2 ซามูเอล บทที่ 17

2ซมอ. 17:1 และอะฮีโธเฟลกล่าวแก่อับซาโลมว่า ขอโปรดให้ข้าพเจ้าเลือกทหารหนึ่งหมื่นสองพันคน ข้าพเจ้าจะยกไปไล่ตามดาวิดคืนวันนี้.

2ซมอ. 17:2 ข้าพเจ้าจะไปทันเขาเมื่อเขายังเหน็ดเหนื่อยและมืออ่อนกำลัง กระทำให้เขากลัวจนตัวสั่น พลไพร่ทั้งปวงที่อยู่กับเขาก็จะหนีไป และข้าพเจ้าจะฆ่าฟันกษัตริย์เท่านั้น.

2ซมอ. 17:3 แล้วจะนำพลไพร่ทั้งปวงกลับมาเข้าฝ่ายท่าน เมื่อคนที่ท่านแสวงหาสิ้นชีวิตแล้ว ก็เหมือนได้พลไพร่ทั้งหมดกลับมาหาท่าน. พลไพร่ทั้งปวงก็จะมีสันติสุข.

2ซมอ. 17:4 ถ้อยคำนี้เป็นที่เห็นชอบในสายตาอับซาโลมและในสายตาของบรรดาผู้อาวุโสแห่งอิสราเอล.

2ซมอ. 17:5 อับซาโลมกล่าวว่า จงเรียกฮูซัยคนอะระคีเข้ามาด้วย และให้เราฟังว่าเขาจะว่าอย่างไร.

2ซมอ. 17:6 เมื่อฮูซัยมาหาอับซาโลมแล้ว อับซาโลมจึงถามเขาว่า อะฮีโธเฟลว่าเช่นนี้. เราควรจะทำตามคำของเขาหรือไม่? ถ้าไม่ ท่านจงพูดมา.

2ซมอ. 17:7 ฮูซัยจึงกล่าวแก่อับซาโลมว่า คำปรึกษาซึ่งอะฮีโธเฟลแนะนำในครั้งนี้ไม่ดี.

2ซมอ. 17:8 ฮูซัยกล่าวต่อไปว่า ท่านทราบแล้วว่าบิดาและคนของเขานั้นเป็นเหล่าผู้แกล้วกล้า และจิตของพวกเขาก็ขมขื่นเหมือนกหมีที่ลูกถูกลักเอาไปในทุ่ง นอกจากนั้นบิดาของท่านก็ชำนาญศึก และท่านจะไม่พักอยู่กับพวกพลไพร่.

2ซมอ. 17:9 ถึงขณะนี้ท่านก็ซ่อนอยู่ในบ่อแห่งหนึ่งหรือในอีกที่หนึ่ง และเมื่อมีคนล้มตายในการสู้รบครั้งแรก ใครที่ได้ยินเรื่องก็จะกล่าวว่า พวกพลไพร่ที่ติดตามอับซาโลมถูกฆ่าฟัน.

2ซมอ. 17:10 แม้คนที่กล้าหาญ ที่มีใจเหมือนอย่างใจของสิงโตก็จะกลัวจนหลอมละลายไปจนหมดสิ้น เพราะอิสราเอลทั้งสิ้นทราบว่าบิดาของท่านเป็นผู้แกล้วกล้าและคนที่อยู่กับท่านก็เป็นผู้กล้าหาญ.

2ซมอ. 17:11 แต่คำปรึกษาของข้าพเจ้ามีว่า ขอท่านรวบรวมอิสราเอลทั้งหมดสำหรับท่านตั้งแต่ดานถึงบะเอระซาบา ให้มากมายดั่งเม็ดทรายที่ทะเล แล้วท่านก็ออกไปรบด้วยตัวเอง.

2ซมอ. 17:12 พวกเราจะลงไปถึงที่ที่พวกเราพบเขาเหมือนน้ำค้างตกเหนือพื้นดิน และเราจะไม่ให้ตัวเขาหรือคนทั้งหมดที่อยู่กับเขาเหลืออยู่แม้แต่สักคนเดียวเลย.

2ซมอ. 17:13 ถ้าเขาถอยไปรวมกันในเมือง ชนชาติอิสราเอลทั้งสิ้นก็จะเอาเชือกไปยังเมืองนั้น และเราจะลากเมืองนั้นลงไปในแม่น้ำ จนกระทั่งไม่มีใครหาก้อนกรวดสักก้อนหนึ่งเจอที่นั่น.

2ซมอ. 17:14 อับซาโลมและชนชาติอิสราเอลทั้งปวงว่า คำปรึกษาของฮูซัยคนอะระคีดีกว่าคำปรึกษาของอะฮีโธเฟล. เพราะพระยะโฮวาทรงกำหนดให้คำปรึกษาอันดีของอะฮีโธเฟลล้มเหลวไป เพื่อพระยะโฮวาจะทรงนำเหตุร้ายมายังอับซาโลม.

2ซมอ. 17:15 แล้วฮูซัยจึงบอกซาโดคและอะบีอาธารปุโรหิตทั้งสองว่า อะฮีโธเฟลให้คำปรึกษาอย่างนั้นอย่างนี้แก่อับซาโลมและพวกผู้อาวุโสของอิสราเอล และข้าพเจ้าให้คำปรึกษาอย่างนั้นอย่างนี้.

2ซมอ. 17:16 บัดนี้จงรีบใช้คนไปบอกดาวิดว่า คืนนี้อย่าค้างใน1ท่าข้ามของป่ากันดาร ให้ข้ามไปให้ได้ เกรงว่ากษัตริย์และพลไพร่ทั้งสิ้นที่อยู่กับท่านจะถูกกลืนไปหมด.

2ซมอ. 17:17 ฝ่ายโยนาธานและอะฮีมะอัศกำลังพักอยู่ที่เอนโรเฆล มีสาวใช้คนหนึ่งไปบอกให้เขาทั้งสองทราบ แล้วเขาทั้งสองก็ไปบอกแก่กษัตริย์ดาวิด เพราะเขาทั้งสองไม่กล้าเข้าไปในเมืองให้ใครเห็น.

2ซมอ. 17:18 แต่มีเด็กหนุ่มคนหนึ่งเห็นพวกเขาจึงไปบอกแก่อับซาโลม. เขาทั้งสองก็รีบจากไปโดยเร็วจนถึงบ้านของชายคนหนึ่งที่บะฮูริม เขามีบ่อน้ำอยู่ที่ลานบ้าน เขาทั้งสองจึงลงไปอยู่ในบ่อนั้น.

2ซมอ. 17:19 ภรรยาของเขาก็เอาผ้ามาปูปิดปากบ่อ แล้วก็กเกลี่ยปลายข้าวตากอยู่บนนั้นไม่มีใครทราบเรื่องเลย.

2ซมอ. 17:20 เมื่อพวกคนรับใช้ของอับซาโลมมาถึงที่บ้านหญิงคนนี้ก็ถามว่า อะฮีมะอัศกับโยนาธานอยู่ที่ไหน? หญิงนั้นก็ตอบพวกเขาว่า เขาทั้งสองข้ามลำธารไปแล้ว. เมื่อพวกเขาค้นหาไม่พบก็กลับไปเยรูซาเล็ม.

2ซมอ. 17:21 เมื่อคนเหล่านั้นไปแล้ว เขาทั้งสองขึ้นมาจากบ่อ ไปบอกแก่กษัตริย์ดาวิด. เขาทั้งสองกล่าวแก่ดาวิดว่า ขอโปรดลุกขึ้นและรีบ1ข้ามลำน้ำไป เพราะอะฮีโธเฟลให้คำปรึกษาเพื่อต่อสู้พวกท่านอย่างนั้น.

2ซมอ. 17:22 ดาวิดก็ลุกขึ้น พร้อมกับพลไพร่ทั้งหมดที่อยู่กับท่าน และพวกเขาก็ข้ามแม่น้ำจอร์แดน พอรุ่งเช้าก็ไม่มีเหลือสักคนหนึ่งที่ยังไม่ได้ข้ามแม่น้ำจอร์แดน.

2ซมอ. 17:23 เมื่ออะฮีโธเฟลเห็นว่าไม่มีใครทำตามคำปรึกษาของท่าน ก็ผูกอานลาขึ้นขี่กลับไปบ้านในเมืองของท่าน เมื่อจัดแจงเรื่องครอบครัวของท่านเสร็จแล้วก็กผูกคอตาย เขาจึงเอาศพฝังไว้ที่อุโมงค์บิดาของท่าน.

2ซมอ. 17:24 ดาวิดมายังเมืองมาฮะนายิม. ฝ่ายอับซาโลมกับชนชาติอิสราเอลทั้งสิ้นที่อยู่กับท่านก็ข้ามแม่น้ำจอร์แดน.

2ซมอ. 17:25 อับซาโลมตั้งกอะมาซาเป็นแม่ทัพแทนโยอาบ. อะมาซาเป็นบุตรของชายคนหนึ่งชื่อยิธราชนชาติอิสราเอลที่แต่งงานกับอะบีฆายิลบุตรีของนาฮาช น้องสาวของนางซะรูยามารดาของโยอาบ.

2ซมอ. 17:26 ฝ่ายชนชาติอิสราเอลและอับซาโลมตั้งค่ายอยู่ในดินแดนฆีละอาด.

2ซมอ. 17:27 เมื่อดาวิดมาถึงมาฮะนายิม โซบีบุตรนาฮาชชาวเมืองรับบาแห่งคนอำโมนและมาคีรบุตรอัมมีเอลชาวโลดะบาร์ และกบาระซีลัยชาวฆีละอาดจากเมืองโรฆะลิม.

2ซมอ. 17:28 ได้ขนที่นอน อ่างน้ำและเครื่องภาชนะดิน ข้าวสาลี ข้าวบาร์เลย์ และแป้ง ข้าวคั่ว ถั่ว ถั่วแดง และเมล็ดถั่ว

2ซมอ. 17:29 น้ำผึ้ง เนย แกะ และเนยแข็งที่ได้มาจากฝูงสัตว์มาให้แก่ดาวิด และให้พวกพลไพร่ที่อยู่กับท่านรับประทาน เพราะพวกเขาพูดว่า พวกพลไพร่หิวและอ่อนเปลี้ย และกระหายอยู่ในป่ากันดาร.