสิ้นของท่านได้รับความละอาย คือ ผู้ซึ่งวันนี้ได้ช่วยชีวิตของท่าน ทั้งชีวิตของบรรดาบุตรชายและบุตรสาวและชีวิตของบรรดาภรรยาและชีวิตของบรรดาสนมของท่าน

2ซมอ. 19:6 เพราะว่าท่านรักผู้ที่เกลียดชังท่าน และเกลียดชังผู้ที่รักท่าน เพราะในวันนี้ท่านทำให้ประจักษ์แล้วว่าบรรดานายทหารและข้าราชการไม่นับเป็นอะไรสำหรับท่าน. แต่ในวันนี้ข้าพเจ้าตระหนักว่าถ้าอับซาโลมยังมีชีวิตอยู่ และในวันนี้ข้าพเจ้าทั้งหลายตายสิ้น ท่านก็จะพอใจ.

2ซมอ. 19:7 ขอท่านโปรดลุกขึ้น ณ บัดนี้และออกไปปลอบโยนใจของบรรดาผู้รับใช้ของท่าน. เพราะข้าพเจ้าปฏิญาณในพระนามพระยะโฮวาว่า ถ้าท่านไม่ไป จะไม่มีชายสักคนหนึ่งคงอยู่กับท่านในคืนนี้ เรื่องนี้จะร้ายแรงยิ่งกว่าเหตุร้ายอื่นๆ ทั้งสิ้น ซึ่งบังเกิดแก่ท่านตั้งแต่ยังเยาว์วัยจนบัดนี้.

2ซมอ. 19:8 กษัตริย์ก็ลุกขึ้นไปนั่งที่ประตูเมือง.

มีคนไปบอกพวกพลไพร่ว่า ดูเถิด กษัตริย์นั่งอยู่ที่ประตูเมือง. พลไพร่ทั้งหมดก็มายังเบื้องหน้ากษัตริย์. ฝ่ายชนชาติอิสราเอลนั้นต่างคนต่างก็หนีไปยังกระโจมของตน.

2ซมอ. 19:9 พลไพร่ทั้งสิ้นก็หมางใจกันไปทั่วอิสราเอลทุกเผ่ากล่าวว่า กษัตริย์เคยช่วยเราให้พ้นจากมือบรรดาศัตรูของเรา และช่วยเราให้พ้นจากมือของชนชาติกฟะลิศตีม บัดนี้ท่านได้หนีออกจากดินแดนเพราะเห็นแก่อับซาโลม.

2ซมอ. 19:10 แต่อับซาโลมผู้ที่เราชโลมตั้งไว้เป็นกษัตริย์เหนือเรานั้นก็สิ้นชีวิตเสียแล้วในสงคราม. บัดนี้เหตุใดพวกเจ้าไม่พูดอะไรบ้างเลยในเรื่องที่จะเชิญกษัตริย์ให้กลับไป?

2ซมอ. 19:11 กษัตริย์ดาวิดใช้คนไปหากซาโดคและอะบีอาธารปุโรหิตทั้งสองกล่าวว่า จงพูดกับพวกอาวุโสของคนยูดาว่า ทำไมพวกท่านจึงเป็นคนสุดท้ายที่จะเชิญกษัตริย์กลับไปยังวังของท่าน ในเมื่อมีถ้อยคำจากอิสราเอลทั้งปวงมาถึงกษัตริย์1แล้ว.

2ซมอ. 19:12 ท่านเป็นพี่น้องของเรา เป็นกระดูกและเนื้อของเรา. ทำไมท่านจึงจะเป็นคนสุดท้ายที่จะเชิญกษัตริย์กลับไป?

2ซมอ. 19:13 และจงบอกกอะมาซาว่า ท่านไม่ได้เป็นกระดูกและเนื้อของเราหรือ? ถ้าท่านมิได้เป็นผู้บังคับบัญชากองทัพต่อหน้าเราแทนขโยอาบสืบต่อไป ขอพระเจ้าทรงลงโทษเรา และทรงเพิ่มโทษนั้น.

2ซมอ. 19:14 กษัตริย์ดาวิดก็ได้หันใจของคนยูดาทั้งปวงเป็นเหมือนใจของคนผู้เดียว. พวกเขาจึงใช้คนไปกล่าวแก่กษัตริย์ว่า ขอท่านกับข้าราชการทั้งหมดโปรดกลับไปเถิด.

2ซมอ. 19:15 กษัตริย์ก็กลับไปและมายังแม่น้ำจอร์แดน และคนยูดาก็พากันมาที่ฆีละฆาลเพื่อต้อนรับกษัตริย์และนำกษัตริย์ข้ามแม่น้ำจอร์แดน.

2ซมอ. 19:16 กซิมอีบุตรเฆรา คนเบ็นยามินผู้มาจากบะฮูริม รีบลงมาพร้อมกับคนยูดาเพื่อจะต้อนรับกษัตริย์ดาวิด.

2ซมอ. 19:17 มีคนจากเผ่าเบ็นยามินพร้อมกับท่านหนึ่งพันคน และกซีบาคนรับใช้ในวงศ์วานของซาอูล พร้อมกับบุตรชายของเขาสิบห้าคน กับคนรับใช้อีกยี่สิบคน ก็รีบมายังแม่น้ำจอร์แดนต่อเบื้องหน้ากษัตริย์.

2ซมอ. 19:18 พวกเขาทำทางข้ามด้วยเรือเพื่อให้วงศ์วานของกษัตริย์ข้ามไป และกระทำในสิ่งที่สายตาของท่านเห็นว่าดี. ซิมอีบุตรเฆราก้มกราบต่อเบื้องหน้ากษัตริย์ขณะที่กษัตริย์จะข้ามแม่น้ำจอร์แดน.

2ซมอ. 19:19 เขากล่าวแก่กษัตริย์ว่า ขอเจ้านายของข้าพเจ้าอย่าถือโทษการล่วงละเมิดของข้าพเจ้า และขออย่าจดจำความผิดที่ข้าพเจ้าทำในวันที่กษัตริย์เจ้านายของข้าพเจ้าออกจากเยรูซาเล็ม ขอกษัตริย์อย่าได้ใส่ใจเลย.

2ซมอ. 19:20 ด้วยผู้รับใช้ของท่านทราบแล้วว่าข้าพเจ้าเองได้ทำบาป เพราะฉะนั้นวันนี้ข้าพเจ้าได้มาเป็นคนแรกในวงศ์วานของโยเซฟทั้งหมดที่ลงมาต้อนรับกษัตริย์เจ้านายของข้าพเจ้า.

2ซมอ. 19:21 อะบีซัยบุตรนางซะรูยาจึงตอบว่า ที่ซิมอีกระทำเช่นนี้ไม่ควรจะถึงที่ตายหรอกหรือ? เพราะเขาได้แช่งด่าผู้ที่รับการชโลมของพระยะโฮวา.

2ซมอ. 19:22 แต่ดาวิดกล่าวว่า บุตรทั้งสองของนางซะรูยาเอ๋ย กเรามีธุระอะไรกับท่าน ซึ่งในวันนี้ท่านจะมาเป็นปฏิปักษ์กับเรา ในวันนี้ควรที่จะให้ใครในอิสราเอลมีโทษถึงตาย? ในวันนี้เราไม่ทราบหรือว่า เราเองเป็นกษัตริย์ครอบครองอิสราเอล?

2ซมอ. 19:23 และกษัตริย์กล่าวแก่ซิมอีว่า เจ้าจะไม่ตาย. แล้วกษัตริย์ก็ปฏิญาณแก่เขา.

2ซมอ. 19:24 กมะฟีโบเซ็ธหลานของซาอูลก็ลงมาต้อนรับกษัตริย์. เขาไม่ได้ดูแลตบแต่งเท้าหรือโกนหนวดเครา หรือซักเสื้อผ้าของตนตั้งแต่วันที่กษัตริย์จากไปจนวันที่กลับมาอย่างสันติสุข.

2ซมอ. 19:25 เมื่อเขามายังกรุงเยรูซาเล็มเพื่อจะต้อนรับ กษัตริย์ก็กล่าวแก่เขาว่า มะฟีโบเซ็ธ ทำไมท่านไม่ได้ไปกับเรา?

2ซมอ. 19:26 ท่านตอบว่า ข้าแต่กษัตริย์เจ้านายของข้าพเจ้า คนรับใช้ของข้าพเจ้าหลอกลวงข้าพเจ้า เพราะผู้รับใช้ของท่านบอกเขาว่า ข้าจะผูกอานลาตัวหนึ่งเพื่อข้าจะได้ขี่ตามกษัตริย์ไป. เพราะว่าผู้รับใช้ของท่านเป็นกง่อย.

2ซมอ. 19:27 1ซีบากลับใส่ร้ายผู้รับใช้ของท่านต่อเบื้องหน้ากษัตริย์เจ้านายของข้าพเจ้า. แต่กษัตริย์เจ้านายของข้าพเจ้าเป็นเหมือนกทูตของพระเจ้า สายตาของท่านเห็นดีประการใด ก็ขอโปรดกระทำเถิด.

2ซมอ. 19:28 เพราะว่าวงศ์วานบิดาของข้าพเจ้าทั้งสิ้นนั้นเป็นแต่คนสมควรตายต่อเบื้องหน้ากษัตริย์เจ้านายของข้าพเจ้า แต่ท่านกลับแต่งตั้งผู้รับใช้ของท่านไว้ท่ามกลางผู้ที่กรับประทานร่วมโต๊ะของท่าน. ข้าพเจ้าจะมีสิทธิประการใดเล่าที่จะร้องขอต่อกษัตริย์อีก?

2ซมอ. 19:29 กษัตริย์จึงกล่าวแก่ท่านว่า ท่านจะพูดเรื่องราวของท่านต่อไปทำไม? เรากล่าวว่าท่านกับซีบาจงแบ่งที่ดินกัน.

2ซมอ. 19:30 มะฟีโบเซ็ธกล่าวแก่กษัตริย์ว่า เมื่อกษัตริย์เจ้านายของข้าพเจ้าได้กลับวังอย่างสันติสุขเช่นนี้แล้ว ก็ให้ซีบารับไปหมดเถิด.

2ซมอ. 19:31 ฝ่ายกบาระซีลัยชาวฆีละอาดได้ลงมาจากโรฆะลิม และข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปกับกษัตริย์ เพื่อส่งท่านข้ามแม่น้ำจอร์แดนไป.

2ซมอ. 19:32 บาระซีลัยเป็นคนชรามากแล้ว อายุแปดสิบปี ท่านได้นำเสบียงอาหารมาให้กษัตริย์ขณะที่กษัตริย์พักอยู่ที่มาฮะนายิมเพราะท่านเป็นคนมั่งมีมาก.

2ซมอ. 19:33 กษัตริย์จึงกล่าวแก่บาระซีลัยว่า จงข้ามมาอยู่กับเรา เราจะชุบเลี้ยงท่านให้อยู่ข้างเราที่เยรูซาเล็ม.

2ซมอ. 19:34 แต่บาระซีลัยกล่าวแก่กษัตริย์ว่า ข้าพเจ้าจะอยู่ต่อไปได้อีกกี่ปี? ที่ข้าพเจ้าควรจะขึ้นไปอยู่กับกษัตริย์ที่เยรูซาเล็ม.

2ซมอ. 19:35 วันนี้ข้าพเจ้ามีอายุกแปดสิบปีแล้ว. ข้าพเจ้าจะแยกแยะดีชั่วได้หรือ? ผู้รับใช้ของท่านจะลิ้มรสชาติของสิ่งที่กินและดื่มได้หรือ? ข้าพเจ้าจะฟังเสียงนักร้องชายหญิงร้องเพลงได้อีกหรือ? ทำไมจะให้ผู้รับใช้ของท่านเป็นภาระเพิ่มแก่กษัตริย์เจ้านายของข้าพเจ้าอีกเล่า?

2ซมอ. 19:36 ผู้รับใช้ของท่านเพียงจะข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปกับกษัตริย์หน่อยเดียวเท่านั้น. เหตุใดกษัตริย์จะตอบแทนข้าพเจ้าด้วยรางวัลเช่นนี้เล่า?

2ซมอ. 19:37 ขอให้ผู้รับใช้ของท่านกลับไปเพื่อข้าพเจ้าจะตายในเมืองของข้าพเจ้า ใกล้ที่ฝังศพบิดามารดาของข้าพเจ้า. แต่นี่คือกคิมฮามผู้รับใช้ของท่าน โปรดให้เขาข้ามไปกับกษัตริย์เจ้านายของข้าพเจ้า ขอโปรดกระทำต่อเขาตามที่สายตาของท่านเห็นว่าดี.

2ซมอ. 19:38 กษัตริย์กล่าวว่า คิมฮามจะข้ามไปกับเรา เราจะกระทำแก่เขาตามที่สายตาของท่านเห็นว่าดี ทุกสิ่งที่ท่านต้องการให้เรากระทำ เราจะกระทำให้ท่าน.

2ซมอ. 19:39 แล้วพลไพร่ทั้งสิ้นก็ข้ามแม่น้ำจอร์แดน กษัตริย์ก็ข้ามไป. กษัตริย์จูบบาระซีลัย และอวยพรท่าน ท่านก็กลับไปยังที่อยู่ของท่าน.

2ซมอ. 19:40 กษัตริย์ข้ามไปยังฆีละฆาล และคิมฮามก็ข้ามตามท่านไปด้วย. พลไพร่คนยูดาทั้งหมดกับพลไพร่อิสราเอลครึ่งหนึ่งได้นำกษัตริย์ข้ามมา.

2ซมอ. 19:41 ชนชาติอิสราเอลทั้งหมดมาเฝ้ากษัตริย์กล่าวแก่กษัตริย์ว่า ไฉนคนยูดาพี่น้องของเราจึงลักพาท่านไปเสีย พากษัตริย์และวงศ์วานของท่านข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปพร้อมกับคนของดาวิดทั้งหมด?

2ซมอ. 19:42 คนยูดาทั้งปวงจึงตอบชนชาติอิสราเอลว่า เพราะกษัตริย์เป็นญาติสนิทกับเรา. ท่านทั้งหลายจะโกรธด้วยเรื่องนี้ทำไมเล่า? เราได้อยู่กินผลาญทรัพย์สมบัติของกษัตริย์หรือ? ท่านได้ให้รางวัลอะไรแก่เราหรือ?

2ซมอ. 19:43 ชนชาติอิสราเอลก็ตอบคนยูดาว่า เรามีส่วนในกษัตริย์กสิบส่วนและในดาวิดเราก็มีมากกว่าท่าน. ทำไมท่านจึงดูถูกเราเช่นนี้เล่า? เราไม่ได้เป็นพวกแรกที่พูดเรื่องการนำกษัตริย์กลับมาหรือ? แต่ถ้อยคำของคนยูดาก็รุนแรงกว่าถ้อยคำของชนชาติอิสราเอล.