การงานบรรณกิจของห้องสมุดกิตติคุณแห่งประเทศไทย
หากท่านต้องการมีส่วนในการงานบรรณกิจของห้องสมุดกิตติคุณแห่งประเทศไทย
ท่านสามารถมอบถวายทรัพย์โดยโอนเงินเข้าบัญชีของห้องสมุด:
ธนาคารกสิกรไทย สาขาพาราไดซ์ พาร์ค
ชื่อบัญชี: นายปิยะ ตั้งเสรีมั่นคง และ
นางสุมิตรา อดุลประวิตรชัย และ
นางสาวทานาธิบดี ชูมณี
เลขที่บัญชี: 218-3-99941-1

รบกวนส่งสลิปการโอนมาที่ Line ID: @gospelbookroom

เยเนซิศ บทที่ 32

ฌ. กลัวเอซาว
32:1–21
ยนซ. 32:1 เมื่อยาโคบเดินทางไป เหล่าทูตของพระเจ้าได้พบเขา
ยนซ. 32:2 เมื่อยาโคบเห็นทูตสวรรค์นั้นจึงว่า “นี่เป็นกค่ายทหารของพระเจ้า” จึงได้เรียกชื่อที่นั่นว่า1ขมาฮะนายิม.
ยนซ. 32:3 ยาโคบก็ส่งผู้สื่อสารล่วงหน้าไปหาเอซาวพี่ชายที่ดินแดนกเซอีรแถบบ้านอะโดม.
ยนซ. 32:4 สั่งพวกเขาว่า “จงไปบอกเอซาวเจ้านายของเราดังนี้ว่า ‘ยาโคบผู้เป็นทาสของท่านได้ค้างอาศัยอยู่กับลาบานมาจนถึงบัดนี้
ยนซ. 32:5 ข้าพเจ้ามีฝูงโค ฝูงลา ฝูงแพะแกะ มีทาสชายหญิงเป็นอันมาก ข้าพเจ้าใช้คนมารายงานนายของข้าพเจ้า เพื่อข้าพเจ้าจะเป็นที่กโปรดปรานในสายตาของท่าน’.”
ยนซ. 32:6 ผู้สื่อสารนั้นได้กลับมาบอกยาโคบว่า “ข้าพเจ้าไปหาเอซาวพี่ชายของท่านแล้ว และเขากำลังจะมาพบท่านพร้อมด้วยผู้ชายกสี่ร้อยคน.”
ยนซ. 32:7 ยาโคบมีความกลัวและเป็นทุกข์ในใจยิ่งนัก จึงให้แบ่งคนทั้งหลายที่มาด้วยและฝูงแพะแกะ ฝูงโค ฝูงอูฐออกเป็นกสองกอง
ยนซ. 32:8 คิดว่า “ถ้าเอซาวมาโจมตีและฆ่ากองหนึ่ง อีกกองหนึ่งที่เหลือก็จะหนีไปได้.”
ยนซ. 32:9 ยาโคบก็พูดว่า “โอ กพระเจ้าของอับราฮามบรรพบุรุษของข้าพเจ้า และพระเจ้าของยิศฮาคบิดาของข้าพเจ้า โอ พระยะโฮวาผู้ตรัสสั่งข้าพเจ้าไว้ว่า ‘ขจงกลับไปยังดินแดนของเจ้าและยังญาติพี่น้องของเจ้า และเราจะกระทำการดีแก่เจ้า’.
ยนซ. 32:10 ข้าพเจ้าไม่สมควรจะรับความเอ็นดูรักใคร่และความซื่อสัตย์ที่พระองค์ทรงโปรดประทานแก่ข้าพเจ้าผู้เป็นทาสแม้แต่เพียงเล็กน้อยที่สุด ด้วยว่าข้าพเจ้าได้ข้ามแม่น้ำจอร์แดนนี้เมื่อมีแต่ไม้เท้า และบัดนี้ข้าพเจ้ามีตั้งกสองกอง.
ยนซ. 32:11 ขอพระองค์ได้ทรงโปรดช่วยข้าพเจ้าให้พ้นจากมือของเอซาวพี่ชายข้าพเจ้า เพราะข้าพเจ้ากลัวเอซาวจะมาโจมตีและฆ่าข้าพเจ้าเสียทั้งภรรยากับลูกด้วย.
ยนซ. 32:12 พระองค์ก็ได้ตรัสไว้แล้วว่า ‘เราจะกระทำการดีแก่เจ้าเป็นแน่แท้และกระทำให้เชื้อสายของเจ้าทวีมากขึ้นดุจกเม็ดทรายในทะเลที่จะนับไม่ถ้วน’.”
ยนซ. 32:13 ในคืนวันนั้นยาโคบก็พักอยู่ที่นั่น. และได้คัดเอาของที่มีอยู่นั้นสำหรับเป็น1กของกำนัลให้แก่เอซาวพี่ชาย
ยนซ. 32:14 คือแพะตัวเมียสองร้อยตัว แพะตัวผู้ยี่สิบตัว แกะตัวเมียสองร้อยตัว แกะตัวผู้ยี่สิบตัว.
ยนซ. 32:15 อูฐแม่ลูกอ่อนสามสิบตัว ลูกโคตัวเมียสี่สิบตัว โคตัวผู้สิบตัว ลาตัวเมียยี่สิบตัวและลาตัวผู้สิบตัว.
ยนซ. 32:16 เขาจึงมอบให้คนใช้ให้แต่ละฝูงแยกอยู่ต่างหาก และสั่งคนใช้นั้นว่า “จงล่วงหน้าไปก่อนเรา และให้แต่ละฝูงทิ้งระยะห่างกันหน่อย.”
ยนซ. 32:17 ยาโคบก็สั่งคนที่อยู่ข้างหน้าสุดนั้นว่า “เมื่อเอซาวพี่ชายเรามาพบเจ้า และถามเจ้าว่าเจ้าเป็นคนของใคร เจ้าจะไปไหน และสัตว์ที่อยู่ข้างหน้าเจ้าเป็นของผู้ใด
ยนซ. 32:18 เจ้าจงบอกว่า ‘ของเหล่านี้เป็นของยาโคบทาสของท่าน จะเอามาเป็นของกำนัลมอบให้เอซาวผู้เป็นนายของข้าพเจ้า ส่วนตัวเขาเองตามมาข้างหลัง’.”
ยนซ. 32:19 ยาโคบได้สั่งคนที่สองที่สามและคนทั้งปวงที่ต้อนฝูงสัตว์นั้นว่า “เมื่อเจ้าทั้งหลายไปพบเอซาวแล้ว จงบอกอย่างนี้แก่เขาเหมือนกันเถิด
ยนซ. 32:20 และเจ้าจงพูดว่า “ยาโคบผู้ทาสของท่านตามมาข้างหลังเรา” เพราะยาโคบคิดในใจว่า “ของกำนัลที่เราส่งไปล่วงหน้า ก็เพื่อจะให้เขาหายโกรธ ภายหลังเมื่อเราเห็นหน้าเขา บางทีเขาจะยอมรับเรา.”
ยนซ. 32:21 ของกำนัลเหล่านั้นให้ข้ามฟากไปก่อนเขา ส่วนตัวเขายังค้างที่ค่ายในคืนวันนั้น.
3. ในด้านที่สาม — ประสบการณ์ของยาโคบ (ต่อ)
(2) ถูกทำให้แตกหัก
32:22—34:31
ก. ปล้ำสู้กับพระเจ้า
32:22–32
ยนซ. 32:22 กลางคืนวันนั้นยาโคบก็ตื่นขึ้นพาภรรยาสองคนกับหญิงรับใช้สองคนและบุตรสิบเอ็ดคนข้ามลำธารชื่อยาโบคไป.
ยนซ. 32:23 เขาได้นำคนเหล่านั้นและส่งเขาข้ามลำธารไปหมด และส่งทุกสิ่งที่มีอยู่ข้ามไปด้วย.
ยนซ. 32:24 เหลือแต่ยาโคบผู้เดียว มี1บุรุษผู้หนึ่งได้กปล้ำสู้กับเขาจนเวลารุ่งเช้า.
ยนซ. 32:25 เมื่อ1บุรุษนั้นเห็นว่าจะเอาชัยชนะเขาไม่ได้ก็2กแตะที่เบ้าสะโพกของยาโคบในขณะที่ปล้ำสู้กัน เบ้าสะโพกของยาโคบก็เคลื่อนไป.
ยนซ. 32:26 1บุรุษนั้นจึงว่า “ปล่อยให้เราไปเถิด เพราะใกล้สว่างแล้ว.” 2ยาโคบกลับพูดว่า “ข้าพเจ้าจะกไม่ให้ท่านไป จนกว่าท่านจะได้อวยพรให้แก่ข้าพเจ้า.”
ยนซ. 32:27 บุรุษนั้นจึงพูดกับเขาว่า “1เจ้าชื่ออะไร?” เขาพูดว่า “ข้าพเจ้าชื่อยาโคบ.”
ยนซ. 32:28 บุรุษนั้นจึงพูดว่า “เขาจะไม่เรียกชื่อของเจ้าว่ายาโคบอีกต่อไป จะเรียกว่า1กอิสราเอล เพราะเจ้าได้ขปล้ำสู้กับพระเจ้าและมนุษย์แล้วได้ชัยชนะ.”
ยนซ. 32:29 ยาโคบจึงถามบุรุษนั้นว่า “ขอท่านได้กบอกข้าพเจ้าว่าท่านชื่ออะไร?” แต่บุรุษนั้นพูดว่า “เหตุไฉนเจ้าจึงถามชื่อของเรา?” แล้วบุรุษนั้นก็อวยพรแก่ยาโคบ1ที่นั่น.
ยนซ. 32:30 ยาโคบก็เรียกชื่อสถานที่นั้นว่า1พะนิเอล เพราะเขาพูดว่า “ข้าพเจ้าได้กเห็นพระเจ้าหน้าต่อหน้า และข้าพเจ้ายังมีชีวิตรอดอยู่.”
ยนซ. 32:31 เมื่อยาโคบได้ข้ามผ่านพะนิเอลนั้น 1ดวงอาทิตย์ก็ขึ้นแล้ว เขาก็เดินโขยกเขยกไป เพราะเหตุสะโพกนั้น.
ยนซ. 32:32 เพราะเหตุฉะนี้พวกอิสราเอลจึงไม่กินเส้นเอ็นที่เบ้าสะโพกนั้นจนทุกวันนี้เพราะพระองค์ได้แตะเบ้าสะโพกของยาโคบตรงเส้นเอ็นนั้น.

คำอธิบาย เยเนซิศ บทที่ 32

ยนซ. 32:2 ก เทียบ ยฮซ.5:14; ลก.2:13
ยนซ. 32:2 ข ยฮซ.31:38; 2ซมอ.2:8; 17:24, 27; 1พกษ.2:8; พพร.6:13
ยนซ. 32:2 1ข หมายถึง ค่ายทหารสองกอง (ดู พพร.6:13 คำอธิบาย 2).
ยนซ. 32:3 ก ยนซ.36:8–9; พบญ.2:5; ยฮซ.24:4
ยนซ. 32:5 ก ยนซ.33:8, 15
ยนซ. 32:6 ก ยนซ.33:1
ยนซ. 32:7 ก เทียบ ยนซ.32:2
ยนซ. 32:9 ก ยนซ.28:13; 31:42, 53
ยนซ. 32:9 ข ยนซ.31:3, 13
ยนซ. 32:10 ก ยนซ.32: 7
ยนซ. 32:12 ก ยนซ.22:17; 28:14; ฮร.11:12
ยนซ. 32:13 ก ยนซ.43:11; เทียบ สภษ.18:16; 19:6; 21:14
ยนซ. 32:13 1ก แม้ว่ายาโคบจะอธิษฐานในข้อ 9–12 แต่เขาก็ไม่ได้เชื่อพึ่งในคำอธิษฐานของเขา แต่กลับยังคงใช้สติปัญญาของมนุษย์ของเขาต่อไปโดยการส่งของกำนัลไปให้เอซาวเพื่อทำให้เขาหายโกรธ.
ยนซ. 32:24 1 จากโฮเซอา 12:4 บุรุษผู้นี้คือทูตของพระยะโฮวา ซึ่งก็คือพระคริสต์ (ดู อซด.3:2 คำอธิบาย 1). องค์พระผู้เป็นเจ้ามาปล้ำสู้กับยาโคบในฐานะมนุษย์ เพื่อพระองค์จะสามารถสัมผัสถึงกำลังทางธรรมชาติของยาโคบ ซึ่งมีเครื่องหมายเล็งถึงโดยเส้นเอ็นที่เบ้าสะโพกของยาโคบ (ข้อ 25, 32). การที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงปล้ำสู้กับยาโคบกินระยะเวลานานเป็นการเปิดโปงว่ายาโคบอยู่ฝ่ายธรรมชาติเหลือเกิน.
ยนซ. 32:24 ก ฮซอ.12:3–4
ยนซ. 32:25 1 แปลตามตรงคือ พระองค์.
ยนซ. 32:25 ก ฮซอ.12:3–4
ยนซ. 32:25 2ก การแตะเบ้าสะโพกของยาโคบในส่วนที่เป็นเส้นเอ็นซึ่งเป็นกล้ามเนื้อที่แข็งแรงที่สุดในร่างกายนั้นเป็นเครื่องหมายเล็งถึงการแตะชีวิตธรรมชาติของยาโคบ คือกำลังตามธรรมชาติของเขา. นี่ก็คือจุดเริ่มต้นแห่งการเปลี่ยนแปลงของยาโคบ. ดังที่บทที่ 33 ได้แสดงให้เห็นว่า หลังจากประสบการณ์นี้แล้ว ยาโคบก็ยังคงอยู่ฝ่ายธรรมชาติ ( ดู ข้อ 4 คำอธิบาย 1 และข้อ 17 คำอธิบาย 1 ของบทนี้). แม้ว่าการดำเนินชีวิตทางภายนอกของยาโคบจะไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง แต่ชีวิตธรรมชาติของเขา กำลังตามธรรมชาติทางภายในของเขาได้รับการจัดการโดยองค์พระผู้เป็นเจ้าแล้ว. สิ่งนี้มีเครื่องหมายเล็งถึงโดยการเดินโขยกเขยกของยาโคบ (ข้อ 31). หนทางของศาสนาคือการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมของมนุษย์ทางภายนอก แต่วิธีการของพระเจ้าในแผนการบริหารของพระองค์นั้น คือการแตะต้องชีวิตทางภายในของมนุษย์ เพื่อที่จะเปลี่ยนแปลงสิ่งที่เขาเป็นทางภายใน.
ยนซ. 32:26 1 แปลตามตรงคือ พระองค์.
ยนซ. 32:26 2 แปลตามตรงคือ เขา.
ยนซ. 32:26 ก เทียบ ลก.18:1
ยนซ. 32:27 1 ในที่นี้องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงถามชื่อของยาโคบ เพื่อให้ยาโคบตระหนักว่าเขาคือใคร — ยาโคบ ก็คือผู้แย่งชิง (ดู 25:26 คำอธิบาย 2).
ยนซ. 32:28 ก ยนซ.35:10; 2พกษ.17:34
ยนซ. 32:28 1ก แปลว่า ผู้ที่ปล้ำสู้กับพระเจ้า. การเปลี่ยนชื่อของยาโคบให้เป็นอิสราเอลนั้นบ่งชี้ว่าในที่สุดแล้วพระเจ้าจะทรงเปลี่ยนแปลงยาโคบ (ดู 17:5 คำอธิบาย 2).
ยนซ. 32:28 ข ฮซอ.12:3–4
ยนซ. 32:29 ก วนฉ.13:18
ยนซ. 32:29 1 ไม่มีการกล่าวถึงว่าบุรุษผู้นั้นมาหายาโคบก่อนที่จะปล้ำสู้กับเขา (ข้อ 24) และก็ไม่มีการกล่าวถึงว่าบุรุษผู้นั้นไปจากยาโคบหลังจากที่ได้ปล้ำสู้กับเขา. สิ่งนี้หมายความว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าที่ได้ทรงปล้ำสู้กับยาโคบนั้นสถิตอยู่กับเขาตลอดเวลา และไม่เคยไปจากเขา (เทียบ ยฮ.20:26 และคำอธิบาย 3).
ยนซ. 32:30 1 หมายถึง พระพักตร์ของพระเจ้า.
ยนซ. 32:30 ก พบญ.5:24; วนฉ.6:22; 13:22; เทียบ อซด.33:20; ยซย.6:5
ยนซ. 32:31 1 ในค่ำคืนที่มืดมิดนั้น ยาโคบเป็นผู้ที่เข้มแข็ง และทุกส่วนของเขาก็ครบถ้วน. หลังจากที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงแตะต้องเขา ยาโคบก็กลายเป็นคนพิการไป แต่เขาได้อยู่ในการฉายส่องของแสงสว่างฝ่ายสวรรค์.
สารบัญ