2 ซามูเอล บทที่ 16

2ซมอ. 16:1 เมื่อดาวิดเดินเลยยอดเขาไปหน่อยหนึ่ง กซีบาคนรับใช้ของมะฟีโบเซ็ธก็มาพบท่าน มีลาคู่หนึ่งผูกอานพร้อม บรรทุกขนมปังสองร้อยก้อน องุ่นแห้งหนึ่งร้อยพวง และผลไม้ฤดูร้อนอีกหนึ่งร้อย กับเหล้าองุ่นหนึ่งถุงหนัง.

2ซมอ. 16:2 กษัตริย์กล่าวแก่ซีบาว่า เจ้านำสิ่งเหล่านี้มาทำไม? ซีบากล่าวว่า ลาคู่นั้นเพื่อวงศ์วานของกษัตริย์จะได้ขี่ ขนมปังและผลไม้ฤดูร้อนสำหรับพวกคนหนุ่มรับประทาน และเหล้าองุ่นเพื่อผู้ที่อ่อนเปลี้ยในป่ากันดารจะได้ดื่ม.

2ซมอ. 16:3 กษัตริย์กล่าวว่า บุตรเจ้านายของเจ้าอยู่ที่ไหน? ซีบากล่าวแก่กษัตริย์ว่า ท่านพักอยู่ในเยรูซาเล็ม เพราะท่านกล่าวว่า1วันนี้วงศ์วานอิสราเอลจะคืนอาณาจักรบิดาของเราให้แก่เรา.

2ซมอ. 16:4 แล้วกษัตริย์กล่าวแก่ซีบาว่า บัดนี้ทุกสิ่งที่เป็นของมะฟีโบเซ็ธก็ตกเป็นของเจ้า. และซีบากล่าวว่า ข้าพเจ้าขอกราบถวายบังคม ข้าแต่กษัตริย์เจ้านายของข้าพเจ้า ขอข้าพเจ้าเป็นที่โปรดปรานในสายตาของท่าน.

2ซมอ. 16:5 เมื่อกษัตริย์ดาวิดมายังบะฮูริม มีชายคนหนึ่งเดินออกมาจากที่นั่น เขาอยู่ในครอบครัววงศ์วานของซาอูล ชื่อกซิมอีบุตรเฆรา เขาออกมา เดินพลางสาปแช่งพลาง.

2ซมอ. 16:6 และเขาเอาหินขว้างดาวิด และขว้างข้าราชการทั้งหมดของกษัตริย์ดาวิด พลไพร่ทั้งหมดและผู้แกล้วกล้าทั้งหมดก็อยู่ข้างขวาและข้างซ้ายของท่าน.

2ซมอ. 16:7 ซิมอีสาปแช่งว่า เจ้าผู้ทำให้โลหิตตกและพวกนักเลง จงไปเสียให้พ้นๆ.

2ซมอ. 16:8 พระยะโฮวาได้ทรงตอบสนองเจ้าในเรื่องโลหิตทั้งสิ้นแห่งวงศ์วานของซาอูล ผู้ซึ่งเจ้าครอบครองแทนอยู่นั้น และพระยะโฮวาทรงมอบอาณาจักรไว้ในมืออับซาโลมบุตรชายของเจ้า บัดนี้สิ่งชั่วร้ายของเจ้าเองตกอยู่บนเจ้าแล้ว เพราะเจ้าเป็นคนที่ทำให้โลหิตตก.

2ซมอ. 16:9 กอะบีซัยบุตรนางซะรูยาจึงกล่าวแก่กษัตริย์ว่า ทำไมปล่อยให้สุนัขตายตัวนี้มาสาปแช่งกษัตริย์เจ้านายของข้าพเจ้า? ขอให้ข้าพเจ้าข้ามไปตัดหัวมัน.

2ซมอ. 16:10 แต่กษัตริย์กล่าวว่า กพวกบุตรของนางซะรูยาเอ๋ย เรามีธุระอะไรกับเจ้า? เขาสาปแช่ง ถ้าเป็นเพราะพระยะโฮวาบอกให้เขาสาปแช่งดาวิด แล้วใครจะพูดว่า ทำไมเจ้าจึงทำเช่นนี้?

2ซมอ. 16:11 ดาวิดกล่าวแก่อะบีซัยและข้าราชการทั้งสิ้นของท่านว่า ลูกของเรา1แท้ๆ ยังแสวงหาชีวิตของเรา ยิ่งกว่านั้น ทำไมคนเบ็นยามินคนนี้จะไม่กระทำเล่า? ช่างเขาเถิด ให้เขาสาปแช่งไป เพราะพระยะโฮวาทรงบอกให้เขากระทำเช่นนี้.

2ซมอ. 16:12 บางทีพระยะโฮวาจะทอดพระเนตรความผิดที่กระทำแก่เรา และพระยะโฮวาจะทรงตอบสนองเราด้วยการดีแทนคำสาปแช่งของเขาในวันนี้.

2ซมอ. 16:13 ดาวิดจึงเดินไปตามทางพร้อมกับคนของท่าน. ฝ่ายซิมอีก็เดินไปตามเนินเขาตรงข้าม เขาเดินพลางสาปแช่งพลาง เอาก้อนหินขว้างและเอาฝุ่นซัดใส่ท่าน.

2ซมอ. 16:14 กษัตริย์กับพลไพร่ทั้งปวงที่อยู่กับท่านก็มาถึงที่หมายด้วยความเหนื่อยล้า จึงพักผ่อนให้สดชื่นขึ้น ณ ที่นั่น.

2ซมอ. 16:15 อับซาโลมกับพลไพร่ทั้งสิ้น คือชนชาติอิสราเอลก็มาถึงกรุงเยรูซาเล็ม และอะฮีโธเฟลก็มาด้วย.

2ซมอ. 16:16 และต่อมาเมื่อฮูซัยชาวอะระคี สหายของดาวิดเข้าเฝ้าอับซาโลม ฮูซัยกล่าวแก่อับซาโลมว่า ขอกษัตริย์ทรงพระเจริญ! ขอกษัตริย์ทรงพระเจริญ!

2ซมอ. 16:17 และอับซาโลมกล่าวแก่ฮูซัยว่า นี่หรือความกรุณาต่อสหายของท่าน? ทำไมท่านจึงไม่ไปกับสหายของท่านเล่า?

2ซมอ. 16:18 ฮูซัยกล่าวแก่อับซาโลมว่า หามิได้ แต่พระยะโฮวากับพลไพร่เหล่านี้กับชนชาติอิสราเอลทั้งสิ้นเลือกสรรใครไว้ ข้าพเจ้าจะอยู่กับผู้นั้น ข้าพเจ้าจะอาศัยอยู่กับผู้นั้น.

2ซมอ. 16:19 อีกประการหนึ่ง ข้าพเจ้าควรจะปรนนิบัติใคร? ไม่ใช่บุตรชายของท่านผู้นั้นหรือ? ข้าพเจ้าได้ปรนนิบัติบิดาของท่านมาแล้วฉันใด ก็จะปรนนิบัติท่านฉันนั้น.

2ซมอ. 16:20 อับซาโลมกล่าวแก่อะฮีโธเฟลว่า พวกเราควรจะทำอย่างไรดี? จงให้คำปรึกษาแก่เรา.

2ซมอ. 16:21 อะฮีโธเฟลกล่าวแก่อับซาโลมว่า จงเข้าหากพวกนางสนมของบิดาของท่าน ซึ่งบิดาทิ้งไว้ให้เฝ้าวัง เมื่อคนอิสราเอลทั้งสิ้นได้ยินว่าท่านได้ทำให้ตนเป็นที่เกลียดชังของบิดาของท่านแล้ว มือของคนทั้งหมดที่อยู่ฝ่ายท่านก็จะเข้มแข็งขึ้น.

2ซมอ. 16:22 เขาจึงกางกระโจมให้อับซาโลมไว้บนดาดฟ้า และอับซาโลมก็เข้าหาพวกนางสนมของบิดาของท่านต่อหน้าสายตาของอิสราเอลทั้งสิ้น.

2ซมอ. 16:23 ในสมัยนั้นคำปรึกษาที่อะฮีโธเฟลกล่าว เหมือนกับผู้ที่ได้ทูลถามจากพระดำรัสของพระเจ้า คำปรึกษาทั้งสิ้นที่อะฮีโธเฟลกล่าวต่อดาวิดและอับซาโลมล้วนเป็นดังนั้น.