เยเนซิศ บทที่ 45
(ค) เปิดเผยการถูกยกชูและสง่าราศีของเขาแก่พวกพี่น้องที่กลับใจ
45:1–15
45:1–15
ยนซ.
45:1 ครั้งนั้น1โยเซฟกอดกลั้นต่อหน้าพี่น้องที่ยืนอยู่นั้นมิได้ ก็ร้องเสียงดังว่า “ให้คนทั้งปวงออกไปเสียจากเราเถิด!.” จึงไม่มีผู้ใดยืนอยู่ด้วยกัน เมื่อโยเซฟขแสดงตัวให้พี่ชายรู้จักท่าน.
ยนซ.
45:2 แล้วโยเซฟได้ร้องไห้ด้วยเสียงอันดังจนชนชาติอียิปต์และคนในครอบครัวฟาโรห์ได้ยิน.
ยนซ.
45:3 โยเซฟจึงบอกพวกพี่น้องว่า “เราคือโยเซฟ บิดาเรายังมีชีวิตอยู่หรือไม่?” ฝ่ายพวกพี่น้องไม่อาจตอบประการใด ด้วยเขาตกใจกลัวยิ่งนักที่ได้อยู่ต่อหน้าโยเซฟ.
ยนซ.
45:4 โยเซฟจึงบอกพวกพี่น้องว่า “เชิญเข้ามาให้ใกล้เราเถิด” เมื่อเขาเข้ามาใกล้แล้ว โยเซฟว่า “เราคือโยเซฟน้องของท่านทั้งหลายที่พวกท่านได้กขายไปยังอียิปต์.
ยนซ.
45:5 แต่บัดนี้อย่า1เสียใจไปเลย อย่าขึ้งโกรธต่อตัวเอง เพราะการที่ขายเรามาที่นี่เป็นด้วยพระเจ้าได้ทรงกใช้เราให้มาล่วงหน้าพวกท่าน เพื่อจะขปกปักรักษาชีวิตไว้.
ยนซ.
45:6 เพราะการกันดารอาหารในท่ามกลางดินแดนนี้ได้ล่วงไปสองปีแล้ว ยังมีอีกห้าปี ซึ่งไม่อาจไถหว่านและเก็บเกี่ยว.
ยนซ.
45:7 พระเจ้าทรงใช้ให้เรามาก่อนท่านทั้งหลายเพื่อจะได้ปกปักรักษา1มนุษย์ส่วนที่เหลือไว้บนแผ่นดินและให้ดำรงชีวิตอยู่โดยการช่วยอันยิ่งใหญ่.
ยนซ.
45:8 เมื่อเป็นเช่นนี้จึงมิใช่ท่านทั้งหลายเป็นผู้ใช้เรามา แต่คือพระเจ้าต่างหาก พระองค์ทรงตั้งเราเป็นบิดาแห่งฟาโรห์ เป็นเจ้านายในราชวังทั้งหมดและเป็นผู้ปกครองกทั่วดินแดนอียิปต์.
ยนซ.
45:9 จงรีบขึ้นไปหาบิดาของเราบอกเขาว่า “บุตรของท่านโยเซฟพูดดังนี้ว่าพระเจ้าได้โปรดให้ข้าพเจ้าเป็นเจ้านายทั่วดินแดนอียิปต์ ขอให้ท่านกลงมาหาข้าพเจ้าอย่าได้ล่าช้า.
ยนซ.
45:10 ท่านจะได้อาศัยในดินแดนโฆเซ็นอยู่ใกล้กับข้าพเจ้า ทั้งตัวท่านกับบุตรและหลานและฝูงแพะแกะ ฝูงโค และทรัพย์ทั้งหมดของท่าน.
ยนซ.
45:11 ข้าพเจ้าจะกผดุงชีพของท่านที่นั่น ด้วยยังจะกันดารอาหารไปอีกห้าปี เกลือกว่าท่านและครอบครัวและบรรดาสิ่งที่ท่านมีจะขัดสนไป.”
ยนซ.
45:12 และบัดนี้ นัยน์ตาของท่านทั้งหลายและนัยน์ตาของเบ็นยามินน้องของข้าพเจ้าก็เห็นว่าเป็นปากของข้าพเจ้าเองที่พูดจากับท่านทั้งหลาย.
ยนซ.
45:13 ท่านทั้งหลายจงเล่าให้บิดาฟังถึงสง่าราศีทั้งหมดที่ข้าพเจ้ามีอยู่ในอียิปต์ ซึ่งท่านได้เห็นนั้นทุกประการ ท่านจงรีบพาบิดาเราลงมาที่นี่.”
ยนซ.
45:14 โยเซฟก็กซบหน้าลงที่คอเบ็นยามินน้องชายแล้วร้องไห้ และเบ็นยามินก็กอดคอโยเซฟขร้องไห้เหมือนกัน.
ยนซ.
45:15 โยเซฟจึงกอดจูบพี่น้องทั้งหลายและร้องไห้ จากนั้นพวกพี่น้องก็สนทนากันกับโยเซฟ.
(ง) พวกพี่น้องของเขามีส่วนรับสุขในการครองอำนาจของเขา
45:16–24
45:16–24
ยนซ.
45:16 ข่าวเกี่ยวกับพี่น้องของโยเซฟมานั้นก็ลือไปทั่วราชวังกฟาโรห์ ฟาโรห์กับข้าราชการก็พากันยินดี.
ยนซ.
45:17 ฟาโรห์รับสั่งแก่โยเซฟว่า “จงพูดกับพวกพี่น้องของเจ้าว่า จงทำดังนี้ คือเอาของบรรทุกบนหลังสัตว์กลับไปดินแดนคะนาอัน
ยนซ.
45:18 พาบิดาและครอบครัวของพวกเจ้ามาหาเรา เราจะประทานดินแดนที่ดีที่สุดในอียิปต์ให้พวกเจ้า และพวกเจ้าจะรับประทานผลกอันอุดมบริบูรณ์ของดินแดนนี้.
ยนซ.
45:19 บัดนี้เราสั่งท่านให้ทำดังนี้ จงเอากรถจากดินแดนอียิปต์ไปรับบุตร ภรรยาและบิดาของท่านทั้งหลายมา.
ยนซ.
45:20 อย่าเสียดายทรัพย์สมบัติในสายตาของท่านเลย ด้วยของอันดีทั่วดินแดนอียิปต์เป็นของท่านทั้งหลายแล้ว.”
ยนซ.
45:21 พวกบุตรอิสราเอลก็ได้ทำดังนั้น โยเซฟจึงจัดแจงรถให้เขาตามรับสั่งของฟาโรห์ พร้อมทั้งให้เสบียงอาหารรับประทานในระหว่างทางด้วย.
ยนซ.
45:22 โยเซฟให้เสื้อผ้าคนละชุด แต่ให้เงินตราแก่เบ็นยามินนั้นสามร้อยแผ่นกับเสื้อผ้ากห้าชุด.
ยนซ.
45:23 ของที่โยเซฟได้ฝากไปให้บิดานั้นคือลาผู้สิบตัวบรรทุกของดีต่างๆ ซึ่งมีในอียิปต์ และลาตัวเมียอีกสิบตัวบรรทุกข้าว ขนมปัง และเสบียงอาหารสำหรับให้บิดารับประทานในระหว่างทาง.
ยนซ.
45:24 โยเซฟก็ส่งพวกพี่น้องไป จึงพูดกับเขาว่า “อย่าได้วิวาทกันในระหว่างทาง.”
(4) ค่อยๆ สุกงอม
ข. การสำแดงออกของการสุกงอม
45:25—47:10; 47:28—50:13
45:25—47:10; 47:28—50:13
(ก) ได้ยินว่าโยเซฟยังมีชีวิตอยู่จึงไม่มีคำกล่าวโทษใดๆ
45:25–28
45:25–28
ยนซ.
45:25 พวกเขาก็พากันขึ้นไปจากอียิปต์ไปหายาโคบบิดาที่ดินแดนคะนาอัน.
ยนซ.
45:26 จึงได้บอกบิดาว่า “โยเซฟยังมีชีวิตอยู่ ได้เป็นผู้ปกครองกทั่วดินแดนอียิปต์.” แต่ใจของยาโคบก็ยัง1ชาด้านอยู่ เพราะยังไม่เชื่อพวกเขา.
ยนซ.
45:27 เขาก็เล่าคำที่โยเซฟพูดกับเขาให้บิดาฟังทุกประการ เมื่อยาโคบได้เห็นกรถที่โยเซฟส่งมารับท่าน ขวิญญาณก็ฟื้นชื่นขึ้น.
ยนซ.
45:28 อิสราเอลจึงว่า “เรา1อิ่มใจแล้ว. โยเซฟบุตรของเรายังมีชีวิตอยู่ เราจะไปและเห็นบุตรของเราก่อนตาย.”
คำอธิบาย เยเนซิศ บทที่ 45
ยนซ.
45:1 1 เมื่อพวกพี่ชายของโยเซฟขายเขา พวกเขาเกลียดชังเขาโดยไม่คำนึงถึงบิดาหรือน้องของตน. แต่ขณะที่ยูดาได้พูดกับโยเซฟถึงบิดาและน้องของตน (44:18–34) ท่าทีและวิญญาณของเขาทำให้โยเซฟเชื่อว่าเขาได้ยอมจำนนและแตกหักแล้ว. นี่คือเวลาที่ถูกต้องสำหรับโยเซฟที่จะแสดงตัวต่อพวกพี่น้องของเขา.
ยนซ.
45:1 ก ยนซ.43:30
ยนซ.
45:1 ข กจ.7:13
ยนซ.
45:4 ก ยนซ.37:28; กจ.7:9
ยนซ.
45:5 1 โยเซฟไม่ต้องอภัยให้พวกพี่น้องของเขา เพราะว่าเขาไม่ได้โยนความผิดให้พวกเขา (เทียบ ข้อ 28 คำอธิบาย 1). เขาต้อนรับทุกสิ่งที่พวกพี่น้องของเขาได้กระทำต่อเขาประดุจหนึ่งต้อนรับจากพระเจ้า เขายังปลอบใจพวกที่กระทำผิดต่อเขา (5-8; 50:15-21). เขามีพระคุณเพียงไร! เขามีวิญญาณล้ำเลิศเพียงไร!
ยนซ.
45:5 ก บพส.105:17
ยนซ.
45:5 ข ยนซ.50:20
ยนซ.
45:7 1 น้ำพระทัยของพระเจ้าคือต้องการให้เชื้อสายของอับราฮาม, ยิศฮาค, และยาโคบนั้นก่อสร้างพลับพลาเพื่อพระองค์ (อซด.25—30; 35—40) ทำให้พระองค์จะได้ก่อตั้งอาณาจักรของพระองค์ขึ้นมาบนแผ่นดินโลก. ฉะนั้นพระเจ้าจึงส่งโยเซฟไปยังอียิปต์เพื่อรักษาชีวิตของเผ่าพันธุ์ที่ถูกเลือกสรรและถูกเรียกจะยังดำรงอยู่ เพื่อกระทำให้พระประสงค์ของพระเจ้าสำเร็จลุล่วง.
ยนซ.
45:8 ก ยนซ.41:41; 45:26
ยนซ.
45:9 ก กจ.7:14
ยนซ.
45:11 ก ยนซ.47:12; 50:21
ยนซ.
45:14 ก ยนซ.46:29; เทียบ ลก.15:20; กจ.20:37
ยนซ.
45:14 ข เทียบ ซคย.12:10
ยนซ.
45:16 ก กจ.7:13
ยนซ.
45:18 ก ยนซ.47:6
ยนซ.
45:19 ก ยนซ.46:5
ยนซ.
45:22 ก ยนซ.43:34
ยนซ.
45:26 ก ยนซ.41:41
ยนซ.
45:26 1 เมื่อยาโคบได้ยินข่าวดีของโยเซฟใจของเขาชาด้าน แต่วิญญาณกลับฟื้นขึ้น (ข้อ 27) นี่ชี้แจงว่าเขาได้แยกจิตและวิญญาณออกจากกันแล้ว (ฮร.4:12). นี่เป็นการปรากฏออกมาของความสุกงอมในชีวิตของยาโคบ.
ยนซ.
45:27 ก ยนซ.45:19, 21; 46:5
ยนซ.
45:27 ข 1ซมอ.30:12; ยซย.57:15
ยนซ.
45:28 1 ยาโคบได้ยินว่าโยเซฟยังมีชีวิตอยู่ เขาไม่ได้กล่าวโทษผู้ใดเนื่องด้วยการสูญเสียโยเซฟไป. นี่เป็นเครื่องหมายที่บ่งชี้ว่า เขาไม่เพียงถูกเปลี่ยนแปลง แต่ก็สุกงอมแล้วถูกเติมเต็มด้วยความบริบูรณ์แห่งชีวิตอันศักดิ์สิทธิ์.
