2 ซามูเอล บทที่ 14

2ซมอ. 14:1 ฝ่ายโยอาบบุตรของนางซะรูยาทราบว่ากษัตริย์คิดถึงอับซาโลม

2ซมอ. 14:2 โยอาบจึงใช้คนไปยังเมืองธะโคอา พาหญิงฉลาดคนหนึ่งมาจากที่นั่น. ท่านบอกนางว่า ขอจงแสร้งทำเป็นคนไว้ทุกข์ สวมเสื้อของคนไว้ทุกข์ อย่าชโลมตัวด้วยน้ำมัน แต่แสร้งทำเหมือนผู้หญิงไว้ทุกข์ให้ผู้ตายมาหลายวันแล้ว.

2ซมอ. 14:3 จงเข้าไปเฝ้ากษัตริย์แล้วกล่าวข้อความนี้แก่ท่าน. และโยอาบก็1บอกถ้อยคำให้หญิงนั้น.

2ซมอ. 14:4 เมื่อหญิงชาวธะโคอามาเฝ้ากษัตริย์ นางก็ซบหน้าลงถึงดินถวายความเคารพ แล้วกล่าวว่า ข้าแต่กษัตริย์ ขอโปรดช่วยข้าพเจ้า!

2ซมอ. 14:5 กษัตริย์ถามหญิงนั้นว่า เจ้ามีเรื่องอะไร? นางกล่าวว่า ที่จริงข้าพเจ้าเป็นหญิงม่าย สามีตายแล้ว.

2ซมอ. 14:6 สาวใช้ของท่านมีบุตรชายสองคน. ทั้งสองวิวาทกันที่ทุ่งนา ไม่มีใครแยกพวกเขาออก. บุตรคนหนึ่งจึงฆ่าอีกคนหนึ่งตาย.

2ซมอ. 14:7 บัดนี้วงศ์ญาติทั้งหมดก็ลุกขึ้นโจมตีสาวใช้ของท่านกล่าวว่า จงมอบผู้ที่ฆ่าพี่ชายของตนมาให้เรา เพื่อเราจะฆ่าเขาเสียเนื่องด้วยชีวิตของพี่ชายที่เขาฆ่านั้น และเราจะได้ทำลายกทายาทเสียด้วย. พวกเขาจะดับถ่านที่คุเหลืออยู่ของข้าพเจ้าเสีย ไม่ให้สามีของข้าพเจ้ามีขชื่อหรือมีบุตรเหลืออยู่บนพื้นแผ่นดินโลกเลย.

2ซมอ. 14:8 กษัตริย์จึงกล่าวแก่หญิงคนนั้นว่า จงกลับไปบ้านของเจ้าเถิด เราจะสั่งการเรื่องเจ้าเอง.

2ซมอ. 14:9 หญิงชาวธะโคอากล่าวแก่กษัตริย์ว่า ข้าแต่กษัตริย์เจ้านายของข้าพเจ้า ขอให้ความบาปชั่วนั้นตกอยู่กับข้าพเจ้า และกับวงศ์วานบิดาของข้าพเจ้า แต่กษัตริย์และบัลลังก์ของท่านอย่าให้มีความผิดเลย.

2ซมอ. 14:10 กษัตริย์กล่าวว่า ถ้ามีใครกล่าวอะไรแก่เจ้า จงพาเขามาหาเรา คนนั้นจะไม่แตะต้องเจ้าอีกเลย.

2ซมอ. 14:11 นางกล่าวว่า ขอกษัตริย์โปรดระลึกถึงพระยะโฮวาพระเจ้าของท่าน เพื่อกผู้แก้แค้นแห่งโลหิตจะไม่ฆ่าอีกต่อไป และจะไม่ทำลายบุตรของข้าพเจ้า. ท่านก็กล่าวว่า พระยะโฮวาทรงพระชนม์อยู่แน่ฉันใด เส้นผมบุตรของเจ้าสักเส้นเดียวจะไม่ตกลงถึงดิน.

2ซมอ. 14:12 แล้วหญิงนั้นกล่าวว่า ขอสาวใช้ของท่านกล่าวอีกสักคำหนึ่งแก่กษัตริย์เจ้านายของข้าพเจ้า. ท่านกล่าวว่า พูดเถิด.

2ซมอ. 14:13 หญิงนั้นจึงกล่าวว่า เหตุใดท่านจึงคิดเช่นนี้ซึ่งเป็นการต่อสู้พลไพร่ของพระเจ้า ในการกล่าวเช่นนี้กษัตริย์ก็ได้1กล่าวโทษตัวท่านเอง ที่กษัตริย์ไม่ได้นำผู้ถูกเนรเทศกลับมา.

2ซมอ. 14:14 คนเราจะต้องตายอย่างแน่นอนเป็นเหมือนน้ำที่หกบนพื้นดินจะเก็บรวมกลับคืนมาอีกไม่ได้. พระเจ้าไม่ทรงพรากชีวิต แต่ทรงดำริวิธีไม่ให้ผู้ที่ถูกเนรเทศถูกทอดทิ้งไปจากพระองค์.

2ซมอ. 14:15 ที่ข้าพเจ้ามากล่าวเรื่องนี้ต่อกษัตริย์เจ้านายของข้าพเจ้า เพราะพลไพร่ทำให้ข้าพเจ้ากลัว และสาวใช้ของท่าน1คิดว่า ข้าพเจ้าจะกล่าวแก่กษัตริย์ บางทีกษัตริย์จะทำตามคำขอของสาวใช้ของท่าน.

2ซมอ. 14:16 ด้วยกษัตริย์จะฟังและช่วยสาวใช้ของท่านให้พ้นจากมือของผู้ที่จะทำลายทั้งข้าพเจ้าและลูกของข้าพเจ้าเสียจากมรดกของพระเจ้า.

2ซมอ. 14:17 และสาวใช้ของท่านคิดว่า ขอให้คำกล่าวของกษัตริย์เจ้านายของข้าพเจ้าเป็นคำปลอบโยนต่อข้าพเจ้า เพราะกษัตริย์เจ้านายของข้าพเจ้าเปรียบประดุจกทูตของพระเจ้าผู้สามารถแยกแยะความดีและความชั่ว ขอพระยะโฮวาพระเจ้าของท่านสถิตอยู่กับท่านเถิด.

2ซมอ. 14:18 แล้วกษัตริย์ตอบหญิงนั้นว่า เราเองจะถามเจ้าเรื่องหนึ่ง เจ้าอย่าปิดบังจากเราเลย. ผู้หญิงนั้นกล่าวว่า ขอกษัตริย์เจ้านายของข้าพเจ้ากล่าวเถิด.

2ซมอ. 14:19 กษัตริย์จึงกล่าวว่า ในเรื่องทั้งสิ้นนี้มือของโยอาบ1ร่วมด้วยกับเจ้าหรือเปล่า? หญิงนั้นตอบว่า ข้าแต่กษัตริย์เจ้านายของข้าพเจ้า ท่านทรงพระชนม์อยู่แน่ฉันใด ไม่มีใครอาจหันไปทางขวาหรือทางซ้ายจากทุกสิ่งที่กษัตริย์เจ้านายของข้าพเจ้ากล่าวไว้ได้ โยอาบผู้รับใช้ของท่านนั่นแหละบัญชาข้าพเจ้า เขา2บอกถ้อยคำเหล่านี้ทั้งหมดแก่สาวใช้ของท่าน.

2ซมอ. 14:20 โยอาบผู้รับใช้ของท่านกระทำเช่นนี้ก็เพื่อจะเปลี่ยนโฉมหน้าของเหตุการณ์ แต่เจ้านายของข้าพเจ้ามีสติปัญญา ดังสติปัญญาของทูตของพระเจ้า ท่านทราบทุกสิ่งที่อยู่บนแผ่นดิน.

2ซมอ. 14:21 กษัตริย์กล่าวแก่โยอาบว่า ดูเถิด เรา1อนุมัติตามคำขอนี้แล้ว จงไปพาอับซาโลมชายหนุ่มคนนั้นกลับมา.

2ซมอ. 14:22 โยอาบก็ซบหน้าลงถึงดินถวายความเคารพ แล้วขอบพระคุณสรรเสริญกษัตริย์ โยอาบกล่าวว่า วันนี้ผู้รับใช้ของท่านทราบว่าข้าพเจ้าได้รับความโปรดปรานในสายตาของกษัตริย์เจ้านายของข้าพเจ้า ในการที่กษัตริย์อนุมัติตามคำขอของข้าพเจ้า.

2ซมอ. 14:23 โยอาบจึงลุกขึ้นไปยังเมืองฆะซูร และนำอับซาโลมมายังกรุงเยรูซาเล็ม.

2ซมอ. 14:24 และกษัตริย์กล่าวว่า ให้เขากลับไปวังของเขาเถิด อย่าให้มาต่อหน้าเรา. อับซาโลมก็กลับไปยังวังของท่าน ไม่ได้เข้าเฝ้าต่อหน้ากษัตริย์.

2ซมอ. 14:25 ทั่วอิสราเอลไม่มีชายใดรูปงามและได้รับคำสรรเสริญมากเท่ากับอับซาโลม ตั้งแต่ฝ่าเท้าจนถึงกระหม่อมของท่านไม่มีด่างพร้อยเลย.

2ซมอ. 14:26 เมื่อท่านตัดผม (ท่านตัดผมทุกสิ้นปีเพราะผมหนักแล้วท่านก็ตัดเสีย) ท่านก็ชั่งผมของท่านได้หนักสองร้อยเชกไกละตามมาตราหลวง.

2ซมอ. 14:27 อับซาโลมมีบุตรชายสามคน และบุตรีคนหนึ่งชื่อธามาร เธอเป็นหญิงรูปงาม.

2ซมอ. 14:28 อับซาโลมอาศัยอยู่ในกรุงเยรูซาเล็มได้สองปีเต็ม โดยไม่ได้เข้าเฝ้าต่อหน้ากษัตริย์.

2ซมอ. 14:29 แล้วอับซาโลมก็ใช้คนไปตามโยอาบ จะใช้เขาให้ไปเข้าเฝ้ากษัตริย์ แต่โยอาบไม่ยอมมาหาท่าน. ท่านก็ใช้คนไปครั้งที่สอง แต่โยอาบก็ไม่ยอมมาอีก.

2ซมอ. 14:30 ท่านจึงพูดกับพวกคนรับใช้ของท่านว่า ดูเถิด นาของโยอาบอยู่ใกล้กับนาของเรา เขามีข้าวบาร์เลย์อยู่ที่นั่น จงเอาไฟไปเผาเสีย. พวกคนรับใช้ของอับซาโลมก็เอาไฟไปเผานานั้น.

2ซมอ. 14:31 โยอาบก็ลุกขึ้นไปหาอับซาโลมที่วังของท่าน ถามท่านว่า ทำไมพวกคนรับใช้ของท่านจึงเอาไฟเผานาของข้าพเจ้า.

2ซมอ. 14:32 อับซาโลมกล่าวแก่โยอาบว่า เราใช้คนไปบอกท่านว่า มานี่เถิด เราจะใช้ท่านไปหากษัตริย์ทูลว่า ให้ข้าพเจ้ามาจากฆะซูรทำไม? ข้าพเจ้าอยู่ที่นั่นก็ดีกว่า. บัดนี้ขอให้เราได้เข้าเฝ้าต่อหน้ากษัตริย์ ถ้าเรามีความบาปชั่วใด ก็ให้ท่านประหารเราเสีย.

2ซมอ. 14:33 โยอาบจึงเข้าเฝ้ากษัตริย์และกล่าวแก่ท่าน ท่านก็เรียกอับซาโลม. เขาจึงเข้าไปเฝ้ากษัตริย์ก้มกราบลงซบหน้าถึงดินต่อหน้ากษัตริย์. กษัตริย์ก็จูบอับซาโลม.