2 ซามูเอล บทที่ 15

2ซมอ. 15:1 ต่อมาภายหลัง อับซาโลมกจัดเตรียมรถรบและม้ากับทหารวิ่งนำหน้าห้าสิบคนสำหรับตนเอง.

2ซมอ. 15:2 อับซาโลมตื่นแต่เช้าตรู่ ยืนริมทางเข้าประตูเมือง และเมื่อมีใครนำเรื่องมาขอให้กษัตริย์ตัดสิน อับซาโลมก็เรียกผู้นั้นถามว่า เจ้ามาจากเมืองไหน? และเมื่อเขาตอบว่าผู้รับใช้ของท่านมาจากเผ่าหนึ่งในอิสราเอล.

2ซมอ. 15:3 อับซาโลมจะบอกเขาว่า ดูเถิด คำร้องของเจ้าก็ดีและถูกต้อง แต่กษัตริย์ไม่ได้ตั้งใครไว้ฟังเจ้า.

2ซมอ. 15:4 อับซาโลมยังกล่าวยิ่งกว่านั้นว่า โอ ถ้าใครตั้งข้าเป็นผู้วินิจฉัยในดินแดนนี้ก็ดี เมื่อใครมีข้อขัดแย้งหรือต้องการคำตัดสินจะได้มาหาข้า และข้าจะให้ความยุติธรรมแก่เขา!

2ซมอ. 15:5 เมื่อมีใครเข้ามาใกล้จะถวายความเคารพท่าน ท่านจะยื่นมือพยุงคนนั้นไว้และจูบเขา.

2ซมอ. 15:6 อับซาโลมกระทำเช่นนี้แก่ชนชาติอิสราเอลทั้งหมดที่มาเฝ้ากษัตริย์เพื่อขอการตัดสิน. อับซาโลมก็1แอบยึดฉวยใจบรรดาชนชาติอิสราเอล.

2ซมอ. 15:7 เมื่อล่วงมาได้สี่สิบปี อับซาโลมกล่าวแก่กษัตริย์ว่า ขอโปรดอนุญาตให้ข้าพเจ้าไปทำตามคำปฏิญาณ ซึ่งข้าพเจ้าได้ปฏิญาณไว้ต่อพระยะโฮวาที่เมืองเฮ็บโรน.

2ซมอ. 15:8 เพราะว่าผู้รับใช้ของท่านได้ปฏิญาณไว้เมื่อครั้งยังอยู่ในเมืองกฆะซูรประเทศซีเรียว่า ถ้าพระยะโฮวาทรงนำข้าพเจ้ากลับมายังกรุงเยรูซาเล็มจริงแล้ว ข้าพเจ้าจะ1นมัสการพระยะโฮวา.

2ซมอ. 15:9 กษัตริย์กล่าวแก่ท่านว่า จงไปอย่างสันติสุขเถิด. ท่านก็ลุกขึ้นไปยังเมืองเฮ็บโรน.

2ซมอ. 15:10 แต่อับซาโลมได้ใช้ผู้สอดแนมไปทั่วอิสราเอลทุกเผ่าว่า พวกท่านได้ยินเสียงแตรเมื่อไร จงกล่าวกันว่า อับซาโลมเป็นกษัตริย์ที่เฮ็บโรน.

2ซมอ. 15:11 มีชายสองร้อยคนไปกับอับซาโลมจากกรุงเยรูซาเล็ม เป็นคนที่ถูกเชิญไป คนเหล่านี้ไปอย่างบริสุทธิ์ใจ ไม่รู้เรื่องอะไรเลย.

2ซมอ. 15:12 ขณะเมื่ออับซาโลมถวายสัตวบูชาอยู่ ท่านใช้คนไปเชิญอะฮีโธเฟลชาวฆีโลที่ปรึกษาของดาวิดมาจากฆีโลเมืองของเขา. การสมคบก่อกบฏนั้นก็เพิ่มกำลังขึ้น พลไพร่ที่มาฝักใฝ่อยู่กับอับซาโลมก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ.

2ซมอ. 15:13 ทูตคนหนึ่งมาหาดาวิดกล่าวแก่ท่านว่า ใจของชนชาติอิสราเอลคล้อยตามอับซาโลมไปแล้ว.

2ซมอ. 15:14 แล้วดาวิดกล่าวแก่บรรดาข้าราชการที่อยู่กับท่านในเยรูซาเล็มว่า จงลุกขึ้น ให้เราหนีไปเถิด มิฉะนั้นเราจะไม่มีทางหนีจากอับซาโลมได้สักคนเดียว. จงรีบไป เกรงว่าเขาจะตามเราทันโดยเร็วและนำเหตุร้ายมาถึงเรา และโจมตีกรุงนี้เสียด้วยคมดาบ.

2ซมอ. 15:15 บรรดาข้าราชการของกษัตริย์จึงกล่าวแก่กษัตริย์ว่า บรรดาผู้รับใช้ของท่านพร้อมจะทำตามสิ่งซึ่งกษัตริย์เจ้านายของข้าพเจ้าเลือกสรรทุกประการ.

2ซมอ. 15:16 กษัตริย์ก็ออกไป คนทั้งหมดในวงศ์วานของท่านก็ติดตามท่านไป เว้นแต่นางสนมสิบคน ท่านได้ละไว้ให้เฝ้าวัง.

2ซมอ. 15:17 กษัตริย์ก็ออกไป พลไพร่ทั้งสิ้นก็ติดตามท่านไป และไปหยุดอยู่ที่บ้านที่ห่างไกลที่สุด.

2ซมอ. 15:18 บรรดาข้าราชการทั้งสิ้นเดินผ่านด้านข้างท่านไป บรรดาคนคะเรธีและคนปะเลธกับคนฆัธหกร้อยคนที่ติดตามท่านมาจากเมืองฆัธ เดินผ่านหน้ากษัตริย์ไป.

2ซมอ. 15:19 กษัตริย์จึงกล่าวแก่อิธัยคนฆัธว่า ทำไมเจ้าจะไปกับพวกเราด้วย? จงกลับไปอยู่กับกษัตริย์ เพราะเจ้าเป็นคนต่างชาติและถูกเนรเทศมาจากบ้านเมืองของเจ้า.

2ซมอ. 15:20 เจ้าเพิ่งมาถึงไม่นานนี้ และวันนี้ควรหรือที่เราจะให้เจ้าเร่ร่อนไปกับพวกเราด้วย? ด้วยเราสามารถไปที่ไหน เราก็ไปที่นั่น? จงกลับไปเถิด พาพวกพี่น้องของเจ้ากลับไปด้วย ขอความเอ็นดูรักใคร่และความสัตย์จริง[ของพระยะโฮวา]จงอยู่กับเจ้าเถิด.

2ซมอ. 15:21 แต่อิธัยตอบกษัตริย์ว่า พระยะโฮวาทรงพระชนม์อยู่แน่ฉันใด และกษัตริย์เจ้านายของข้าพเจ้าทรงพระชนม์อยู่แน่ฉันใด กษัตริย์เจ้านายของข้าพเจ้าไปที่ไหน ไม่ว่าจะเป็นหรือจะตาย ผู้รับใช้ของท่านขอไปที่นั่นด้วยเป็นแน่.

2ซมอ. 15:22 ดาวิดก็กล่าวแก่อิธัยว่า จงไปและเดินข้ามไปเถิด. อิธัยชาวเมืองฆัธจึงข้ามไปพร้อมกับบรรดาผู้ใหญ่และเด็กทั้งหมดที่ติดตามเขา.

2ซมอ. 15:23 [ผู้ที่อยู่ใน]ดินแดนทั้งหมดก็ร้องไห้เสียงดัง พลไพร่ทั้งหมดเดินข้ามไป. กษัตริย์ก็ข้ามลำธารกคิดโรน และพลไพร่ทั้งหมดก็เดินข้ามไปยังทางป่ากันดาร.

2ซมอ. 15:24 และดูเถิด กซาโดคก็มาด้วยพร้อมกับคนเลวีทั้งสิ้นที่อยู่กับเขา ขหามหีบ[พันธสัญญา]ของพระเจ้ามา และพวกเขาวางหีบ[พันธสัญญา]ของพระเจ้าลง และอะบีอาธารก็ขึ้นมาจนพลไพร่ข้ามผ่านออกจากเมืองไปหมด.

2ซมอ. 15:25 แล้วกษัตริย์กล่าวแก่ซาโดคว่า จงหามหีบ[พันธสัญญา]ของพระเจ้ากลับเข้าไปในเมืองเถิด. หากว่าเราเป็นที่โปรดปรานในสายพระเนตรพระยะโฮวา พระองค์จะทรงนำเรากลับไป และให้เราเห็นหีบ[พันธสัญญา]นั้นกับที่ประทับของพระองค์ด้วย.

2ซมอ. 15:26 แต่ถ้าพระองค์ตรัสเช่นนี้ว่า เราไม่พอใจเจ้า. ดูเถิด เราอยู่ที่นี่ ขอพระองค์ทรงกระทำกับเราตามที่กสายพระเนตรของพระองค์ทรงเห็นว่าดีเถิด.

2ซมอ. 15:27 ท่านกล่าวแก่ซาโดคปุโรหิตว่า ท่านเป็นผู้ทำนาย จงกลับเข้าไปในเมืองอย่างสันติสุขพร้อมกับบุตรชายทั้งสองของพวกท่านคืออะฮีมะอัศบุตรของท่าน และโยนาธานบุตรของอะบีอาธาร.

2ซมอ. 15:28 ดูเถิด เราจะคอยอยู่ที่ท่าข้ามไปป่ากันดารจนกว่าจะมีถ้อยคำมาจากพวกท่านแจ้งให้เราทราบ.

2ซมอ. 15:29 ซาโดคกับอะบีอาธารจึงนำหีบ[พันธสัญญา]ของพระเจ้ากลับไปยังกรุงเยรูซาเล็มและคงอยู่ที่นั่น.

2ซมอ. 15:30 ดาวิดขึ้นไปตามทางขึ้นกภูเขามะกอกเทศ เดินไปพลางร้องไห้ไปพลาง มีผ้าคลุมศีรษะ เดินเท้าเปล่า. และพลไพร่ทั้งหมดที่อยู่กับท่านก็เอาผ้าคลุมศีรษะเดินไปพลางร้องไห้พลาง.

2ซมอ. 15:31 มีคนแจ้งดาวิดให้ทราบว่า อะฮีโธเฟลอยู่ในท่ามกลางพวกคิดกบฏของอับซาโลมด้วย. ดาวิดกล่าวว่า ข้าแต่พระยะโฮวา ขอทรงให้คำปรึกษาของอะฮีโธเฟลโง่เขลาไป.

2ซมอ. 15:32 ต่อมาเมื่อดาวิดมาถึงยอดเขาซึ่งเป็นที่นมัสการพระเจ้า ฮูซัยคนอะระคีมาพบท่าน สวมเสื้อผ้าฉีกขาดและมีดินอยู่บนศีรษะ.

2ซมอ. 15:33 ดาวิดกล่าวแก่เขาว่า ถ้าเจ้าข้ามไปกับเรา เจ้าจะเป็นภาระแก่เรา.

2ซมอ. 15:34 แต่ถ้าเจ้ากลับเข้าไปในเมือง และกล่าวกับอับซาโลมว่า ข้าแต่กษัตริย์ ข้าพเจ้าขอถวายตัวเป็นข้ารับใช้ของท่าน ดังที่ข้าพเจ้าเป็นข้ารับใช้บิดาของท่านมาแต่กาลก่อนฉันใด บัดนี้ข้าพเจ้าขอเป็นข้ารับใช้ของท่านฉันนั้น. แล้วเจ้าจะทำให้คำปรึกษาของอะฮีโธเฟลล้มเหลวไปเพื่อเรา

2ซมอ. 15:35 ซาโดคกับอะบีอาธารพวกปุโรหิตก็อยู่กับเจ้าที่นั่นไม่ใช่หรือ? ทุกสิ่งที่เจ้าได้ยินในวังของกษัตริย์ จงบอกแก่ซาโดคกับอะบีอาธารพวกปุโรหิต.

2ซมอ. 15:36 บุตรสองคนของเขาก็อยู่ด้วย คืออะฮีมะอัศบุตรซาโดคและโยนาธานบุตรอะบีอาธาร พวกท่านจงใช้เขามาบอกเราถึงทุกเรื่องที่ท่านได้ยิน.

2ซมอ. 15:37 กฮูซัยสหายของดาวิดจึงเข้าไปในเมือง และอับซาโลมก็เข้าไปยังกรุงเยรูซาเล็ม.