เยเนซิศ บทที่ 34

ยนซ. 34:1 ฝ่ายกดีนาบุตรีที่นางเลอาได้ให้กำเนิดกับยาโคบนั้นได้ออกไปพบหญิงสาวในดินแดนนั้น.

ยนซ. 34:2 เมื่อเซเค็มบุตรฮะโมรชนชาติฮีวีผู้เป็นเจ้าเมืองในดินแดนนั้นเห็นนางสาวดีนา ก็ฉุดเธอไปหลับนอนทำการอนาจาร.

ยนซ. 34:3 จิตใจของเซเค็มก็ผูกพันอยู่กับดีนาบุตรียาโคบ เขารักเธอ 1พูดเล้าโลมเอาใจเธอ.

ยนซ. 34:4 และเซเค็มพูดกับฮะโมรบิดาของตนว่า “จงขอหญิงสาวนี้ให้เป็นกภรรยาข้าพเจ้า.”

ยนซ. 34:5 เมื่อยาโคบได้ยินว่าเขาทำให้ดีนาลูกสาวของตนเป็นมลทิน เวลานั้นบุตรชายอยู่กับฝูงปศุสัตว์ในทุ่งนา ยาโคบจึงนิ่งอยู่รอพวกเขากลับมา.

ยนซ. 34:6 ฮะโมรบิดาของเซเค็มก็ไปหายาโคบพูดจาปรึกษากัน.

ยนซ. 34:7 เมื่อพวกบุตรชายยาโคบได้ยินข่าวนั้น ก็กลับจากทุ่งนา ต่างก็เศร้าเสียใจ. และโกรธมาก เพราะคนนั้นทำการโง่เขลาในพวกอิสราเอล คือได้หลับนอนกับบุตรีของยาโคบ ซึ่งเป็นเรื่องที่ไม่สมควรทำเลย.

ยนซ. 34:8 ฮะโมรก็พูดจาปรึกษากับเขาทั้งหลายว่า “จิตใจเซเค็มบุตรของเรานี้ผูกพันรักใคร่ในลูกสาวของท่านมากนัก ขอให้หญิงนั้นเป็นภรรยาบุตรของเราเถิด.

ยนซ. 34:9 และเชิญท่านทั้งหลายจงทำการสมรสกับพวกเรา ยกบุตรีของท่านให้กับพวกเรา และรับบุตรีของเราให้พวกท่าน.

ยนซ. 34:10 ท่านทั้งหลายจะได้อยู่กับพวกเรา และดินแดนนี้ก็อยู่ตรงหน้าท่าน จงอาศัยอยู่และ1ทำการค้าขาย และครอบครองสมบัติในดินแดนนี้.”

ยนซ. 34:11 เซเค็มบอกบิดาและพวกพี่ชายของหญิงนั้นว่า “ขอให้ข้าพเจ้าได้เป็นที่โปรดปรานในสายตาของท่านเถิด ท่านเรียกร้องสิ่งใด ข้าพเจ้าก็จะให้.

ยนซ. 34:12 ท่านจะเอาเงินสินสอดและของกำนัลมากสักเท่าไร ข้าพเจ้าจะให้ตามที่ท่านบอก แต่จงให้หญิงนั้นเป็นภรรยาของข้าพเจ้า.”

ยนซ. 34:13 ฝ่ายบุตรชายของยาโคบก็ตอบแก่เซเค็มและฮะโมรบิดาของเซเค็มด้วยกลอุบาย เพราะเหตุเขาทำให้ดีนาน้องสาวเป็นมลทิน

ยนซ. 34:14 จึงพูดกับเขาว่า “เราไม่อาจทำอย่างนี้คือยกน้องสาวของเราให้แก่คนที่ยังไม่ได้รับพิธีสุหนัตนั้น เพราะนั่นจะเป็นที่อับอายขายหน้าแก่เรา.

ยนซ. 34:15 สิ่งเดียวที่ทำให้เรายอมได้คือให้ผู้ชายทั้งหลายในพวกท่านต้องรับพิธีสุหนัตเหมือนกับพวกเรา

ยนซ. 34:16 เราจึงจะยอมยกบุตรีของเราให้พวกท่าน และจะรับบุตรีของท่านเป็นภรรยาของพวกเรา และจะอาศัยอยู่กับพวกท่านกลายเป็นชาติเดียวกัน.

ยนซ. 34:17 แต่หากว่าท่านทั้งหลายไม่ฟังคำเรา ไม่รับพิธีสุหนัตเราจะเอา1น้องสาวของเราไปเสีย.”

ยนซ. 34:18 ฝ่ายฮะโมรและเซเค็มบุตรของเขาได้ยินถ้อยคำนี้ก็เห็นว่าดีนัก.

ยนซ. 34:19 และคนหนุ่มนั้นก็ไม่รีรอที่จะทำตาม เพราะมีความรักใคร่ในบุตรีของยาโคบมาก ท่านเป็นคนมีผู้นับหน้าถือตามากกว่าคนทั้งปวงในครอบครัวของบิดา.

ยนซ. 34:20 และฮะโมรกับเซเค็มบุตรของเขาได้ออกไปที่ประตูเมืองบอกชาวเมืองทั้งปวงนั้นว่า

ยนซ. 34:21 คนเหล่านั้นมาอาศัยอยู่กับเราอย่างสงบสุข เหตุฉะนี้เราจงให้เขาอาศัยอยู่และค้าขายในดินแดนนี้ และดินแดนนี้ก็กว้างขวางพอให้เขาอยู่ได้. ให้เรารับบุตรีของเขาเป็นภรรยาพวกเรา และยกบุตรีของเราให้เขา.

ยนซ. 34:22 หากว่าเราทั้งหลายที่เป็นผู้ชายจะยอมรับพิธีสุหนัตเหมือนพวกเขา พวกเขาจะยอมอาศัยอยู่เป็นชาติเดียวกับเรา.

ยนซ. 34:23 ฝูงปศุสัตว์และทรัพย์สิ่งของๆ เขากับสัตว์ใช้ทั้งหมดก็จะเป็นของเรามิใช่หรือ? ถ้าเรายอมทำตามพวกเขา พวกเขาก็จะอยู่กับเรา”

ยนซ. 34:24 ทุกคนที่ออกไปที่ประตูเมืองก็เห็นชอบด้วยกับฮะโมรและเซเค็ม และผู้ชายทั้งปวงที่ออกไปที่ประตูเมืองก็ได้รับพิธีสุหนัต

ยนซ. 34:25 ครั้นอยู่มาอีกสามวันคนเหล่านั้นยังเจ็บอยู่ บุตรชายสองคนของยาโคบชื่อ1กซิมโอนและเลวี เป็นพี่ชายของดีนา ก็ถือดาบเข้าไปในเมืองในขณะที่คนทั้งหลายยังไม่1กรู้สึกตัว ฆ่าผู้ชายทุกคนในเมืองนั้น

ยนซ. 34:26 และพวกเขาฆ่าฮะโมรและเซเค็มเสียด้วยดาบ และพาดีนาออกจากเรือนเซเค็มนั้นไปเสีย

ยนซ. 34:27 บรรดาบุตรชายของยาโคบนั้นก็เข้าไปในที่คนตายนั้นและปล้นเมืองนั้น เพราะเหตุน้องสาวของเขาได้ถูกทำให้มลทิน

ยนซ. 34:28 เขาจึงปล้นเอาฝูงแพะแกะ ฝูงโค ฝูงลา และสิ่งของทั้งปวงในเมืองและในทุ่งนา

ยนซ. 34:29 และปล้นเอาบรรดาทรัพย์สมบัติและจับเอาบุตรกับภรรยาของคนเหล่านั้นไปเป็นเชลย และได้ริบเอาของในเรือนเสียทั้งสิ้น

ยนซ. 34:30 ฝ่ายยาโคบจึงพูดแก่ซิมโอนและเลวีว่า “เจ้า1กระทำให้เราเดือดร้อนใจ คือทำให้เราเป็นที่เกลียดชังของคนในดินแดนนี้คือชนชาติคะนาอันกับชนชาติฟะริซี เรามีผู้คนกน้อยนัก เขาทั้งหลายจะรวบรวมคนมาโจมตีเรา จะทำให้เราและครอบครัวถูกทำลายหมด”

ยนซ. 34:31 แต่พวกเขาพูดว่า “มันจะทำกับน้องสาวของเราเหมือนเป็นหญิงแพศยาได้หรือ?”