เยเนซิศ บทที่ 8
ยนซ.
8:1 พระเจ้าทรงกระลึกถึงโนฮากับสรรพสัตว์ และสัตว์ใช้ทั้งหลายที่อยู่ด้วยโนฮาในนาวานั้น จึงทรงให้ขลมพัดมาเหนือแผ่นดิน และน้ำก็ค่อยๆ ลดลง
ยนซ.
8:2 กน้ำพุในที่ลึกและช่องฟ้าสวรรค์ทั้งปวงก็ปิด ฝนจากฟ้าสวรรค์ก็หยุด.
ยนซ.
8:3 น้ำก็ค่อยๆ ลดลงจากแผ่นดิน เมื่อกหนึ่งร้อยห้าสิบวันนั้นล่วงไปแล้วน้ำก็ลดลง.
5. การดำเนินชีวิตอยู่ในการเป็นขึ้น
8:4—10:32
8:4—10:32
(1) นาวาหยุดค้างอยู่บนภูเขา — เป็นเครื่องหมายเล็งถึงการร่วมเป็นหนึ่งกับพระคริสต์
8:4–5
8:4–5
ยนซ.
8:4 ถึง ณ วันที่สิบเจ็ดของเดือนที่เจ็ดนาวาก็1ค้างอยู่ที่ยอดภูเขาอะราราด.
ยนซ.
8:5 น้ำนั้นก็ลดน้อยลงทุกวันๆ จนถึงวันที่หนึ่งเดือนที่สิบ ก็แลเห็นยอดภูเขาต่างๆ ได้.
(2) การปล่อยอีกาออกไปเป็นเครื่องหมายเล็งถึงมนุษย์ฝ่ายเนื้อหนังได้กลับไปสู่โลกที่พระเจ้าทรงพิพากษา
8:6–7
8:6–7
ยนซ.
8:6 ครั้นอยู่มาครบสี่สิบวันแล้ว โนฮาก็เปิดหน้าต่างที่ทำไว้ในเรือนั้น.
ยนซ.
8:7 ปล่อย1อีกาไปตัวหนึ่ง อีกาก็บินไปมาจนน้ำลดแห้งจากแผ่นดิน.
(3) การปล่อยนกพิราบออกไปเป็นเครื่องหมายเล็งถึงมนุษย์ฝ่ายวิญญาณที่คงอยู่ในคริสตจักร และคำนึงถึงชีวิตที่อยู่ในพระวิญญาณนั้น
8:8–12
8:8–12
ยนซ.
8:8 โนฮาก็ปล่อยกนกพิราบตัวหนึ่งจะใคร่รู้ว่าน้ำลดถึงพื้นดินแล้วหรือยัง.
ยนซ.
8:9 แต่นกพิราบนั้นหาที่เกาะไม่ได้ จึงบินกลับมาหาโนฮาที่นาวาเพราะน้ำยังท่วมพื้นดินอยู่ โนฮาจึงยื่นมือออกไปรับนกพิราบนั้นเข้ามาในนาวา.
ยนซ.
8:10 โนฮาคอยอยู่อีกเจ็ดวันจึงปล่อยนกพิราบไปจากนาวาอีก.
ยนซ.
8:11 ครั้นเวลาเย็นนกพิราบก็กลับมาหาโนฮา และได้คาบ1กใบมะกอกเทศเขียวสดมา โนฮาจึงรู้ว่าน้ำลดจากแผ่นดินแล้ว.
ยนซ.
8:12 โนฮาคอยอยู่อีกเจ็ดวันจึงปล่อยนกพิราบนั้นไป นกนั้นก็ไม่กลับมาหาโนฮาอีกเลย.
(4) อยู่ในการเป็นขึ้นนั้นออกมาจากนาวา
8:13–19
8:13–19
ยนซ.
8:13 เมื่อโนฮาอายุได้หกร้อยหนึ่งปี ในวันที่หนึ่งของเดือนที่หนึ่งนั้น น้ำก็แห้งจากแผ่นดิน. โนฮาก็เปิดหลังคาที่ปิดนาวามองเห็นว่าพื้นดินแห้ง.
ยนซ.
8:14 ครั้นถึงเดือนที่สองวันที่ยี่สิบเจ็ดแผ่นดินก็แห้งแล้ว.
ยนซ.
8:15 พระเจ้าจึงตรัสแก่โนฮาว่า
ยนซ.
8:16 “เจ้าจงออกไปจากนาวาเถิด ทั้งภรรยาบุตรชายและบุตรสะใภ้ของเจ้าด้วย
ยนซ.
8:17 จงพาสิ่งมีชีวิตที่มีเนื้อหนังที่อยู่กับเจ้าทุกชนิดคือนก สัตว์ใช้และสรรพสัตว์ที่เลื้อยคลานบนแผ่นดินให้ออกมา เพื่อจะได้บังเกิดกทวีมากขึ้นบนแผ่นดิน
ยนซ.
8:18 โนฮาก็1ออกไปทั้งบุตร ภรรยาและบุตรสะใภ้ด้วยกัน
ยนซ.
8:19 สัตว์ทุกชนิดและสัตว์เลื้อยคลาน กับนกและสารพัดสัตว์ที่เคลื่อนไหวไปมาบนแผ่นดินตาม1ชนิดของมันก็ได้ออกไปจากนาวา
(5) ถวายเครื่องบูชาเผาแด่พระยะโฮวาบนแท่นบูชาเป็นสัญลักษณ์เล็งถึงการถวายพระคริสต์แด่พระเจ้าโดยไม้กางเขน
8:20–22
8:20–22
ยนซ.
8:20 โนฮาก็ก่อ1กแท่นบูชาพระยะโฮวา แล้วเลือกเอาสัตว์ใช้และนกที่ขสะอาดทุกชนิดมา1ถวายเป็น2เครื่องบูชาเผาที่แท่นนั้น.
ยนซ.
8:21 ฝ่ายพระยะโฮวาทรงได้1กกลิ่นหอมหวาน แล้วทรงดำริในพระทัยว่า “เราจะไม่2ขสาปแช่งแผ่นดินเพราะเหตุมนุษย์อีกต่อไป เพราะว่าความคิดในคใจของมนุษย์นั้นล้วนแต่ชั่วตั้งแต่เด็กมา งเราจะไม่ล้างผลาญบรรดาสิ่งที่มีชีวิตอีก เหมือนอย่างที่เราได้กระทำแล้วนั้น.
ยนซ.
8:22 ตราบใดที่แผ่นดินยังดำรงคงอยู่ก็จะมี1ฤดูหว่านกับฤดูเกี่ยว เย็นกับร้อน ฤดูหนาวกับฤดูร้อน และกวันกับคืนตลอดไป."
คำอธิบาย เยเนซิศ บทที่ 8
ยนซ.
8:1 ก เทียบ ยนซ.19:29; อซด.2:24
ยนซ.
8:1 ข อซด.14:21
ยนซ.
8:2 ก ยนซ.7:11
ยนซ.
8:3 ก ยนซ.7:24
ยนซ.
8:4 1 การที่นาวาผ่านน้ำแห่งความตายและมาค้างอยู่บนภูเขาอะราราดนั้นเป็นแบบเล็งของพระคริสต์ที่ทรงผ่านการตายและเป็นขึ้นมาจากความตาย.
ยนซ.
8:7 1 อีกาเป็นนกที่ไม่สะอาด (ลวต.11:15) เพราะพวกมันกินซากศพ (หรือความตาย) เป็นอาหาร. อีกาเป็นเครื่องหมายเล็งถึงผู้เชื่อทั้งหลายที่อยู่ฝ่ายเนื้อหนัง เขารักโลกที่ถูกพิพากษาโดยพระเจ้า และหันกลับไปกินสิ่งที่ตายแล้ว. นกพิราบ (ข้อ 8) เป็นนกที่สะอาดเพราะว่าพวกมันกินเมล็ดพืช คือกินชีวิตนั่นเอง. นกพิราบเป็นเครื่องหมายเล็งถึงผู้เชื่อทั้งหลายที่อยู่ฝ่ายวิญญาณที่คงอยู่ในชีวิตคริสตจักรและคำนึงถึงชีวิตที่อยู่ในพระวิญญาณนั้น.
ยนซ.
8:8 ก พพร.1:15; 6:9; มธ.10:16; เทียบ มธ.3:16
ยนซ.
8:11 ก อซด.27:20; 30:24; ซคย.4:11
ยนซ.
8:11 1ก มะกอกเทศเป็นแบบเล็งถึงพระวิญญาณนั้น และใบมะกอกเทศเขียวสดเป็นเครื่องหมายเล็งถึงชีวิตใหม่ในพระวิญญาณนั้น. ด้วยเหตุนี้ใบมะกอกเทศจึงเป็นเครื่องหมายที่แสดงถึงชีวิต.
ยนซ.
8:17 ก ยนซ.1:22
ยนซ.
8:18 1 คน 8 คนออกมาจากนาวา. พระคริสต์ทรงเป็นขึ้นในวันแรกของสัปดาห์ คือวันที่ 8 ของสัปดาห์เก่า (ดู ยฮ.20:1 คำอธิบาย 1) ด้วยเหตุนี้หมายเลข 8 จึงเป็นเครื่องหมายเล็งถึงการเป็นขึ้น. เมื่อผู้เชื่อทั้งหลายซึ่งเป็นส่วนประกอบของคริสตจักร ได้ถูกรวมเข้าในการเป็นขึ้นของพระคริสต์แล้ว (อฟ.2:6; 1ปต.1:3) พวกเขาจึงเป็นผู้ที่เป็นขึ้น. ดังนั้นการดำเนินชีวิตของโนฮาและครอบครัวของเขาภายหลังน้ำท่วมจึงเป็นเครื่องหมายเล็งถึงการดำเนินชีวิตของคริสตจักรที่อยู่ในการเป็นขึ้นของพระคริสต์. นี่ก็คือเมล็ดพันธุ์ของชีวิตคริสตจักร.
คน 8 คนอยู่ในนาวาในขณะนาวาผ่านน้ำท่วมและในขณะที่นาวาค้างอยู่บนภูเขา. ด้วยเหตุนี้ไม่ว่านาวาจะประสบกับอะไร พวกเขาก็ล้วนได้ประสบการณ์ด้วยเช่นกันโดยอาศัยการอยู่ในนาวา. กรณีนี้เป็นการชี้แจงว่าการที่ผู้เชื่อทั้งหลายซึ่งโดยอาศัยการอยู่ในพระคริสต์ (1กธ.1:30; อฟ.1:4) ได้ตรึงตายกับพระคริสต์ (รม.6:6; 2กธ.5:14; ฆต.2:20ก) และยังได้เป็นขึ้นร่วมกับพระคริสต์ด้วย (อฟ.2:6; กซ.2:12; 3:1). เนื่องจากเราอยู่ในพระคริสต์ ประสบการณ์ของพระองค์จึงได้กลายมาเป็นประสบการณ์ของเรา.
คน 8 คนอยู่ในนาวาในขณะนาวาผ่านน้ำท่วมและในขณะที่นาวาค้างอยู่บนภูเขา. ด้วยเหตุนี้ไม่ว่านาวาจะประสบกับอะไร พวกเขาก็ล้วนได้ประสบการณ์ด้วยเช่นกันโดยอาศัยการอยู่ในนาวา. กรณีนี้เป็นการชี้แจงว่าการที่ผู้เชื่อทั้งหลายซึ่งโดยอาศัยการอยู่ในพระคริสต์ (1กธ.1:30; อฟ.1:4) ได้ตรึงตายกับพระคริสต์ (รม.6:6; 2กธ.5:14; ฆต.2:20ก) และยังได้เป็นขึ้นร่วมกับพระคริสต์ด้วย (อฟ.2:6; กซ.2:12; 3:1). เนื่องจากเราอยู่ในพระคริสต์ ประสบการณ์ของพระองค์จึงได้กลายมาเป็นประสบการณ์ของเรา.
ยนซ.
8:19 1 แปลตามตรง ตระกูล
ยนซ.
8:20 ก ยนซ.12:7–8; 13:18; 22:9; 26:25; 33:20; 35:7; อซด.40:29; 2คนก.1:5–6; วว.6:9
ยนซ.
8:20 1ก แท่นบูชาเป็นแบบเล็งถึงกางเขนของพระคริสต์ และเครื่องบูชาเป็นแบบเล็งถึงด้านต่างๆ ของพระคริสต์ (ลวต.1—7 และคำอธิบาย). การก่อแท่นบูชาและการถวายเครื่องบูชาบนแท่นบูชานั้นเป็นเครื่องหมายเล็งถึงการถวายพระคริสต์แด่พระเจ้าโดยกางเขน. ในชีวิตคริสตจักร สิ่งแรกที่เราจำต้องกระทำไม่ใช่การทำงานเพื่อพระเจ้าแต่จำต้องไปที่กางเขนเพื่อถูกสิ้นสุด จากนั้นเราต้องประสบการณ์พระคริสต์ และถวายพระคริสต์ผู้ที่เราได้ประสบการณ์ในด้านต่างๆ นั้น แด่พระเจ้าเพื่อทำให้พระองค์อิ่มหนำ (ดู อซด.29:38 คำอธิบาย 1).
ยนซ.
8:20 ข ยนซ.7:2; ลวต.11:1–47
ยนซ.
8:20 2 ดูเลวีติโก 1:3 คำอธิบาย 1.
ยนซ.
8:21 ก อซด.29:18, 25, 41; ลวต.1:9, 13, 17; ยอค.16:19; 20:41; อฟ.5:2; ฟป.4:18; 2กธ.2:15
ยนซ.
8:21 1ก หรือ กลิ่นหอมที่ทำให้อิ่มหนำ.
ยนซ.
8:21 ข ยนซ.3:17; 5:29
ยนซ.
8:21 2ข การตกต่ำของมนุษย์นำไปสู่การสาปแช่ง (3:17); การถวายพระคริสต์แด่พระเจ้าโดยกางเขนในชีวิตคริสตจักรจะรักษาเราให้พ้นจากการสาปแช่ง และนำมาซึ่งพระพร (ข้อ 22; ฆต.3:13–14). การสาปแช่งที่สุดยอดคือความตาย และพระพรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดก็คือชีวิต (บพส.133:3).
ยนซ.
8:21 ค ยนซ.6:5
ยนซ.
8:21 ง ยนซ.9:11, 15; ยซย.54:9
ยนซ.
8:22 1 โนฮาก่อแท่นบูชาและถวายเครื่องบูชาเผา (แบบเล็งถึงพระคริสต์) แด่พระเจ้าเพื่อทำให้พระองค์พอพระทัย (ข้อ 20–21) เพื่อโลกนี้พร้อมด้วยระบบของธรรมชาติจะสามารถถูกรักษาไว้. ระบบที่ไม่มีที่สิ้นสุดของวงจรต่างๆ ในธรรมชาติเป็นเครื่องยืนยันจากพระเจ้าว่าความเป็นระเบียบของจักรวาลจะยังคงถูกรักษาไว้เพื่อการผดุงอยู่ของโลกและการเติบโตของสรรพสิ่งที่มีชีวิตทุกชนิด และยืนยันว่ามนุษย์จะบังเกิดทวีมากขึ้นทั่วทั้งแผ่นดินอย่างไร้ที่สิ้นสุดเพื่อสำเร็จพระประสงค์นิรันดร์ของพระเจ้า (1:26–28).
ยนซ.
8:22 ก ยรม.33:20, 25–26