เยเนซิศ บทที่ 5

ยนซ. 5:1 ก เทียบ ยนซ.2:4; มธ.1:1

ยนซ. 5:1 1ก หนังสือลำดับพงศ์พันธุ์ที่ถูกบันทึกไว้ในบทนี้ครอบคลุมตั้งแต่อาดามจนถึงโนฮา 10 ชั่วอายุแรกของมนุษยชาติ. ตามลูกา 3:23–28 หนังสือลำดับพงศ์พันธุ์ของมนุษย์เริ่มต้นจากพระเจ้า ผลลัพธ์คือการนำพระเยซูคริสต์เข้ามา.ประวัติศาสตร์ของพันธสัญญาเดิมทั้งเล่มก็คือการจัดเตรียมล่วงหน้าของพระเจ้าตรีเอกภาพเพื่อปฏิบัติการแผนการบริหารอันนิรันดร์ของพระองค์. การจัดเตรียมนี้เริ่มต้นจากบุคคลหนึ่ง อาดาม (1:1—11:26). และในที่สุดได้นำ 3 คนเข้ามา ได้แก่อับราฮาม ยิศฮาค และยาโคบพร้อมด้วยโยเซฟ (11:27—50:26). ผลลัพธ์ก็กลายเป็นชนชาติหนึ่ง คืออิสราเอล (อซด. — มลค.). พันธสัญญาเดิม 39 เล่ม เปิดเผยว่าจะจัดเตรียมอย่างไรเพื่อก่อกำเนิดพระคริสต์ผู้เป็นมนุษย์พระเจ้า ซึ่งก็คือการผสมกลมกลืนของพระเจ้าที่ครบถ้วนกับมนุษย์ที่ครบสมบูรณ์ (มธ.1). เพื่อก่อกำเนิดพระกายของพระคริสต์ (อฟ.1—4) ซึ่งก็คือพระกายอินทรีย์ของพระเจ้าตรีเอกภาพที่ได้ทรงผ่านขั้นตอนและสำเร็จสุดยอด (อฟ.4:4–6). พระกายของพระคริสต์จะสำเร็จสุดยอดที่กรุงเยรูซาเล็มใหม่ (วว.21:1–23) เป็นการขยายใหญ่ขึ้นที่นิรันดร์ของพระคริสต์ (เทียบ ยฮ.3:30; 1กธ.12:12). ซึ่งก็คือการผสมกลมกลืนที่นิรันดร์ของพระเจ้าตรีเอกภาพกับมนุษย์ที่มี 3 ส่วน และที่ประทับซึ่งกันและกันของพระเจ้ากับมนุษย์ (วว.21:3, 22) เพื่อการสำแดงของพระเจ้าตรีเอกภาพที่ได้ทรงผ่านขั้นตอนและสำเร็จสุดยอดในพระนิสัยและสง่าราศีของพระองค์ (วว.21:18ข, 21ข, 10–11, 23) โดยอยู่ในมนุษย์ที่มี 3 ส่วนที่ได้รับการไถ่ การบังเกิดใหม่ การเปลี่ยนแปลงและได้รับสง่าราศีไปตราบชั่วนิจนิรันดร์.

ยนซ. 5:1 ข ยนซ.1:26, 27

ยนซ. 5:1 2 ดู 1:26 คำอธิบาย 2 ย่อหน้าที่ 1.

ยนซ. 5:2 ก ยนซ.1:22

ยนซ. 5:2 1 ดู 1:26 คำอธิบาย 4.

ยนซ. 5:3 1 หนังสือลำดับพงศ์พันธุ์เล่มนี้ไม่ได้บันทึกถึงการกระทำและการเคลื่อนไหวของมนุษย์ แต่ได้บันทึกเพียงแค่การมีชีวิตเป็นอยู่และการให้กำเนิดบุตรของเขา. การมีชีวิตเป็นอยู่และการให้กำเนิดของมนุษย์มีไว้เพื่อการเพิ่มทวีของมนุษย์ (1:28ก) เพื่ออาศัยมนุษยชาติในการสำเร็จพระประสงค์อันนิรันดร์ของพระเจ้า. ทำนองเดียวกัน ผู้เชื่อในทุกวันนี้ก็ควรมีชีวิตเป็นอยู่และให้กำเนิดทางด้านฝ่ายวิญญาณ (1กธ.4:15). เพื่อให้พระเจ้าได้รับการเพิ่มทวี (ยฮ.1:12–13) และสำเร็จพระประสงค์ของพระเจ้าโดยอาศัยคริสตจักร.

ยนซ. 5:3 2 แปลตามตรงคือ ในลักษณะของเขา ตามฉายาของเขา.

ยนซ. 5:3 ก ยนซ.4:25

ยนซ. 5:4 ก ข้อ 3–32; 1คนก.1:1–4; ลก.3:36–38

ยนซ. 5:5 1 ดูโรม 5:12 คำอธิบาย 4.

ยนซ. 5:6 ก ยนซ.4:26

ยนซ. 5:21 ก ยนซ.5:25–27

ยนซ. 5:21 1ก หมายถึง ขณะที่เขาตายสิ่งนั้นจะถูกใช้มา. ชื่อนี้มีความหมายในเชิงพยากรณ์ ฮะโนคตั้งชื่อบุตรชายของตนว่ามะธูเซลา ซึ่งก็เป็นการพยากรณ์ถึงขณะที่มะธูเซลาตาย คือปีที่โนฮาอายุ 600 ปี น้ำจะมาท่วมโลก. (7:6;5:25–29ก). ฮะโนคได้รับการเปิดเผยจากพระเจ้าและรับรู้ว่าพระเจ้าจะทรงพิพากษามนุษยชาติชั่วอายุที่ไม่อยู่ในธรรมทั้งปวง (เทียบ ยด.14–15). นี่ได้หนุนใจให้ฮะโนคไม่คล้อยตามกระแสของสมัยปัจจุบัน แต่ร่วมดำเนินกับพระเจ้า (ข้อ 22, 24). ดังนั้นเขาจึงได้ดำเนินชีวิตอยู่ในธรรมและแบ่งแยกบริสุทธิ์ (เทียบ 2ปต.3:10–12).

ยนซ. 5:22 ก ยนซ.5:24; 6:9; มคา.6:8; มลค.2:6

ยนซ. 5:22 1ก ร่วมดำเนินกับพระเจ้า คือยึดพระองค์เป็นศูนย์กลางและทุกสิ่งของเรา โดยไม่กระทำตามทัศนคติและความปรารถนาของเราเอง แต่ตามการเปิดเผยและการนำพาของพระองค์ และกระทำทุกสิ่งร่วมกับพระองค์. นี่หมายถึงการปฏิเสธตัวเองพร้อมด้วยทุกสิ่งที่ออกมาจากตัวเอง (มธ.16:24–25) ทำให้เราจะได้กลายเป็นหนึ่งกับพระองค์.

ยนซ. 5:24 ก เทียบ 2พกษ.2:11

ยนซ. 5:24 1ก ฮะโนคเป็นบุคคลแรกที่ถูกรับขึ้นไป. เช่นนี้เขาจึงได้หลีกหนีจากความตายซึ่งเป็นผลลัพธ์สุดท้ายแห่งการตกต่ำของมนุษย์ (ฮร.11:5). การกล่าวถึงการถูกรับขึ้นไปครั้งแรกนี้ ได้ตั้งหลักการของการถูกรับขึ้นไปเอาไว้ การที่เราจะถูกรับขึ้นไปขึ้นอยู่กับการที่เราร่วมดำเนินกับพระเจ้ากระทั่งสุกงอมในชีวิตอันศักดิ์สิทธิ์. ฮะโนคได้ร่วมดำเนินกับพระเจ้าทั้งกลางวันและกลางคืนเป็นเวลา 300 ปี. ตามเฮ็บราย 11:5–6 เขากระทำเช่นนี้เพราะเหตุความเชื่อ เชื่อว่าพระเจ้าทรงเป็นและเชื่อว่าพระองค์เป็นผู้ประทานบำเหน็จให้แก่ทุกคนที่หมั่นเพียรแสวงหาพระองค์ หลังจากฮะโนคได้แสวงหาพระเจ้าและร่วมดำเนินกับพระเจ้า 300 ปีแล้ว เขาก็ถูกพระเจ้ารับไป ดังนั้นเขาจึงได้รับบำเหน็จแห่งการไม่พบกับความตาย.

ยนซ. 5:29 1 หมายถึง พักสงบ หรือประเล้าประโลม.

ยนซ. 5:29 2 หรือ ทำให้เราพักสงบในการงานของเรา.

ยนซ. 5:29 ก ยนซ.3:17; 4:11

ยนซ. 5:32 ก ยนซ.6:10