2 ซามูเอล บทที่ 18

2ซมอ. 18:1 ดาวิดจึงตรวจนับพลไพร่ที่อยู่กับท่าน และจัดตั้งนายพันนายร้อยเหนือพวกเขา.

2ซมอ. 18:2 และดาวิดใช้พลไพร่ออกไป ให้อยู่ภายใต้1บังคับบัญชาของโยอาบหนึ่งในสาม และภายใต้บังคับบัญชาของอะบีซัยน้องชายของโยอาบบุตรนางซะรูยาหนึ่งในสาม และอีกหนึ่งในสามอยู่ภายใต้บังคับบัญชาของอิธัยคนฆัธ. และกษัตริย์กล่าวแก่พวกพลไพร่ว่า เราเองจะออกไปกับพวกท่านเป็นแน่.

2ซมอ. 18:3 แต่พวกพลไพร่เหล่านั้นกล่าวว่า ขอท่านอย่าไปเลย ถ้าพวกข้าพเจ้าจะหนีไป พวกเขาก็ไม่สนใจพวกข้าพเจ้า หรือถ้าพวกข้าพเจ้าตายเสียสักครึ่งหนึ่ง พวกเขาก็ไม่สนใจพวกข้าพเจ้า. 1แต่ท่านมีค่าเสมือนพวกข้าพเจ้าหนึ่งหมื่นคน เพราะฉะนั้นขอท่านช่วยเราโดยอยู่ในเมืองจะดีกว่า.

2ซมอ. 18:4 กษัตริย์กล่าวแก่พวกเขาว่า สายตาพวกท่านเห็นชอบอย่างไร เราจะทำตาม. กษัตริย์จึงยืนที่ข้างประตูเมือง และพลไพร่ทั้งหมดเดินออกไปเป็นกองร้อยกองพัน.

2ซมอ. 18:5 กษัตริย์บัญชาโยอาบ, อะบีซัย, และอิธัยว่า จงจัดการอย่างละมุนละม่อมกับอับซาโลมชายหนุ่มนั้นด้วยเห็นแก่เราเถิด. พลไพร่ทั้งสิ้นก็ได้ยินคำบัญชาซึ่งกษัตริย์บอกแก่ผู้บังคับบัญชาทั้งหมดด้วยเรื่องอับซาโลม.

2ซมอ. 18:6 พวกพลไพร่จึงออกไปในทุ่งเพื่อสู้รบกับชนชาติอิสราเอล การสงครามนั้นรบกันในป่าเอ็ฟรายิม.

2ซมอ. 18:7 ที่นั่นชนชาติอิสราเอลก็พ่ายแพ้ไปต่อหน้าพวกคนรับใช้ของดาวิด มีการฆ่าฟันกันอย่างหนักที่นั่น ในวันนั้นมีคนตายสองหมื่นคน.

2ซมอ. 18:8 ที่นั่นสงครามกระจายไปทั่วดินแดน ในวันนั้นป่าก็ผลาญพวกพลไพร่เสียมากกว่าที่ดาบผลาญ.

2ซมอ. 18:9 เมื่ออับซาโลมบังเอิญพบพวกคนรับใช้ของดาวิดเข้า อับซาโลมขี่ล่ออยู่. และล่อนั้นได้วิ่งเข้าไปใต้กิ่งของต้นโอ๊กใหญ่ที่พันกันอยู่ กศีรษะของท่านก็ถูกเกี่ยวติดกิ่งต้นโอ๊กแน่น แล้วท่านก็แขวนอยู่ระหว่างฟ้ากับดิน ส่วนล่อที่อยู่ใต้ท่านก็วิ่งเลยไป.

2ซมอ. 18:10 มีชายคนหนึ่งมาเห็นเข้า จึงไปแจ้งโยอาบว่า ข้าพเจ้าเห็นอับซาโลมแขวนอยู่ที่ต้นโอ๊ก.

2ซมอ. 18:11 โยอาบก็พูดกับชายที่แจ้งท่านว่า เจ้าเห็นเขาแล้ว ทำไมเจ้าไม่ฟันให้เขาตกลงบนดินที่นั่นเล่า? อย่างนั้นเราก็จะได้ให้เงินสิบแผ่นกับสายรัดเอวเส้นหนึ่งแก่เจ้า.

2ซมอ. 18:12 แต่ชายคนนั้นกล่าวแก่โยอาบว่า ถึงมือของข้าพเจ้าจะได้รับเงินหนึ่งพันแผ่น ข้าพเจ้าก็จะไม่ยื่นมือออกทำร้ายบุตรชายของกษัตริย์ เพราะว่าพวกเราได้ยินกษัตริย์บัญชาท่านและอะบีซัยกับอิธัยว่า ไม่ว่าใครจงดูแลอับซาโลมชายหนุ่มนั้นเพื่อเห็นแก่เรา.

2ซมอ. 18:13 แต่ถ้าข้าพเจ้าไร้สัตย์ทำร้ายชีวิตของเขา (และไม่มีอะไรจะปิดบังจากกษัตริย์ได้) แล้วท่านเองก็จะตั้งตัวต่อสู้ข้าพเจ้า.

2ซมอ. 18:14 โยอาบจึงว่า เราไม่ควรเสียเวลากับเจ้าเช่นนี้. ท่านก็จับหอกสั้นสามอันไว้ในมือแทงเข้าไปในหัวใจของอับซาโลมขณะท่านยังมีชีวิตอยู่กลางต้นโอ๊ก.

2ซมอ. 18:15 คนหนุ่มสิบคนที่ถือเครื่องรบของโยอาบก็ล้อมอับซาโลมไว้ แล้วโจมตีท่านและประหารท่านเสีย

2ซมอ. 18:16 โยอาบก็กเป่าแตร และพวกพลไพร่ก็กลับจากการไล่ตามอิสราเอล เพราะโยอาบยับยั้งพวกเขาไว้.

2ซมอ. 18:17 เขาก็ยกอับซาโลมโยนลงไปในบ่อใหญ่ซึ่งอยู่ในป่า เอาหินกองทับไว้เป็นกองใหญ่มหึมา ชนชาติอิสราเอลทั้งสิ้นต่างก็หนีกลับไปที่กระโจมของตน.

2ซมอ. 18:18 เมื่ออับซาโลมยังมีชีวิตอยู่ได้ตั้งเสาไว้สำหรับตัวเองที่หุบเขาของกษัตริย์ เพราะท่านกล่าวว่า เราไม่มีบุตรชายที่จะสืบชื่อของเรา. ท่านเรียกเสานั้นตามชื่อของท่านว่า อนุสรณ์อับซาโลม จนทุกวันนี้.

2ซมอ. 18:19 กอะฮีมะอัศบุตรซาโดคกล่าวว่า ขอให้ข้าพเจ้าวิ่งนำข่าวไปแจ้งกษัตริย์ว่า พระยะโฮวาทรงแก้แค้นให้ท่านพ้นจากศัตรูของท่านแล้ว.

2ซมอ. 18:20 โยอาบก็ตอบเขาว่า ท่านกอย่าเป็นคนนำข่าวไปในวันนี้เลย ท่านจงนำข่าวไปในวันอื่นเถิด แต่วันนี้ท่านอย่านำข่าวไปเลย เพราะว่าบุตรชายของกษัตริย์สิ้นชีวิตแล้ว.

2ซมอ. 18:21 โยอาบก็สั่งชาวคูชคนหนึ่งว่า จงไปแจ้งแก่กษัตริย์ตามสิ่งที่ท่านได้เห็น. ชาวคูชคนนั้นก็โค้งตัวลงคำนับโยอาบ แล้วก็วิ่งไป.

2ซมอ. 18:22 อะฮีมะอัศบุตรซาโดคจึงกล่าวแก่โยอาบอีกว่า จะอย่างไรก็ช่างเถิด ขอให้ข้าพเจ้าวิ่งตามชาวคูชคนนั้นไปด้วย. โยอาบตอบว่า ลูกเอ๋ย เจ้าจะวิ่งไปทำไม? เพราะว่าการส่งข่าวนี้จะไม่มีรางวัลให้แก่เจ้า.

2ซมอ. 18:23 เขาตอบว่า จะอย่างไรก็ช่างเถิด ข้าพเจ้าจะขอวิ่งไป. โยอาบจึงกล่าวแก่เขาว่า วิ่งไปเถิด. และอะฮีมะอัศก็วิ่งไปตามทางที่ราบ นำหน้าชาวคูชนั้นไป.

2ซมอ. 18:24 ดาวิดนั่งอยู่ระหว่างประตูเมืองทั้งสอง. มีทหารยามขึ้นไปอยู่บนหลังคาของประตูที่กำแพงเมือง เมื่อเงยหน้าขึ้นมองดู เห็นชายคนหนึ่งวิ่งมาตามลำพัง.

2ซมอ. 18:25 ทหารยามคนนั้นก็ร้องแจ้งแก่กษัตริย์. กษัตริย์กล่าวว่า ถ้าเขามาลำพังก็คงนำข่าวมา. ชายคนนั้นก็วิ่งเข้ามาใกล้.

2ซมอ. 18:26 ทหารยามเห็นชายอีกคนหนึ่งวิ่งมา ทหารยามก็ร้องบอกไปที่นายประตูเมืองว่า ดูสิ มีชายอีกคนหนึ่งวิ่งมาแต่ลำพัง. กษัตริย์กล่าวว่า เขาเป็นคนนำข่าวมาด้วย.

2ซมอ. 18:27 ทหารยามนั้นกล่าวว่า ข้าพเจ้าคิดว่าคนที่วิ่งมาก่อน วิ่งเหมือนอะฮีมะอัศบุตรซาโดค. และกษัตริย์กล่าวว่า คนนี้เป็นคนดี เขามาด้วยข่าวดี.

2ซมอ. 18:28 แล้วอะฮีมะอัศร้องกล่าวแก่กษัตริย์ว่า สงบสุขแล้ว. เขาก็ก้มกราบต่อเบื้องพระพักตร์กษัตริย์ ซบหน้าลงถึงพื้นดินกล่าวว่า สรรเสริญแด่พระยะโฮวาพระเจ้าของท่าน พระองค์ได้ทรงมอบบรรดาผู้ที่ยกมือของพวกเขาต่อสู้กับกษัตริย์เจ้านายของข้าพเจ้าแล้ว.

2ซมอ. 18:29 กษัตริย์ถามว่า อับซาโลมชายหนุ่มนั้นเป็นสุขอยู่หรือ? อะฮีมะอัศทูลตอบว่า เมื่อโยอาบใช้ผู้รับใช้ของกษัตริย์และข้าพเจ้าผู้รับใช้ของท่านมา ข้าพเจ้าเห็นผู้คนสับสนกันใหญ่ แต่ไม่ทราบเหตุ.

2ซมอ. 18:30 กษัตริย์จึงกล่าวว่า จงหลีกมายืนตรงนี้. เขาจึงหลีกไปยืนนิ่งอยู่.

2ซมอ. 18:31 แล้วชาวคูชนั้นก็มาถึง ชาวคูชนั้นกล่าวว่า มีข่าวดีแด่กษัตริย์เจ้านายของข้าพเจ้า เพราะในวันนี้พระยะโฮวาทรงแก้แค้นให้ท่านพ้นจากมือของบรรดาผู้ที่ลุกขึ้นต่อสู้ท่าน.

2ซมอ. 18:32 กษัตริย์กล่าวแก่ชาวคูชนั้นว่า อับซาโลมชายหนุ่มนั้นเป็นสุขอยู่หรือ? ชาวคูชนั้นทูลตอบว่า ขอให้บรรดาศัตรูของกษัตริย์เจ้านายของข้าพเจ้า และคนทั้งปวงที่ลุกขึ้นทำร้ายท่านเป็นเหมือนชายหนุ่มผู้นั้นเถิด!

2ซมอ. 18:33 กษัตริย์ก็สะเทือนใจยิ่งนัก ขึ้นไปบนห้องที่อยู่เหนือประตู และร่ำไห้. เมื่อท่านเดินไปก็กล่าวว่า โอ อับซาโลมบุตรของเรา! บุตรของเรา อับซาโลมบุตรของเราเอ๋ย! เราเองอยากจะตายแทนเจ้า! โอ อับซาโลมบุตรของเรา บุตรของเรา!