เยเนซิศ บทที่ 31

ยนซ. 31:1 1 แปลตามตรงคือ เขา.

ยนซ. 31:1 2 หรือ สง่าราศี.

ยนซ. 31:3 ก ยนซ.31:13; 32:9

ยนซ. 31:3 ข ยนซ.28:15

ยนซ. 31:6 ก ยนซ.30:29; เทียบ ยนซ.31:38–41

ยนซ. 31:7 ก ยนซ.31:41; เทียบ อฤธ.14:22; นฮย.4:12; โยบ19:3; วว.2:10

ยนซ. 31:8 ก ยนซ.30:32

ยนซ. 31:9 ก ยนซ.31:1

ยนซ. 31:9 1ก แปลตามตรงคือ ช่วยชีวิต หรือ ช่วยกู้ให้พ้นภัย. ข้อ 16 ก็เช่นเดียวกัน.

ยนซ. 31:11 ก ยนซ.22:15; 48:16

ยนซ. 31:11 1ก ดูบทที่ 16:7 คำอธิบาย 1.

ยนซ. 31:12 1 คำที่พระยะโฮวาได้ตรัสแก่ยาโคบในที่นี้บ่งชี้ว่าการที่ยาโคบมั่งคั่งขึ้นมาได้นั้นไม่ใช่โดยความฉลาดของเขาเอง แต่โดยพระหัตถ์อันทรงอำนาจสิทธิ์ขาดของพระเจ้า (ข้อ 16).

ยนซ. 31:12 ก เทียบ อซด.3:7

ยนซ. 31:13 1 ภาษาเฮ็บรายคือ เอลเบ็ธเอล

ยนซ. 31:13 ก ยนซ.28:19; 35:7

ยนซ. 31:13 ข ยนซ.28:18

ยนซ. 31:13 ค ยนซ.31:3; 32:9

ยนซ. 31:19 ก ยนซ.31:30, 34; เทียบ วนฉ.17:5; 1ซมอ.19:13; ยอค.21:21; ฮซอ.3:4

ยนซ. 31:19 1ก รูปพระเหล่านี้คือรูปเคารพที่นมัสการกันในบ้านของลาบาน.

ยนซ. 31:21 1 คือแม่น้ำยูเฟรติส (Euphrates).

ยนซ. 31:24 1 บุคคลสำคัญในบทนี้ไม่ใช่ยาโคบหรือลาบาน แต่คือพระเจ้าผู้ไม่ประจักษ์แก่ตาที่ทำการเปลี่ยนแปลง พระองค์ทรงใช้อำนาจสิทธิ์ขาดของพระองค์มาจัดเตรียมสภาพแวดล้อมต่างๆ เพื่อให้ยาโคบถูกเปลี่ยนแปลง (เทียบ รม.8:28–29). ยาโคบอยู่ภายใต้การดูแลอย่างลับๆ ของพระคริสต์ในฐานะทูตสวรรค์ของพระเจ้า (ข้อ11) เพราะว่า ในที่สุดแล้วพระคริสต์ก็จะต้องบังเกิดมาจากลูกหลานของยาโคบซึ่งก็คือนางมาเรีย (มธ.1:2, 16).

ยนซ. 31:24 ก ยนซ.20:3

ยนซ. 31:25 ก ฮร.11:9

ยนซ. 31:26 ก 26ก ยนซ.31:20

ยนซ. 31:29 ก เทียบ ยนซ.28:13; 31:42, 53

ยนซ. 31:31 1 แปลตามตรงคือ พูด.

ยนซ. 31:32 ก เทียบ ยนซ.44:9

ยนซ. 31:39 ก เทียบ อซด.22:12

ยนซ. 31:41 ก ยนซ.29:27

ยนซ. 31:41 ข ยนซ.31:7

ยนซ. 31:42 ก ยนซ.31:53

ยนซ. 31:44 ก ยนซ.26:28

ยนซ. 31:45 ก เทียบ ยนซ.28:18

ยนซ. 31:47 ก ยนซ.28:5; 31:20

ยนซ. 31:47 1 ภาษาอาราเมอิค แปลว่า กองหินแห่งพยาน.

ยนซ. 31:47 2 ภาษาเฮ็บราย แปลว่า กองหินแห่งพยาน.

ยนซ. 31:48 ก ยนซ.31:44–45; ยฮซ.24:27

ยนซ. 31:49 1 แปลว่า เสาแห่งการเฝ้าระวัง.

ยนซ. 31:50 ก วนฉ.11:10; 1ซมอ.12:5; ยรม.42:5; เทียบ โยบ16:19; มคา.1:2

ยนซ. 31:51 ก ยนซ.31:45–46

ยนซ. 31:52 1 เสาที่ยาโคบตั้งขึ้นในที่นี้มีเพื่อเป็นพยาน.เรื่องของเสาในฐานะที่เป็นพยานนั้นยังสามารถเห็นได้จากเสาสองต้น (หมายเลข 2 เป็นตัวเลขแห่งพยาน — มธ.18:16; ลก.10:1) ที่ซะโลโมได้ตั้งขึ้นที่หน้าพระวิหาร (1พกษ.7:21) และในคริสตจักรคือบ้านของพระเจ้าในฐานะเสาที่ค้ำชูหลักความจริงโดยการเป็นพยานและการสำแดงของหลักความจริง (1ตธ.3:15–16). เสาทั้งสามที่ตั้งขึ้นโดยยาโคบในบทที่ 31 และบทที่ 35 นั้นเป็นหลักเขตสามอันในตลอดชีวิตของยาโคบ. (เสาที่ตั้งขึ้นในบทที่ 28:18 เป็นผลสะท้อนต่อความฝัน ไม่ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของประสบการณ์ฝ่ายวิญญาณของยาโคบ ดังนั้นจึงไม่นับว่าเป็นหลักเขตในตลอดชีวิตของเขา (ดู 35:14 คำอธิบาย 1). เสาแรกตั้งขึ้นที่ฆาเลด (Galeed) (ข้อ 45, 47) เป็นพยานในประสบการณ์ในช่วงระยะแรกของยาโคบถึงการดูแลที่ทรงอำนาจสิทธิ์ขาดของพระเจ้าที่มีต่อเขา. เสาที่สองตั้งขึ้นที่เบ็ธเอล (35:14). เป็นพยานในในช่วงระยะที่สองถึงการก่อสร้างของพระเจ้า ซึ่งก็คือบ้านของพระเจ้า. เสาที่สามตั้งขึ้นตรงที่ฝังศพของนางราเฮ็ลขณะเดินทางไปยังเบ็ธเลเฮม (35:20) เป็นพยานในประสบการณ์ในช่วงระยะที่สามของยาโคบถึงการตายแห่งการเลือกสรรตามธรรมชาติของเขา ซึ่งมีไว้สำหรับกำเนิดพระคริสต์ซึ่งมีแบบเล็งโดยเบ็นยามิน (ดู 35:18 คำอธิบาย 1 และ 3).

ยนซ. 31:53 ก ยนซ.31:42